Na negen katachtige namen voor Apple's besturingssystemen, vonden ze het in Cupertino blijkbaar tijd om een nieuwe weg in te slaan. Voor versie 10.9 is namelijk een plaatsnaam uit de Amerikaanse staat Californië gebruikt: Mavericks. Ik ging er deze week direct mee aan de slag.

Mavericks verwijst naar een befaamde surflocatie aan de Amerikaanse westkust. Vandaar ook de afbeelding van een grote golf als bureaubladachtergrond. Ik neem het nieuwe pareltje van Apple onder de loep en laat je de belangrijkste vernieuwingen zien.

In Mac OS X 10.9 Mavericks is een aantal handige updates doorgevoerd. Zo biedt Apple eindelijk meer ondersteuning bij het gebruik van meerdere beeldschermen en zijn tabbladen nu ook in Finder te gebruiken. iBooks en Kaarten hebben hun weg van iOS naar OS X gevonden en ook onder de motorkap is er veel gebeurd. Zo zijn er een paar hele slimme trucs verzonnen waarmee het uithoudingsvermogen van de batterij aanzienlijk vergroot kan worden.

Multi-display-ondersteuning

Met de komst van Mountain Lion, kregen we de optie om applicaties in een schermvullende weergave te gebruiken. Dat was handig voor gebruikers met één enkel beeldscherm. Gebruikers van meerdere schermen kregen op het tweede scherm een grijs beeld te zien.

Met Mavericks is daar verandering in gekomen. Elk scherm kan zijn eigen apps aan Mission Control toevoegen. Ook heeft elk scherm een menubalk en dock. Het bureaublad blijft eindelijk bruikbaar wanneer een applicatie op het andere scherm in schermvullende weergave wordt geopend. Tevens is er een extra functie aan AirPlay toegevoegd. De Apple TV kan nu naast een spiegelmodus ook worden ingezet als een extra beeldscherm.

©PXimport

Eindelijk biedt Apple meer ondersteuning voor meerdere beeldschermen.

Tabbladen in Finder en bestanden taggen

Tijdens het browsen is het vanzelfsprekend dat webpagina's in tabbladen opgedeeld kunnen worden. Een erg handige functie die nu ook aan Finder is toegevoegd. Nog veel interessanter zijn Tags. Bestanden kunnen in OS X 10.9 getagd worden met een label en kleur.

In Finder kunnen vervolgens alle gelabelde bestanden per categorie worden weergeven. Een snelle manier om bestanden overzichtelijk te ordenen en terug te vinden. Ook tijdens het zoeken werpt het direct zijn vruchten af. Zo kunnen tags gecombineerd worden, voor een nog sneller en beter zoekresultaat.

©PXimport

Naast tabbladen in Finder, kunnen er tags aan bestanden worden gegeven.

Safari 7

Niets slurpt meer energie dan een website vol met drukke flash-content. Met een plug-in, zoals een flash-blokker, kan deze content worden geblokkeerd, maar daar wordt de website vaak onleesbaar door. Apple heeft daar een slim trucje op bedacht.

Met Power Saver wordt er gekeken naar de informatie die je wilt zien en worden batterij slurpende web-applicaties gepauzeerd. In plaats van een bewegend plaatje wordt een statisch plaatje weergegeven, dat zo nodig geactiveerd kan worden door op afspelen te klikken. Een trucje waar al snel 3 procent energiebesparing mee gewonnen wordt.

Naast energie-bespaartrucs heeft Apple een Sidebar aan Safari toegevoegd. Hierin zijn bladwijzers te vinden en zijn de functies Leeslijst en Koppelingen toegevoegd. De Leeslijst is een kruising tussen je favorieten en een offline leesservice. Pagina's worden tijdelijk in de Leeslijst opgeslagen en zijn ook offline na te lezen en te synchroniseren met andere Apple-apparaten. Via Koppelingen zie je wat contacten op LinkedIn, Facebook en Twitter aan weblinks delen.

©PXimport

Naast de Sidebar met nieuwe features, gaat Safari een stuk slimmer om met zware web-applicaties.

iCloud-sleutelhanger

Met de iCloud-sleutelhanger hoopt Apple een veiliger internet te creëren. Waar nu nog veel mensen voor elke website hetzelfde wachtwoord gebruiken, kan Safari een uniek wachtwoord voor je genereren en deze opslaan in iCloud-sleutelhanger.

Zodra een website wordt bezocht waar je het wachtwoord van hebt opgeslagen, vult Safari automatisch de inloggegevens in. Omdat de gegevens zijn opgeslagen in iCloud, worden de wachtwoorden ook op andere apparaten zoals een iPhone of iPad automatisch voor je ingevuld.

©PXimport

Safari stelt moeilijk te raden wachtwoorden voor en slaat deze op in iCloud-sleutelhanger, zodat je ze niet zelf hoeft te onthouden.

Berichtgeving

Berichten zijn ook flink verbeterd. Voorheen werd de app waarin gewerkt werd gesloten als er op een melding werd geklikt. Nu kan je direct ingaan op chatberichten, e-mails en FaceTime-gesprekken, zonder de applicatie waar je mee bezig bent te verlaten. Ook Safari ondersteunt nu push-notificaties. Als een website een notificatie-server gebruikt, dan kun je je aanmelden bij de website en blijf je op de hoogte van de laatste berichten. Dit zonder dat Safari daarvoor geopend hoeft te zijn.

©PXimport

Op berichten kan nu direct worden gereageerd, zonder de hele applicatie te moeten starten.

Nieuwe apps uit iOS

Twee apps die we kennen uit iOS hebben hun weg nu ook naar OS X gevonden: Kaarten en iBooks. Kaarten is een zeer handige app om snel een route op te zoeken en deze te delen met je iPhone of iPad. Daarbij is het geïntegreerd in Agenda, Contacten en Mail, zodat met één klik een afspraak kan worden toegevoegd en informatie als de reistijd automatisch meegenomen kan worden.

Alle boeken die je op de iPad hebt aangeschaft, zijn nu ook te lezen op de Mac. Vooral voor studenten zal deze toevoeging prettig zijn, zo kunnen namelijk eenvoudig notities worden aangemaakt en zijn teksten met een sleepbeweging naar Pages te kopiëren. Alles werkt via iCloud, dus informatie wordt onderling gesynchroniseerd zodat je altijd de laatste versie bij de hand hebt.

©PXimport

Naast handige features, ziet Kaarten er prachtig uit!

Verbeterde Agenda

Agenda heeft een gestroomlijnd nieuw uiterlijk gekregen dat meer aansluit bij de Agenda uit iOS. Zoals eerder genoemd, is Kaarten nu ook beschikbaar in OS X. Dit betekent dat kleine kaarten in afspraken worden weergegeven en er rekening kan worden gehouden met een reistijd. Met een klik op de kaart wordt een route weergegeven en met nog een klik kan de route naar een iPhone worden doorgestuurd. Nog een leuke feature is dat Agenda een connectie kan maken met Facebook Evenementen en deze automatisch aan de agenda kan toevoegen.

©PXimport

De nieuwe Agenda is een stuk functioneler en ziet er een stuk gestroomlijnder uit.

Efficiënter met Energie

Naast deze mooie toevoegingen en verbeteringen, is er ook onder de motorkap een hoop aangepast. Via een aantal nieuwe methodes kan de batterijduur van je notebook aanzienlijk worden verlengd. Een van de technieken die daarvoor zorgt, is App Nap. Dit programma zorgt ervoor dat een applicatie, die bijvoorbeeld achter een ander venster verborgen zit, in een slaapstand wordt gebracht en dus geen of minimaal energie verbruikt.

Nog een energiebesparende techniek is Timer Coalescing. Hiermee worden kleine processen niet verspreid op willekeurig momenten uitgevoerd, maar kiest Timer Coalescing een interval waarin al die kleine processen gelijktijdig worden verwerkt. Hierdoor kan de processor vaker terugkeren in zijn energiezuinige stand. Verder wordt er efficiënter omgesprongen met het werkgeheugen, waardoor er minder lees en schrijfbewerkingen nodig zijn. Al deze technieken samen zorgen ervoor dat je batterij een stuk langer mee gaat.

©PXimport

In de App Store kun je Mac OS X 10.9 Mavericks gratis downloaden.

Conclusie

Hoewel de verbeteringen in Mac OS X 10.9 Mavericks niet zo radicaal zijn als bij iOS 7, zitten er in het nieuwe besturingssysteem genoeg elementen die het verkassen naar Mavericks de moeite waard maken. Meer dan ooit werken iOS- en OS X-apparaten met elkaar samen en zorgt iCloud dat alle informatie up-to-date blijft. Als klap op de vuurpijl kondigde Apple deze week aan dat Mac OS X 10.9 Mavericks helemaal gratis is voor elke Mac-gebruiker! Dat betekent dat zelfs gebruikers van OS X 10.6.8 Snow Leopard gratis kunnen overstappen naar het nieuwste besturingssysteem. Het is de eerste keer dat Apple het nieuwe OS X gratis aanbiedt. Mac OS X 10.9 Mavericks kan je alleen downloaden via de App Store.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.