ID.nl logo
Simkaart in andere apparaten, mag dat nu wel of niet?
© Reshift Digital
Huis

Simkaart in andere apparaten, mag dat nu wel of niet?

Providers staan het gebruik van een simkaart in een internetdongel of mobiele router vaak niet toe. Ze verwijzen naar de voorwaarden en de autoriteiten. Die zeggen dat 06-nummers daarvoor niet mogen worden gebruikt. Door Europese regels mogen providers het gebruik van een smartphone als wifi-hotspot alleen niet verbieden. Mag je nu een simkaart in andere apparaten gebruiken, of niet?

Een brandende vraag van een lezer: zijn provider Tele2 dreigt hem af te sluiten van het mobiele netwerk. Hij heeft in een bepaalde maand de simkaart gebruikt in een router. Dat is in strijd met de wet- en regelgeving, aldus de provider. De lezer krijgt veertien dagen de tijd om de simkaart te gebruiken zoals die is bedoeld: in combinatie met een 4G-telefoon. Als hij daar geen gehoor aan geeft, wordt hij afgesloten.

Er dringen natuurlijk een paar vragen op. Over welke wet- en regelgeving heeft de provider het precies? En staat het je niet vrij om een simkaart en de internetbundel van het abonnement te gebruiken zoals het u uitkomt?

Voorwaarden Tele2

Sinds ongeveer een jaar is Tele2 in handen van T-Mobile. Voor klanten is er nog niet veel veranderd. Dat geldt ook voor de voorwaarden. De provider hanteert al jaren een beleid van een behoorlijk gebruik van mobiele diensten, een zogeheten fair use policy.

In het verleden was de provider erg expliciet en werd in de voorwaarden zelfs het zogeheten tethering verboden. Hierbij zorgt de smartphone voor de internetverbinding van andere apparaten. Een typisch voorbeeld is het inschakelen van de wifi-hotspot op de smartphone. Dit verbod heeft de provider uit de voorwaarden moeten halen, omdat daarmee de Europese regels rond netneutraliteit werden geschonden.

De provider pakt nog wel steeds het ‘onredelijk gebruik’ aan, met name die van grootverbruikers. Daarbij blijkt het Unlimited-abonnement van Tele2 in de praktijk helemaal niet zo onbeperkt als het doet voorkomen.

Unlimited-abonnement wel echt onbeperkt? Tele2 staat vooral bekend om haar Unlimited-abonnement. Hiervoor zijn geen harde limieten voor bellen, sms’en en internetten. Sterker nog: de provider moedigt zelfs aan om ‘het internet he-le-maal leeg te trekken’. Het zijn leuke verkooppraatjes, maar de praktijk is anders. Om te beginnen is er de extra voorwaarde dat je, als je meer dan 5 GB op een dag hebt verbruikt, een sms-bericht moet sturen voor gratis extra data. Maar geen zorgen: dat mag ‘zo vaak als je wil’. Toch worden mensen erop aangesproken als ze veel data verbruiken. Dat gebeurt al, als we op de reacties van gebruikers af mogen gaan, wanneer er enkele dagen meer dan 10 GB wordt verbruikt. Of in een maand meer dan 120 GB. Dat lijkt veel, maar met diensten als Netflix en YouTube kan het hard gaan, zeker bij een hoge videokwaliteit. En het is maar een minuscuul stukje internet dat je daarmee hebt ‘leeggetrokken’.

Autoriteit Consumenten en Markt

Waar Tele2 de laatste jaren wat strenger mee is geworden, zoals de lezersvraag ook duidelijk maakt, is het gebruik van een simkaart in andere apparaten. Bijvoorbeeld in een router, dongel, laptop of mifi. Dat laatste is een apparaatje dat nadat je de simkaart hebt geplaatst, zelfstandig verbinding met internet maakt en een wifi-verbinding aanbiedt. Hier grijpt Tele2 terug op de wet, om precies te zijn regelgeving van de Autoriteit Consumenten en Markt (ACM).

Deze toezichthouder stelt dat apparaten die voor andere doeleinden dan mobiele telefonie worden gebruikt geen 06-nummer mogen hebben. Ze mogen alleen een 097-nummer krijgen. Dit gebeurt vanwege het dreigende tekort aan 06-nummers. Hierbij geldt een wettelijk nummerplan dat dit probeert te voorkomen. Dat tekort is overigens voorlopig niet aan de orde. Onlangs haalde de toezichthouder nog miljoenen ongebruikte nummers terug bij providers. Maar ACM ziet wel scherper toe op het gebruik, al ligt de verantwoordelijkheid bij de provider.

De toepassingen waarvoor geen 06-nummer mogen worden gebruikt, vallen allemaal onder de noemer M2M-communicatie, machine-to-machine. Dit zijn hoofdzakelijk geautomatiseerde toepassingen waarbij apparaten zonder menselijke tussenkomst met elkaar praten. Denk bijvoorbeeld aan een navigatiesysteem dat verkeersinformatie ophaalt, een alarmsysteem dat naar het beveiligingsbedrijf belt of een auto die na een aanrijding het alarmnummer belt. Opvallend genoeg noemt ACM het gebruik van een dongel voor mobiel internet ook M2M-communicatie.

©PXimport

Mobiel internet en M2M

Voor echte M2M-toepassingen zal het duidelijk zijn dat een 097-nummer volstaat. Het gaat alleen wel ver om internetten via een dongel of mifi met een simkaart te verbieden en te bestraffen. Dat kan niet de bedoeling zijn van de wet. Het gebruik van een mifi komt technisch eigenlijk op hetzelfde neer als het aanzetten van de wifi-hotspot op een smartphone. Hooguit met het verschil dat je met de smartphone ook nog zou kunnen bellen en dat je daarmee wordt beschermd door de regels voor netneutraliteit.

Een recente rechtszaak tegen Tele2 geeft niet helemaal uitsluitsel over je rechten. Tele2 verloor een zaak tegen een abonnee die een simkaart in een mobiele hotspot gebruikte, om zo meerdere apparaten met het 4G-netwerk te verbinden. Tele2 stelde voor de rechter dat de simkaart alleen in een telefoon mag worden gebruikt.

De rechtbank oordeelde dat het sim-only-abonnement, zonder geleverde telefoon, ook met andere apparaten mag worden gebruikt die het 4G-netwerk van Tele2 ondersteunen. In de voorwaarden van Tele2 was niet specifiek opgenomen dat het een smartphone moest zijn. Tegenwoordig staat in de voorwaarden van Tele2 overigens wel dat je je dient te houden aan de wet- en regelgeving. Je 06-nummer is alleen bedoeld voor apparaten waarmee wordt gebeld. En daar valt een mifi of router niet onder.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos