Wat op internet staat, staat er voor altijd. Dat geldt voor teksten, maar dat geldt zeker ook voor foto’s. Zeker als je die niet alleen zelf online plaatst, maar iemand die van je kopieert. Of het nu een social mediabedrijf is die van jouw foto’s een ander online account probeert te maken of een website die zonder toestemming een foto gebruikt die jij hebt gemaakt. Gelukkig kun je heel snel zien of dat met een bepaalde foto is gebeurd.

Het is een veelgebruikte methode in het MTV-programma Catfish, omdat deze simpelweg enorm effectief is. Reverse Image Search op Google. Je doet het als volgt:

Je kunt het bovenstaande ook doen met een foto die op het internet staat. Je klinkt dan met je rechtermuisknop op de foto en selecteert ‘Copy image address’. Ga vervolgens naar images.google.com, klik op de fotocamera en druk met de rechtermuisknop op het invulvak. Kies ‘Paste’ en klik ‘Zoeken op afbeelding’. Vervolgens doet Google de rest. Afhankelijk van je browser en toestel kan het nog sneller, want je kunt als je op het internet met de rechtermuisknop op een foto klikt vaak meteen al kiezen voor ‘Search Google for image’, dan doet hij al het werk al voor je en kom je in hetzelfde scherm op Google met de resultaten.

©PXimport

Google Images

Nieuwsgierig of je foto vaker voorkomt op het internet? Dat zie je in de zoekresultaten die er op de pagina verschijnen. Maar er is meer: je kunt ook op ‘andere formaten van deze foto’ klikken. Je krijgt dan de foto te zien en het internetadres waar hij opstaat. Google kan je foto ook terugvinden als hij door iemand kleiner is geknipt, kleiner is gemaakt of bijvoorbeeld zwart wit is gemaakt. Zelfs als iemand tekst over je foto heen plaatst, dan pikt Google hem er alsnog uit. Niet altijd: sommige foto’s die zijn omgedraaid haalt hij er niet uit, of als de foto enorm klein is gemaakt.

Wil je de persoon of website die je foto zomaar heeft gebruikt op zijn gedrag aanspreken, dan kun je er natuurlijk voor kiezen om op die site naar contactgegevens te zoeken. Het is ook een optie om via social media iemand te rapporteren. Weet je niet van wie de site is waar je foto op staat, dan kun je ervoor kiezen om de ‘whois’-informatie op te zoeken. Op https://whois.net/ kun je zien bij wie een domeinnaam geregistreerd staat. Soms zie je hier een naam en een adres van een persoon, of een bedrijf. Het kan ook zijn dat je er alleen de naam ziet staan van het hostingbedrijf. Je kunt eventueel via het hostingbedrijf aangeven wat er aan de hand is. Lukt dat ook niet (eventueel in verband met privacy), dan kun je tot slot bij Google aankloppen om aan te geven dat de website zich niet naar behoren gedraagt.

Bekijk hier de do's en don'ts van kinderfoto's delen op het internet.

©PXimport

Let op je rechten -en plichten-

Nog een laatste tip: let ook op als je zelf foto’s van het internet plukt. Alles wat je op het internet ziet is door iemand gemaakt en dat betekent dat de rechten niet van jou zijn. Haal je iets van een speciale website met rechtenvrije afbeeldingen die mogen worden gebruikt, dan is het oke. Maar in de meeste gevallen is een afbeelding die je niet zelf hebt gemaakt, niet aan jou om te gebruiken en dat kan je een flinke boete kosten. Maar het voordeel is, als je de bovenstaande methode voor je eigen foto’s gebruikt, ben jij het misschien die een factuur kan sturen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.