Je kunt natuurlijk een notitie maken of een app gebruiken om takenlijstjes te beheren, maar soms is het handiger om een audionotitie op te nemen. Met de Dictafoon kun je memo's opnemen, en Apple heeft zelfs een aparte app voor muziekmemo's.

Opnemen met de Dictafoon-app

Open de app Dictafoon op je iPhone en start een nieuwe opname door op de rode knop te drukken. De opname start meteen. Je kunt een korte audionotitie inspreken, een interview opnemen of de app gebruiken om omgevingsgeluiden op te nemen.

Je kunt de opname tijdelijk stoppen door weer op de rode knop te tikken. Als je weer verder wilt met de opname, tik je weer op de rode knop. Ben je helemaal klaar met de opname, dan tik je op Gereed. Onder Bewaar gesproken memo geef je een naam op en tik je op Bewaar.

Je opname verschijnt onder de rode knop. Wil je een opname verwijderen, dan tik je bovenin op Wijzig en tik je op het verwijder-icoontje voor je opname. Tik één keer op de opname om de opname weer af te kunnen spelen of om de opname via email of een bericht te delen.

©PXimport

©PXimport

Opname inkorten

Achteraf kun je een opname inkorten. Hiervoor selecteer je een opname en tik je op de blauwe knop rechts onder de golfvorm. Ga met je vinger naar het linker rode bolletje en sleep het naar rechts. Dit wordt het punt van waar je gaat snijden. Wil je de opname horen vanaf het nieuwe snijpunt, dan tik je op de afspeelknop.

Hetzelfde doe je met het rechter bolletje, deze sleep je naar links. Ben je tevreden met je selectie, dan kies je voor Kort in. De afspeelpositie verander je door met je vinger over de golfvorm naar links of naar rechts te vegen.

Muziek opnemen met de Muziekmemo’s-app

Om een zang-lijn of stukje gitaar of piano op te nemen, installeer je de gratis app Muziekmemo’s. Wil je een opname starten, dan tik je op de ronde blauwe knop. Je kunt er ook voor kiezen om de app in opnamestand te zetten zonder daadwerkelijk op te nemen. Hiervoor tik je op Autom.

De app zal in dit geval pas beginnen op te nemen als het muziek detecteert. Je kunt bovendien zien hoe hard het signaal op je iPhone binnenkomt door naar de cirkels rond de knop te kijken

De app is meteen een stemapparaat. Tik rechts bovenin op de stemvork en speel een gitaarsnaar of zing een noot. De app geeft de juiste noot aan en als de letter rood wordt, weet je dat je niet helemaal zuiver speelt of zingt. De rode lijn geeft bovendien aan of het gedetecteerde geluid te laag of te hoog is.

©PXimport

©PXimport

Spelen of zingen

Als je begint op te nemen, zie je dat er onderin een golfvorm wordt getoond. Stop de opname en speel het weer af door op de afspeelknop te drukken. Om de naam te veranderen, tik je op Mijn idee en voer je een naam in.

Je kunt je idee een aantal sterren geven door op de sterren te tikken en op Gereed te drukken. Bovendien geef je je idee labels mee door linksonder op het label te tikken. Je kunt één van de opgegeven labels gebruiken of een nieuw label intypen.

©PXimport

©PXimport

Bas en drums toevoegen

©PXimport

Een leuke functie is dat de app een bas- of drumpartij kan toevoegen op basis van jouw ingespeelde akkoorden of zangmelodie. 

Dit werkt overigens het beste als je een ritmisch akkoordenschema hebt opgenomen. Je kunt hier verder niks bewerken, dus is meer een gimmick dan een serieuze toevoeging. Tik hiervoor op één van de icoontjes onderin.

Verwijder je idee door rechtsonder op de prullenbak te tikken of zie al je ideeën als je op het icoontje midden bovenin tikt.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.