Wat op internet staat, staat er voor altijd. Dat geldt voor teksten, maar dat geldt zeker ook voor foto’s. Zeker als je die niet alleen zelf online plaatst, maar iemand die van je kopieert. Of het nu een social mediabedrijf is die van jouw foto’s een ander online account probeert te maken of een website die zonder toestemming een foto gebruikt die jij hebt gemaakt. Gelukkig kun je heel snel zien of dat met een bepaalde foto is gebeurd.

Het is een veelgebruikte methode in het MTV-programma Catfish, omdat deze simpelweg enorm effectief is. Reverse Image Search op Google. Je doet het als volgt:

Je kunt het bovenstaande ook doen met een foto die op het internet staat. Je klinkt dan met je rechtermuisknop op de foto en selecteert ‘Copy image address’. Ga vervolgens naar images.google.com, klik op de fotocamera en druk met de rechtermuisknop op het invulvak. Kies ‘Paste’ en klik ‘Zoeken op afbeelding’. Vervolgens doet Google de rest. Afhankelijk van je browser en toestel kan het nog sneller, want je kunt als je op het internet met de rechtermuisknop op een foto klikt vaak meteen al kiezen voor ‘Search Google for image’, dan doet hij al het werk al voor je en kom je in hetzelfde scherm op Google met de resultaten.

©PXimport

Google Images

Nieuwsgierig of je foto vaker voorkomt op het internet? Dat zie je in de zoekresultaten die er op de pagina verschijnen. Maar er is meer: je kunt ook op ‘andere formaten van deze foto’ klikken. Je krijgt dan de foto te zien en het internetadres waar hij opstaat. Google kan je foto ook terugvinden als hij door iemand kleiner is geknipt, kleiner is gemaakt of bijvoorbeeld zwart wit is gemaakt. Zelfs als iemand tekst over je foto heen plaatst, dan pikt Google hem er alsnog uit. Niet altijd: sommige foto’s die zijn omgedraaid haalt hij er niet uit, of als de foto enorm klein is gemaakt.

Wil je de persoon of website die je foto zomaar heeft gebruikt op zijn gedrag aanspreken, dan kun je er natuurlijk voor kiezen om op die site naar contactgegevens te zoeken. Het is ook een optie om via social media iemand te rapporteren. Weet je niet van wie de site is waar je foto op staat, dan kun je ervoor kiezen om de ‘whois’-informatie op te zoeken. Op https://whois.net/ kun je zien bij wie een domeinnaam geregistreerd staat. Soms zie je hier een naam en een adres van een persoon, of een bedrijf. Het kan ook zijn dat je er alleen de naam ziet staan van het hostingbedrijf. Je kunt eventueel via het hostingbedrijf aangeven wat er aan de hand is. Lukt dat ook niet (eventueel in verband met privacy), dan kun je tot slot bij Google aankloppen om aan te geven dat de website zich niet naar behoren gedraagt.

Bekijk hier de do's en don'ts van kinderfoto's delen op het internet.

©PXimport

Let op je rechten -en plichten-

Nog een laatste tip: let ook op als je zelf foto’s van het internet plukt. Alles wat je op het internet ziet is door iemand gemaakt en dat betekent dat de rechten niet van jou zijn. Haal je iets van een speciale website met rechtenvrije afbeeldingen die mogen worden gebruikt, dan is het oke. Maar in de meeste gevallen is een afbeelding die je niet zelf hebt gemaakt, niet aan jou om te gebruiken en dat kan je een flinke boete kosten. Maar het voordeel is, als je de bovenstaande methode voor je eigen foto’s gebruikt, ben jij het misschien die een factuur kan sturen.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.