Het wordt steeds belangrijker om je accounts op internet goed te beschermen met een tweestapsverificatie. Maar er zijn wel wat valkuilen waar je rekening mee moet houden. Aegis Authenticator is een heel praktische app om toegangscodes mee te genereren. We laten zien hoe je de app gebruikt én hoe je er veilig mee om kunt gaan.

Meldingen over gelekte wachtwoorden door bijvoorbeeld datelekken zijn aan de orde van de dag. De ouderwetse combinatie van een gebruikersnaam en wachtwoord is duidelijk niet meer toereikend. Gelukkig kun je veel accounts beveiligen met tweestapsverificatie. Bekende voorbeelden zijn Google, GitHub, Dropbox, Facebook en Instagram, maar dat lijstje is ondertussen veel langer. Kenmerkend bij tweestapsverificatie is dat iets wat je weet (je wachtwoord) wordt gecombineerd met iets wat je hebt als tweede factor (bijvoorbeeld je smartphone). Er is dus fysiek toegang tot je telefoon nodig om te kunnen inloggen. Praktisch betekent het dat je een toegangscode invult die je via sms of een app ontvangt. Vaak wordt Google Authenticator gebruikt, maar die heeft de nodige beperkingen. Daarom kiezen we bij deze workshop voor Aegis Authenticator. We laten zien hoe je deze tool ten volle benut!

1 Installatie

Als je tweestapsverificatie gaat gebruiken op basis van een app die toegangscodes genereert, wordt meestal Google Authenticator aanbevolen. Die app heeft alleen een paar nadelen, waarvan enkele in deze workshop aan bod komen. Omdat voor tweestapsverificatie meestal het TOTP-algoritme (Time-based One-Time Password) wordt gebruikt, kun je naast Google Authenticator ook een hele reeks andere apps gebruiken. Bekende voorbeelden zijn Authy en Microsoft Authenticator. Hier kiezen we voor Aegis Authenticator. Deze app is gratis, opensource en geeft je meer opties dan Google Authenticator. Bovendien is de app erg gebruiksvriendelijk. Je kunt Aegis Authenticator gratis installeren via de Google Play Store. Er is (nog) geen versie voor iPhone of iPad.

2 Toegang beveiligen

Als je Aegis Authenticator de eerste keer opstart, wordt gevraagd of je de toegang tot de gegevens wilt beveiligen en op welke manier. 

Het komt erop neer dat je de sleutels (optioneel) extra veilig kunt bewaren op je toestel door ze te versleutelen. Als je daarvoor kiest, wordt bij het starten van de app om een wachtwoord of vingerafdruk gevraagd. Daarmee kun je de gegevens weer leesbaar maken en de toegangscodes genereren. Dit is het grootste nadeel: er is steeds deze extra stap nodig. 

Je hoeft deze extra beveiliging niet te gebruiken. Dan werkt de app hetzelfde als Google Authenticator: na het starten krijg je direct je toegangscodes te zien. In die situatie raden we je wel aan om een goede algemene schermbeveiliging in te stellen en de telefoon nooit onbeheerd achter te laten.

©CIDimport

3 Toegangscodes toevoegen

Een enkele keer is het gebruik van tweestapsverificatie verplicht, maar meestal is het een keuze. De tweestapsverificatie kun je via de accountinstellingen van de bewuste website of dienst activeren. Vooral als het om gevoelige of waardevolle gegevens gaat raden we je aan dat te doen. Als je de verificatie aanzet wordt als eerste een unieke geheime sleutel aangemaakt die je in Aegis Authenticator overneemt. Dat doe je door het overtikken van de sleutel of het scannen van de QR-code met de camera. Op basis van die sleutel en de actuele tijd laat de app vervolgens steeds de toegangscode van zes cijfers zien, ook wel een token genoemd. Die code moet je na het inloggen met je gebruikersnaam en wachtwoord invoeren als extra stap. Daar heb je niet veel tijd voor: elke dertig seconden wordt een nieuwe toegangscode gemaakt. Accounts die je toevoegt, kun je eventueel in een groep indelen. Daar kun je dan later in het overzicht met toegangscodes op filteren. Dat is handig als je erg veel toegangscodes hebt. Wil je een item naderhand bewerken, houd het dan lang ingedrukt en tik op het penceeltje. Ook kun je zo de QR-code nog eens zichtbaar maken om de sleutel met een ander toestel te delen, zodat je ook daarmee als een soort back-up geldige toegangscodes kunt genereren.

4 Extra instellingen

©CIDimport

Aegis Authenticator geeft je via het menu extra instellingen om de app nog veiliger te maken. Zo kun je met de optie Schermbeveiliging voorkomen dat een screenshot van het scherm wordt gemaakt. 

We raden je aan dit te activeren. In het verleden is dit wel eens als achterdeurtje gebruikt om toegangscodes van Google Authenticator te ontfutselen. Verder kun je er met Aantikken om te laten zien voor kiezen dat toegangscodes pas worden getoond als je erop tikt. Handig als je op een plek zit waar anderen mee kunnen kijken. 

Via de instellingen kun je verder ook bijvoorbeeld het uiterlijk aanpassen, zoals een bepaald thema of compactere weergave. Ook vind je opties voor importeren en exporteren die we in het volgende punt behandelen.

5 Back-up maken

Bij Google Authenticator zijn alle sleutels veilig opgeborgen op je smartphone. Je kunt ze inmiddels wel handmatig overzetten naar een tweede toestel via een QR-code. Alleen is dat (heel) lastig als je de smartphone bent verloren. Met Aegis Authenticator kun je in één handeling alle sleutels exporteren naar een bestand, dat je later op een ander toestel kunt importeren. Voor het maken van de back-up open je de instellingen en kies je onder Hulpmiddelen de optie Exporteren. Accepteer het standaardformaat. Je kunt het op het toestel zelf opslaan of via de optie Delen op een andere manier uitwisselen. Als je de optie Versleutel de kluis hebt aangevinkt, wordt vervolgens om een wachtwoord gevraagd. Dat heb je later weer nodig bij het importeren. Bewaar het wachtwoord het liefst apart van het back-upbestand. Wil je de gegevens terugzetten naar een vers geïnstalleerde app? Kies dan via de instellingen voor Importeren vanuit een bestand. Selecteer Aegis Authenticator als formaat en blader naar het bestand. Geef hierna het wachtwoord op. Vink aan welke items je wil importeren en bevestig. Nu heb je al je sleutels weer terug en kun je toegangscodes voor de bewuste websites en diensten gaan genereren.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.