Spotify is een van die apps die je op je Chromebook kunt ‘installeren’ als Progressive Web App ofwel PWA. En daarna blijkt dat een app die eigenlijk gewoon bijna gelijkwaardig is aan bijvoorbeeld de Android-evenknie. Spotify op Chromebook als PWA werkt als volgt.

Een Progressive Web App ofwel PWA is feitelijk een setje webdata dat wordt gedownload en in een daarvoor bedoelde map bij elkaar wordt bewaard. Een beetje een lokale kopie van een webpagina dus. Voordeel daarvan is, dat deze dus ook te ‘bezoeken’ is als je Chromebook (of Chrome browser) eens een keertje niet met internet verbonden is. Kun je toch de normaliter in de browser draaiende app onderweg gebruiken. 

De eerstvolgende keer worden dan eventueel gemaakte of gewijzigde documenten gesynchroniseerd. Dat maakt het bijvoorbeeld mogelijk om Google Docs op je Chromebook net als lokaal geïnstalleerde software te gebruiken. Sterker nog: dat idee vormde de basis en het bestaansrecht van de hele Chromebook. Jammer genoeg zijn er wat ons betreft nog altijd veel te weinig PWA’s. Maar er zijn er genoeg om je mee te vermaken.

Lees ook: Ken je deze 10 Spotify-trucs al?

Webspeler van Spotify werkt overal

Letterlijk vermaken in het geval van Spotify, de welbekende muziekdienst die streaming audio aanbiedt. Zoals je wellicht weet, heeft Spotify een prima webspeler voor je klaar staan, die werkt in iedere zichzelf respecterende browser. Zo kun je op bijvoorbeeld de computer van je werk toch naar je eigen muziek luisteren door naar https://open.spotify.com te gaan met je browser. 

Vervolgens kun je – als je een account hebt bij Spotify – klikken op Inloggen rechtsboven in beeld. Geen account? Dan blijft het bij gratis luisteren met beperkte mogelijkheden en geluidskwaliteits-opties. In dit artikel gaan we uit van een betaald abonnement om alle features te kunnen laten zien.

©PXimport

Spotify als PWA installeren

Om te beginnen gaan we Spotify als PWA installeren. Daarvoor is het zaak even goed te kijken naar de knopjes die achteraan de adresbalk zijn te zien. Breng als eerste een bezoekje met de Chrome browser aan de genoemde webpagina. Je ziet daar direct links van de deelknop nu een nieuw knopje staan, in de vorm van een gestileerde laptop met een naar beneden gerichte pijl. Klik daarop en in het dan geopende dialoogvenster op de knop Installeren. 

Wacht even, en je ziet nu een ‘programmavenster’ met Spotify verschijnen. Eigenlijk is dat een vermomd browservenster zonder alle omliggende browser-specifieke knoppen en bedieningselementen. Veel belangrijker: Spotify is nu lokaal als ‘app’ beschikbaar. Terug te vinden in gewoon het standaardoverzicht van al je geïnstalleerde apps.

©PXimport

Om dat te zien tik je op het cirkeltje helemaal links op het dock (ofwel de Plank in Google-jargon). In het geopende paneel zie je Spotify al helemaal bovenaan staan, met een blauw balletje erbij ten teken dat ’t een nieuwe app is. Ook staat het voortaan tussen alle andere apps.

Sinds een tijdje is het app-paneel trouwens veranderd en krijg je dat direct te zien na een klik op de cirkelknop. Tipje tussendoor: Om apps op bijvoorbeeld naam te sorteren – wel zo makkelijk voor het overzicht – Alt-klik (equivalent van de rechter muisknop in Chrome OS) je ergens tussen de apps en klik je op Naam in het geopende dialoogvenster. Spotify vind je dan voortaan terug bij – jawel – de S. 

Je kunt Spotify ook naar de Plank slepen voor extra snelle toegang, als je daar behoefte aan hebt. Dat slepen kan alleen vanuit het gesorteerde overzicht en niet vanuit het balkje met nieuw geïnstalleerde apps en dergelijke.

©PXimport

Opties en werking

Welke weg je ook kiest, Spotify is vanaf nu sneller te starten dan ooit op je Chromebook. Is de PWA eenmaal gestart, log dan in bij je account met de daarvoor bestemde knop. Laat in het inlogpaneel de optie Mij onthouden aan staan als je niet elke keer opnieuw wilt inloggen en klik op de knop Inloggen. Hop: daar zijn al je afspeellijsten en andere zaken die je ooit onder je account hebt ingesteld. 

Het werkt vanzelfsprekend ’t zelfde als in de mobiele app. Linksboven vind je onder meer de zoekknop met daaronder de muziekcategorieën enzovoort. Kies een album of afspeellijst en een track; met de bedieningsknoppen onderaan kun je pauzeren, skippen of een track terug springen. Ook kun je hier naadloos in elkaar overlopen activeren. Weinig nieuws onder de zon voor doorgewinterde gebruikers van de muziekdienst.

Werp trouwens zeker ook even een blik op de Instellingen, deze optie vind je door op je gebruikersnaam rechtsboven in beeld te klikken. In tegenstelling tot de ‘echte’ Spotify-app zie je hier slechts de mogelijkheid om de taal te wijzigen. Dat is goed om te onthouden, zaken als kwaliteit en opslag zijn hier niet te beheren.

©PXimport

Beperkingen zijn er ook

Daarmee komen we op de enige tekortkoming van Spotify als PWA: je kunt geen afspeellijst downloaden en lokaal bewaren om af te spelen zonder internetverbinding. Wil je dat per se wél, dan moet je Spotify (ook) vanuit Google Play installeren. Daarmee haal je de Android-app in huis. Heb je die eenmaal gedownload, dan krijg je veel meer opties tot je beschikking. 

Log daar maar eens in met je Premium-account en klik vervolgens op het instellingentandwiel rechtsboven. Je kunt nu onder meer de geluidskwaliteit finetunen. Ook het downloaden van afspeellijsten en albums is weer mogelijk. Logisch, want het is de reguliere Android-app met dezelfde mogelijkheden als op een smartphone of tablet. Waarbij je wel in het achterhoofd moet houden dat de opslagruimte van veel Chromebooks niet bijzonder groot is. 

Om die niet vol te laten lopen, kun je daarom beter de PWA gebruiken. Een Chromebook is immers sowieso primair bedoeld voor online-gebruik, daar ga je ook niet in de trein mee naar muziek zitten luisteren.

©PXimport

Ga je toch met de Android-app aan de slag, en heb je ineens wel heel erg weinig vrije opslagruimte? Klik dan zeker even op het instellingen-tandwiel en scroll naar beneden tot het kopje Opslag. Klik op Alle downloads verwijderen om ooit gedownloade en wellicht inmiddels vergeten muziekbestanden te verwijderen. Ook eens klikken op Cache verwijderen kan ademruimte creëren. 

Heb je een Chromebook met een beduidend grotere opslagcapaciteit (ze bestaan!), dan kun je de Android-app met een wat geruster hart gebruiken, vanzelfsprekend. Maar de elegantie van Spotify als PWA is eigenlijk zo gek nog niet!

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.