Wist je dat je met Netflix je (televisie)scherm kunt kalibreren? In dit artikel leggen we uit waar je deze goed verborgen functie vindt en hoe je daarmee je scherm instelt!

Zit je al klaar voor die nieuwe episode van je favoriete serie? Op de populaire videostreamingdienst Netflix, kijk je allerlei films, series en documentaires. Maar die content komt het beste tot z’n recht wanneer je de televisie (of het scherm waar je op kijkt) optimaal instelt. Je kunt natuurlijk zelf de tv-instellingen aanpassen en bijvoorbeeld googelen wat de beste opties zijn, maar Netflix kan je hierbij ook assisteren. De dienst biedt namelijk een schermkalibratietool aan waar nog maar weinig mensen van af weten.

Onthoud daarbij wel: je optimaliseert het scherm in principe voor Netflix. Het kan dus zijn dat andere content minder mooi oogt dan voorheen, of er ook juist beter uit gaat zien. Elke videostreamingdienst hanteert weer andere regels en richtlijnen als het om filmen en produceren gaat. Is het je wel eens opgevallen dat shows op Amazon Prime Video net even wat donkerder ogen bijvoorbeeld? Ben je een fervente Netflixkijker, dan maakt het allemaal niet zo veel uit en kun je de tv daarvoor net zo goed optimaliseren. Ook kan dit een startpunt zijn voor betere beeldkwaliteit in het algemeen.

©Wesley Akkerman

Je scherm kalibreren met Netflix in 8 stappen

Je kunt de kalibratietool van Netflix gebruiken voor het instellen van allerlei schermen, mits ze die optie hebben. We nemen in dit artikel een tv-scherm als voorbeeld, maar je kunt ook de monitor van je computer instellen. Smartphones en tablets bieden helaas geen uitgebreide opties voor scherminstellingen. Mocht je dus al je Netflixseries bingen op dat kleinere scherm, dan vis je helaas achter het net. Hoewel, misschien kunnen third-party apps helpen, zoals de Color Calibrator voor Androidtelefoons. Maar we gaan aan de slag: volg de 8 stappen hieronder om je scherm te kalibreren via Netflix.

Stap 1: ga naar Test Patterns op de Netflixwebsite

Eerst ga je naar de Netflixwebsite en log je in met je eigen account (delen zit er waarschijnlijk niet meer in). Daarna ga je naar de 'serie' Test Patterns (je kunt ook inloggen via deze link), dit biedt het testbeeld dat je nodig hebt om het scherm op de juiste manier in te stellen. De volgende stap wordt ingewikkeld, dus let goed op.

Stap 2: zoek de resolutie en verversingssnelheid van je tv

Bij Test Patterns zoek je het juiste testbeeld dat past bij de resolutie en verversingssnelheid van je televisie of beeldscherm. Het aantal fps (frames per second) is gelijk aan het aantal Hertz. 60 fps is dus 60 Hertz, terwijl 30 fps gelijk is aan 30 Hertz. Selecteer de zogeheten Multipurpose Chart die past bij de specificaties van je scherm.

Stap 3: kies je testbeeld uit

Kies een testbeeld uit de lijst bij Test Patterns. Het kan zijn dat je een ander seizoen moet selecteren om de beeldopties te zien. Maar je kunt in dat dropdownmenu ook Alle afleveringen selecteren, om alle mogelijkheden overzichtelijk onder elkaar te zien staan. Voeg de gekozen aflevering toe aan de kijklijst door hem bijvoorbeeld alvast af te spelen. Dan vind je hem het snelst terug in de Netflixapp op de televisie. Je kunt ook de serie via de plusknop toevoegen aan je persoonlijke lijst en dan de aflevering daarna opnieuw opzoeken.

Stap 4: speel het testbeeld af

Open nu de Netflixapp op je tv en selecteer de content die je zojuist aan de lijst toegevoegd hebt. Speel de content af en schrik niet van het harde geluid. Zorg er ondertussen voor dat je weet hoe je bij de beeldinstellingen van de televisie of monitor komt.

©Wesley Akkerman

Stap 5: onderscheid de tinten grijs

Dan is het nu tijd voor het echte werk: de kalibratie. Op het scherm zie je een afbeelding, verschillende lijnen en wat blokken. Voor het eerste deel van de kalibratie is het belangrijk dat je je op de zwarte doos links bovenin focust. Het is de bedoeling dat je goed onderscheid ziet tussen de lichtgrijze, donkergrijze en zwarte delen van dat blokje. Dat doe je door de helderheidsinstellingen van de tv aan te passen. Die staan bij de beeldinstellingen van je televisie. Omdat per model kan verschillen waar je die vindt, raden we je aan hiervoor de handleiding te gebruiken.

Stap 6: stel het contrast in

De volgende stap gaat over de witte doos rechts bovenaan. Met deze box kunnen we de contrastinstellingen instellen. Ook nu is het de bedoeling dat je heel goed onderscheid moet kunnen maken tussen lichtgrijs, donkergrijs en dit keer wit. Dat doe je door wederom naar de beeldscherminstellingen te gaan en dit keer voor de optie contrast te kiezen. Hopelijk overlapt de interface van je televisie, mediaspeler of monitor het blokje niet, anders moet je het menu telkens openen en afsluiten.

Stap 7: beken kleur

Dan kijken we naar de saturatie van de kleuren. Rechts in beeld zie je drie blokken staan: rood, groen en blauw (ook wel RGB, voor rood, groen en blauw). Wanneer je de kleurinstellingen van de tv of monitor aanpast, dan veranderen de kleuren van de dozen tegelijkertijd, let dus goed op. Het is de bedoeling dat je het blokje in het midden van de dozen goed kunt zien. Vraag je je af over welk blokje we het hebben? Dan is het sowieso tijd om dat scherm eens aan te passen!

©Vasiliy

Stap 8: stel de scherpte in

Tot slot stellen we de scherpte van het scherm in. Wellicht is het je nog niet opgevallen, maar soms kom je – veelal rondom lijnen – een soort gloed of waas tegen die het beeld kan vervormen. Dat betekent dat het scherm te scherp ingesteld is. Voor deze test is het belangrijk dat je je concentreert op de resolutiebalk in het midden van het scherm. Dat is die grote, horizontale balk die lijkt op een liniaal. Het is de bedoeling dat de cijfers er scherp en solide uitzien. Ook de opties voor scherpte vind je binnen de beeldinstellingen.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.