Externe ssd’s worden steeds sneller, de maximale doorvoersnelheid van USB 3.2 Gen 2 is alweer voorbij gestreefd. Wie echt snel wil, klopt bij Western Digital aan. Zij bieden met de WD_BLACK P50 een externe ssd die snelheden tot 2000 MB/s moet halen via een Gen 2x2-verbinding. Lees ons oordeel in dezeWD_BLACK P50 Game Drive review.

De WD_BLACK P50 beschikt over een stevige zwarte metalen behuizing die aanvoelt alsof het zomaar een bomexplosie zou kunnen overleven. Het design samen met het gebruikte lettertype geeft ook een beetje het idee alsof de ssd uit een sciencefiction actiefilm gevlogen komt. Het gebruikte materiaal is natuurlijk niet alleen voor het oog, het metaal koelt de snelle ssd ook prima af.

Aan de bovenkant toont de ssd misschien wat ruig, aan de onderzijde van de ssd vind je vier rubber voetjes zodat deze niet direct over de behuizing van je PlayStation 4 krast als je hem erop legt. Aan de zijkant van de behuizing vind je een usb-c-connector en een witte ledverlichting die aan gaat als de ssd actief is.

Het formaat van de P50 is met 118 x 62 x 14 mm iets groter dan gemiddeld, maar daarentegen ligt de ssd wel lekker stevig in je hand en je broekzak.

In de verpakking vinden we naast de ssdook twee zeer korte kabeltjes en de handleiding. De een beschikt over aan weerszijden over een usb-c-connector, de ander mondt uit in een usb-a-connector. Prima voor op je spelcomputer, maar wie de ssd op een pc wil gebruiken zal wellicht een wat langer kabeltje moeten zoeken.

Enorme prestaties

SuperSpeed USB 20Gbps zoals de marketing naam luidt is beter bekend als USB 3.2 Gen 2x2. Deze techniek gebruikt twee high-speed USB Type-C Tx / Rx-kanalen om een maximale doorvoer van 20 Gbps te bereiken. Hierdoor heb je dus altijd een usb-c-connector nodig om de snelheid te kunnen halen, een usb-a-connector heeft simpelweg niet voldoende draden die verbonden kunnen worden.

Voor het achterhalen van de lees- en schrijfsnelheden maken we gebruik van CrystalDiskMark. De resultaten die het programma laat zien zijn in lijn met de beloofde snelheid van WD_BLACK P50. We halen een leessnelheid van 2078 MB/s en de schrijfsnelheid ligt met 2084 MB/s zelfs nog een stukje hoger. Het is alsof de schijf ons wil zeggen dat hij niet eens op het maximum van zijn kunnen presteert.

Met PCMark 10 haalt Data Drive Benchmark een score van 1161. Het resultaat laat een bandbreedte van 180.25 MB/s zien en een gemiddelde toegangstijd van 140 µs. Uit de benchmark van AS SSD krijgt de WD_BLACK P50 een score van 1375.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Xbox en PlayStation

Omdat de fabrikant zich hoofdzakelijk richt op de PlayStation 4 en Xbox One hebben we de ssd daar ook op getest en met verrassend positief resultaat. Het spel GTA V start vanaf de harde schijf in onze PlayStation 4 Pro op in 2 minuten en 9 seconden. Verplaatsen we het spel naar de ssd start deze op in 1 minuut en 21 seconden. De recent verschenen Watch Dogs Legion deed het vanaf de harde schijf in 1 minuut en 4 seconden met de WD_BLACK was dit nog maar 41 seconden.

Ook Final Fantasy VII Remake startte 17 seconden sneller op. De Xbox One gaf eveneens positieve resultaten. Assassins Creed Valhalla startte in 50 seconden op van de harde schijf en de ssd kon dat in slechts 25 seconden doen. Het spel Watch Dogs Legions op de harde schijf van Xbox One moest er 23 seconden langer over doen dan op de WD_BLACK.

Conclusie

De WD_BLACK P50 is een ontzettend rappe externe ssd met een flink, maar niet uitzonderlijk hoog, prijskaartje. Hoewel de ssd gepromoot wordt als een schijf voor de PS4 en Xbox vinden we dat wel een beetje overkill. Via de usb-poort op de spelcomputer kan nooit de gepromote snelheid van 2000 MB/s nooit gehaald worden. Koop je hem met het idee alvast een rappe ssd voor de PlayStation 5 in huis te halen, is dat een logischere keuze. Voor wie opzoek is naar een snelle ssd voor zijn PC zit in ieder geval goed met WD_BLACK P50.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.