De Motorola Moto E7 Plus is een smartphone met een groot scherm, een grote accu en een kleine prijs van 149 euro. Is dit de ideale instapsmartphone voor kinderen, ouderen en alles ertussenin? Computer!Totaal praat je bij in deze Motorola Moto E7 Plus review.

De Moto E7 Plus is een typische budgetsmartphone, maar wel een met het ontwerp en de specificaties van 2020. En dat is een groot verschil met de instapmodellen van een paar jaar geleden, die goedkoop overkwamen en simpele hardware hadden. De Moto E7 Plus laat zijn prijskaartje moeilijker raden, al merk je wel degelijk dat er compromissen gesloten zijn.

Ontwerp en scherm

Het toestel heeft een plastic behuizing die degelijk overkomt en weinig vingerafdrukken laat zien. De knoppen voelen stevig aan, al vind ik het nut van de speciale Google Assistent-knop beperkt. Die knop zit op de rechterzijkant, helemaal bovenin. Ik kom er als rechtshandige gebruiker daarom niet meteen bij. Fijn is dat de Moto E7 Plus een snelle vingerafdrukscanner (op de achterkant) heeft en voorzien is van een 3,5mm-hoofdtelefoonpoort. Jammer genoeg laadt de smartphone op via een micro-usb-poort in plaats van het nieuwere en betere usb-c.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©CIDimport

Het 6,5inch-scherm van de Moto E7 Plus is groot en niet tot nauwelijks met één hand te bedienen. Gelet op het prijskaartje is de kleurweergave prima. De hd-resolutie (1600 bij 720 pixels) is een groter aandachtspunt omdat het beeld zichtbaar minder scherp oogt dan een full-hd-scherm (minimaal 1920 bij 1080 pixels). Gebruik je nu een smartphone met hd-scherm of wordt de Moto E7 Plus je eerste toestel, dan valt het je waarschijnlijk nauwelijks op. Maar hecht je waarde aan een groot en scherp scherm om bijvoorbeeld de krant op te lezen, dan kun je beter kijken naar een voordelig toestel met een full-hd-display.

©CIDimport

Hardware

Over de hardware ben ik positiever dan verwacht. De Moto E7 Plus heeft een eenvoudige Snapdragon-processor die met 4 GB werkgeheugen krachtig genoeg is om populaire apps als WhatsApp vlot te draaien. Natuurlijk merk je vertragingen bij het openen van en wisselen tussen apps en duren alle handelingen langer dan op een iPhone of dure Android-smartphone. Maar de Moto E7 Plus werkt naar behoren, met een goede basis. Een ruime 64 GB opslaggeheugen voor media, aardige camera’s op de voor- en achterkant en een grote 5000 mAh-accu die bij intensief gebruik anderhalve dag meegaat. Doe je het rustiger aan dan is twee tot drie dagen mogelijk. Opladen gaat helaas langzaam via de micro-usb-poort.

Twee noemenswaardige bezuinigingen zijn het gebrek aan een nfc-chip (om contactloos te betalen in winkels) en het feit dat de Moto E7 Plus alleen overweg kan met wifi 802.11b/g/n (wifi 4). Je kunt met dit toestel dus niet internetten op een 5 GHz-frequentie.

©CIDimport

©CIDimport

Software: alleen Android 11

Motorola installeert Android 10 op de Moto E7 Plus en past weinig aan. Dat vind ik fijn omdat de software van zichzelf gebruiksvriendelijk is, en er nu geen extra apps, functies of visuele aanpassingen in de weg zitten. Motorola voegt een paar handige foefjes toe om onder meer snel de camera en zaklamp te starten. Prima! De fabrikant garandeert één Android-update, naar versie 11. Die update voelt als niet meer dan logisch omdat Android 11 al uit was toen de Moto E7 Plus uitkwam. Een update naar Android 12 – dat naar verwachting in de herfst van 2021 verschijnt – was naar mijn mening op zijn plaats geweest. Merken als Nokia en Samsung geven hun budgettoestellen wél Android 12. Zij garanderen ook drie jaar beveiligingsupdates en dat is beter dan Motorola’s twee jaar. De Moto E7 Plus heeft dus niet het beste updatebeleid, maar kan wel twee jaar mee.

©CIDimport

Conclusie: Motorola Moto E7 Plus kopen?

De Motorola Moto E7 Plus is een betaalbare smartphone met een prima scherm, aardige hardware en een lange accuduur. De Android-software is gebruiksvriendelijk en krijgt twee jaar updates. Dat is oké, maar minder lang dan concurrerende telefoons. Al met al een degelijke instapper voor weinig geld, met de Nokia 5.3, Motorola Moto G8 Power en Xiaomi Redmi 9 als gewaagde alternatieven.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!