Wil je met je laptop ergens inloggen op een openbaar wifi-netwerk, maar wil de inlogpagina maar niet laden? In dit artikel geven we je vier tips om het probleem op te lossen. Hopelijk zit de oplossing er voor jou tussen!

Lees ook: Zo maak je verbinding met een verborgen wifi-netwerk

We doen het liever niet, maar soms ben je genoodzaakt verbinding te maken met een openbaar netwerk. Bijvoorbeeld wanneer je op zakenreis bent of ergens lekker in een hotel zit en je niet al te snel door je databundel heen wilt gaan. In dat geval kun je vaak verbinding maken met het wifi-netwerk van een hotel of restaurant. Soms komt echter voor dat de benodigde inlogpagina maar niet wil laden. Probeer dan onderstaande vier tips!

Tip 1: Opnieuw (incognito) verbinden

In de meeste gevallen helpt het om gewoon het openbare netwerk een keer te vergeten en er daar dan opnieuw verbinding mee te maken. Een kwestie van ‘een keertje uitzetten en opnieuw aanzetten’. Klik hiervoor op het wifi-icoontje in je taakbalk. Je ziet dan met welk netwerk je verbonden bent en ziet ook meteen een knop waarmee je de verbinding kunt verbreken. Mocht dit niet helpen, dan kun je proberen de inlogpagina te laden binnen een incognitovenster. Dan open je als het ware een schone omgeving, waarin je geen last hebt van eerder geplaatste cookies en gegevens uit de cache. Werkt dit ook niet, schiet dan even iemand aan die werkt op de plek waar je het internet op wilt. Soms worden er namelijk bepaalde voorwaarden gesteld aan toegang tot de wifi: dat je per se met je eigen e-mailadres moet inloggen bijvoorbeeld.

Tip 2: Staat er een VPN aan?

Is het probleem nog niet opgelost, check dan of er eventueel een VPN aanstaat. We hoeven niemand meer te vertellen wat de voordelen van VPN-diensten zijn. De nadelen zijn vaak echter wat minder bekend. Zo kan het langer duren voordat pagina’s of diensten laden. En er kunnen dus problemen ontstaan wanneer je probeert in te loggen op een openbaar wifi-netwerk. Schakel de VPN-dienst even uit en check dan of je vervolgens kunt inloggen bij het openbare netwerk. Is dat het geval, dan kun je de dienst daarna weer gewoon activeren, zodat je weet dat je gegevens online veilig blijven.

Tip 3: Check de DNS-instellingen

Kom je er dan nog steeds niet uit, dan is het verstandig om de DNS-instellingen eens na te lopen. Het kan zijn dat je voorheen bijvoorbeeld de Google Domain DNS en OpenDNS in gebruik genomen hebt. Hoewel deze DNS-diensten van derde partijen vaak een hogere snelheid of beveiligingsvoordelen aanbieden, vormen ze soms ook een extra obstakel voor openbare wifi-netwerken. Dit kun je gelukkig oplossen door simpelweg de DNS-instellingen aan te passen naar iets dat wel werkt.

Binnen Windows ga je dan als volgt te werk:

• Ga naar de Instellingen (je kunt daarvoor Windows-toets + i gebruiken).
• Ga links in het menu naar Netwerk en internet.
• Selecteer de Wi-Fi-optie (dus niet het wifi-netwerk).
• Klik op Hardware-eigenschappen.
• Klik vervolgens naast DNS-server toewijzing op Bewerken.
• Selecteer in het dropdown-menu de optie Automatisch (DHCP) als dat nog niet het geval was.
• Bevestig je keuze door op Opslaan te drukken.

Nu kun je de pagina opnieuw laden en checken of je kunt inloggen. Ook kun je nog even proberen of de cache legen werkt. Open daarvoor de Opdrachtprompt (Start, en typ 'opdrachtprompt' in), typ ipconfig /flushdns in en druk op Enter. Werkt het nog steeds niet? Geen nood, we hebben nog een tip!

Lees ook: Wat is DNS? Alles over het Domain Name System

Tip 4: Netwerkadapterdriver opnieuw installeren

En die tip heeft betrekking op het opnieuw installeren van de driver voor de netwerkadapter. Windows heeft dergelijke drivers nodig om überhaupt verbinding te kunnen maken. En als er een probleem met die driver is, dan werken bepaalde onderdelen dus niet meer (goed).

Om de driver te kunnen resetten, kun je het beste de onderstaande stappen opvolgen:

• Klik met je rechtermuisknop op het Start-icoon en selecteer Apparaatbeheer.
• Nu opent er een apart venster; zoek in deze lijst de optie Netwerkadapters op.
• Dubbelklik op Netwerkadapters en klik met de rechtermuisknop op de adapter die je opnieuw wilt installeren.
• Selecteer de optie Apparaat verwijderen en bevestig daarna je beslissing.
• Start nu je Windows-pc opnieuw op, zodat het systeem de drivers opnieuw kan installeren

Deze laatste oplossing zou het probleem echt moeten verhelpen. Is dat niet het geval, dan kan het zijn dat het probleem misschien hardwarematig is. Dan helpen deze software-oplossingen niet. Maar voordat je iets gaat (laten repareren), is het altijd verstandig om beschikbare oplossingen te proberen. Want iets vervangen of repareren kost vrijwel altijd geld.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.