De Motorola Moto E7 Plus is een smartphone met een groot scherm, een grote accu en een kleine prijs van 149 euro. Is dit de ideale instapsmartphone voor kinderen, ouderen en alles ertussenin? Computer!Totaal praat je bij in deze Motorola Moto E7 Plus review.

De Moto E7 Plus is een typische budgetsmartphone, maar wel een met het ontwerp en de specificaties van 2020. En dat is een groot verschil met de instapmodellen van een paar jaar geleden, die goedkoop overkwamen en simpele hardware hadden. De Moto E7 Plus laat zijn prijskaartje moeilijker raden, al merk je wel degelijk dat er compromissen gesloten zijn.

Ontwerp en scherm

Het toestel heeft een plastic behuizing die degelijk overkomt en weinig vingerafdrukken laat zien. De knoppen voelen stevig aan, al vind ik het nut van de speciale Google Assistent-knop beperkt. Die knop zit op de rechterzijkant, helemaal bovenin. Ik kom er als rechtshandige gebruiker daarom niet meteen bij. Fijn is dat de Moto E7 Plus een snelle vingerafdrukscanner (op de achterkant) heeft en voorzien is van een 3,5mm-hoofdtelefoonpoort. Jammer genoeg laadt de smartphone op via een micro-usb-poort in plaats van het nieuwere en betere usb-c.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©CIDimport

Het 6,5inch-scherm van de Moto E7 Plus is groot en niet tot nauwelijks met één hand te bedienen. Gelet op het prijskaartje is de kleurweergave prima. De hd-resolutie (1600 bij 720 pixels) is een groter aandachtspunt omdat het beeld zichtbaar minder scherp oogt dan een full-hd-scherm (minimaal 1920 bij 1080 pixels). Gebruik je nu een smartphone met hd-scherm of wordt de Moto E7 Plus je eerste toestel, dan valt het je waarschijnlijk nauwelijks op. Maar hecht je waarde aan een groot en scherp scherm om bijvoorbeeld de krant op te lezen, dan kun je beter kijken naar een voordelig toestel met een full-hd-display.

©CIDimport

Hardware

Over de hardware ben ik positiever dan verwacht. De Moto E7 Plus heeft een eenvoudige Snapdragon-processor die met 4 GB werkgeheugen krachtig genoeg is om populaire apps als WhatsApp vlot te draaien. Natuurlijk merk je vertragingen bij het openen van en wisselen tussen apps en duren alle handelingen langer dan op een iPhone of dure Android-smartphone. Maar de Moto E7 Plus werkt naar behoren, met een goede basis. Een ruime 64 GB opslaggeheugen voor media, aardige camera’s op de voor- en achterkant en een grote 5000 mAh-accu die bij intensief gebruik anderhalve dag meegaat. Doe je het rustiger aan dan is twee tot drie dagen mogelijk. Opladen gaat helaas langzaam via de micro-usb-poort.

Twee noemenswaardige bezuinigingen zijn het gebrek aan een nfc-chip (om contactloos te betalen in winkels) en het feit dat de Moto E7 Plus alleen overweg kan met wifi 802.11b/g/n (wifi 4). Je kunt met dit toestel dus niet internetten op een 5 GHz-frequentie.

©CIDimport

©CIDimport

Software: alleen Android 11

Motorola installeert Android 10 op de Moto E7 Plus en past weinig aan. Dat vind ik fijn omdat de software van zichzelf gebruiksvriendelijk is, en er nu geen extra apps, functies of visuele aanpassingen in de weg zitten. Motorola voegt een paar handige foefjes toe om onder meer snel de camera en zaklamp te starten. Prima! De fabrikant garandeert één Android-update, naar versie 11. Die update voelt als niet meer dan logisch omdat Android 11 al uit was toen de Moto E7 Plus uitkwam. Een update naar Android 12 – dat naar verwachting in de herfst van 2021 verschijnt – was naar mijn mening op zijn plaats geweest. Merken als Nokia en Samsung geven hun budgettoestellen wél Android 12. Zij garanderen ook drie jaar beveiligingsupdates en dat is beter dan Motorola’s twee jaar. De Moto E7 Plus heeft dus niet het beste updatebeleid, maar kan wel twee jaar mee.

©CIDimport

Conclusie: Motorola Moto E7 Plus kopen?

De Motorola Moto E7 Plus is een betaalbare smartphone met een prima scherm, aardige hardware en een lange accuduur. De Android-software is gebruiksvriendelijk en krijgt twee jaar updates. Dat is oké, maar minder lang dan concurrerende telefoons. Al met al een degelijke instapper voor weinig geld, met de Nokia 5.3, Motorola Moto G8 Power en Xiaomi Redmi 9 als gewaagde alternatieven.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.