Niet iedereen heeft plek om een grote tv neer te zetten. Of misschien wil je wel OLED-beeldkwaliteit, maar dan in een kleiner formaat zodat het scherm niet domineert of mooi tot zijn recht komt in de slaapkamer. Panasonic laat met de 42-inch TX-42MZW984 zien dat je niet aan beeldkwaliteit hoeft in te boeten wanneer je voor een kleiner formaat kiest.

Deze 42-inch-tv noemen we ten overstaand van de meest verkochte televisies inmiddels klein. Hij oogt neutraal en zelfs wat saai. De zwarte tv past weliswaar in elk interieur, maar mist toch uitstraling. Dat is voornamelijk te wijten aan zijn vrij dikke profiel. Het OLED-scherm zelf is nog steeds erg dun, maar je ziet dat eigenlijk niet omdat de behuizing achteraan ongeveer even groot is als het scherm. Over de afwerking echter geen slecht woord, die is prima. De tv staat op een centrale voet.

©Eric Beeckmans

Groot of klein, dat maakt wat de aansluitingen betreft geen verschil. Alle MZW984-modellen beschikken over twee HDMI 2.0-aansluitingen en twee HDMI 2.1-aansluitingen met 40Gbps bandbreedte. Er is ondersteuning voor 4K120, ALLM, HDMI VRR, AMD FreeSync en NVIDIA G-Sync, en ARC/eARC. X Box Series X-gamers kunnen in Dolby Vision gamen, maar dan wel maximaal in 4K op 60Hz. Dat de tv ook een prima keuze is voor gamers blijkt uit de input-lag van 6,5 ms in 2K120 en 10,5 ms in 4K60. Drie usb-poorten, composiet video met stereo cinch audio ingang (via verloopstekker), optische digitale audio-uitgang en hoofdtelefoonaansluiting maken de lijst met aansluitpoorten compleet. Op die laatste kan je een subwoofer aansluiten, wel eerst even via de menu’s de functie omschakelen. Bluetooth gebruik je om audio naar de tv te sturen, of een draadloze hoofdtelefoon aan te sluiten. Op dit kleinere model staan een deel van de aansluitingen naar achter gericht, dat is een aandachtspunt als je wandmontage overweegt.

Prachtige OLED-beelden

Verwacht geen piekhelderheid die kan concurreren met het topmodel van Panasonic, de TX-65MZW2004, want alleen dat topmodel heeft een nieuw paneel met microlens-laag. Maar voor een 42 inch die door zijn hoge pixeldensiteit wat voorzichtiger moet omspringen met warmte zijn de resultaten uitstekend. We meten 720 nits op een 10% venster, en 132 nits op het volledig witte scherm. Het kleurbereik is 96% P3. Prima cijfers, vooral omdat je ook op middelgrote testvensters relatief veel licht overhoudt. Het paneel heeft een uitstekende uniformiteit.

We kiezen de Filmmaker-mode, en merken onmiddellijk dat die bijzonder nauwkeurig gekalibreerd is. Hij is vrij donker, maar dat is makkelijk op te lossen, zet de Verlichtingssterkte wat hoger en activeer de lichtsensor. Je geniet dan van natuurlijke kleuren, en quasi perfect beeld. Er ontbreekt een minimum aan zwartdetail. Dat kun je verhelpen door de ‘Dark visibility Enhancer’ te activeren. Doe dat in beperkte mate zodat je het prachtige OLED-contrast niet te hard benadeelt.

©Panasonic

Voor HDR kun je rekenen op Dolby Vision IQ en HDR10+ Adaptive, naast standaard HDR10 en HLG. Ook hier is de kalibratie van de Filmmaker Mode nagenoeg perfect. De tv geeft voorrang aan correcte kleurweergave, eventueel ten koste van wat helderheid, maar de beelden behouden heel goed hun HDR-karakter, met rijke kleuren en helder maar genuanceerd witdetail. Net als in SDR kan je met een weinig ‘Dark visibility Enhancer’ het schaduwdetail nog wat verbeteren. Voor gamers is er de de ‘True Game’-mode, die heeft een perfect gekalibreerd beeld en lage input-lag.

Beeldverwerking

Dit model gebruikt dezelfde processor als het topmodel en hoeft op dat vlak dan ook niet onder te doen. Panasonic hanteert daarnaast een vrij voorzichtige aanpak zodat de kans op overmatig bewerkte beelden klein is. Upscaling is zacht en als je wat verder van dit kleine scherm zit, kan het wat extra scherpte gebruiken via de instelling ‘Resolutie Remasteren’.

©Panasonic

Gebruik de Filmmaker-modus of True Cinema-modus voor het beste beeld, al kun je ook de AI-beeldmode gebruiken, die kiest instellingen aangepast aan wat je kijkt en je kan zelf regelen hoe sterk het effect is. De slimme lichtsensor past helderheid en kleurtemperatuur van het beeld aan, al raden we aan om dat uit te schakelen voor kleurtemperatuur. De bewegingsscherpte van OLED-schermen is zeer goed, een belangrijk pluspunt voor games en sport. Het enige zwakke punt van de processor is dat hij kleurbanden in zachte gradiënten niet kan wegwerken.

Als game-monitor

De verleiding is best groot om deze kleine OLED-tv op je bureau te plaatsen en als monitor te gebruiken, zeker als je een gamer bent. Er is geen DisplayPort aanwezig, maar de HDMI 2.1-poorten bieden wel alle gamerfeatures. Je moet de monitor ook ver genoeg van je af kunnen plaatsen om het overwicht te bewaren. Nog een reden, de WRGB-subpixelstructuur kan zichtbaar zijn op tekst als je te dichtbij zit. En waar veel monitoren de mogelijkheid bieden om de opstelling aan te passen in de hoogte, is dat op deze tv niet het geval. Wie daar doorheen kijkt, krijgt wel heel veel schermoppervlak, 4K-resolutie, prachtige OLED-beelden en een haarscherpe game-ervaring.

©Panasonic

Degelijke audio

De audioprestaties op kleinere tv’s laten vaak te wensen over. Maar ook op dat vlak zit het wel snor bij deze Panasonic. De 2x 15W luidsprekers leveren prima klank met een goed volume. De uitgebreide instellingsmogelijkheden bieden voldoende mogelijkheden om de audio naar eigen smaak te laten klinken.. Dat is zeker wat van je tijd waard, want het verschil kan vrij duidelijk zijn. Tot onze verrassing hoorden we zelfs een redelijk surroundeffect bij onze filmtracks. De subwoofer-aansluiting is een leuk extraatje, maar wie echt betere audio wil hebben, kan beter kiezen voor een soundbar. Ben je een gamer met kdie meer dan een 4K120-bron gebruikt, hou er dan rekening mee dat een soundbar een van je HDMI 2.1-aansluitingen inneemt zodat je op de tv nog maar één HDMI 2.1-poort overhoudt voor je gamingbronnen.

©Eric Beeckmans

My Home Screen 8.0

Het eigen smart tv-systeem van Panasonic vind je ook op de MZW984-reeks. Fire TV en Google TV vind je enkel op de lagere modellen. We houden van de eenvoud van My Home Screen. Een simpele balk met pictogrammen onderaan het scherm bevat apps, zenders en ingangen, en je kan hem personaliseren zodat jouw favorieten vooraan staan. Het hele smart tv-systeem reageert ook erg vlot, een troef voor het gebruiksgemak. Enkel het app-aanbod loopt een beetje achter.

De belangrijkste internationale streamingdiensten zijn er wel, en voor Nederland is de selectie lokale apps goed, maar in België is er geen enkele lokale app te vinden.

Op de uitrusting is niet bespaard. Een dubbele tv-tuner met twee CI+-slots maakt het mogelijk om live tv te kijken en iets anders op te nemen op een extern usb-apparaat. De afstandsbediening is geen toonbeeld van innovatie. Ze is groot en heeft erg veel toetsen, maar de layout is prima en de toetsaanslag uitstekend. De ‘My App’ toets kan je koppelen aan een app naar keuze, gamers kunnen die bijvoorbeeld binden aan het Game Dashboard.

Conclusie

De TX-42MZW984 is een kleine OLED-tv met de beeldkwaliteit en het gebruiksgemak van een groter model. Panasonic heeft nergens beknibbeld op uitrusting of kwaliteit. Je geniet dus van prachtige beelden met diep contrast, uitstekende helderheid en natuurlijke, rijke kleuren. De beeldverwerking is top en laat alleen, zoals alle Panasonic OLED tv’s, een steek vallen bij het wegwerken van kleurstroken in zachte gradiënten. Met zijn HDMI 2.1-poorten, True Game-mode en ruime game-features is deze tv niet alleen een fijne keuze voor sport en films maar ook voor gamers. De enige reden om wat van de totaalscore te halen is de opvallend hoge prijs van deze tv.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.