Er is weinig leuker om nieuw aan te schaffen dan een hypermoderne televisie! Maar wie denkt dat aansluiten zo gepiept is, heeft het mis. Smart-tv’s hebben namelijk nogal wat aansluitingen in huis. Om over het grote aantal menu-instellingen nog maar te zwijgen. Zo stel je je smart-tv optimaal in!

Tip 01: Kies voor hdmi

Nadat je een smart-tv hebt neergezet of opgehangen, sluit je logischerwijs eerst de benodigde kabels aan. Hoewel moderne toestellen ook component- of zelfs nog composiet-ingangen hebben, gebruik je bij voorkeur hdmi-poorten. Deze standaard is in staat om zowel beeld als geluid in een hoge kwaliteit te transporteren. Wie een receiver (home-cinemaset), soundbar of versterker gebruikt, stopt de kabel in de hdmi-uitgang van dit apparaat. Het andere uiteinde van de hdmi-kabel doe je in de hdmi-ingang van de smart-tv. Kies bij voorkeur de hdmi-ingang waarbij de term arc staat vermeld. In tip 3 gaan we nader op deze interessante technologie in. Gebruik je geen receiver of heeft dit apparaat geen hdmi-uitgang? Je sluit alle audiovisuele randapparatuur in dat geval rechtstreeks op de hdmi-ingangen van de smart-tv aan. Denk bijvoorbeeld aan een decoder (tv-ontvanger), mediaspeler, spelcomputer en/of blu-ray-speler. Gelukkig hebben de meeste smart-tv’s voldoende hdmi-poorten aan boord.

©PXimport

Tip 02: Geluid op speakers

Sommige receivers, soundbars en versterkers hebben geen hdmi-uitgang. Waarschijnlijk zijn de blu-ray-speler en decoder dan rechtstreeks op de televisie aangesloten via hdmi-kabels. Vanzelfsprekend wil je het tv-geluid wel graag over je kwalitatief goede speakers horen. Naast hdmi zijn er gelukkig ook nog andere methodes om het tv-geluid aan de receiver door te geven. Een prima alternatief is de optische s/pdif-uitgang op je smart-tv. De corresponderende ingang is op de meeste receivers aanwezig en kan digitale surround-formaten als dts en dolby digital doorgeven. Oudere receivers en sommige stereoversterkers hebben alleen analoge ingangen. Je kunt het tv-geluid in dat geval via de speakers beluisteren door een tulpkabel aan te sluiten. Let hierbij wel op, want vaak is er aan de televisiezijde een speciale verloopkabel nodig om een analoge verbinding tot stand te brengen.

Tip 03: Arc-verbinding

Bij een traditionele opstelling zijn alle audiovisuele bronnen op de receiver of soundbar aangesloten. De receiver stuurt het beeldsignaal door naar de televisie en regelt zelf de audio-afdracht van een aangesloten blu-ray-speler, decoder of spelcomputer. Vanwege populaire apps als NPO, RTL XL, KIJK, Netflix en Videoland is de smart-tv zelf ook een audiovisuele bron. Ook wanneer je nog naar analoge televisie kijkt of er een interne CI+-module is ingebouwd, genereert de smart-tv zelfstandig audio.

Dit geluid wil je uiteraard eveneens via de receiver en aangesloten luidsprekers afspelen. Gelukkig vereist dat veelal geen aparte kabel, mits zowel de receiver als smart-tv arc (audio return channel) ondersteunen. Bij nieuwe producten is dat meestal het geval. Je dient in de geluidsinstellingen wel aan te geven dat je het geluid via hdmi-arc naar de receiver terugstuurt. Overigens is deze techniek ook nuttig wanneer de receiver te weinig hdmi-poorten bevat voor al je audiovisuele apparatuur. Je sluit bijvoorbeeld een mediaspeler of spelcomputer waarvoor op je reciever geen ruimte meer is, rechtstreeks op de hdmi-ingang van je smart-tv aan, en laat het geluid hiervan terugsturen naar de receiver. Hoewel arc een prachtige techniek is om geluid tegen de richting in terug te sturen, werkt het in de praktijk helaas wisselvallig. Het is dus een kwestie van uitproberen. Is er geen stabiele audioverbinding, dan loont het de moeite om het geluid van apps, analoge zenders of een CI+-module op je smart-tv via een aparte optische s/pdif-kabel naar de receiver over te dragen.

©PXimport

Tip 04: Netwerkverbinding

Een smart-tv vereist altijd een actieve netwerkverbinding. Je hebt die nodig om bijvoorbeeld videostreams vanaf de server van Netflix, YouTube of NPO op te halen. Verder krijgen smart-tv’s ook regelmatig software-updates via internet aangeboden. De meeste toestellen hebben een draadloze netwerkkaart, zodat je het apparaat eenvoudig verbindt met het wifi-netwerk. Hoewel dat om praktische redenen vaak handig is, geniet een bekabelde verbinding de voorkeur. Een draadloze signaaloverdracht is namelijk gevoelig voor storingen en de bandbreedte valt vaak tegen. Aangezien videostreams steeds meer bandbreedte opeisen, is het beter om de televisie via een ethernetkabel met het thuisnetwerk te verbinden. Zo verklein je de kans op hinderlijke haperingen van bijvoorbeeld 4K-streams op Netflix.

Tip 05: Eerste instellingen

Als de benodigde kabels correct zijn aangesloten, is het tijd om de instellingen van de smart-tv onder de loep te nemen. Zodra je het apparaat voor de eerste keer aanzet, beland je doorgaans in een configuratiewizard. Welke instellingen er verschijnen, is per model en televisiefabrikant verschillend. Meestal stel je de taal, tijdzone en netwerkverbinding in. Kies je voor een draadloos netwerk, dan selecteer je de juiste netwerknaam en vul je het bijbehorende wachtwoord in. Wanneer er rechtstreeks een analoge televisiekabel of CI+-module op het toestel is aangesloten, zoekt de smart-tv naar beschikbare zenders. Mogelijk kun je nog de thuis- of winkelmodus (de)activeren en een universele afstandsbediening instellen. Laatstgenoemde optie is bijvoorbeeld een uitkomst wanneer je een decoder met een eigen afstandsbediening gebruikt.

©PXimport

Tip 06: Geluidsinstellingen

Wanneer het configuratiemenu van de smart-tv niet de geluidsinstellingen met je doorneemt, doe je dat handmatig. Het is tenslotte belangrijk om te bepalen op welke wijze je tv het geluid afspeelt. Je opent de instellingen meestal door op het tandwiel van de afstandsbediening te drukken, waarna je de geluidsopties opent. Indien de smart-tv op een receiver of soundbar is aangesloten, geef je aan hoe je het tv-geluid aan dit apparaat doorgeeft. Je hebt meestal keuze tussen hdmi (arc), optisch en analoog (line-out). Luxere modellen kunnen audio via bluetooth op draadloze luidsprekers afspelen. Verder geef je in de instellingen eventueel aan dat je geluid zowel via een aangesloten receiver als op de interne tv-speakers wilt afspelen. Soms kun je in de geluidsinstellingen ook de gewenste audio-uitvoer instellen, zoals dolby digital (plus) en pcm. Laat indien mogelijk deze instelling op de automatische instelling staan, zodat de smart-tv zelf de beste audio-doorvoer selecteert. Wanneer beeld en geluid niet volledig synchroon lopen, pas je tot slot de audiotiming aan door bijvoorbeeld een vertraging in te stellen.

Tip 07: Hdmi-cec

Hdmi-cec (consumer electronic control) is een ietwat lastige term, omdat televisiefabrikanten hiervoor verschillende benamingen gebruiken. Neem nu bijvoorbeeld LG SimpLink, Samsung Anynet+, Philips EasyLink en Sony Bravia Link. Al deze termen komen op hetzelfde neer, namelijk het koppelen van verschillende apparaten via hdmi-cec. Dankzij deze technologie voer je met een enkele opdracht op de afstandsbediening bij diverse apparaten een taak uit. Schakel je de televisie bijvoorbeeld uit, dan zorgt hdmi-cec dat automatisch de receiver en blu-ray-speler ook worden uitgezet. Verder kiest de receiver altijd de juiste bron. Ook het eerder besproken arc is onderdeel van hdmi-cec. Wie deze technologie eens wil uitproberen, activeert in het menu van de televisie de functie. Op een LG-toestel navigeer je bijvoorbeeld naar Alle instellingen / Algemeen / SIMPLINK (HDMI-CEC). Daarnaast activeer je hdmi-cec ook op de aangesloten hdmi-apparaten, zoals een receiver en blu-ray-speler. Er is overigens wel een waarschuwing op z’n plaats. Zodra je producten van verschillende merken aan elkaar koppelt, verloopt de communicatie tussen de apparaten mogelijk minder soepel. Sommige fabrikanten passen deze standaard namelijk naar eigen smaak iets aan. Verder heb je met hdmi-cec minder controle. Wanneer je de televisie inschakelt, springen er tegelijkertijd wellicht apparaten aan die je op dat moment niet wilt gebruiken.

©PXimport

Tip 08: Mobiele app

Bekende televisiefabrikanten bieden voor hun smart-tv’s een mobiele app aan. Hiermee verbind je een smartphone of tablet eenvoudig met de televisie. Zo gebruik je het mobiele toestel bijvoorbeeld als afstandsbediening of stream je persoonlijke video’s naar de smart-tv. Logischerwijs zijn de exacte functies bij ieder merk verschillend. Bezitters van een LG-smart-tv hebben veel profijt van de app LG TV Plus. Hiermee voer je allerlei handelingen op de gekoppelde televisie uit, zoals de volumeregeling, het activeren van de 3D-modus en het opstarten van apps. Met de functie Touchpad bestuur je een muisaanwijzer op het scherm. Het koppelingsproces is vrij eenvoudig. Eerst download je de LG TV Plus-app gratis uit de app-store van Apple of Google. Belangrijk is dat de smart-tv en het mobiele toestel met hetzelfde thuisnetwerk zijn verbonden. De app toont vervolgens de naam van de smart-tv en het bijbehorende ip-adres. Als het goed is verschijnt er op de televisie nu een driecijferige pincode. Deze code neem je over op de smartphone of tablet, waarna beide apparaten met elkaar zijn verbonden.

Tip 09: Smart-tv-apps

Zonder fatsoenlijke apps heb je natuurlijk weinig aan een smart-tv. De kans is groot dat populaire apps al zijn geïnstalleerd, zoals Netflix en YouTube. Kijk vooral ook even in de applicatiewinkel welke toepassingen er nog meer beschikbaar zijn. Zo zijn voor de Nederlandse markt NPO, RTL XL, KIJK, NLziet, Videoland, Pathé Thuis en Spotify interessante apps. Voor de laatste vier genoemde namen heb je overigens wel een geldig abonnement nodig. Verder is Plex een doeltreffend hulpmiddel om eigen video’s vanaf netwerkbronnen te streamen. Ook nieuwsmedia als De Telegraaf, NOS en Nu.nl zijn op de meeste smart-tv’s beschikbaar. Wanneer je een leuke app tegenkomt, kies je simpelweg voor Installeren. De naam van de app verschijnt even later in het menu. Overigens pas je de volgorde van de apps in het menu eenvoudig aan. Het is namelijk uiterst vervelend wanneer je ver moet scrollen om je favoriete toepassing te openen.

©PXimport

Tip 10: Software-update

Televisiefabrikanten voorzien hun smart-tv’s regelmatig van nieuwe software (ook wel firmware genoemd). Deze updates bieden ze via internet aan. Vaak gaat het om verbeteringen of gedichte beveiligingslekken van het besturingssysteem, al komen er ook weleens nieuwe functies beschikbaar. Hoewel veel smart-tv’s automatisch laten weten wanneer er een nieuwe software-update klaarstaat, is dat helaas niet altijd zo. Het is dus verstandig om regelmatig handmatig naar verse updates te laten zoeken. Meestal is deze functie in het instellingenmenu onder de optie Algemeen aanwezig. Je vraagt hier statusinformatie over de televisie op en bekijkt welke softwareversie er momenteel actief is. Als de smart-tv een nieuwe update vindt, installeer je die meteen. Veelal kun je ook aangeven dat je toekomstige updates wél automatisch wilt installeren.

Tip 11: Beeldinstellingen

Een smart-tv heeft nogal wat instellingen in huis om de beeldweergave naar eigen hand te zetten. Is je televisie nieuw, dan is de kans groot dat de standaardbeeldmodus is geoptimaliseerd voor een sterk verlichte winkelomgeving. Thuis is er vaak minder licht, waardoor een te felle beeldweergave storend kan zijn. Reden genoeg om daar even zorgvuldig naar te kijken. Zoek in het menu de beeldinstellingen op. Bij de meeste televisies heb je keuze tussen verschillende beeldmodi. In donkere omgevingen geven Bioscoop of Film vaak het mooiste resultaat in de huiskamer. Verder kun je meestal ook kiezen voor een ecomodus om het stroomverbruik te beperken. Wie specifieke wensen heeft, past de beeldinstellingen desgewenst handmatig aan. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het contrast, de helderheid, de kleur(tinten), de kleurtemperatuur en de scherpte. Vaak zijn er ook nog allerlei geavanceerde beeldinstellingen beschikbaar. Het instellen hiervan is doorgaans een vak apart. Wens je voor de beeldinstellingen graag een steuntje in de rug? Er zijn speciale kalibratie-blu-rays verkrijgbaar die je hierbij een handje helpen.

©PXimport

Tip 12: Ouderlijk toezicht

Je stelt bij een smart-tv eenvoudig een leeftijdslimiet in. Zo kunnen (klein)kinderen bijvoorbeeld geen programma’s voor volwassenen zien. Bij de meeste toestellen vind je dit onderdeel binnen het instellingenmenu onder het kopje Veiligheid. Je ontgrendelt de veiligheidsinstellingen door de juiste pincode op te geven. Doorgaans is dat standaard viermaal een nul. Vervolgens stel je een tv-programmavergrendeling in door de maximale leeftijd te selecteren. Verder kun je ook bepaalde kanalen blokkeren en de toegang tot specifieke apps beperken.

Tip 13: Advertentiecookies

Televisiefabrikanten bewaren op je smart-tv zogeheten advertentiecookies. Adverteerders gebruiken deze informatie om te monitoren hoe vaak bepaalde reclame-uitingen worden afgespeeld. Naar zeggen van de fabrikanten, zorgen de advertentiecookies ervoor dat je niet telkens dezelfde reclameboodschappen binnen apps krijgt voorgeschoteld. Daarnaast biedt het adverteerders de mogelijkheid om de reclames af te stemmen op je persoonlijke voorkeuren. Heb je liever niet dat adverteerders met je meegluren? Dan kun je de advertentiecookies gelukkig uitzetten. Je vindt deze optie meestal in de algemene instellingen. Eerder opgeslagen cookies wis je van het systeem en je geeft eenvoudig aan dat de smart-tv geen nieuwe ‘volgbestanden’ mag opslaan.

©PXimport

Tip 14: Toegankelijkheid

Bouwers van smart-tv’s houden in toenemende mate rekening met mensen die problemen hebben met horen of zien. Deze opties zijn binnen de instellingen beschikbaar onder het kopje Toegankelijkheid. Zo is het vaak mogelijk om de vormgeving aan te passen, zodat mensen met visuele beperkingen beter met de gebruikersomgeving overweg kunnen. Op nieuwere smart-tv’s van LG activeer je bijvoorbeeld een grotere muisaanwijzer en schakel je de aanwezigheid van transparante menu’s uit. Hierbij stel je eventueel een lagere bewegingssnelheid van de muisaanwijzer in. Verder kun je ook ondertitels inschakelen, al verschijnen die alleen bij tv-programma’s in beeld die deze functie ondersteunen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.