Elk jaar verschijnt er traditiegetrouw een nieuw besturingssysteem van Apple. De release van macOS Mojave staat in het teken van veel kleine nieuwe functies en een nog diepere integratie van iOS en macOS.

Ter land, ter zee en in de lucht. Na een start in de oceaan stapt Apple af van de bergen en laat ons kennismaken met de woestijn van Californië: de Mojave Desert. OS X Mavericks (10.9) was het eerste besturingssysteem dat de tech-gigant gratis beschikbaar stelde en via Yosemite, El Capitan, Sierra en High Sierra is het nu de beurt aan Mojave, ook bekend onder de minder spannende naam macOS 10.14.

Donkere modus

De woestijn is een plek van extremen en dit weerspiegelt zich meteen in één van de belangrijke nieuwe functies van het besturingssysteem, de donkere modus. Je zet de modus aan vanuit het configuratiescherm. Wat er gebeurt is dat de Apple-menubalk, de achtergrond van je dock en de programmabalken- en achtergronden donker worden. Ook je bureaublad-achtergrond verandert automatisch in een donkere variant. Tenminste, als je één van de twee dynamische achtergronden van macOS gebruikt. Kies je je eigen achtergrond, dan blijft deze gewoon in dezelfde kleuren. De functie is handig, maar voelt nog wel een beetje beperkt: er is geen mogelijkheid om via een snelkoppeling in de menubalk te schakelen tussen de normale en donkere modus, je kunt alleen de accentkleur wijzigen en het is niet mogelijk om de donkere modus automatisch op een bepaald tijdstip te activeren.

©PXimport

Stapels

Een grote ergernis, je bureaublad staat altijd vol met bestanden en dat maakt dat het er erg rommelig uitziet. Mojave kan je helpen met het automatisch opruimen van je bureaublad. Het stapelen van documenten ken je van het Dock, waar je bijvoorbeeld bestanden kunt stapelen in de download-map. Als je in macOS Mojave met je rechtermuisknop op het bureaublad klikt, kun je kiezen voor de optie Gebruik stapels. Mojave sorteert nu automatisch bestanden: schermafbeeldingen worden op een stapel gegooid, al je foto's komen op elkaar te liggen en pdf'jes en videobestanden staan niet meer door elkaar. Handig is dat nieuwe bestanden automatisch aan een stapel worden toegewezen als je ze naar het bureaublad kopieert. Hoe de bestanden in een stapel worden georganiseerd, bepaal je door in het contextmenu te kiezen voor Groepeer stapels op.

©PXimport

Snelle weergave

Het was al mogelijk in macOS om bestanden in te zien zonder ze te openen, maar de functie Snelle weergave zorgt er voor dat je nu bepaalde bewerkingsopties direct vanuit de Finder kunt doen. De functie is eigenlijk een combinatie van Quick Look en Mark Up, functies die al jaren in het besturingssysteem zitten. Als je met de spatiebalk op een afbeelding drukt, zie je bovenin twee nieuwe opties: je kunt de afbeelding meteen 90 graden draaien en je kunt op de Mark Up-knop klikken om bijvoorbeeld een notitie aan de afbeelding toe te voegen, de afbeelding bij te snijden of een document te ondertekenen met je handtekening. In de Finder vind je bovendien een andere weergaveoptie: de galerij. Dit is handig als je door veel foto's wilt scrollen om een bepaald kiekje te vinden. Bovendien kun je nu veel meer metagegevens van een bestand inzien en kort je gemakkelijk een audio- of videobestand in, net zoals je gewend bent in iOS.

iOS

©PXimport

©PXimport

Er zitten trouwens meer iOS-opties in Mojave ingebakken. Zo valt het meteen op wanneer je een schermafbeelding in Mojave maakt, het rechts onder in de hoek wordt weergegeven. Je klikt er op om de afbeelding te bewerken of meteen te verzenden via iMessage of email. Er zijn ook apps uit iOS overgenomen in Mojave, zo is de app Dictafoon nu terug te vinden in de programmamap en kun je apparaten in je huis bedienen met de Woning-app. De integratie met iOS 12 is bovendien handig als je een foto neemt op je iPhone. Zodra beide apparaten op hetzelfde wifinetwerk zijn aangemeld en op dezelfde Apple ID zijn ingelogd, kun je in een app op je Mac eenvoudig foto's importeren. Het is al een tijdje een gerucht dat Apple iOS en macOS meer met elkaar wil laten integreren en op de WWDC 2018 liet het bedrijf al doorschemeren dat ontwikkelaars hun iOS-apps op macOS moeten kunnen laten draaien. Apple ontkent overigens in alle toonaarden dat het op termijn beide besturingssystemen wil combineren.

©PXimport

©PXimport

Conclusie

MacOS Mojave brengt iOS en macOS weer een stukje dichterbij elkaar. Het besturingssysteem is geen update met compleet nieuwe apps, baanbrekende nieuwe functies of een compleet nieuw design. Veel meer gaat Mojave verder waar High Sierra is gebleven en zet Apple in op een verbetering van de workflow met functies als bureaublad-stapels, de uitgebreide snelle weergave en de donkere modus. Al met al voelt de update doelgericht, zijn er geen opvallende bugs en zijn de toegevoegde functies nuttig.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: