Spotify is een van die apps die je op je Chromebook kunt ‘installeren’ als Progressive Web App ofwel PWA. En daarna blijkt dat een app die eigenlijk gewoon bijna gelijkwaardig is aan bijvoorbeeld de Android-evenknie. Spotify op Chromebook als PWA werkt als volgt.

Een Progressive Web App ofwel PWA is feitelijk een setje webdata dat wordt gedownload en in een daarvoor bedoelde map bij elkaar wordt bewaard. Een beetje een lokale kopie van een webpagina dus. Voordeel daarvan is, dat deze dus ook te ‘bezoeken’ is als je Chromebook (of Chrome browser) eens een keertje niet met internet verbonden is. Kun je toch de normaliter in de browser draaiende app onderweg gebruiken. 

De eerstvolgende keer worden dan eventueel gemaakte of gewijzigde documenten gesynchroniseerd. Dat maakt het bijvoorbeeld mogelijk om Google Docs op je Chromebook net als lokaal geïnstalleerde software te gebruiken. Sterker nog: dat idee vormde de basis en het bestaansrecht van de hele Chromebook. Jammer genoeg zijn er wat ons betreft nog altijd veel te weinig PWA’s. Maar er zijn er genoeg om je mee te vermaken.

Lees ook: Ken je deze 10 Spotify-trucs al?

Webspeler van Spotify werkt overal

Letterlijk vermaken in het geval van Spotify, de welbekende muziekdienst die streaming audio aanbiedt. Zoals je wellicht weet, heeft Spotify een prima webspeler voor je klaar staan, die werkt in iedere zichzelf respecterende browser. Zo kun je op bijvoorbeeld de computer van je werk toch naar je eigen muziek luisteren door naar https://open.spotify.com te gaan met je browser. 

Vervolgens kun je – als je een account hebt bij Spotify – klikken op Inloggen rechtsboven in beeld. Geen account? Dan blijft het bij gratis luisteren met beperkte mogelijkheden en geluidskwaliteits-opties. In dit artikel gaan we uit van een betaald abonnement om alle features te kunnen laten zien.

©PXimport

Spotify als PWA installeren

Om te beginnen gaan we Spotify als PWA installeren. Daarvoor is het zaak even goed te kijken naar de knopjes die achteraan de adresbalk zijn te zien. Breng als eerste een bezoekje met de Chrome browser aan de genoemde webpagina. Je ziet daar direct links van de deelknop nu een nieuw knopje staan, in de vorm van een gestileerde laptop met een naar beneden gerichte pijl. Klik daarop en in het dan geopende dialoogvenster op de knop Installeren. 

Wacht even, en je ziet nu een ‘programmavenster’ met Spotify verschijnen. Eigenlijk is dat een vermomd browservenster zonder alle omliggende browser-specifieke knoppen en bedieningselementen. Veel belangrijker: Spotify is nu lokaal als ‘app’ beschikbaar. Terug te vinden in gewoon het standaardoverzicht van al je geïnstalleerde apps.

©PXimport

Om dat te zien tik je op het cirkeltje helemaal links op het dock (ofwel de Plank in Google-jargon). In het geopende paneel zie je Spotify al helemaal bovenaan staan, met een blauw balletje erbij ten teken dat ’t een nieuwe app is. Ook staat het voortaan tussen alle andere apps.

Sinds een tijdje is het app-paneel trouwens veranderd en krijg je dat direct te zien na een klik op de cirkelknop. Tipje tussendoor: Om apps op bijvoorbeeld naam te sorteren – wel zo makkelijk voor het overzicht – Alt-klik (equivalent van de rechter muisknop in Chrome OS) je ergens tussen de apps en klik je op Naam in het geopende dialoogvenster. Spotify vind je dan voortaan terug bij – jawel – de S. 

Je kunt Spotify ook naar de Plank slepen voor extra snelle toegang, als je daar behoefte aan hebt. Dat slepen kan alleen vanuit het gesorteerde overzicht en niet vanuit het balkje met nieuw geïnstalleerde apps en dergelijke.

©PXimport

Opties en werking

Welke weg je ook kiest, Spotify is vanaf nu sneller te starten dan ooit op je Chromebook. Is de PWA eenmaal gestart, log dan in bij je account met de daarvoor bestemde knop. Laat in het inlogpaneel de optie Mij onthouden aan staan als je niet elke keer opnieuw wilt inloggen en klik op de knop Inloggen. Hop: daar zijn al je afspeellijsten en andere zaken die je ooit onder je account hebt ingesteld. 

Het werkt vanzelfsprekend ’t zelfde als in de mobiele app. Linksboven vind je onder meer de zoekknop met daaronder de muziekcategorieën enzovoort. Kies een album of afspeellijst en een track; met de bedieningsknoppen onderaan kun je pauzeren, skippen of een track terug springen. Ook kun je hier naadloos in elkaar overlopen activeren. Weinig nieuws onder de zon voor doorgewinterde gebruikers van de muziekdienst.

Werp trouwens zeker ook even een blik op de Instellingen, deze optie vind je door op je gebruikersnaam rechtsboven in beeld te klikken. In tegenstelling tot de ‘echte’ Spotify-app zie je hier slechts de mogelijkheid om de taal te wijzigen. Dat is goed om te onthouden, zaken als kwaliteit en opslag zijn hier niet te beheren.

©PXimport

Beperkingen zijn er ook

Daarmee komen we op de enige tekortkoming van Spotify als PWA: je kunt geen afspeellijst downloaden en lokaal bewaren om af te spelen zonder internetverbinding. Wil je dat per se wél, dan moet je Spotify (ook) vanuit Google Play installeren. Daarmee haal je de Android-app in huis. Heb je die eenmaal gedownload, dan krijg je veel meer opties tot je beschikking. 

Log daar maar eens in met je Premium-account en klik vervolgens op het instellingentandwiel rechtsboven. Je kunt nu onder meer de geluidskwaliteit finetunen. Ook het downloaden van afspeellijsten en albums is weer mogelijk. Logisch, want het is de reguliere Android-app met dezelfde mogelijkheden als op een smartphone of tablet. Waarbij je wel in het achterhoofd moet houden dat de opslagruimte van veel Chromebooks niet bijzonder groot is. 

Om die niet vol te laten lopen, kun je daarom beter de PWA gebruiken. Een Chromebook is immers sowieso primair bedoeld voor online-gebruik, daar ga je ook niet in de trein mee naar muziek zitten luisteren.

©PXimport

Ga je toch met de Android-app aan de slag, en heb je ineens wel heel erg weinig vrije opslagruimte? Klik dan zeker even op het instellingen-tandwiel en scroll naar beneden tot het kopje Opslag. Klik op Alle downloads verwijderen om ooit gedownloade en wellicht inmiddels vergeten muziekbestanden te verwijderen. Ook eens klikken op Cache verwijderen kan ademruimte creëren. 

Heb je een Chromebook met een beduidend grotere opslagcapaciteit (ze bestaan!), dan kun je de Android-app met een wat geruster hart gebruiken, vanzelfsprekend. Maar de elegantie van Spotify als PWA is eigenlijk zo gek nog niet!

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.