ID.nl logo
In 12 stappen een echte Word-expert
© Reshift Digital
Huis

In 12 stappen een echte Word-expert

Hoe goed ken je Word nu eigenlijk écht? Het programma zit barstensvol met allerlei handige functies die maar weinig mensen nuttig gebruiken. Daarom duiken we eens heel diep in 's werelds populairste tekstverwerkingsprogramma.

Je bent ongetwijfeld weleens tegen een situatie aangelopen tijdens het werken met Word waarin de tekst totaal niet deed wat je wilde. Je kunt je tekst niet selecteren, de tekst verspringt op een onlogische manier, tekst staat in een rare kolomvorm enzovoort. We ervaren dit soort dingen vaak als irritante bugs in Word, maar in werkelijkheid zijn het hele handige functies die, door gebrek aan kennis daarvan, volledig verkeerd uitpakken. Lees ook: 15 tips en trucs voor Microsoft Word.

Reden genoeg dus om die kennis eens even flink op te krikken. We gaan het in dit artikel dus niet hebben over sjablonen, tabelletjes, inhoudsopgaven en arcering, maar over de achterliggende functies die je écht veel tijd kunnen besparen. Wij werken overigens met Word 2016, maar de tips werken ook op oudere versies.

01 Leesbaarheidsstatistieken

Word heeft een handige ingebouwde spellingscontrole die ervoor kan zorgen dat typfouten automatisch gecorrigeerd worden en rare zinsconstructies kunnen worden vermeden. Wist je dat Word je ook kan vertellen of de tekst die je geproduceerd hebt ook lekker leest? Klik op Bestand boven het lint en vervolgens op Opties / tabblad Controle. Vink de optie Leesbaarheidsstatistieken weergeven aan. Wanneer je nu een spellingscontrole uitvoert op het document, zal er na de controle een pop-up worden getoond met daarin leesbaarheidsstatistieken. Denk hierbij aan het aantal woorden per zin en het aantal zinnen per alinea. De regels variëren natuurlijk per soort tekst (bijvoorbeeld online of print), maar volgens Taaladvies.net heeft een alinea idealiter niet meer dan zeven zinnen en tussen de tien en vijftien woorden per zin voor een makkelijk te lezen tekst. Aan de hand van de leesbaarheidsstatistieken kun je dus heel eenvoudig zien hoe makkelijk jouw publiek jouw tekst zal kunnen lezen.

©PXimport

01 De statistieken geven geen oordeel, dat moet je zelf bepalen met behulp van de gemiddelden uit het resultaat.

02 Vrij selecteren

Wanneer je werkt met Word, zijn er bepaalde beperkingen waar je mee hebt leren werken. Stel dat je een reeks opsommingstekens hebt met tekst daarachter, dan is het niet mogelijk om alléén die opsommingstekens te selecteren zonder de tekst daarachter, toch? In theorie is dat waar, maar er is al heel erg lang een trucje om die beperking te omzeilen. Wanneer je de Alt-toets ingedrukt houdt, kun je met de muisknop ingedrukt een kader slepen. Dat kader houdt zich niet aan de regels van Word, dus als je een kader sleept om bijvoorbeeld alle opsommingstekens in een paragraaf, dan worden alléén die tekens geselecteerd en vervolgens gekopieerd wanneer je kiest voor kopiëren.

©PXimport

02 Selecteren is aan minder regels gebonden dan je denkt, maak bij je selectie maar eens gebruik van de Alt-toets.

03 Snel selecteren

Wat doe je als je een hele zin wilt selecteren in een tekst? Waarschijnlijk klik je aan het begin van de zin en sleep je je muis naar het einde van de zin. Dat werkt uiteraard, maar is niet heel praktisch. Je weet ongetwijfeld dat je, door aan het begin van een regel te klikken (in de witruimte) de hele regel selecteert, en dat je door driemaal op een woord te klikken een hele paragraaf selecteert. Maar wist je dat er ook een snelle manier is om een hele zin (niet te verwarren met een regel) te selecteren van hoofdletter tot leesteken? Het enige dat je hiervoor hoeft te doen is de Ctrl-toets ingedrukt te houden en te klikken op een willekeurig woord in een zin. De hele zin wordt nu direct geselecteerd.

©PXimport

03 De Ctrl-toets laat je een hele zin in één keer selecteren.

04 Navigeren met hotspots

Dit is een trucje dat je zo ongelooflijk veel tijd gaat schelen wanneer je werkt in een groot document en even iets moet bewerken in de gedeelten van het document die je het laatst bewerkt hebt. Microsoft Word houdt namelijk stiekem bij welke gedeelten van een document het meest recent bewerkt zijn, zelfs nadat je het document hebt opgeslagen, afgesloten en opnieuw geopend. Het werkt dus ook met een document dat je een week geleden voor het laatst hebt bewerkt. Wanneer je een document opent, druk je op Shift+F5 om naar het meest recent bewerkte gedeelte in een tekst te springen. Je kunt dat herhaaldelijk doen om steeds tot drie stappen terug in de tijd te gaan.

05 Neptekst genereren

Soms ben je bezig met een tekst en moet je even een paragraaf of een hoofdstuk opvullen met neptekst omdat je de definitieve tekst nog niet hebt. Daarbij moet het echter wél duidelijk zijn dat de tekst neptekst is (om te voorkomen dat het document wordt verstuurd naar mensen terwijl het nog niet definitief is) en om die reden gebruiken we daar vaak een stuk Latijn voor (het beroemde Lorem ipsum). Iedereen die Lorem ipsum-tekst ziet, weet dat het om opvultekst gaat. Als je gebruikmaakt van deze methode, ga je waarschijnlijk meestal naar een website waar je de tekst vandaan plukt. Dat hoeft helemaal niet, want Word heeft zelf een Lorem ipsum-generator ingebouwd. Het enige dat je hoeft te doen is =lorem(p,l) te typen, waarbij je p vervangt door het aantal paragrafen dat je wilt genereren en l door het aantal zinnen. Zodra je op Enter drukt wordt de tekst gegenereerd.

©PXimport

05 Voor Lorem ipsum-teksten hoef je helemaal niet naar een website toe, dat zit gewoon in Word.

06 Tijd automatisch bijwerken

Het mooie van Word is dat het programma allerlei dingen automatisch voor ons kan doen. Automatisch is fijn, want dat voorkomt dat er fouten gemaakt worden. Stel dat er een brief is die je elke week verstuurt naar verschillende mensen (bijvoorbeeld voor de vereniging waarvoor je actief bent). Dan moet je elke week de datum die bovenaan die brief staat aanpassen. Dat gaat negen van de tien keer goed, maar er komt een dag dat je het vergeet. Geen ramp, maar wel slordig ... én onnodig, want Word kan dit automatisch voor je doen. Klik boven het lint op het tabblad Invoegen en klik vervolgens in het vakje Tekst (derde van rechts) op Datum en tijd (het pictogram met de kalender en het klokje). Je kunt nu kiezen in wat voor notatie je de datum en tijd wilt invoegen, en alleen de datum of alleen de tijd kan ook. Zorg ervoor dat je het vakje bij Automatisch bijwerken aanvinkt. Elke keer dat je het document vanaf nu opent, zal dit veld automatisch worden bijgewerkt.

©PXimport

06 Datum en tijd handmatig telkens aanpassen? Waarom zou je, als Word het voor je kan doen?

07 Hoofdletters converteren

Je hebt ongetwijfeld weleens vele minuten (soms zelfs uren) verspild aan het corrigeren van een document waarbij de schrijver hoofdletters heeft gebruikt alsof het een circus is. Zonde van je tijd, vooral omdat Word dat gewoon automatisch voor je kan doen. Selecteer de tekst waarin het gebruik van de hoofdletters en kleine letters een zootje is en klik in het lint op tabblad Start. In het vak Lettertype zie je nu een pictogram met de letters Aa (niet te verwarren met de twee pictogrammen met een losse A die daar links naast staan). Wanneer je op dit pictogram klinkt kun je aangeven hoe je de tekst wilt vormgeven. Kies je voor Zoals in een zin, dan worden alle zinnen voorzien van een hoofdletter aan het begin van de zin. Daarnaast kun je alles veranderen in hoofdletters, alles in kleine letters, elk eerst woord met een hoofdletter, enzovoort. Zo heb je de tekst in recordtijd vormgegeven zoals hij hoort. Met de toetscombinatie Shift+F3 kun je een selectie tekst ook tussen deze manieren van hoofdlettergebruik laten wisselen.

©PXimport

07 Een document met rommelige hoofdletters is in recordtempo rechtgezet met behulp van deze functie.

08 Verborgen tekens

Dit is een functie die veel mensen wel kennen, maar die niet vaak gebruikt wordt omdat de meesten het nut er niet van inzien. Zonde, want dit is nu net één van die functies waar we het over hadden die schijnbaar onverklaarbaar gedrag in Word kunnen verklaren. Wanneer je in het tabblad Start in het vak Alinea klikt op het pictogram met het alinea-teken (een soort muzieknootje) dan verschijnen er ineens allerlei tekens in je tekst.

Die tekens lijken aanvankelijk rommelig, maar ze geven je enorm veel nuttige informatie. Zo laten de tekens je met behulp van puntjes zien waar er een spatie staat (zodat je dubbele spaties eenvoudig ziet), maar ook waar een harde return is gegeven (het alinea-teken) of een zachte return (het Enter-teken dat je ook op je toetsenbord ziet). Daarnaast geven deze symbolen je inzicht in waar een tab staat, waar een pagina eindigt en waar allerlei andere zaken zijn ingevoegd in Word die je het leven zuur kunnen maken als je niet weet dat ze er staan.

©PXimport

08 Het lijkt heel rommelig, maar door verborgen tekens aan te zetten krijg je juist heel veel inzicht in de structuur van je document.

09 Tabs en witregels vervangen

Het gebruik van hoofdletters kan een zootje zijn, maar er zijn natuurlijk nog veel meer manieren waarop het Word-document een rommeltje kan worden, bijvoorbeeld door onjuist gebruik van tabs, witregels, zachte returns waar je harde returns zou willen zien enzovoort. Dat kun je natuurlijk allemaal handmatig gaan oplossen, maar het hoeft niet. De functie 'zoeken en vervangen' in Word ondersteunt namelijk ook dit soort elementen. Wanneer je het zoekvenster in Word opent en klikt op het tabblad Vervangen en vervolgens op Meer, dan zie je onderin het uitklapmenu Speciaal. Daar kun je allerlei elementen vinden zoals tabs, pagina-einden, alineamarkeringen enzovoort. Zo kun je bijvoorbeeld alle dubbele tabs veranderen in enkele tabs door in het veld Zoeken naar twee keer te kiezen voor Speciaal / Tabteken, en in het veld Vervangen éénmaal voor Speciaal / Tabteken. Op deze manier kun je razendsnel de opmaak van je documenten aanpassen.

©PXimport

09 Steek geen uren in het handmatig vervangen van bijvoorbeeld tabs. Dat kun je gewoon automatisch zoeken en vervangen.

Mindmappen met Word

Een functie in Word die al héél lang aanwezig is, is de mogelijkheid om overal waar je maar wilt een zin te beginnen. Afhankelijk van de uitlijning van je tekst, begint een regel standaard links, in het midden of rechts (tenzij je een tekstkader gebruikt). Het lijkt alsof je dit niet verder kunt aanpassen, maar in werkelijkheid kun je beginnen met typen waar je maar wilt. Wanneer je namelijk dubbelklikt op een willekeurige locatie in een Word-document, dan zal de muisaanwijzer precies naar die plek verspringen en kun je gewoon midden in het document een woord of een zin typen. Denk daar wat pijlen bij en je hebt een uitstekende brainstorm/mindmapping-tool in Word. Klein nadeel: het verplaatsen van dit soort teksten is niet zo eenvoudig als het verplaatsen van tekstvakken.

©PXimport

Je bent niet gebonden aan uitlijning, je kunt tekst plaatsen waar je maar wilt.

10 Opmaak bij plakken

Het handige van kopiëren en plakken is dat je met gemak een stuk tekst uit een ander document of van een website kunt verwerken in je eigen document. Het nadeel daarvan is dat de opmaak van dat andere document of die website vaak wordt meegenomen, met het gevolg dat je document er raar uitziet. Nu kun je er bij het plakken al op letten dat de opmaak van de bron verwijderd wordt (kies bij het plakken voor Alleen tekst behouden), of je kunt achteraf je kunt na het plakken de gewenste opmaak meegeven via Start / Opmaak kopiëren/plakken. Maar het kan nog eenvoudiger en efficiënter. Word is namelijk prima in staat om te zien welke tekst afwijkt van de rest van de tekst. Selecteer de zin die afwijkt (wat je dus heel snel kunt doen, zie stap 3) en druk op Ctrl+Spatiebalk. De tekst zal automatisch afgestemd worden op het dominante lettertype van de rest van de paragraaf. Wil je overigens altijd plakken zonder de opmaak van de bron mee te nemen? Ga dan eens naar Bestand / Opties / Geavanceerd en kijk onder het kopje Knippen, kopiëren en plakken.

©PXimport

10 Wijkt bepaalde tekst af van de rest van het document? Met een toetsencombinatie heb je dat snel rechtgezet.

11 Kolommen

Deze functie wordt door veel mensen vermeden omdat hij zo ingewikkeld lijkt. Dat is zonde, want het is een fantastische tool om je document wat fraaier op te maken. En de werking is eigenlijk heel eenvoudig, als je hem doorhebt. Typ eerst gewoon de tekst die je wilt typen. Selecteer deze tekst vervolgens en klik in het tabblad Indeling in het lint bij Pagina-instelling op de knop Kolommen. Standaard is er (uiteraard) één kolom geselecteerd, maar je kunt dus ook gaan voor twee of drie, een brede rechterkolom met een smalle linker enzovoort. Twijfel je hoe je document nu in elkaar zit? Lees dan stap 8 nog een keertje, want met de verborgen tekens kun je prima zien waar kolommen beginnen en eindigen.

©PXimport

11 Kolommen: ze lijken zo ingewikkeld, maar dat zijn ze niet en ze maken je document er een stuk mooier op.

12 Het superklembord

Maak jij veel gebruik van kopiëren en plakken als je in Word aan het werk bent? Dan herken je ongetwijfeld de situatie waarin je per ongeluk tussendoor even snel iets anders hebt gekopieerd, waardoor je helemaal niet in je document plakt wat je wilde plakken. Wist je al dat er, naast het gewone klembord in Windows, ook nog een klembord in Word zit ingebouwd met vrijwel onbeperkte opslagcapaciteit? Je vindt dit klembord door onder het tabblad Start in het lint te klikken op het kleine vierkantje met pijltje naast Klembord. Het klembordpaneel opent nu en je ziet daarin alles dat je gekopieerd hebt sinds je Word (deze sessie) hebt gestart. Het mooie is dat hierin niet alleen wordt opgeslagen wat je in Word kopieerde, maar ook in bijvoorbeeld je browser. Wanneer je klikt op één van de onderdelen in het paneel, wordt dit automatisch ingevoegd op de plek waar de muisaanwijzer staat.

©PXimport

12 Laat je niet beperken door het klembord van Windows, Word heeft z'n eigen ingebouwde klembord met ongelimiteerde ruimte.

▼ Volgende artikel
Review: In Reanimal mag je samen naar de gemuteerde kinderboerderij
© Tarsier Studios/Tijn Kranen
Huis

Review: In Reanimal mag je samen naar de gemuteerde kinderboerderij

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Watch on YouTube

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Slide
Slide
Slide
Slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.

Goed
Conclusie

De visie achter Reanimal is duidelijk: geen ingewikkelde puzzels of verhaallijnen, maar een gestroomlijnde, sfeervolle koortsdroom met gedetailleerde plaatjes (en monsters) die nog lang in je hoofd blijven hangen. Tarsier Studios had de game kunnen opvullen met meer omgevingen of meer simplistische puzzels, maar dat zou wellicht alleen maar aan de ervaring af doen. Reanimal is daardoor wat aan de simpele en korte kant, maar de game blijft na het uitspelen wel nog veel langer door je hoofd spoken.

Plus- en minpunten
  • Kunstzinnige monsters en omgevingen
  • Mooie graphics
  • Co-op-functie is een welkome toevoeging
  • Gameplay maar weinig diepgaand
  • Kort en een tikje anticlimactisch
  • Niet erg uitdagend
▼ Volgende artikel
De iPad als smarthome-hub is verleden tijd: dit moet je weten
© DENYS PRYKHODOV
Huis

De iPad als smarthome-hub is verleden tijd: dit moet je weten

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.