De Honor View 20 komt naar Nederland: de smartphone valt op, omdat de frontcamera niet in een rand boven het scherm of in een scherminkeping geplaatst is, maar linksboven in het scherm. Verder heeft de smartphone veel te bieden, alleen lijkt dat nu al te worden afgeremd door het vreemde merk Honor.

Het verhaal van Honor is ronduit verwarrend. Honor is van Huawei. Maar het alternatieve merk moet een jongere doelgroep aanspreken met hip ogende smartphones voor scherpe prijzen. Tot dusver helder, maar er zijn toch een paar zaken waardoor de wenkbrauwen gaan fronsen.

Allereerst: Honor smartphones zijn gewoon Huawei smartphones. Bijvoorbeeld de Honor 10 Lite, dat gewoon een Huawei P Smart (2019) met een ander merknaampje is, die voor een paar tientjes minder in de winkel ligt. Dat is vreemd.

Eigen winkel

Aanvankelijk werd Honor enkele jaren terug in Nederland geïntroduceerd als ‘e-merk’, je kon de Honor-smartphones alleen kopen in de webwinkel van Huawei: vMall. Alleen als los toestel, zonder abonnementen. Dikke kans dat je nooit van vMall gehoord hebt, het is dan ook niet heel verrassend dat deze verkoopmethode geen succes werd. De webwinkel sloot zijn digideuren en Honor verdween uit Nederland. Tot 2018. Honor biedt zijn smartphones weer aan in Nederland, dit keer in samenwerking met Nederlandse verkopers die wél bekend zijn. Wat dus betekent dat toestellen als de Huawei P Smart (2019) en de Honor 10 Lite naast elkaar verkocht worden. Gek.

Daarbij probeert Honor een jong en fris merk te zijn, om zo een jonge doelgroep aan te spreken van mensen tot een jaar of 35. Bijvoorbeeld door opvallende kleuren, patronen en kleurverlopen te gebruiken op de achterzijde van Honor smartphones. Maar het marketingteam probeert het net even te hard, zoals te zien is op onderstaande video.

Het doet me hardop afvragen of Honor dit soort afleidende, wanhopig overkomende marketing wel nodig heeft. De prijs van Honor smartphones is scherp, wie op zoek is naar een betaalbare goede smartphone, komt vanzelf bij het merk uit. Wie meer geld over heeft voor een smartphone kijkt vaak niet verder dan de topmodellen van Samsung en Apple.

Dat weten ze overigens bij Honor erg goed, tijdens de presentatie werd de nieuwe Honor View 20 continue vergeleken met de iPhone XS Max. Daarbij waren sommige vergelijkingen wel erg kort door de bocht. Bijvoorbeeld de zogeheten ‘screen-to-body-ratio’ (het percentage van de voorzijde dat uit beeldscherm bestaat). Dat is dankzij het cameragaatje in de linkerbovenhoek een stuk hoger dan die van de iPhone XS Max. Dit wordt door Honor graag benadrukt, maar er wordt niet bij vermeld dat de iPhone aan de voorzijde meer sensoren heeft geplaatst, zoals een infrarood-afstandsmeter die gebruikt wordt om gezichtsontgrendeling veiliger te maken dan Honor dat kan.

©PXimport

Honor View 20

Zo hebben we een bruggetje naar de Honor View 20, het nieuwste toptoestel van Honor. Deze smartphone heeft (vooralsnog) geen Huawei-evenknie. Honor gaf ons vast de mogelijkheid het toestel kort uit te proberen, en de eerste indruk van het toestel is indrukwekkend goed. Het cameragaatje aan de voorkant is innovatief, het toestel heeft bijzonder goede specificaties, het ontwerp is ook aan de achterzijde uniek met zijn glimmende V-patroon en de dubbele camera aan de achterzijde beschikt ook over een indrukwekkende nieuwe Sony-lens van 48 megapixel. Ik kan niet wachten om deze eens serieus aan de tand te voelen. Voor een verkoopprijs van 549 euro lijkt deze smartphone bijna te mooi om waard te zijn.

©PXimport

©CIDimport

©CIDimport

Huawei-schil

Toch blijf je het gevoel hebben een Huawei-smartphone in handen te hebben. En dat werkt misleidend. Dat is vooral te danken aan het feit dat Honor niet de moeite heeft genomen om de Android-skin aan te passen. Honor’s Android-schil mag dan wel Magic UI heten, maar er is geen verschil merkbaar met Huawei’s schil Emui. Zelfs de naam Huawei is veelvuldig te vinden in de software van Honor. Maar dat is nog niet het ergste, Emui heeft een afschuwelijke reputatie en het gaat me werkelijk de pet te boven waarom de ontwikkelaars van Huawei de moeite nemen om het open-source Android te pakken, slechter en instabieler te maken om het vervolgens op hun toestellen te verkopen. Ook de ondersteuning vanuit Honor houdt niet over, je wordt één grote Android-update beloofd. Over een ondersteuningstijd of snelheid van uitrol durft Honor helaas geen verantwoordelijke uitspraken te doen. Nu is dat helaas niet vreemd bij minder dure smartphones die op Android draaien. Ondersteuningsverantwoordelijkheden kosten nu eenmaal geld.

Als de Honor-smartphones Android One hadden gedraaid hadden ze meer opgevallen als smartphone die niet van Huawei is. Bovendien wordt daarmee de ondersteuning uitbesteed aan Google, die dat wat serieuze neemt. Een minimale skin, zoals Motorola en OnePlus die over Android uitrollen hadden de Honor-smartphones ook een eigen karakter gegeven en de ondersteuning voor Honor eenvoudiger gemaakt.

Huahonor of Honorwei?

De View 20 krijgt niet de aandacht die het verdient vanwege het onduidelijke verhaal van Honor. Ik heb steevast het gevoel een smartphoneserie van Huawei in handen te hebben: de Huawei Honor 20, waarbij een uitstekende prijs-kwaliteitsverhouding gehanteerd wordt. Honor lijkt een toneelspel te spelen geen Huawei te zijn, als een soort Laaf in de Efteling die onder werktijd niet mag toegeven dat hij om 17:00 gewoon in de file naar huis aansluit om bij zijn vrouw en kinderen op de bank te ploffen. Wil Honor meer opvallen met zijn smartphones, dan heeft dat geen marketing nodig om geforceerd een jong publiek aan te spreken, maar een eigen merkidentiteit - los van die van Huawei.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.