Een nieuw superhelder OLED-paneel moet de beeldkwaliteit van Panasonic TX-65MZW2004 naar een nieuw niveau tillen. De fabrikant besteedt ook heel veel aandacht aan nauwkeurige kleurweergave, zowel voor film als voor gamers. En om het plaatje helemaal compleet te maken, is deze tv uitgerust met een indrukwekkende Technics speakerarray zodat je ook op top geluid kunt rekenen.

Panasonic staat niet bekend om zijn opvallende designs, maar eerder voor sobere ontwerpen, waarin zwart de hoofdtoon blijft. Het design van de MZW2004-reeks is overgenomen van de LZW2004-reeks van vorig jaar. Strakke lijnen, goed verborgen luidsprekers achter een donkere, geperforeerd metalen afdekplaten, het is een neutraal ontwerp dat past in elke woonkamer. Omwille van de luidsprekers heeft deze televisie een vrij diep profiel. De ronde voetplaat is een opvallend contrast, het attendeert je erop dat je ‘m kunt draaien.

De TX-65MZW2004 is voorzien van twee HDMI 2.1-aansluitingen met 40Gbps bandbreedte, ondersteuning voor 4K120, ALLM, HDMI VRR, AMD FreeSync en NVIDIA G-Sync. Dolby Vision gaming is beperkt tot 4K60. Dankzij de input lag van 6,6 ms in 2K120 en 10,6 ms in 4K60 game je zonder merkbare vertraging. Op een van deze aansluitingen kun je ARC/eARC gebruiken. Daarnaast zijn er uiteraard nog twee hdmi 2.0-aansluitingen, drie usb-poorten, een composiet video met stereo cinch audio ingang (via een verloopstekker) en een optische digitale audio-uitgang. De hoofdtelefoonaansluiting kan via de menu’s omgeschakeld worden om dienst te doen als subwoofer-uitgang. Via Bluetooth sluit je een draadloze hoofdtelefoon aan of stuur je audio van je smartphone naar de tv. De aansluitingen hinderen wandmontage niet, ze wijzen allemaal naar de zijkant of naar onderen.

Grensverleggend helder

De MZW2004 is een van de weinige modellen die uitgerust is met het nieuwe OLED-paneel met microlens-laag, onder de naam Master OLED Ultimate. Het paneel heeft niet alleen een uitstekende uniformiteit, hij beschikt ook over een bijna perfecte kijkhoek. En dan is er uiteraard de piekhelderheid: 1.498 nits op een 10% venster, dat is een 50% verbetering ten opzichte van het model van vorig jaar. Ook op het volledig witte scherm is er flink wat winst, 218 nits (22% verbetering). Het kleurbereik klokt af op 96% P3. Met die resultaten plaatst deze Panasonic zich naast de LG G3, en laat dus ook de nieuwste QD-OLED-tv’s achter zich. Het OLED-contrast blijft een streling voor het oog. Welk beeldmateriaal je ook op het scherm zet, de resultaten spreken voor zich.

Naast SDR en HDR10 ondersteunt de tv ook Dolby Vision IQ en HDR10+ Adaptive, je kunt er dus alles op afspelen en je kijkt naar de best mogelijke versie die de streamingdienst je kan leveren. Kies de Filmmaker Mode voor de meest natuurgetrouwe beelden. Panasonic maakt er een punt van om bijna perfecte kalibratie te leveren. Prachtige schaduwnuances, rijke kleuren, uitstekend witdetail, wat wil je nog meer. Voor HDR10 loont het de moeite om de functie ‘Dynamisch HDR-effect’ te activeren. De processor kan dan de helderste accenten nog wat versterken en bewaart ook net iets meer kleur in de helderste tinten. Gamers worden nu ook op hun wenken bediend. De ‘True Game’ mode levert een perfect gekalibreerd beeld. En voor HDR-gaming kan je met ‘Source Based HDR tonemapping’ de tonemapping van de tv uitschakelen. De spelconsole voert dan die stap uit en dat geeft het beste resultaat.

Beeldverwerking

We zijn erg onder de indruk van de prestaties van het nieuwe OLED-paneel. Panasonic vult dat aan met een uitstekende beeldverwerking en die is van hetzelfde niveau als vorig jaar. Over de gehele linie krijg je dus mooie, maar relatief voorzichtige beeldverwerking. Maar ook het zwakke punt is gebleven. De ruisonderdrukking kan kleurbanden in zachte gradiënten niet wegwerken. Voor sport, games en actiefilms is de zeer goede bewegingsscherpte een pluspunt. Ook dit jaar is de processor uitgerust met een AI-beeldmode die de instellingen aanpast op basis van de content die je kijkt. Persoonlijk hebben we toch de voorkeur aan de Filmmaker Mode of True Cinema Mode. De lichtsensor-instellingen kun je wel goed gebruiken. De sensor kan helderheid en kleurtemperatuur van het beeld aanpassen. Zet de ‘Verlichtingssterkte’ hoog genoeg voor kijken bij veel licht, en laat de sensor geactiveerd voor helderheid. Verder hoef je er eigenlijk niets aan te doen.

Oorstrelende audio van Technics 

Tv’s met een indrukwekkende audioconfiguratie zijn zeldzaam en vaak ben je aangewezen op een soundbar. Deze Panasonic heeft niet alleen een opstelling met heel wat vermogen, 160W om precies te zijn. Hij pakt ook nog eens uit met een unieke luidsprekerarray van 16 drivers, twee opwaarts gerichte en twee zijwaarts gerichte luidsprekers en een woofer. Met die zestien drivers kan de tv ‘beamforming’ doen, anders gezegd: hij kan het geluid specifiek in een bepaalde richting sturen of versterken. Experimenteer met de verschillende opties als je dat nuttig lijkt. Het effect is duidelijk hoorbaar, maar voor films of tv-series raden we het af. Al was het maar omdat je Dolby Atmos en deze speciale geluidsfocus niet samen kunt gebruiken.

Een groot deel van de aantrekkingskracht van de MZW2004 zit hem toch net in die krachtige en overtuigende filmaudio. Om alle luidsprekers optimaal in te zetten voer je tijdens het opstellen een geautomatiseerde maar erg uitgebreide kalibratie uit. En vanaf dan is het genieten. Met zoveel vermogen en luidsprekers is er flink wat volume beschikbaar. De klank heeft een ruime portie bas, een aspect dat dit jaar zelfs nog verbeterd werd. De surround-ervaring is zeer goed, met duidelijk hoogte-effect. En ook voor muziek is deze tv zeer geschikt, de klank is gedetailleerd en heeft ruimschoots voldoende dynamiek. Jammer is wel dat deze Panasonic geen DTS ondersteunt, dat zou deze configuratie echt volledig maken.

My Home Screen 8.0 

We zien geen belangrijke wijzigingen in My Home Screen 8, het eigen smart tv-systeem van Panasonic. De balk met pictogrammen die onderaan het scherm verschijnt bij een druk op de Home-toets kan je zelf aanpassen. Het app-aanbod is prima, maar net wat minder volledig dan dat we zien bij de belangrijkste concurrenten. Lokale Belgische apps ontbreken bijvoorbeeld volledig, dat is erg jammer. My Home Screen werkt bijzonder vlot en reageert snel. Lees het artikel over My Home Screen voor alle details. Ben je een verstokte live-tv-kijker en wil je geen settopbox, dan is de dubbele tv-tuner met twee CI+-slots een goede zet van Panasonic. Met behulp van externe usb-opslag kun je dan tv kijken en tegelijk een ander kanaal opnemen. Ook de afstandsbediening is gelijk gebleven aan het model van 2022. Hij is groot, maar heeft een goede lay-out en aangename toetsen, en een paar unieke features. Zo is er de ‘My App’-toets die je aan je favoriete app kunt koppelen. Met de ‘Picture’ toets wissel je snel van beeldmode.

Conclusie

De TX-65LZW2004, het is een prachtige tv. Panasonic zet de enorme piekhelderheid fantastisch in, met zijn kenmerkende nauwkeurigheid op vlak van kleur en licht- en schaduwnuances. Omdat hij echter veel eigenschappen deelt met de voorganger, zijn de zwakke punten niet veranderd, hoofdzakelijk zijn gebrek aan een oplossing voor kleurbanden. Maar dat nemen we er eerlijk gezegd voor lief, gezien de beeldkwaliteit. En geluidskwaliteit, want dat maakt deze tv toch wel uniek, die Technics luidsprekerarray. De soundtracks zijn een echte beleving. Films en games varen er goed bij. Ruime HDR-ondersteuning, HDMI 2.1, een vlot smart tv-systeem, een dubbele tv-tuner, deze tv is rijkelijk uitgerust. De prijs is bijzonder hoog, maar je haalt wel een thuisbioscoop in huis.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.