YouTube blijft een populaire dienst om video's te bekijken. Hoewel je filmpjes kunt toevoegen aan een favorietenlijst, kun je ze niet downloaden. Gelukkig zijn er wel wat tools en websites van derde partijen, waarmee dit wel mogelijk wordt.

Tip 01: Via een website

Dat er veel behoefte is aan het kunnen downloaden van YouTube-video's ontdek je wanneer je het intypt in Google. Tientallen, zo niet honderden pagina's die de mogelijkheid bieden om een video te downloaden. Maar welke kun je nu het beste gebruiken? Tja, eigenlijk zijn ze allemaal prima, dus is het net zo makkelijk om een Nederlandstalige website te nemen.

Het werkt erg eenvoudig: je kopieert de URL van de video die je wilt downloaden, surft vervolgens naar www.downloadvanyoutube.nl en plakt de url in het tekstveld dat je daar ziet. Vervolgens klik je op Downloaden. In het venster dat daarna verschijnt, geef je aan op wat voor resolutie en als wat voor bestandstype je de video wilt downloaden. Klik vervolgens op Ga verder en de video zal worden voorbereid. Klik je daarna op Start download, dan wordt de video daadwerkelijk opgeslagen op je harde schijf.

©PXimport

Het mag niet

Tip 02: Browser-extensie

Het downloaden via een website gaat op zich prima, maar betekent wel dat je eerst naar YouTube moet, de url moet kopiëren en die vervolgens in de site moet plakken. Kan dat niet sneller en eenvoudiger? Dat kan zeker, maar daarvoor zul je wel eerst een browser-extensie moeten installeren. Een videodownloader hebben we daar bewust niet in opgenomen, omdat we die hier al behandelen. Een goede extensie voor Firefox is Easy Youtube Video Downloader Express. De naam verklapt precies wat de extensie doet: het voegt namelijk een knop toe onder de video, waarmee je met één klik de video kunt downloaden. Voor Chrome bestaat deze extensie helaas niet, omdat Google (vanwege z'n eigen regels) een dergelijke extensie niet toestaat. 

Ook gebeurt het regelmatig dat dergelijke Firefox-browserextensies worden verwijderd. Op het moment van schrijven lijkt het wel mogelijk om de extensie Easy Youtube Video Downloader Express te downloaden voor je Firefox-browser. Met deze tool kun je gemakkelijk en snel YouTube-video's downloaden in veel verschillende bestandsformaten en resoluties.  

©PXimport

Tip 03: MP3Studio

Heerlijk rustig zo zonder advertenties, en nog veiliger ook, want je kunt dus niet per ongeluk op een linkje klikken waar eigenlijk troep achter zit. MP3Studio (het voormalige Flv2mp3) biedt een downloadtool voor Windows aan, handig als je vaak filmpjes of liedjes downloadt. Hiermee kun je ook van Dailymotion, Vimeo en SoundCloud downloaden.

Heb je meer video's die je niet zozeer om de beelden in het filmpje wil downloaden, maar juist om de muziek? Dan zijn er nog veel meer andere programma's die YouTube-video's specifiek omzetten naar mp3-bestanden.

©PXimport

Je eigen video's downloaden

Tip 04: Windows-programma

Het is ook prima mogelijk om een programma te downloaden waarmee je YouTube-video's kunt downloaden. Het belangrijkste voordeel (ten opzichte van downloaden via een website) van veel van dit soort programma's, is dat je niet beperkt bent tot het downloaden van slechts één video per keer. Dat geeft niet als je drie video's wilt downloaden, maar als je probeert een hele serie video's van je favoriete YouTube-kanaal te downloaden, dan wordt het nogal irritant (en tijdrovend) als je telkens moet wachten tot je video gedownload is om de nieuwe URL erin te plakken.

Een goed voorbeeld van zo'n (gratis) programma is Free YouTube Download. Met dit programma kun je meer video's gelijktijdig downloaden. Dat kan door meerdere URL's in te voeren, maar je kunt met één druk op de knop ook complete kanalen downloaden. Dat laatste scheelt echt veel tijd én werk. Fijn is dat je ook andere bestandstypen kunt selecteren, zoals .wmv en .avi, waarbij je uiteraard controle hebt over de kwaliteit. Om een video te downloaden, kopieer je de url van YouTube (van de video of het kanaal) en klik je op Paste in het programma. Het downloaden zal direct beginnen.

©PXimport

Tip 05: Clip Converter

Op de site van Clip Converter download je onder meer van de diensten Direct Download, YouTube (HQ en HD), Google Video, Sevenload, MySpace, Dailymotion (HQ), Vimeo (HQ), Metacafe, MyVideo en Veoh. Gewoon het internetadres in het mediavak plakken en het gewenste formaat aanklikken. Filmmateriaal laat je rechtstreeks omzetten naar het mp4-, 3gp-, avi- of het mov-formaat. Bovendien kun je de muziek uit online clips laten trekken in mp3, m4a en aac. De site detecteert zelf de beste instellingen en als je het meteen goed wil doen, vul je de juiste tags in zodat je mediaspeler automatisch het nummer, het album en de artiest zal herkennen.

©PXimport

Downloaden via VLC

©PXimport

Tip 06: KeepVid

Een van de oudste online diensten om filmpjes te downloaden is KeepVid, wat een prestatie op zich is. Google maakt het de online rippers immers niet makkelijk.  Behalve van YouTube biedt KeepVid ook downloadopties voor video’s van andere populaire diensten als Facebook, Instagram en TikTok. Deze werken ongeveer identiek aan de YouTube-downloader.

Klik voor het downloaden niet op de banner, want dan word je afgeleid naar de reclame, maar maak een selectie uit de verschillende mogelijkheden onderaan. Wil je meer weten over KeepVid? In dit artikel bespreken we de dienst wat uitgebreider.

©PXimport

Tip 07: YTD Downloader

Het programma YTD werkt niet alleen met YouTube, maar ondersteunt meer dan 60 andere videohosting-sites. Op www.ytddownloader.com zijn er versies voor zowel Windows, OS X, Android als iOS. Let bij het installeren van deze tool op dat je de vervelende Ask-toolbar en Ask-extensie niet mee-installeert. Met de gratis editie kun je aan de slag, maar als je bereid bent 18 euro per jaar te betalen, dan kun je verschillende downloads tegelijk verwerken, zal de reclame verdwijnen en maak je gebruik van de downloadversneller. Deze tool werkt met conversieprofielen waardoor YTD zelf de juiste opties kiest op basis van het toestel waarop je de video wil bekijken. YTD beschikt overigens over een eigen player, zodat je voor het schermvullend afspelen van het gedownloade materiaal het programma niet eens hoeft te verlaten.

©PXimport

Tip 08: 4K Video Downloader

4K Video Downloader onderscheidt zich van de rest omdat het zich speciaal richt tot video's in 4K-formaat. De ultra-HD-kwaliteit van 3840 x 2140 pixels is voor heel wat gebruikers te hoog gegrepen en internet is vooralsnog dun bezaaid met 4K-materiaal. Wanneer je het internetadres in het url-vak plakt, kun je alvast een selectie maken uit de beschikbare kwaliteiten en telkens zie je hoe groot het downloadbestand zal worden. Met 4K Video Downloader haal je ook de playlists binnen die YouTube-gebruikers hebben aangelegd. Wanneer video voorzien is van ondertitels kun je die binnenhalen en converteren in een srt-bestand, of je geeft in de voorkeuren aan dat de ondertiteling in de video moet worden geïntegreerd. Dit programma komt zowel in een Windows-versie al in een OS X-tegenhanger.

Tip 09: OS X-programma

Ook voor de Mac zijn er goede programma's beschikbaar. De OS X-versie van ClipGrab is heel handig, want waar je bij veel programma's de URL moet intypen, kun je met ClipGrab gewoon zoeken op video's zoals je dat op de site van YouTube zelf zou doen. Zoek op de video die je wilt downloaden, klik op Download en voilà, het downloadproces is gestart. Dit gaat veel sneller dan het plakken van een URL. Extra voordeel is overigens dat het programma ook video's kan downloaden van sites als Vimeo, Collegehumor enzovoort, maar daarvoor moet je helaas wél de URL plakken.

©PXimport

Tip 10: Softorino Converter

Een bijzondere OS X-toepassing is Softorino YouTube Converter omdat het filmpjes van YouTube haalt, ze onmiddellijk stript van advertenties en dan rechtstreeks op iPhone of iPad plaatst die met de Mac verbonden is. Deze oplossing werkt ook met Facebook- en Instagram-video's. Met behulp van tabbladen geef je aan of je het filmpje of alleen het geluid wilt opslaan. De applicatie kost normaal 19,95 dollar, maar is al een hele tijd gratis beschikbaar.

Tip 11: Op smartphone of tablet

Het downloaden van een YouTube-video op je computer is eenvoudig, maar hoe zit dat met je smartphone of tablet? Het werkt iets omslachtiger, maar in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, is het wel mogelijk. Lees daarvoor ons andere artikel over het downloaden van YouTube-video's op je smartphone of tablet

Apps om van YouTube te downloaden worden door Apple en Google te pas en te onpas uit de Play Store en App Store gehaald. Vaak duiken er download-apps op, die dan binnen niet al te lange tijd weer worden verwijderd. De meeste apps werken op dezelfde manier: je krijgt een interface voorgeschoteld die lijkt op die van een browser. Daarin vul je de url van de video in, en het bestand wordt naar je iPhone gedownload. Ook op dit moment staan er dergelijke apps in de App Store, maar hoe goed die werken en hoe lang ze nog beschikbaar blijven, valt nog te bezien. Gewoon een kwestie van in de gaten houden, en een beetje geluk hebben.

Via Android is het beduidend makkelijker om video's te downloaden, maar de app daarvoor download je niet via de officiële Google Play Store (om dezelfde reden dat je geen extensie voor Chrome kunt downloaden: Google wil het niet). Wel kun je de app TubeMate YouTube Downloader als los apk-installatiebestand downloaden.

Let op: om een app buiten de Google Play Store te kunnen installeren, dien je in de Instellingen op het tabblad Beveiliging de optie Onbekende bronnen in te schakelen, anders wordt de download niet toegestaan. Houd er wel rekening mee dat die optie niet voor niets standaard is uitgeschakeld, blijf oppassen met welke apps je downloadt.

©PXimport

Om nu een video te downloaden, open je de YouTube-app, zoek je naar de video die je graag wilt downloaden en open je deze. Vervolgens druk je op het pictogram Delen en in het menu dat uitklapt selecteer je YouTube Downloader. Vervolgens kun je kiezen in wat voor kwaliteit je de video wilt downloaden en kan het downloaden beginnen.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.