Voor thee, instant noedels of snelle soep: wie heeft er eigenlijk géén waterkoker in huis? Online vind je dan ook allerlei verhalen over het gebruik ervan. Dat je water dat al een keer gekookt is niet nog een keer mag koken. Dat een waterkoker heel veel energie verbruikt. Dat je er eieren mee kunt koken. Wat klopt er van die verhalen en wat niet?

Fabel: Hetzelfde water meerdere keren koken is slecht

Op het internet circuleren allerlei verhalen dat het meerdere keren koken van hetzelfde water in een waterkoker gevaarlijk kan zijn. Volgens deze verhalen gaan bij het koken van water vluchtige verbindingen (stoffen die makkelijk verdampen; ze kunnen onder andere bestaan uit mineralen en kleine hoeveelheden chemicaliën die van nature in water voorkomen) over in gasvorm, waardoor het water gaat stomen. Wanneer het water afkoelt, zouden deze gassen, samen met de mineralen, weer in het water terechtkomen. Bij herhaald koken zou dit leiden tot een ophoping van schadelijke stoffen in het water.

Maar dit is een broodjeaapverhaal. Waterbedrijf Groningen legde de bewering voor aan waterlaboratoriummedewerker Harm de Kleine. Zijn antwoord: nee, het is niet slecht is om het water meerdere keren te koken. Hij legt uit hoe het koken van water werkt: het water wordt tot 100 graden Celsius verwarmd. Dat er vervolgens stoom ontstaat, komt niet door gassen: het wordt puur veroorzaakt door de combinatie van hitte en water. De samenstelling van water verandert wel (want de mineralen zitten nu in een kleinere hoeveelheid water; de concentratie is dus wat hoger), maar dit gebeurt al na de eerste keer koken. Je kunt dus met een gerust hart de waterkoker gewoon opnieuw aanzetten als je het afgekoelde water opnieuw wilt opwarmen voor een kopje thee.

Feit: Je moet een waterkoker regelmatig ontkalken

Als je jouw waterkoker dagelijks gebruikt, is het advies om hem elke maand te ontkalken. Als je ‘m maar af en toe gebruikt, is om de twee à drie maanden ontkalken voldoende. Door het ontkalken van de waterkoker voorkom je dat er kalkvlokken door je thee dwarrelen. Daarnaast blijft de waterkoker beter werken en doe je dus langer met je waterkoker. Hoe je de waterkoker ontkalkt, lees je in ons artikel Ontkalk je waterkoker voor langere levensduur en lekkere thee.

©Natallia

Feit: Je kunt eieren koken met de waterkoker

Ja, de waterkoker is multifunctioneel in te zetten. Volgens verschillende (recepten)sites, waaronder deze, kun je een eitje koken met de waterkoker. Wel moet je eerst je waterkoker goed schoonmaken en ontkalken. Ander kunnen de bacteriën aan het eitje hechten. Spoel het ei ook goed af onder stromend water, zodat alle vuiligheden zoals kippenontlasting en modder niet in je waterkoker terechtkomen. Prik dan een gaatje in het ei: hierdoor voorkom je dat het ei kapot gaat in de waterkoker.

Leg nu het ei of de eieren op de bodem van de waterkoker. Je kunt de waterkoker tot de helft vullen met eieren, meer niet. Vul dan de waterkoker met water totdat de eieren tot zo’n drie centimeter onder water staan. Zet de waterkoker aan en laat de eieren nog even nagaren als de waterkoker is afgeslagen. Voor een zachtgekookt eitje houd je drie minuten rusttijd aan, voor een hardgekookt ei vijf minuten.

P.S. Wist je dat sommige mensen zelfs couscous, groente, pasta en instant maaltijden met de waterkoker klaarmaken?

©AK | ID.nl

Fabel: Een waterkoker verbruikt meer stroom dan een kokendwaterkraan

Nee, volgens Milieu Centraal is de kokendwaterkraan een grotere stroomverbruiker dan een waterkoker, tenzij je met je waterkoker vaak meer water kookt dan je gebruikt (waardoor je onnodig veel stroom verbruikt). In het artikel Hoe (on)zuinig is een kokendwaterkraan laten we je ook zien of een kokendwaterkraan duurzaam is, hoe zuinig het is en of het de investering waard is.

Feit: De waterkoker gaat kapot als je ‘m met te weinig water aanzet

Ja, als je te weinig of geen water in de waterkoker doet, kan het verwarmingselement doorbranden doordat de waterkoker zichzelf droogkookt. Volgens Waterkoker Advies hebben de meeste waterkokers een droogkookbeveiliging. Deze beveiliging zorgt ervoor dat de waterkoker zichzelf uitschakelt als er te weinig of geen water in zit. Op de meeste waterkokers staat aangegeven hoeveel water je er minimaal in moet doen om de waterkoker veilig te gebruiken.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.