Deze films en series mag je dit najaar niet missen

Meer dan vijftien jaar na het met een Oscar bekroonde The Social Network keert Aaron Sorkin terug naar de wereld van Facebook. Ditmaal niet voor het verhaal over het ontstaan van het sociale platform, maar juist over de gevolgen en invloed ervan, alsmede de geheimen achter het inmiddels gigantische bedrijf.

De film richt zich op Frances Haugen (Mikey Madison), een voormalig Facebook-medewerker die interne documenten heeft verzameld over de schadelijke effecten van het platform. Samen met The Wall Street Journal-journalist Jeff Horwitz (Jeremy Allen White) probeert ze die informatie naar buiten te brengen. Dit verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen, in het specifiek de Facebook Files die Horwitz in 2021 publiceerde.

Ik vind vooral het contrast met The Social Network interessant. Daarin voelt Facebook soms nog als een briljant idee van een stel studenten, terwijl we inmiddels weten hoeveel invloed sociale media op ons dagelijks leven hebben. Juist omdat ik zelf steeds bewuster bezig ben met de negatieve aspecten daarvan, ben ik heel benieuwd wat Sorkin daar vijftien jaar later over te zeggen heeft, zeker nu hij de regiestoel over heeft genomen van David Fincher.

The Social Reckoning is nu te zien in de bioscoop.

Ruim dertig jaar na de beruchte Street Fighter-film met Jean-Claude Van Damme krijgt de bekende gamereeks opnieuw een grote live-actionverfilming. Opvallend genoeg gebeurt dat in hetzelfde jaar waarin ook concurrent Mortal Kombat met een tweede film terugkeerde naar de bioscoop. Liefhebbers van fightinggames krijgen in 2026 dus genoeg voorgeschoteld.

De nieuwe Street Fighter-film speelt zich af in 1993 en volgt Ryu (Andrew Koji) en Ken (Noah Centineo), die elkaar al jaren niet meer hebben gezien. Wanneer Chun-Li (Callina Liang) hen uitnodigt voor het World Warrior Tournament, worden de oude vrienden herenigd en krijgen ze te maken met allerlei bekende vechters uit de games.

Achter het toernooi blijkt bovendien een dodelijke samenzwering schuil te gaan, waardoor Ryu en Ken ook worden geconfronteerd met hun eigen verleden.

Als ik de trailer moet geloven lijkt het erop dat de makers de absurditeit van Street Fighter volledig omarmen. Met de kleurrijke personages en overdreven gevechten lijkt de film in ieder geval niet bang om trouw te blijven aan de games.

Street Fighter verschijnt op 15 oktober in de bioscoop.

Het geliefde universum van Avatar: The Last Airbender krijgt er dit najaar een nieuwe serie bij. Na de avonturen van Aang en Korra is het in Avatar: Seven Havens tijd voor een compleet nieuwe generatie. De animatieserie verschijnt op 17 oktober in Nederland op SkyShowtime. Dit is een paar dagen na de internationale release van 9 oktober. Afleveringen komen wekelijks in blokken van drie uit.

Avatar: Seven Havens speelt zich bijna driehonderd jaar na de originele The Last Airbender-serie, en 225 jaar na het verhaal van Korra af. Na het overlijden van de laatstgenoemde Avatar, komt die rol te liggen bij de negenjarige Pavi, een earthbender die plotseling ook herenigd wordt met haar verloren tweelingzus Nisha. Samen proberen zij de Seven Havens te beschermen, in een tijdperk waar de Avatar voornamelijk gehaat wordt.

De serie begint vanwege de onwijs lange tijdsprong weer een beetje op nul. De vraag is of Avatar: Seven Havens hetzelfde gevoel van de vorige delen vast weet te houden. Dit zorgt er echter wel voor dat de makers voldoende vrijheid hebben om weer wat anders te doen. Jacco heeft de eerste zes afleveringen van de serie gezien, en is daar erg over te spreken.

Avatar: Seven Havens is vanaf 17 oktober te zien op SkyShowtime.

Van alle personages uit het DC-universum die een eigen film hadden kunnen krijgen, stond Clayface niet bepaald bovenaan mijn lijstje. Maar na het zien van de trailer snap ik deze keuze ineens een stuk beter.

De film draait om de acteur Matt Hagen (Tom Rhys Harries), wiens leven drastisch verandert wanneer hij een middel gebruikt om zijn uiterlijk te veranderen, nadat onbekende boosdoeners hem verminken. Dat loopt volledig uit de hand en verandert hem uiteindelijk in het vormloze wezen dat Batman-fans kennen als Clayface.

In plaats van de zoveelste superheldenfilm lijkt Clayface vooral de horrorkant op te gaan. De trailer zit vol met gruwelijke vervormingen en ongemakkelijke beelden, waardoor de film meer wegheeft van bodyhorror dan een traditioneel DC-avontuur. Als de makers die richting vasthouden, kan dit zomaar een van de grote verrassingen van het najaar worden.

Clayface is vanaf 22 oktober te zien in de bioscoop.

Regisseur Takashi Yamazaki keert na Godzilla Minus One terug voor Godzilla Minus Zero. De film is een direct vervolg, dat zich twee jaar na de gebeurtenissen van Godzilla Minus One afspeelt.

Na de gebeurtenissen uit Godzilla Minus One probeert Japan zich nog altijd te herstellen van de oorlog en de verwoestingen die de welbekende kaiju heeft aangericht. Ook Kōichi Shikishima probeert met zijn gezin zijn leven weer op te pakken. Maar de rust blijkt van korte duur wanneer Godzilla opnieuw opduikt en het land voor een nieuwe ramp komt te staan.

Je zou denken dat ik na zoveel Godzilla-films inmiddels wel genoeg heb van het monster, maar zodra hij weer gebouwen begint te slopen, kan ik het niet laten om toch weer te kijken. Voeg daar een sterk menselijk verhaal aan toe, zoals in Minus One, en je hebt wat mij betreft een uitstekend recept voor een nieuwe Godzilla-film.

Godzilla Minus Zero is vanaf 5 november te zien in de bioscoop.

Mijn relatie met The Rings of Power is behoorlijk wisselvallig. Voorafgaand aan het eerste seizoen keek ik als immense Lord of the Rings-fan misschien wel meer uit naar deze serie dan naar ieder ander stuk fictie. Na twee seizoenen is dat enthousiasme flink afgezwakt. Niet alle verhaallijnen weten me te boeien en sommige keuzes van de makers vallen bij mij niet altijd in de smaak.

Toch ben ik benieuwd naar het derde seizoen. We komen namelijk steeds dichter bij de gebeurtenissen waar ik als Tolkien-fan al jaren op wacht. Sauron heeft zijn ware gezicht laten zien, en in de trailer zien we zelfs hoe de Ene Ring wordt gesmeed. Vooral de groeiende invloed van Sauron en de gevolgen daarvan voor de verschillende volken beloven een belangrijk onderdeel van het nieuwe seizoen te worden.

Ik hoop vooral dat de serie eindelijk wat meer tempo krijgt. Want ondanks alle kritiek die ik erop heb, wil ik de opkomst van Sauron en alles wat daarop volgt nog steeds ontzettend graag zien. Hopelijk weet dit seizoen me weer net zo enthousiast te maken als vóór de allereerste aflevering.

Het derde seizoen van The Lord of the Rings: The Rings of Power is vanaf 11 november te zien op Amazon Prime Video.

Met Sunrise on the Reaping keren we opnieuw terug naar Panem, ditmaal 24 jaar vóór de gebeurtenissen uit de eerste Hunger Games-film. Lang voordat Haymitch de cynische en regelmatig dronken mentor van Katniss en Peeta werd, moest hij zelf de arena in. Het verhaal speelt zich af tijdens de vijftigste Hongerspelen, een speciale editie waarbij twee keer zoveel kinderen worden geselecteerd. Haymitch moet het daardoor opnemen tegen maar liefst 47 andere tributen.

Zelf heb ik het meest genoten van de Hunger Games-films waarin de strijd in de arena centraal stond, en daar lijkt dit deel gelukkig weer volop om te draaien. Bovendien vind ik Haymitch een van de meest interessante personages uit de reeks. Sunrise on the Reaping klinkt dus als een winnende formule.

The Hunger Games: Sunrise on the Reaping is vanaf 19 november te zien in de bioscoop.

Bijna tien jaar na Blade Runner 2049 keren we met Blade Runner 2099 terug naar de duistere wereld van de bekende sciencefictionreeks. Ditmaal niet met een nieuwe film, maar met een serie op Prime Video. Het verhaal speelt zich vijftig jaar na de gebeurtenissen uit Blade Runner 2049 af, waardoor er in de tussentijd behoorlijk wat veranderd is.

De serie draait opnieuw om een wereld waarin mensen en replicants naast elkaar bestaan. Die kunstmatig gemaakte mensen zijn nauwelijks van echte mensen te onderscheiden, wat in de eerdere films regelmatig voor de nodige problemen zorgde. Maar waar voorheen mensen de dominante groep in deze dystopie vormden, zijn het nu juist de replicants die de dienst uitmaken.

Vooral de wereld van Blade Runner heeft me altijd gefascineerd. De regenachtige straten, enorme neonreclames en futuristische steden geven de films een heel eigen sfeer. Ik ben dan ook benieuwd hoe die wereld er vijftig jaar later uitziet, door de ogen van nieuwe personages – gespeeld door Michelle Yeoh en Hunter Schafer. Als de serie dezelfde sfeer weet neer te zetten als de films, ben ik al dik tevreden.

Blade Runner 2099 is vanaf 25 november te zien op Prime Video.

Zeven jaar na Avengers: Endgame is het eindelijk weer tijd voor een gigantische Avengers-film. En dat werd ook wel eens tijd, want sinds het afscheid van Iron Man en Captain America heeft Marvel wat mij betreft behoorlijk geworsteld met het terugvinden van zijn magie. Er verschenen genoeg films en series, maar lang niet alles voelde even belangrijk of samenhangend.

In Avengers: Doomsday krijgen verschillende helden uit het Marvel-universum te maken met Doctor Doom, een van de bekendste schurken uit de comics. De grootste verrassing is misschien wel dat Robert Downey Jr. terugkeert, maar ditmaal niet als Tony Stark.

Hij speelt Victor von Doom, waardoor het behoorlijk interessant wordt hoe Marvel zijn terugkeer gaat aanpakken. Ook de Fantastic Four en verschillende bekende X-Men maken deel uit van de enorme verzameling personages.

Ik merk dat ik ondanks mijn Marvel-moeheid toch weer behoorlijk nieuwsgierig ben. Infinity War en Endgame voelden destijds als echte evenementen, films waar je maandenlang naar uitkeek en waar iedereen het na afloop over had. Dat gevoel heb ik bij Marvel al een hele tijd niet meer gehad. Of Doomsday dat weet terug te brengen, moet nog blijken, maar met Doctor Doom en al die terugkerende gezichten heeft de film in ieder geval mijn aandacht.

Avengers: Doomsday is vanaf 16 december te zien in de bioscoop.

Alsof één gigantische blockbuster nog niet genoeg is, verschijnt op dezelfde dag ook Dune: Part Three. Regisseur Denis Villeneuve sluit hiermee zijn Dune-trilogie af, nadat de eerste twee films lieten zien hoe indrukwekkend het universum uit Frank Herberts boeken op het grote doek kan zijn. Vooral Part Two wist me met zijn enorme schaal, muziek en beelden compleet omver te blazen; ik durf het wel een van mijn favoriete films ooit te noemen.

Het derde deel speelt zich af nadat Paul Atreides de macht heeft gegrepen. Zijn overwinning heeft niet de vrede gebracht die je zou verwachten. In zijn naam raast de oorlog voort, terwijl partijen vanuit verschillende hoeken hem van de troon proberen te stoten.

De eerste twee films werden wat mij betreft alleen maar beter, en als Dune: Part Three zijn voorganger ook maar een beetje kan overtreffen, ben ik een tevreden mens. Ik hoop dan ook dat Villeneuve zijn trilogie op minstens zo indrukwekkende wijze weet af te sluiten.

Dune: Part Three verschijnt op 16 december in de bioscoop.

Zeven jaar na Jumanji: The Next Level keert de avonturenreeks terug voor een laatste film. Dwayne Johnson, Kevin Hart, Jack Black en Karen Gillan zijn opnieuw van de partij, maar dit keer verloopt het spelletje net even anders. Waar de hoofdpersonen in de vorige films vast kwamen te zitten in een videogame, breekt Jumanji nu juist uit naar de echte wereld – vergelijkbaar met het bordspel uit de allereerste Jumanji-film uit 1995.

De vorige twee films waren wat mij betreft vooral lekker luchtig vermaak, en dat is precies waar veel mensen tijdens de kerstvakantie zin in hebben. Een flinke dosis avontuur en humor en je hebt een film die je prima met het hele gezin kunt kijken.

Jumanji: Open World is vanaf 24 december te zien in de bioscoop.

Vijftien jaar na de laatste Harry Potter-film keren we terug naar Zweinstein. Ditmaal niet voor een vervolg op de avonturen van Harry, Ron en Hermelien, maar voor een compleet nieuwe verfilming van de boeken. HBO pakt het bovendien een stuk uitgebreider aan: ieder boek krijgt een eigen seizoen, waardoor er veel meer ruimte is voor personages en verhaallijnen die in de films werden overgeslagen.

Zoals je misschien wel weet,vertolkt het eerste seizoen het boek Harry Potter en de Steen der Wijzen. We volgen een jonge Harry die ontdekt dat hij een tovenaar is en zijn oude leven verruilt voor een avontuur op een magische school, Zweinstein genaamd. Daar raakt hij bevriend met Ron en Hermelien, leert hij toveren en ontdekt hij steeds meer over zijn overleden ouders.

Ik moet eerlijk zeggen dat het nog steeds een beetje vreemd voelt om Harry Potter opnieuw te verfilmen. De originele films zijn inmiddels zó vertrouwd, dat ik me moeilijk een andere acteur bij het personage voor kan stellen. Tegelijkertijd vind ik het idee van een uitgebreide versie erg aantrekkelijk, en gaf de trailer mij hetzelfde magische gevoel als de films. Is het nodig? Niet echt. Ga ik het kijken? Jazeker!

Harry Potter is vanaf 25 december te zien op HBO Max.