De Huawei P Smart (2019) en Honor 10 Lite zijn praktisch identiek. Niet alleen qua ontwerp, maar ook de specificaties en de software lijken heel veel op elkaar. De prijskaartjes verschillen ook nauwelijks. Waarom lijken de Honor 10 Lite vs Huawei P Smart (2019) zo op elkaar en wat zijn de verschillen?

In januari bracht Huawei de P Smart (2019) uit, een budgetsmartphone met een adviesprijs van 249 euro. In dezelfde maand lanceerde Honor de 10 Lite, eveneens een goedkoop toestel dat 229 euro kost. We hebben beide telefoons onlangs getest en ze naast elkaar gelegd. De gelijkenissen zijn overduidelijk, maar ook onder de motorkap gebruiken de toestellen praktisch dezelfde hardware. Waarom lijken ze zoveel op elkaar, wat zijn de verschillen en waarom is de P Smart twee tientjes duurder?

Huawei en Honor: moeder en dochter

Dat de smartphones van Huawei en Honor zoveel op elkaar lijken, is niet vreemd. Honor is namelijk een submerk van Huawei, een dochteronderneming dus. Huawei startte in 2013 met Honor als een merk dat zich richt op online verkoop en een jonge doelgroep. Een jaar later kwam Honor ook in Nederland beschikbaar als trots submerk van Huawei. Dat werd niet zo’n succes, waarna de fabrikant zich terugtrok. Eind 2018 vond de comeback plaats, inclusief nieuwe smartphones en een andere strategie. Honor positioneert zichzelf niet meer als een onderdeel van Huawei, maar doet zich voor als een meer losstaande telefoonfabrikant die nauwe banden onderhoudt met Huawei, wat overigens best verwarrend kan zijn. De smartphones worden nog steeds voornamelijk online verkocht en het merk richt zich nog steeds op jongeren.

©PXimport

Honor 10 Lite naast Huawei P Smart (2019)

Hoewel Honor wil uitstralen dat het geen submerk meer is van Huawei, doet het weinig moeite om zich te onderscheiden van het moederbedrijf. De meeste nieuwe Honor-telefoons lijken namelijk sprekend op de modellen van Huawei, met de Honor 10 Lite en Huawei P Smart (2019) als mooi voorbeeld.

De gelijkenissen beginnen al bij het uitpakken van de smartphones. De doosjes zijn praktisch identiek, op de merknamen en kleuren na uiteraard. In beide verpakkingen vind je een stekker en oplaadkabel met het Huawei-logo, opladers die technisch identiek zijn. De grootste verrassing zit ‘m in de accessoires: Honor levert een transparant hoesje mee, Huawei een setje bedrade (en niet indrukwekkende) oordopjes.

©PXimport

Hardware: een andere frontcamera

Kijk je naar de telefoons zelf dan valt op dat de Honor 10 Lite praktisch dezelfde afmetingen heeft als de Huawei P Smart (2019). De beeldschermen zijn identiek en de achterkanten lijken veel op elkaar. De cameramodule oogt iets anders en het Huawei-logo is vervangen door Honor, maar is de 10 Lite gewoon een Huawei-toestel. Het grootste zichtbare verschil is de andere kleur blauw. De voorkant is ook nagenoeg identiek: een even groot 6,21 inch full-hd-scherm met een inkeping voor de frontcamera. Opmerkelijk genoeg verschillen de camera’s. De P Smart (2019) heeft een 8 megapixel exemplaar, terwijl op de – goedkopere – Honor 10 Lite een 24 megapixel selfiecamera aanwezig is. Het kwaliteitsverschil tussen de camera’s is echter minimaal, zo is onze ervaring.

Onder de motorkap zijn er helemaal geen verschillen tussen de twee smartphones. De complete specificatielijst is identiek. Beide telefoons hebben een Kirin 710-processor, 3GB/64GB werk- en opslaggeheugen en een 3400 mAh accu met micro-usb-aansluiting. Achterop zit in beide gevallen een dubbele 13 en 2 megapixel camera.

©PXimport

Bijna dezelfde EMUI-software

Zet je de twee telefoons aan, dan valt op dat de software ook bijna identiek is. Beide smartphones draaien op Android 9.0 (Pie) met de EMUI-softwareschil van Huawei. Ja, dat klopt: Honor gebruikt als ‘zelfstandig opererend merk’ de software van het moederbedrijf. Terwijl ze ook moeiteloos hadden kunnen kiezen voor Android One.

Om te voorkomen dat critici kunnen zeggen dat de software rechtstreeks is overgenomen, heeft Honor een handvol subtiele veranderingen doorgevoerd. De Honor-interface gebruikt bijvoorbeeld een andere kleur blauw, een paar andere app-icoontjes en een Honor-app, in feite een snelkoppeling naar de website van het bedrijf. Verder is de software identiek. Het instellingenscherm, de camera-app, de bloatware-apps van Facebook, Amazon, Booking.com en andere partijen: ben je bekend met een Huawei-telefoon dan ben je direct gewend aan een toestel van Honor. Is dat negatief? Op zich niet, want voor zowel Honor als voor veel klanten is het eenvoudig om EMUI te gebruiken. Echter is het wel wat gek dat Honor zich als een zelfstandige telefoonfabrikant voordoet terwijl het in feite Huawei-software op zijn toestellen installeert.

©PXimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Softwarebeleid

Goed om te weten is dat Huawei een duidelijk updatebeleid heeft voor zijn telefoons, ook de budgetmodellen zoals de P Smart. Het toestel krijgt regelmatig beveiligingsupdate en minstens één grote Android-update. Honor doet geen concrete uitspraken over zijn updatebeleid en dat is vreemd. Hecht je – terecht – waarde aan regelmatige en lange softwareondersteuning dan ben je dus beter uit met een Huawei-toestel.

Prijskaartjes

Als de Huawei P Smart (2019) en Honor 10 Lite zoveel op elkaar lijken, waarom is eerstgenoemde dan twintig euro duurder? Natuurlijk wil Huawei meer winst maken, maar wellicht wil het ook wat luxer overkomen: dat begint al bij het prijskaartje. De verschillen tussen de smartphones zijn dus minimaal; het enige onderdeel dat echt anders is, is de frontcamera. De kans is zeer groot dat de telefoons uit dezelfde fabriek komen en dezelfde kostprijs hebben. Honor biedt de 10 Lite iets goedkoper aan dan de P Smart en dat is waarschijnlijk omdat het merk genoegen neemt met een kleiner marge. Vanuit het marketingoogpunt is dat slimmer dan de telefoon even duur maken als de P Smart (2019), want dan zullen de meeste mensen toch kiezen voor de telefoon van het veel bekendere Huawei. Dat weet Huawei ook, net zoals dat de fabrikant weet dat veel mensen nu ook voor de P Smart kiezen. Wie goed oplet, is met de praktisch identieke Honor 10 Lite echter een paar tientjes goedkoper uit.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.