Samsungs 870 EVO SSD is de opvolger van de populaire 860 EVO. Die staat bekend als een van de beste ssd's, dus de 870 EVO heeft flinke schoenen om te vullen. We lopen echter al jaren tegen de beperkingen van sata aan en M.2 NVMe-ssd's zijn niet langer noemenswaardig duurder. Valt er dus nog wat te verbeteren aan sata-drives? Lees het in dezeSamsung 870 EVO review.

De Samsung EVO series gaat inmiddels al jaren mee en door de jaren heen werden ze geleidelijk een beetje sneller. Vooral bij de stap van de 850 EVO naar 860 EVO drie jaar terug merkten we op dat de verschillen wel heel gering waren vanwege de beperkingen van het verouderde sata-protocol. Niet vreemd dat ssd-fabrikanten hun focus al jaren bij snellere M.2 NVMe-ssd's leggen.

De meeste pc's hebben echter een beperkt aantal M.2-sloten en zeker als je heel grote capaciteiten zoekt zoals 4 TB en hoger dan kosten die NVMe-drives wel flink meer. Kortom, er zijn nog argumenten op toch sata-ssd's uit te blijven brengen. Wat is nieuw?

©PXimport

Desondanks is er voor echte innovatie weinig ruimte, en dus geen aandacht. Samsungs nieuwe EVO 870 is dus grotendeels hetzelfde als de voorganger: een chique zwarte metalen behuizing (fijn voor als je een raampje in je kast hebt), 3-bit MLC-flashgeheugen in capaciteiten van 250 GB tot 4 TB, aangevuld met wat DRAM-cache en SLC caching technieken voor betere prestaties dan echte budget-ssd's.

Er is nog altijd een garantie van 5 jaar en er is ondersteuning voor verschillende vormen van encryptie. Alles tezamen maakt het een high-end-ssd volgens het boekje en het enige Samsung echt heeft veranderd is de controller die het geheel aanstuurt.

Controller = Prestaties

Slechts een nieuwe controller is echter geen teleurstelling, want het is juist de controller die zijn stempel zet op de prestaties. Want hoewel we in de maximale doorvoersnelheden nauwelijks winsten zien vanwege de sata-beperkingen, 4 Megabyte per seconde (523 om 519 MB/s in de praktijk) meer kijken we niet van op, zien we in de veel belangrijkere en intensievere praktijktests wel een significant verschil.

In de PC Mark 10 Quick test, een goede test om te zien hoe een ssd omgaat met meerdere lichtere taken, denk aan het vlot laden van bestanden of games wanneer je de ssd als extra opslag gebruikt, zien we de 870 EVO zo’n 21 procent sneller is dan zijn voorganger, 166 MB/s versus 133 MB/s. Ter vergelijking, een budget-ssd zoals de Crucial BX500 scoort daar 109 MB/s. Dat lijken lage getallen, maar onthoud dat in praktijktests de resultaten altijd veel lager liggen dan de best case scenario’s die alle fabrikanten graag op hun verpakkingen zetten, in dit geval 530 en 560 MB/s.

©PXimport

Ook in de intensievere, volledige suite welke een goede indicatie geeft van hoe goed een ssd is wanneer je hem als primaire ssd voor je besturingssysteem gebruikt zien we een verbetering van zo’n 23 procent en dat Samsung zijn positie als fabrikant van de top sata-ssd versterkt.

Prestaties in ssd's vereisen echter wat nuance, want in alle processen is de ssd slechts een deel van de puzzel. Het opstarten van de pc ligt bijvoorbeeld grotendeels aan je moederbord, en zelfs een significanter snellere ssd maakt in dat proces slechts een seconde of twee verschil; te weinig om ooit te ervaren. Pas bij echt intensief gebruik, zoals videobewerking, zal je het verschil in de praktijk echt merken.

Conclusie

Kortom, je koopt de Samung 870 EVO niet omdat hij in de praktijk merkbaar sneller gaat zijn in het opstarten van je pc. Hij is echter wel sneller dan zijn voorganger waar het telt, en dat betekent dat wanneer je een sata-ssd zoekt voor een nieuwe pc, als opstartschijf of als extra opslag, dat de Samsung EVO serie zijn rol als go-to performance sata-ssd versterkt. Er is sprake van evolutie en geen revolutie, maar meer is simpelweg ook niet mogelijk.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.