Gebruikers van de respectievelijke platformen zullen het waarschijnlijk nooit met elkaar eens worden: wat is nu beter, een iPhone of een Android-toestel?

Op die subjectieve vraag is natuurlijk ook nauwelijks een antwoord te geven. Waar wel duidelijk onderscheid in te maken is, is in de software. Android en iOS zijn wezenlijk verschillend, en beide besturingssystemen hebben zo hun voordelen. In dit artikel bespreken we vijf dingen die Android beter doet dan iOS.

1. Aanpassingen

Zowel iOS als Android werken out of the box perfect. Het verschil tussen de twee is echter dat iOS een jaar na dato nog precies is zoals het uit de doos kwam, en Android tegen die tijd volledig is aangepast en naar de hand gezet van de gebruiker. iOS laat zich nauwelijks aanpassen. Dit maakt de software absoluut veiliger en minder vatbaar voor hacks (tenzij je gaat jailbreaken natuurlijk), maar ook zo flexibel als een stuk beton. Daarbij komt dat Android door de jaren heen een stuk veiliger is geworden, maar nooit iets van z’n flexibiliteit is kwijtgeraakt. Daar kan iOS echt nog heel veel winnen.

©PXimport

2. Google-integratie

Als je een fervent gebruiker bent van Apple mail en vooral actief bent op je Mac, dan is iOS fenomenale software, immers al die diensten van Apple zijn geïntegreerd. Volgens cijfers die dit jaar bekend zijn gemaakt zijn er echter 100 miljoen actieve Mac-gebruikers ter wereld en maar liefst 715 miljoen actieve iPhone-gebruikers (voor Android ligt dit aantal op 2 miljard). Aangezien Gmail zo’n 1,2 miljard actieve gebruikers heeft, is de kans dus vrij groot dat heel veel smartphone-gebruikers Gmail gebruiken (en daarmee ook andere diensten van Google). Android en Google gaan uiteraard hand in hand, en de software van Google is dan ook diep geïntegreerd in het besturingssysteem. Dat zou allemaal geen probleem zijn als je, bijvoorbeeld, Siri kon vragen om standaard Google Maps te gebruiken i.p.v. Apple Maps, maar dat staat Apple (uiteraard) niet toe. Voor gebruikers van Google’s diensten is het leven simpelweg een stuk eenvoudiger met Android.

©PXimport

3. Multitasking

Technisch gezien zou je kunnen zeggen dat iOS (in ieder geval op de iPad) multitasking ondersteunt. Android heeft multitasking al jaren beter voor elkaar, maar sinds de komst van de Samsung Galaxy Note 8, heeft Android echt een flinke voorsprong genomen op iOS. Je kunt namelijk speciale linkjes aanmaken waarmee je twee apps in één keer naast elkaar kunt openen (een functie genaamd App Pair). Op die manier kun je daadwerkelijk multitasken, al is het natuurlijk nog steeds niet op het niveau van wat je op een pc of Mac kunt doen. Technisch gezien zou je kunnen zeggen dat dit een verdienste is van de Note 8 in plaats van Android, maar dat is niet zo, anders zou Apple immers een gelijksoortige functie kunnen hebben op de iPhone 7 Plus of 8 Plus. Het is hier echt de software die de show steelt.

©PXimport

4. Widgets

Hey, maar iOS heeft toch ook widgets?, horen we je zeggen. Dat is absoluut het geval en de widgets zijn niet eens zo slecht. Maar, zoals alles in iOS, zijn ze nauwelijks aan te passen qua uiterlijk en heb je totaal geen controle over waar de widgets worden geplaatst. Apple bepaalt waar ze moeten staan en als gebruiker heb je daar geen controle over, alleen de volgorde kun je wijzigen. In Android heb je hier véél meer controle over. Je bepaalt niet alleen waar je je widgets precies wilt hebben, je hebt ook veel invloed op het uiterlijk en de werking.

©PXimport

5. Launchers

Leg vijf iPhones naast elkaar, en op de achtergrondafbeelding na zul je zien dat ze allemaal hetzelfde zijn. Leg vijf duizend iPhones naast elkaar, en die waarheid geldt nog steeds. Los van het feit dat je in Android veel meer kunt aanpassen in de software die je erbij krijgt, kun je in Android ook compleet nieuwe launchers installeren. Aan het besturingssysteem verander je dan niet zoveel, maar je krijgt bij elke launcher een nieuwe set pictogrammen, andere kleurstellingen, andere zaken die je kunt aanpassen met instellingen, enzovoort. Ook hier geldt weer: als Android-gebruiker heb je veel meer controle over hoe de software op je smartphone werkt. Bij iOS is het keihard WYSIWYG, what you see is what you get, en daar heb je het maar mee te doen.

©PXimport

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.