De top 10 beste Nintendo Switch 2-games in 2026

Oplettende ogen zien waarschijnlijk dat niet iedere game op deze lijst exclusief is voor de Nintendo Switch 2. Dat heeft te maken met het feit dat er nog niet bijster veel pure Switch 2-ervaringen uitgebracht zijn, maar ook met de strategie die Nintendo met het apparaat in heeft geluid.

Waar de Nintendo Switch het vooral moest hebben van door Nintendo zelf geproduceerde games en kleinschalige titels van veelal onafhankelijke ontwikkelaars (indies), kan de Switch 2 een stuk meer aan. Grote ontwikkelaars als Ubisoft (Assassin’s Creed) kunnen hun nieuwere games dus ook op de hybride console kwijt. Omdat de Switch 2 dus zo’n versatiel apparaat is, nemen we een breder scala games mee in deze lijst.

Veel driedimensionale platformers bieden vrij specifieke paden naar succes. Door de bewegingsmogelijkheden van je personage te beheersen wordt het in de beste games ook mogelijk om die vooraf bepaalde paden te omzeilen, zoals in Super Mario Odyssey. Donkey Kong Bananza doet daar echter een flinke schep bovenop, door de brute kracht van de titulaire aap centraal te zetten terwijl hij een meisje naar de kern van de planeet begeleidt.

Door tunnels naar verborgen grotten te slaan, met stukken modder een eigen pad te bouwen en van hot naar her te klimmen verzamel je continu grote, glimmende bananen. Daarmee speel je vervolgens weer een volgend gebied met een eigen thema, unieke omgevingselementen en grandioze muziek vrij. Iedere ‘laag’ van de aarde prikkelt je om Donkey’s relatief gelimiteerde moveset van slaan, springen en rollen op creatieve manieren te benutten. De levels zijn zo ingericht dat iedere kant die je op gaat de goede is, en de mogelijkheden voor de speler gaandeweg uit blijven breiden. Er zijn niet veel games die je de wereld zó naar je hand laten zetten als Bananza.

Het is de game die alleen in onze dromen bestond: Mario Kart World. In World rij je geheel op eigen houtje door een gigantische wereld, ga je op ontdekkingstocht en worden je racevaardigheden vrijer dan ooit tevoren toepast. Daarom kun je onder andere de verschillende banen in de game op in alle rust uit je hoofd leren. Het gebruik van trucs en shortcuts is daarin nu belangrijker dan ooit. Door op muren te rijden en je af te zetten tegen ieder object waar je tegenaan springt beweegt deze Mario Kart sneller dan ooit.

Die races zijn dan ook uitgebreider dan ooit, niet alleen in opzet maar ook in spelersaantal. In plaats van twaalf spelers nemen nu 24 coureurs het tegen elkaar op, en je rijdt in principe de hele Grand Prix aan één stuk door. Vorige games gingen na een race naar een laadscherm, maar gezien World één grote… nou ja, wereld is, tuf je nu direct door naar de volgende baan. World is in veel opzichten een vrij technische Mario Kart, maar dat neemt niet weg dat samen door de wereld crossen en Red Shells gooien tijdens een Grand Prix' nog altijd puur plezier is. Eigenlijk is het één groot supercircuit, waarop we de komende jaren weer gaan racen.

Een game waarin continu verliezen een fundamenteel onderdeel van de ervaring is, lijkt op het eerste gezicht misschien niet ontzettend leuk. Zogenaamde roguelikes draaien echter geheel om dit gegeven, en Hades 2 doet dat als de beste. Spelend als de heks Melinoë, dochter van Hades. Met behulp van bekende figuren uit de Griekse mythologie baant zij zich een weg naar de Titan of Time, die haar familie in gevangenschap houdt.

De truc van Hades 2 is dat je continu doodgaat in de verschillende ‘runs’, en dan weer bij het startpunt moet beginnen. Gaandeweg wordt Melinoë echter steeds sterker, door grondstoffen die je verzamelt en upgrades die vrij worden gespeeld. De game wordt dus steeds een stukje makkelijker, ook omdat jij het als speler in de vingers krijgt. Daarbij zijn er ontelbare combinaties van vaardigheden, wapens en tijdelijke upgrades mogelijk. Maar laat dat je niet intimideren. Zodra je een build hebt gevonden die werkt voor jou kun je daar ook de hele game mee door. In combinatie met het vlotte schrijfwerk dat reageert op wat er gebeurt tijdens de runs, is Hades 2 een haast oneindig diepe game.

Er zitten niet genoeg uren in een dag om Pokopia met een voldaan gevoel af te sluiten. Deze briljante Pokémon-spin-off vindt een midden tussen Animal Crossing en Minecraft door spelers een Pokémon-wereld opnieuw op te laten bouwen, en dat biedt een zee aan mogelijkheden. Bouw een flatgebouw inclusief lift, een kabelbaan naar andere eilanden of gewoon een gezellig huis voor jou en je Pokémon: the sky is the limit.

Tussen het craften en bouwen door herstel je leefgebieden van pokémon, die je weer extra mogelijkheden geven om nieuwe dingen te maken en bouwen. Naast dat de gameplaycyclus daarom een geweldig tempo kent, is Pokopia ook een hele gezellige game. Je dorpen trekken steeds meer verschillende pokémon aan, die allemaal eigen voorkeuren en specialiteiten hebben. Voor je het weet heb je een bruisende samenleving, en ben je honderd uur verder.

Het is lang geleden sinds de laatste Resident Evil die op dag één voor een Nintendo-platform verscheen. Capcom had echter duidelijk vertrouwen in deze compacte versie van de game, want hij vertaalt zich verrassend goed naar het minder krachtige systeem. Natuurlijk, de framerate is niet zo stabiel als op andere platforms en de resolutie krijgt een klap, maar dan nog ziet het er meer dan prima uit.

Want Resident Evil moet het juist hebben van de donkere gangen en beperkte ogevingen, waar je als Grace Ashcroft en Leon S. Kennedy beurtelings probeert te overleven. Grace’s segmenten zijn traditionele survival-horror: je middelen zijn zeer beperkt en vechten is vrijwel geen optie. Dat terwijl Leons stukken veel meer gericht zijn op brute actie, waardoor Requiem een ontzettend goede flow kent. Maar vergis je niet: deze game is écht eng, iets wat niet over elk deel te zeggen valt.

Deze games kwamen eigenlijk uit op de eerste Switch, maar hebben op de Switch 2 upgrades gekregen die de resolutie flink verhogen en de framerate verdubbelen. Bovendien is het een goed excuus om deze absolute meesterken nog één keer te doorlopen. De opzet van beide spellen is dat de kwaadaardige Ganon - Ganondorf in Tears of the Kingdom - het koninkrijk Hyrule infecteert met het kwaad, en de ridder Link na honderd jaar terugkeert om hem te stoppen.

Die opzet is net zo goed een excuus om de speler Hyrule geheel op eigen houtje te laten verkennen. Meer dan we ooit gezien hebben in de franchise is de invulling van dit verhaal geheel aan jou. Wil je direct naar het kasteel in het midden van Hyrule lopen om de bad guy in elkaar te klappen met een houten stok? Dat kan. Of je ontdekt een grot die verborgen is achter een stapel stenen, en haalt daar een zwaard uit, waarmee je de Hynox verslaat en weer een gloednieuw schild verkrijgt. Achter alles in Breath of the Wild en Tears of the Kingdom zit een verhaal, en Nintendo heeft de games zo ontwikkeld dat het voelt alsof jij de pen in handen hebt.

Het allerknapste aan deze Zelda-games is hoe de wetten van de natuur gelden, en je daarmee elk probleem kunt oplossen. Bedenk jij een oplossing, hoe gek deze ook is, dan is het in deze wereld mogelijk. Breath of the Wild legde daarmee een fantastische blauwdruk, waarna Tears of the Kingdom Link nog speelsere krachten geeft. Denk aan Ultrahand, waarmee vrijwel ieder object in de wereld gefuseerd kan worden met je wapens of schild, en bouw je zelf constructies en voertuigen om tegen het gespuis in Hyrule neer te zetten. De spelwereld is bijna één groot item om te gebruiken zoals jij het wil, en dat het werkt is niets minder dan wonderlijk. Of je nou gaat voor een klassiek avontuur of diep bijt in de mechanieken van deze wereld: deze Zelda-games bieden allebei onvergetelijke ervaringen.

Indiegame Hollow Knight was een grote hit, en het duurde jaren totdat het vervolg er kwam. Eenmaal verschenen crashten de digitale winkels, zó hoog waren de verwachtingen. Deze zogenaamde metroidvania, waarin je al spelende een weg vindt door gangen en nieuwe vaardigheden je naar eerder onbegaanbare gebieden brengt, is daarnaast bikkelhard. Maak één foute sprong of let niet goed op bij de gemiddelde vijand, en het is voorbij.

Tegelijkertijd is dat ook de kracht van Hollow Knight Silksong. Hornet bestuurt zo precies, de gevechten zijn zo uitzonderlijk goed ontworpen, dat de schuld altijd bij jezelf ligt. Daarbij biedt de game een hoop middelen om je gameplaystijl op aan te passen, van eenvoudigere sprongen tot zwaarderwapentuig. Het resultaat is een gigantische, prachtige game vol zinderende eindbazen, vingerbrekende platformsegmenten en een thematiek die je aan het denken zet.

Nog maar vier van de zeven hoofdstukken waar Deltarune uiteindelijk uit bestaat zijn momenteel beschikbaar, maar dat de game nu dus al op deze lijst staat zegt genoeg. Het verhaal draait om Kris, het enige menselijke kind in een dorp vol monsters. Samen met zijn klasgenoot, de ruige pestkop Susie, belandt Kris in een zogenaamde Dark World waarin verschillende fantasierijke avonturen beleefd kunnen worden. Zij het een bestorming van een kasteel, of het ontsnappen uit een futuristische stad: je komt continu nieuwe en unieke personages tegen.

Ondertussen los je puzzels op in de prachtig vormgegeven omgevingen, en ontwijk je de aanvallen van vijanden in beurtelingse gevechten, die ook zonder geweld op te lossen zijn. Maar wat Deltarune écht speciaal maakt is de combinatie van luchtige dialogen, tegenover een duister verhaal dat zich voornamelijk voor de speler zelf ontrafelt. Er bestaat een soort scheiding tussen jou als speler en het personage dat je bestuurt, wat voor een ontzettend unieke dynamiek zorgt die je in geen ander spel tegenkomt.

De Octopatch Traveler-serie werd bekend door diens iconische HD-2D-stijl: pixelart in een realistisch belichte, driedimensionale wereld. Een ander speerpunt was echter ook de acht personages, waarvan je ieder verhaal volgt alvorens ze samenkomen. In Octopatch Traveler gooit Square Enix dat overboord voor een blanco personage: een nietsvermoedende dorpsbewoner wiens leefgebied wordt verwoest. Aan jou om je stad op te bouwen en in de wijde wereld nieuwe bewoners te vinden.

Die premisse is een uitstekende basis voor ijzersterk schrijfwerk. De personages die je ontmoet hebben allen een boeiend verhaal: wraaklustige vorsten, verzetsstrijders, verscheurde families: deze game toont een breed spectrum van de fictieve samenleving. Toch heeft de game een knusse vibe, waar je anders brute gevechten voert. Octopath Traveler 0 voelt daarbij als een modernisering van de Japanse rpg, met basisprincipes die de veteraan al kent, maar vol met strategische innovaties. Dat maakt het één van de beste rollenspelen voor de Nintendo Switch 2.