Samsungs 870 EVO SSD is de opvolger van de populaire 860 EVO. Die staat bekend als een van de beste ssd's, dus de 870 EVO heeft flinke schoenen om te vullen. We lopen echter al jaren tegen de beperkingen van sata aan en M.2 NVMe-ssd's zijn niet langer noemenswaardig duurder. Valt er dus nog wat te verbeteren aan sata-drives? Lees het in dezeSamsung 870 EVO review.

De Samsung EVO series gaat inmiddels al jaren mee en door de jaren heen werden ze geleidelijk een beetje sneller. Vooral bij de stap van de 850 EVO naar 860 EVO drie jaar terug merkten we op dat de verschillen wel heel gering waren vanwege de beperkingen van het verouderde sata-protocol. Niet vreemd dat ssd-fabrikanten hun focus al jaren bij snellere M.2 NVMe-ssd's leggen.

De meeste pc's hebben echter een beperkt aantal M.2-sloten en zeker als je heel grote capaciteiten zoekt zoals 4 TB en hoger dan kosten die NVMe-drives wel flink meer. Kortom, er zijn nog argumenten op toch sata-ssd's uit te blijven brengen. Wat is nieuw?

©PXimport

Desondanks is er voor echte innovatie weinig ruimte, en dus geen aandacht. Samsungs nieuwe EVO 870 is dus grotendeels hetzelfde als de voorganger: een chique zwarte metalen behuizing (fijn voor als je een raampje in je kast hebt), 3-bit MLC-flashgeheugen in capaciteiten van 250 GB tot 4 TB, aangevuld met wat DRAM-cache en SLC caching technieken voor betere prestaties dan echte budget-ssd's.

Er is nog altijd een garantie van 5 jaar en er is ondersteuning voor verschillende vormen van encryptie. Alles tezamen maakt het een high-end-ssd volgens het boekje en het enige Samsung echt heeft veranderd is de controller die het geheel aanstuurt.

Controller = Prestaties

Slechts een nieuwe controller is echter geen teleurstelling, want het is juist de controller die zijn stempel zet op de prestaties. Want hoewel we in de maximale doorvoersnelheden nauwelijks winsten zien vanwege de sata-beperkingen, 4 Megabyte per seconde (523 om 519 MB/s in de praktijk) meer kijken we niet van op, zien we in de veel belangrijkere en intensievere praktijktests wel een significant verschil.

In de PC Mark 10 Quick test, een goede test om te zien hoe een ssd omgaat met meerdere lichtere taken, denk aan het vlot laden van bestanden of games wanneer je de ssd als extra opslag gebruikt, zien we de 870 EVO zo’n 21 procent sneller is dan zijn voorganger, 166 MB/s versus 133 MB/s. Ter vergelijking, een budget-ssd zoals de Crucial BX500 scoort daar 109 MB/s. Dat lijken lage getallen, maar onthoud dat in praktijktests de resultaten altijd veel lager liggen dan de best case scenario’s die alle fabrikanten graag op hun verpakkingen zetten, in dit geval 530 en 560 MB/s.

©PXimport

Ook in de intensievere, volledige suite welke een goede indicatie geeft van hoe goed een ssd is wanneer je hem als primaire ssd voor je besturingssysteem gebruikt zien we een verbetering van zo’n 23 procent en dat Samsung zijn positie als fabrikant van de top sata-ssd versterkt.

Prestaties in ssd's vereisen echter wat nuance, want in alle processen is de ssd slechts een deel van de puzzel. Het opstarten van de pc ligt bijvoorbeeld grotendeels aan je moederbord, en zelfs een significanter snellere ssd maakt in dat proces slechts een seconde of twee verschil; te weinig om ooit te ervaren. Pas bij echt intensief gebruik, zoals videobewerking, zal je het verschil in de praktijk echt merken.

Conclusie

Kortom, je koopt de Samung 870 EVO niet omdat hij in de praktijk merkbaar sneller gaat zijn in het opstarten van je pc. Hij is echter wel sneller dan zijn voorganger waar het telt, en dat betekent dat wanneer je een sata-ssd zoekt voor een nieuwe pc, als opstartschijf of als extra opslag, dat de Samsung EVO serie zijn rol als go-to performance sata-ssd versterkt. Er is sprake van evolutie en geen revolutie, maar meer is simpelweg ook niet mogelijk.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.