Een waterkoker is voor veel mensen onmisbaar. Maar omdat je natuurlijk wel te maken hebt met kokend water, is het heel belangrijk dat je een veilige waterkoker hebt – en hem op de juiste manier gebruikt. Ga je er een kopen? Let dan goed op de veiligheidskenmerken. Van droogkookbeveiliging tot vergrendelbare deksels: deze functies maken jouw keuken een stuk veiliger, vooral als je kleine kinderen hebt.

Lees ook: Zo ontkalk je je waterkoker

Bij het kiezen van een waterkoker zijn er verschillende veiligheidskenmerken die de kans op ongelukken kunnen verminderen. Hieronder lichten we de belangrijkste uit:

1: Droogkookbeveiliging

Dit zorgt ervoor dat de waterkoker automatisch uitschakelt als er geen water meer in zit. Dit voorkomt niet alleen schade aan het apparaat, maar vermindert ook het risico op oververhitting en brand. Zeker als je kinderen hebt die nieuwsgierig zijn naar keukenapparaten, is het belangrijk dat de waterkoker zichzelf uitschakelt als het water op is.

2: Automatische uitschakeling

Naast droogkookbeveiliging is een automatische uitschakeling na het koken een must-have. Dit zorgt ervoor dat de waterkoker zichzelf uitschakelt zodra het water kookt, wat niet alleen energie bespaart, maar ook voorkomt dat de waterkoker uiteindelijk droogkookt en oververhit raakt. Vooral handig als je snel afgeleid bent of als er kinderen in huis zijn die per ongeluk de waterkoker aan kunnen laten staan.

3: Een buitenkant die koud blijft

Een waterkoker met een dubbelwandige of geïsoleerde behuizing blijft aan de buitenkant koud, zelfs als het water binnenin kookt. Dit is vooral belangrijk als je kleine kinderen hebt, omdat het voorkomt dat ze zich branden als ze de waterkoker aanraken. Maar ook voor jezelf is het fijn: je zou anders de eerste niet zijn die zijn vingers brandt aan de waterkoker.

©Philips

4: Antislipvoetjes

Waterkokers met antislipvoetjes of een antislip-onderkant staan steviger op het aanrecht en zijn minder snel omver te trekken. Vooral in huishoudens met kleine kinderen die mogelijk aan het snoer kunnen trekken heel belangrijk! Bovendien zorgt antislip aan de onderzijde ervoor dat een waterkoker minder makkelijk kan omvallen en heet water morsen.

5: Vergrendelbaar deksel

Een vergrendelbaar deksel zorgt ervoor dat het deksel niet per ongeluk kan openspringen tijdens het koken of het schenken. Dit voorkomt dat heet water over de rand spat. Zeker met kinderen in de buurt, wil je dat het deksel stevig op zijn plaats blijft om ongelukjes te voorkomen.

Tips voor veilig gebruik van je waterkoker

Zorg dat kinderen er niet bij kunnen

Zorg ervoor dat de waterkoker op een plek staat waar kinderen er niet bij kunnen. Zorg ook dat de waterkoker niet op of dicht bij de rand van het aanrecht staat.

Ga voor een kort snoer

Lange snoeren kunnen gevaarlijk zijn omdat ze makkelijker te pakken zijn voor kinderen. Je kunt daarom het best een waterkoker met een kort snoer kiezen. Je waterkoker staat waarschijnlijk altijd op een vaste plek op het aanrecht, in de buurt van een stopcontact. Een lang snoer heb je dus meestal niet nodig.

Controleer regelmatig op slijtage

Inspecteer het snoer en de stekker regelmatig op tekenen van slijtage of schade. Vervang de waterkoker als je beschadigingen ziet.

Vul de waterkoker tot het aangegeven maximum

Wanneer je te veel water in de waterkoker doet, kan dit overkoken en uit de schenktuit borrelen. Daar kun je je lelijk aan branden. Heb je veel water nodig, meer dan het maximum? Dan kun je dat beter in twee keer koken.

©Avocado_studio

Zo raak je niet over de kook

Bij het kiezen van een veilige waterkoker is het belangrijk om te letten op veiligheidskenmerken zoals droogkookbeveiliging, automatische uitschakeling en een behuizing die niet warm wordt. Daarmee voorkom je ongelukken. Wel zo veilig, vooral omdat de waterkoker een apparaat is dat je gebruikt op de automatische piloot, waardoor je er misschien niet altijd even voorzichtig mee bent. Heb je kleine kinderen, dan is dat natuurlijk nóg belangrijker.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.