ID.nl logo
In 12 stappen een echte Word-expert
© Reshift Digital
Huis

In 12 stappen een echte Word-expert

Hoe goed ken je Word nu eigenlijk écht? Het programma zit barstensvol met allerlei handige functies die maar weinig mensen nuttig gebruiken. Daarom duiken we eens heel diep in 's werelds populairste tekstverwerkingsprogramma.

Je bent ongetwijfeld weleens tegen een situatie aangelopen tijdens het werken met Word waarin de tekst totaal niet deed wat je wilde. Je kunt je tekst niet selecteren, de tekst verspringt op een onlogische manier, tekst staat in een rare kolomvorm enzovoort. We ervaren dit soort dingen vaak als irritante bugs in Word, maar in werkelijkheid zijn het hele handige functies die, door gebrek aan kennis daarvan, volledig verkeerd uitpakken. Lees ook: 15 tips en trucs voor Microsoft Word.

Reden genoeg dus om die kennis eens even flink op te krikken. We gaan het in dit artikel dus niet hebben over sjablonen, tabelletjes, inhoudsopgaven en arcering, maar over de achterliggende functies die je écht veel tijd kunnen besparen. Wij werken overigens met Word 2016, maar de tips werken ook op oudere versies.

01 Leesbaarheidsstatistieken

Word heeft een handige ingebouwde spellingscontrole die ervoor kan zorgen dat typfouten automatisch gecorrigeerd worden en rare zinsconstructies kunnen worden vermeden. Wist je dat Word je ook kan vertellen of de tekst die je geproduceerd hebt ook lekker leest? Klik op Bestand boven het lint en vervolgens op Opties / tabblad Controle. Vink de optie Leesbaarheidsstatistieken weergeven aan. Wanneer je nu een spellingscontrole uitvoert op het document, zal er na de controle een pop-up worden getoond met daarin leesbaarheidsstatistieken. Denk hierbij aan het aantal woorden per zin en het aantal zinnen per alinea. De regels variëren natuurlijk per soort tekst (bijvoorbeeld online of print), maar volgens Taaladvies.net heeft een alinea idealiter niet meer dan zeven zinnen en tussen de tien en vijftien woorden per zin voor een makkelijk te lezen tekst. Aan de hand van de leesbaarheidsstatistieken kun je dus heel eenvoudig zien hoe makkelijk jouw publiek jouw tekst zal kunnen lezen.

©PXimport

01 De statistieken geven geen oordeel, dat moet je zelf bepalen met behulp van de gemiddelden uit het resultaat.

02 Vrij selecteren

Wanneer je werkt met Word, zijn er bepaalde beperkingen waar je mee hebt leren werken. Stel dat je een reeks opsommingstekens hebt met tekst daarachter, dan is het niet mogelijk om alléén die opsommingstekens te selecteren zonder de tekst daarachter, toch? In theorie is dat waar, maar er is al heel erg lang een trucje om die beperking te omzeilen. Wanneer je de Alt-toets ingedrukt houdt, kun je met de muisknop ingedrukt een kader slepen. Dat kader houdt zich niet aan de regels van Word, dus als je een kader sleept om bijvoorbeeld alle opsommingstekens in een paragraaf, dan worden alléén die tekens geselecteerd en vervolgens gekopieerd wanneer je kiest voor kopiëren.

©PXimport

02 Selecteren is aan minder regels gebonden dan je denkt, maak bij je selectie maar eens gebruik van de Alt-toets.

03 Snel selecteren

Wat doe je als je een hele zin wilt selecteren in een tekst? Waarschijnlijk klik je aan het begin van de zin en sleep je je muis naar het einde van de zin. Dat werkt uiteraard, maar is niet heel praktisch. Je weet ongetwijfeld dat je, door aan het begin van een regel te klikken (in de witruimte) de hele regel selecteert, en dat je door driemaal op een woord te klikken een hele paragraaf selecteert. Maar wist je dat er ook een snelle manier is om een hele zin (niet te verwarren met een regel) te selecteren van hoofdletter tot leesteken? Het enige dat je hiervoor hoeft te doen is de Ctrl-toets ingedrukt te houden en te klikken op een willekeurig woord in een zin. De hele zin wordt nu direct geselecteerd.

©PXimport

03 De Ctrl-toets laat je een hele zin in één keer selecteren.

04 Navigeren met hotspots

Dit is een trucje dat je zo ongelooflijk veel tijd gaat schelen wanneer je werkt in een groot document en even iets moet bewerken in de gedeelten van het document die je het laatst bewerkt hebt. Microsoft Word houdt namelijk stiekem bij welke gedeelten van een document het meest recent bewerkt zijn, zelfs nadat je het document hebt opgeslagen, afgesloten en opnieuw geopend. Het werkt dus ook met een document dat je een week geleden voor het laatst hebt bewerkt. Wanneer je een document opent, druk je op Shift+F5 om naar het meest recent bewerkte gedeelte in een tekst te springen. Je kunt dat herhaaldelijk doen om steeds tot drie stappen terug in de tijd te gaan.

05 Neptekst genereren

Soms ben je bezig met een tekst en moet je even een paragraaf of een hoofdstuk opvullen met neptekst omdat je de definitieve tekst nog niet hebt. Daarbij moet het echter wél duidelijk zijn dat de tekst neptekst is (om te voorkomen dat het document wordt verstuurd naar mensen terwijl het nog niet definitief is) en om die reden gebruiken we daar vaak een stuk Latijn voor (het beroemde Lorem ipsum). Iedereen die Lorem ipsum-tekst ziet, weet dat het om opvultekst gaat. Als je gebruikmaakt van deze methode, ga je waarschijnlijk meestal naar een website waar je de tekst vandaan plukt. Dat hoeft helemaal niet, want Word heeft zelf een Lorem ipsum-generator ingebouwd. Het enige dat je hoeft te doen is =lorem(p,l) te typen, waarbij je p vervangt door het aantal paragrafen dat je wilt genereren en l door het aantal zinnen. Zodra je op Enter drukt wordt de tekst gegenereerd.

©PXimport

05 Voor Lorem ipsum-teksten hoef je helemaal niet naar een website toe, dat zit gewoon in Word.

06 Tijd automatisch bijwerken

Het mooie van Word is dat het programma allerlei dingen automatisch voor ons kan doen. Automatisch is fijn, want dat voorkomt dat er fouten gemaakt worden. Stel dat er een brief is die je elke week verstuurt naar verschillende mensen (bijvoorbeeld voor de vereniging waarvoor je actief bent). Dan moet je elke week de datum die bovenaan die brief staat aanpassen. Dat gaat negen van de tien keer goed, maar er komt een dag dat je het vergeet. Geen ramp, maar wel slordig ... én onnodig, want Word kan dit automatisch voor je doen. Klik boven het lint op het tabblad Invoegen en klik vervolgens in het vakje Tekst (derde van rechts) op Datum en tijd (het pictogram met de kalender en het klokje). Je kunt nu kiezen in wat voor notatie je de datum en tijd wilt invoegen, en alleen de datum of alleen de tijd kan ook. Zorg ervoor dat je het vakje bij Automatisch bijwerken aanvinkt. Elke keer dat je het document vanaf nu opent, zal dit veld automatisch worden bijgewerkt.

©PXimport

06 Datum en tijd handmatig telkens aanpassen? Waarom zou je, als Word het voor je kan doen?

07 Hoofdletters converteren

Je hebt ongetwijfeld weleens vele minuten (soms zelfs uren) verspild aan het corrigeren van een document waarbij de schrijver hoofdletters heeft gebruikt alsof het een circus is. Zonde van je tijd, vooral omdat Word dat gewoon automatisch voor je kan doen. Selecteer de tekst waarin het gebruik van de hoofdletters en kleine letters een zootje is en klik in het lint op tabblad Start. In het vak Lettertype zie je nu een pictogram met de letters Aa (niet te verwarren met de twee pictogrammen met een losse A die daar links naast staan). Wanneer je op dit pictogram klinkt kun je aangeven hoe je de tekst wilt vormgeven. Kies je voor Zoals in een zin, dan worden alle zinnen voorzien van een hoofdletter aan het begin van de zin. Daarnaast kun je alles veranderen in hoofdletters, alles in kleine letters, elk eerst woord met een hoofdletter, enzovoort. Zo heb je de tekst in recordtijd vormgegeven zoals hij hoort. Met de toetscombinatie Shift+F3 kun je een selectie tekst ook tussen deze manieren van hoofdlettergebruik laten wisselen.

©PXimport

07 Een document met rommelige hoofdletters is in recordtempo rechtgezet met behulp van deze functie.

08 Verborgen tekens

Dit is een functie die veel mensen wel kennen, maar die niet vaak gebruikt wordt omdat de meesten het nut er niet van inzien. Zonde, want dit is nu net één van die functies waar we het over hadden die schijnbaar onverklaarbaar gedrag in Word kunnen verklaren. Wanneer je in het tabblad Start in het vak Alinea klikt op het pictogram met het alinea-teken (een soort muzieknootje) dan verschijnen er ineens allerlei tekens in je tekst.

Die tekens lijken aanvankelijk rommelig, maar ze geven je enorm veel nuttige informatie. Zo laten de tekens je met behulp van puntjes zien waar er een spatie staat (zodat je dubbele spaties eenvoudig ziet), maar ook waar een harde return is gegeven (het alinea-teken) of een zachte return (het Enter-teken dat je ook op je toetsenbord ziet). Daarnaast geven deze symbolen je inzicht in waar een tab staat, waar een pagina eindigt en waar allerlei andere zaken zijn ingevoegd in Word die je het leven zuur kunnen maken als je niet weet dat ze er staan.

©PXimport

08 Het lijkt heel rommelig, maar door verborgen tekens aan te zetten krijg je juist heel veel inzicht in de structuur van je document.

09 Tabs en witregels vervangen

Het gebruik van hoofdletters kan een zootje zijn, maar er zijn natuurlijk nog veel meer manieren waarop het Word-document een rommeltje kan worden, bijvoorbeeld door onjuist gebruik van tabs, witregels, zachte returns waar je harde returns zou willen zien enzovoort. Dat kun je natuurlijk allemaal handmatig gaan oplossen, maar het hoeft niet. De functie 'zoeken en vervangen' in Word ondersteunt namelijk ook dit soort elementen. Wanneer je het zoekvenster in Word opent en klikt op het tabblad Vervangen en vervolgens op Meer, dan zie je onderin het uitklapmenu Speciaal. Daar kun je allerlei elementen vinden zoals tabs, pagina-einden, alineamarkeringen enzovoort. Zo kun je bijvoorbeeld alle dubbele tabs veranderen in enkele tabs door in het veld Zoeken naar twee keer te kiezen voor Speciaal / Tabteken, en in het veld Vervangen éénmaal voor Speciaal / Tabteken. Op deze manier kun je razendsnel de opmaak van je documenten aanpassen.

©PXimport

09 Steek geen uren in het handmatig vervangen van bijvoorbeeld tabs. Dat kun je gewoon automatisch zoeken en vervangen.

Mindmappen met Word

Een functie in Word die al héél lang aanwezig is, is de mogelijkheid om overal waar je maar wilt een zin te beginnen. Afhankelijk van de uitlijning van je tekst, begint een regel standaard links, in het midden of rechts (tenzij je een tekstkader gebruikt). Het lijkt alsof je dit niet verder kunt aanpassen, maar in werkelijkheid kun je beginnen met typen waar je maar wilt. Wanneer je namelijk dubbelklikt op een willekeurige locatie in een Word-document, dan zal de muisaanwijzer precies naar die plek verspringen en kun je gewoon midden in het document een woord of een zin typen. Denk daar wat pijlen bij en je hebt een uitstekende brainstorm/mindmapping-tool in Word. Klein nadeel: het verplaatsen van dit soort teksten is niet zo eenvoudig als het verplaatsen van tekstvakken.

©PXimport

Je bent niet gebonden aan uitlijning, je kunt tekst plaatsen waar je maar wilt.

10 Opmaak bij plakken

Het handige van kopiëren en plakken is dat je met gemak een stuk tekst uit een ander document of van een website kunt verwerken in je eigen document. Het nadeel daarvan is dat de opmaak van dat andere document of die website vaak wordt meegenomen, met het gevolg dat je document er raar uitziet. Nu kun je er bij het plakken al op letten dat de opmaak van de bron verwijderd wordt (kies bij het plakken voor Alleen tekst behouden), of je kunt achteraf je kunt na het plakken de gewenste opmaak meegeven via Start / Opmaak kopiëren/plakken. Maar het kan nog eenvoudiger en efficiënter. Word is namelijk prima in staat om te zien welke tekst afwijkt van de rest van de tekst. Selecteer de zin die afwijkt (wat je dus heel snel kunt doen, zie stap 3) en druk op Ctrl+Spatiebalk. De tekst zal automatisch afgestemd worden op het dominante lettertype van de rest van de paragraaf. Wil je overigens altijd plakken zonder de opmaak van de bron mee te nemen? Ga dan eens naar Bestand / Opties / Geavanceerd en kijk onder het kopje Knippen, kopiëren en plakken.

©PXimport

10 Wijkt bepaalde tekst af van de rest van het document? Met een toetsencombinatie heb je dat snel rechtgezet.

11 Kolommen

Deze functie wordt door veel mensen vermeden omdat hij zo ingewikkeld lijkt. Dat is zonde, want het is een fantastische tool om je document wat fraaier op te maken. En de werking is eigenlijk heel eenvoudig, als je hem doorhebt. Typ eerst gewoon de tekst die je wilt typen. Selecteer deze tekst vervolgens en klik in het tabblad Indeling in het lint bij Pagina-instelling op de knop Kolommen. Standaard is er (uiteraard) één kolom geselecteerd, maar je kunt dus ook gaan voor twee of drie, een brede rechterkolom met een smalle linker enzovoort. Twijfel je hoe je document nu in elkaar zit? Lees dan stap 8 nog een keertje, want met de verborgen tekens kun je prima zien waar kolommen beginnen en eindigen.

©PXimport

11 Kolommen: ze lijken zo ingewikkeld, maar dat zijn ze niet en ze maken je document er een stuk mooier op.

12 Het superklembord

Maak jij veel gebruik van kopiëren en plakken als je in Word aan het werk bent? Dan herken je ongetwijfeld de situatie waarin je per ongeluk tussendoor even snel iets anders hebt gekopieerd, waardoor je helemaal niet in je document plakt wat je wilde plakken. Wist je al dat er, naast het gewone klembord in Windows, ook nog een klembord in Word zit ingebouwd met vrijwel onbeperkte opslagcapaciteit? Je vindt dit klembord door onder het tabblad Start in het lint te klikken op het kleine vierkantje met pijltje naast Klembord. Het klembordpaneel opent nu en je ziet daarin alles dat je gekopieerd hebt sinds je Word (deze sessie) hebt gestart. Het mooie is dat hierin niet alleen wordt opgeslagen wat je in Word kopieerde, maar ook in bijvoorbeeld je browser. Wanneer je klikt op één van de onderdelen in het paneel, wordt dit automatisch ingevoegd op de plek waar de muisaanwijzer staat.

©PXimport

12 Laat je niet beperken door het klembord van Windows, Word heeft z'n eigen ingebouwde klembord met ongelimiteerde ruimte.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.