De meest in het oog springende wijziging van Windows 11 ten opzichte van de vorige Windows-versie is de interface. Er is namelijk een nieuw ontworpen startmenu dat zich nu in het midden van de taakbalk bevindt, en er zijn afgeronde vensters en knoppen. Maar, Windows zou Windows niet zijn als je niet ook dit nieuwe besturingssysteem naar je hand kunt zetten.

01 Pictogrammen en startknop

Een van de veranderingen in Windows 11 die direct in het oog springt is het feit dat de pictogrammen op de taakbalk nu in het midden gecentreerd staan, evenals de startknop. In alle andere Windows-versies vond je dit onderdeel natuurlijk helemaal linksonder. De positie van de pictogrammen en de startknop kun je weer op die bekende plek zetten. Klik met de rechtermuisknop op de taakbalk en kies voor Taakbalkinstellingen. Ga vervolgens naar Gedrag van de taakbalk en klik erop. Daarna verander je de optie Uitlijning van taakbalk van Midden naar Links.

©PXimport

02 Vensters verplaatsen

Soms wil je met meerdere vensters naast of onder elkaar werken. In Windows 11 werkt dat net wat anders dan in Windows 10. Zweef met je muis boven de maximaliseer-knop van het venster. Je ziet dan een voorbeeldraster met schermlocaties. Klik op één van die locaties om het huidige venster direct op die positie neer te zetten. Klik je bijvoorbeeld op het linkerdeel, dan wordt je venster op de linkerhelft van je scherm geplaatst. Je kunt daarna ook meteen een ander venster selecteren dat dan automatisch aan de rechterkant van je scherm zal worden geplaatst.

©PXimport

03 Agenda toevoegen aan Wigdets

De functie Widgets laat in één oogopslag het weerbericht, nieuwsberichten, sportuitslagen of afspraken zien. Standaard wordt er in het widgetoverzicht echter geen agenda weergegeven. Om die toe te voegen, klik je op de Widget-knop op de taakbalk of gebruik je de toetscombinatie Windows-toets+W. De Widget-functie kun je trouwens alleen maar gebruiken met een Microsoft-account. Ben je aangemeld, klik dan onderaan op Widgets toevoegen. Vanzelfsprekend klik je nu op Agenda. Je ziet vervolgens in de widget alle data te zien en de eventuele afspraken die staan ingepland.

©PXimport

04 Meerdere agenda’s gebruiken

Wil je meerdere agenda’s toevoegen aan de Agenda-widget? Klik dan op de drie puntjes rechts bovenaan de widget en kies voor Widget aanpassen. Vervolgens verschijnt er een lijst met extra agenda’s. Die lijst komt overeen met de agenda’s die je in je mailaccount van Outlook.com hebt staan. Selecteer de agenda’s die je wilt opnemen in het overzicht door het rondje voor de naam aan te klikken.

©PXimport

05 Widgets aanpassen

Je kunt het Widget-venster ook personaliseren door het formaat van een widget aan te passen of de locatie ervan in het venster te veranderen. De grootte pas je aan door met de muis op de drie puntjes rechtsboven een widget te klikken. Je kunt dan kiezen uit de formaten Klein, Medium en Groot. Wil je de plek van een widget wijzigen? Ga dan met de muis naar de bovenkant van de widget totdat de aanwijzer in een handje verandert. Dan kun je de widget met de linkermuisknop ingedrukt naar een andere positie in het Widget-venster slepen.

©PXimport

06 Chatten en videobellen

Met de nieuwe Chat-functie kun je met je contactpersonen van Outlook.com chatten en videobellen. Er wordt gebruikgemaakt van een lichtere versie van Microsoft Teams. De Chat-app start je met de toetscombinatie Windows-toets+C. Ook voor deze app moet je je aanmelden met je Microsoft-account. De contacten van je Microsoft-account worden automatisch gesynchroniseerd. Klik op een van de personen uit de lijst om een conversatie te starten. Let wel: de ontvanger moet beschikken over Windows 11 met de Chat-app of Microsoft Teams met een persoonlijk account gebruiken. 

©PXimport

07 Apps verwijderen

Het startmenu van Windows 11 is ten opzichte van Windows 10 aanzienlijk versoberd. Zo kun je geen live-tegels meer gebruiken en bevat het startmenu alleen nog maar snelkoppelingen naar programma’s en onlangs geopende bestanden. De apps die je in het startmenu ziet, kun je naargelang je wenst uit het menu verwijderen. Daarvoor klik je er met de rechtermuisknop op en kies je voor Van Start losmaken. Ook kun je apps compleet verwijderen. Ook dan klik je er met rechts op, maar kies je voor Verwijderen. De app verdwijnt daarmee niet alleen uit het startmenu, maar ook van je computer.

©PXimport

08 Apps verplaatsen

In Windows 10 kon je apps in het startmenu onderverdelen in verschillende (zelfgemaakte) rubrieken. Dat kan in Windows 11 niet meer. Je kunt alleen nog maar apps naar een voor jou wat prominentere plek verplaatsen. Dat doe je heel eenvoudig door een pictogram te selecteren en deze naar de gewenste plek te verslepen. Je kunt een app ook in één keer helemaal linksboven positioneren door op de gewenste app met rechts te klikken en vervolgens te kiezen voor Naar boven verplaatsen. De app wordt dan als eerste getoond in het startmenu.

©PXimport

09 Meerdere bureaubladen

Werken met meerdere bureaubladen ontbreekt ook in Windows 11 niet. Je kunt een nieuw bureaublad toevoegen via de Taakweergave. Die open je door op de knop op de taakbalk te klikken of de toetscombinatie Windows-toets+Tab te gebruiken. Je ziet dan een weergave van je actieve programma’s, met onderaan de optie om nieuwe bureaubladen aan te maken. Je kunt oneindig veel bureaubladen aanmaken, maar of dat nou zo overzichtelijk is, is een tweede. Niet meer mogelijk in Windows 11 is een tijdlijn van recent geopende programma’s en bestanden bekijken. Al kun je de lijst nog wel opvragen in Edge.

©PXimport

10 Taakbeheer starten

In Windows 10 kon je nog het Taakbeheer opstarten door met rechts te klikken op de taakbalk. In Windows 11 is die mogelijkheid helaas verdwenen. Taakbeheer is echter wel een handige tool om lopende processen te controleren programma’s te stoppen die zijn vastgelopen. Wil je in Windows 11 het Taakbeheer starten? Dan doe je dat met de toetscombinatie Ctrl+Shift+Esc of, via een omweg, vanuit het snelstartmenu, dat je oproept met de toetscombinatie Windows-toets+X.

©PXimport

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.