Je ziet het vaak bij mensen die voor het eerst ouders worden: de Facebook-profielfoto verandert in een foto van het kind en bijna alle posts hebben wel iets van doen met de kleine. Hartstikke schattig natuurlijk, en helemaal niet vreemd: als je vader of moeder wordt, dan ben je zeker in de eerste jaren continu met je kind bezig. Dat vraagt om representatie in social media, maar is het wel slim om al die kinderfoto’s te delen?

Laten we voorop stellen dat de foto’s en video’s die je van je kind online zet, door jou zijn gemaakt. Jij hebt dus het auteursrecht en mag het daarom gebruiken. Echter heb je, als het om je kind gaat, geen portretrecht. Natuurlijk bepaal jij als ouder wel allerlei dingen voor je kind, en dat mag je wettelijk gezien ook, maar een portretrecht kent geen leeftijd. Tegelijkertijd kan een kind, zeker als het heel jong is, niet aangeven of bepalen of het ermee akkoord is dat je die foto plaatst.

De regel is dan ook dat je als ouders op zich een foto van het kind mag plaatsen, zolang deze niet schadelijk is voor de persoon op de foto. Achteraf kan een kind nog wel vragen de foto te verwijderen, maar dat kan alleen als de foto commercieel wordt gebruikt of schade aan het kind toebrengt. En ja, als ouder ben je wel de aangewezen persoon om je kind te beschermen. Dat geldt natuurlijk sowieso voor wat er online gebeurt. En met één foto kun je al veel informatie weggeven, ook al is deze erg onschuldig.

©PXimport

Je dochter viraal

Er is met de komst van social media veel verandert. Waar we vroeger op een verjaardag met onze familie vakantiekiekjes deelden, doen we dat nu met al onze online connecties. Plaats je eenmaal een foto op het internet, dan staat die daar voor altijd. Stel je voor dat je een foto maakt van je kind die scheel kijkt naar een lolly in haar mond. Een foto die om wat voor reden dan ook viraal gaat (misschien omdat er een meme van wordt gemaakt).

Hoewel dat een heel grappige foto is met de beste bedoelingen, kunnen vreemdelingen daar op het internet allerlei nare dingen van maken. Natuurlijk kun je je dan op je auteursrecht of het portretrecht van je kind beroepen, maar als zoiets eenmaal viraal is gegaan, dan is het natuurlijk al te laat. Komt je kind vervolgens op een sollicitatiegesprek, dan moet zij steeds weer dat gesprek hebben over die kinderfoto. Haar online spiegelbeeld waar ze niet zelf voor heeft gekozen.

Bovendien kunnen niet alleen wildvreemden toegang tot de foto krijgen: ook grote techbedrijven als Facebook, Twitter en Google. Vooral Facebook is al vaker op het matje geroepen voor hoe het omgaat met de privacy en veiligheid van mensen. Maar zelfs als dit nu helemaal in orde zou zijn, dan nog weten we niet hoe de wetgeving over 10 jaar is, of hoe deze bedrijven zelf besluiten over 10 jaar met onze gegevens en foto’s om te gaan. Sta je hierbij stil, dan kun je tot de keuze overgaan om je kinderen niet meer op je eigen social media te zetten.

©PXimport

Je kinderfoto op Facebook

Aan de andere kant, als je normaliter al veel van je eigen leven deelt op social media, dan vind je het wellicht moeilijk om zodra je kinderen hebt dat niet te doen. En steeds alleen vakantiefoto’s van jou alleen of met je partner is weer niet zo representatief voor jullie fijne familievakantie. Of misschien wil je niet altijd in de clinch liggen met opa’s en oma’s die wél die kiekjes van de kleinkinderen willen delen. Je kunt ervoor kiezen om een normale, gewone, aangeklede vakantiefoto te delen op je Facebook. Zeker als je exact weet wie van je Facebookvrienden de foto te zien krijgen. Dat biedt uiteraard zeker geen garantie, maar is mogelijk iets intiemer dan iets helemaal openbaar te zetten. Al hangt dit ook af van wie jij tot je vrienden rekent op Facebook.

Kortom, er zijn veel variabelen en dus ook veel meningen. De een maakt nog voor het kind is geboren al een Instagram-account voor hem of haar aan, de ander doet er alles aan om helemaal niets van zijn of haar kind op het internet terug te kunnen vinden. Of je kiekjes deelt van je kinderen, dat is uiteindelijk als ouder aan jezelf. Wees je er echter van bewust dat een baby hierin geen keuzes kan maken, maar dat je wel al een online identiteit voor iemand vastlegt.

Nu hoeft dat niet te betekenen dat het kind zelf als het ouder is niet een eigen, andere online identiteit aan te nemen, maar stel je voor dat een foto viraal gaat, dan kan het moeilijk zijn hieraan te ontsnappen. Voel je je hier niet prettig bij, wees dan niet bang om op je strepen te staan bij opa’s, oma’s, basisscholen of de crèche. De een noemt het een recht, de ander een plicht, maar er is sowieso voor ouders een rol in de bewaking van de privacy van hun kind. Het is aan elke ouder voor zich om te bepalen hoever hij of zij hierin gaat.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.