Ik heb het dan niet over double packs, of gamecompilaties die zichzelf in de markt zetten als een verzameling aan klassiekers of iets dergelijks. Nee, vooral de games die een geheel ander spel schuilhouden vind ik erg interessant. Op wat voor manier dat dan ook verwerkt is.
Een van de eerste en tevens meest opvallende voorbeelden hiervan is Ridge Racer, de racegame uit 1993, waarin besloten werd laadtijden wat op te leuken. Hoe? Nou, door Bandai’s arcadespel Galaxian op het scherm te laten verschijnen tijdens de laadschermen. Nu is Galaxian op zijn zachtst gezegd ‘hevig geïnspireerd’ door Space Invaders, en is de link met het driften in Ridge Racer zelf ver te zoeken, maar desalniettemin huist de PSX-klassieker een volledig andere game dan die op het doosje staat.
Minigames in laadschermen zijn niet per se nieuw, maar een volledig bestaand product in die wachttijd verwerken komt een stuk minder vaak voor. Mogelijk heeft dat te maken met het feit dat Namco het concept hiervan gepatenteerd heeft. Dit patent is in 2015 afgelopen, maar met almaar snellere laadtijden is het concept ook vrij nutteloos geworden.
Donkey Kong zoals je het kent, net even anders
We blijven nog even in de arcade hangen, maar halen tegelijkertijd ook de Game Boy even uit de broekzak. De versie van Donkey Kong die voor die handheld uit is gekomen is namelijk ietwat verraderlijk. De game begint in principe gewoon met het klassieke Donkey Kong zoals je het kent.
De game die Jump Man introduceerde, vallende tonnen, hamers en dergelijke: het is er allemaal. Zo doorloop je alle vier de stages uit de arcadekast, nu op de Game Boy, al dan met merkbare veranderingen in Mario’s bewegingsvrijheid. Hij kan een backflip doen, een handstand maken en die hamer bijvoorbeeld rechtstreeks naar boven gooien.
Wat blijkt: na die vier levels, begint Donkey Kong ‘94 pas echt. De iconische arcadegame is in essentie één grote tutorial die je klaarstoomt voor deze pseudo-sequel. Al blijft de essentie van Mario, die Pauline tracht te redden, intact. Je zou dit in essentie een remake kunnen noemen, maar de manier waarop het originele Donkey Kong gebruikt is hier toch erg bijzonder.
Prototype inbegrepen
Een van de eerste voorbeelden van een game binnen een game die mij te binnen schiet is Celeste, en de prototypeversie van die platformer die letterlijk op een computer in de game op te starten valt. Ontwikkelaar Extremely OK Games ontwikkelde voor het daadwerkelijke spel Celeste namelijk een titel genaamd ‘Everest’ tijdens een game jam, voor de PICO-8, een soort virtuele gameconsole.
Die primitieve versie van Celeste is dus ook in de hoofdgame te spelen, waardoor je goed te zien krijgt wat fundamentele mechanieken zijn - het dashen bijvoorbeeld - en wat er later bij kwam - onder andere het klimmen. Een beetje het tegenovergestelde van de Donkey Kong-situatie dus.
Er zijn wel meer games die de bouwblokken van hun verleden toevoegen als een extraatje. Castlevania: The Dracula X Chronicles is bijvoorbeeld een in 2007 uitgekomen remake van Castlevania: Rondo of Blood waarin je de originele titel vrij kunt spelen om ook eens te checken. Alsmede Symphony of the Night - ook een grandioze game.
Vergelijkbaar hiermee is ook dat je in Doom Eternal de eerste twee Doom-games ook kunt spelen - al is dat iets minder indrukwekkend, Doom speel je immers overal op. The Last of Us-ontwikkelaar Naughty Dog stopte ook een eerbetoon aan het verleden in Uncharted 4: A Thief’s End, door je een level van Crash Bandicoot te laten spelen.
En om dit lijstje rond te maken wil ik de Anniversary Editions van Halo: Combat Evolved en Halo 2 ook nog even benoemen. Daarin kun je met een druk op de knop namelijk wisselen tussen de moderne graphics en het uiterlijk van de originele Xbox. In Campaign Evolved is dit niet mogelijk, gezien dat een remake is, maar dit is een touch die ik altijd heb kunnen waarderen.
De main quest wacht wel
Dan zijn er ook games die je redelijk loslaten in wat je zoal wil doen, buiten het aanpakken van een centraal verhaal. De Yakuza-reeks bijvoorbeeld, staat bekend om de prachtige recreaties van Tokyo en de vele sidequests die je daar kunt aannemen.
Maar als je ook daar geen zin in hebt zijn er meer dan genoeg opties. Loop een willekeurige arcade binnen, en er zijn zat kasten om je mee te vermaken. Veelal staan er ook een bekende Sega-klassieker klaar, zodat je binnen deze game bijvoorbeeld even een potje kunt knokken in Virtua Fighter of Puyo Puyo kunt checken.
Dergelijke minigames vind je overigens ook in de originele Animal Crossing-game op de GameCube. Daarin kun je namelijk een flink aantal NES-games verzamelen, en nog daadwerkelijk opstarten ook. Mocht je zin hebben in een rondje Excitebike. Met de uitbreiding voor Animal Crossing: New Horizons kan dat overigens nu ook, mits je Nintendo Switch Online hebt.
Maar goed, je kunt het bijna niet hebben over games binnen games zonder het te hebben over Gwent, zo’n sterk kaartspel dat er gehele spin-offgames aan gewijd zijn. Protagonist Geralt of Rivia heeft de vrij drukkende taak om zijn dochter Ciri te redden van de Wild Hunt terwijl het Continent overrompeld wordt door monsters. Maar de beste man maakt zonder blikken of blozen uren vrij om een kaartje te leggen in ieder dorpje waar hij doorheen galoppeert.
Er zijn niet veel minigames die zo’n iconisch onderdeel van de hoofdervaring zijn, maar Gwent in The Witcher 3: Wild Hunt hoort absoluut in de lijst. Alsof die game nog niet goed genoeg was.
Niet alle genoemde voorbeelden van games binnen games zijn essentieel voor de spelervaringen. Mijn controversiële mening is dat Gwent niet zo heel leuk is, en ik heb het praktisch geheel vermeden in mijn playthroughs.
Misschien is het een skill issue, maar desalniettemin waardeer ik dat CD Projekt Red dit kaartspel zo diep uit heeft gewerkt. Net als dat ik de visuele toggle in de Halo Anniversary Editions waardeer. Het getuigt van een stukje trots op de geschiedenis van een uitgever of ontwikkelaar, en maakt ook direct duidelijk hoe ver we in de opvolgende jaren gegroeid zijn. Games mogen dan wel een dure hobby zijn, maar er zit ook ontzettend veel liefde in.
