Het goedkoopste product uit de stal van Fitbit is de Fitbit Inspire 3. En om eerlijk te zijn: er zijn veel redenen om het kleine sportarmbandje te verkiezen boven een sporthorloge van hetzelfde merk. Je leest er meer over in deze Fitbit Inspire 3 review.

De Fitbit Inspire 3 is een klein armbandje met een toegankelijke adviesprijs van zo’n honderd euro. Het bandje is voorzien van een klein touchscreen kleurenschermpje. Het kleurenscherm, dat is een vernieuwing ten opzichte van de Fitbit Inspire 2. De aanschafprijs is veel goedkoper dan de sport- en gezondheidshorloges dit Fitbit gelijktijdig introduceerde: de Fitbit Versa 4 (229 euro) en de uitgebreidste Fitbit Sense 2 (299 euro), waarvan we laatstgenoemde al uitgebreid hebben getest.

Natuurlijk vraag je je af wat je voor die lagere prijs van de Fitbit Inspire 3 allemaal mis loopt ten opzichte van de dure horloges. Los van het feit dat de horloges voorzien zijn van een mooi scherm en handige bediening hiervan… Eigenlijk ontlopen ze elkaar functioneel nauwelijks. Dat maakt de Fitbit Inspire 3 stiekem veel interessanter dan de horloges.

Verschil met duurdere Fitbits

Natuurlijk zijn de smartwatches met meer uitgerust. Zo heeft de Fitbit Sense 2 een CEDA-scanner, die stressmetingen uitvoert, kunnen er hartfilmpjes gemaakt worden, beschikken de horloges over GPS en kun je extra informatie zoals meldingen of de weersvoorspelling op het horlogescherm toveren. De automatische activiteitenherkenning (en start) ontbreekt ook, eigenlijk de enige functie van de horloges die ik écht mis.

In de review was de conclusie echter dat functionaliteit van de Fitbit-smartwatches achterloopt. Zelfs met de aankondiging dat er een Google Maps- en Google Wallet-app verschijnt zijn de horloges enorm beperkt ten opzichte van Google Wear OS-horloges (waaronder die van Samsung) en Apple Watches.

Eigenlijk alle belangrijke functies van de horloges vind je ook in de Fitbit Inspire 3. En hoewel het bandje niet over GPS beschikt kan je gekoppelde smartphone hier alsnog voor gebruikt worden. Bovendien werkt het kleine formaat van de Inspire 3 in het voordeel, vooral wie ook wel eens een contactsport beoefent. Bovendien beschikt het bandje nu ook over een mooi (maar klein) kleurenschermpje en natuurlijk een veel lagere prijs.

Accuduur Fitbit Inspire 3

Bovendien overklast de Fitbit Inspire 3 alle andere Fitbits met zijn accuduur: anderhalf tot twee weken gaat het bandje mee op een acculading. Het nieuwe kleurenschermpje komt bovendien met een always-on functie, waarmee het scherm doorlopend aan blijft staan. Dat gaat overigens wel flink ten koste van de accuduur. Je houdt een dag of twee over. Die accuduur is naast het always-on-scherm ook afhankelijk van factoren, bijvoorbeeld hoe vaak je sport en of je dit vastlegt met de GPS van je smartphone.

Activiteiten doen bevalt me beter met zo’n kleine Fitbit Inspire 3, dan een sporthorloge zoals die van Fitbit, Garmin of Apple. Vanwege het kleine formaat en lage gewicht merk je het bandje nauwelijks op. Ook kun je het bandje makkelijk verbergen achter een zweetbandje als je bijvoorbeeld een contactsport uitoefent. Na het starten van je activiteit heb je je bandje eigenlijk niet nodig tot je klaar bent. Waarom zou je voor een groter scherm kiezen tijdens activiteiten? Het enige wat ik kan bedenken is een timer of stopwatch: een functie die je gewoon vindt in de Fitbit Inspire 3.

Toegankelijke app, ontoegankelijke data

Een groot pluspunt van Fitbit is de toegankelijke app, die je verzamelde data overzichtelijk weergeeft en met handige tips iedereen helpt fitter en gezonder te leven. Je kunt hartslaggegevens inzien, aantal gezette stappen, work-out-data, slaapgegevens en verbrande calorieën.

De ervaring wordt echter getemperd door Fitbit Premium, de abonnementsdienst van Fitbit. Veel functies en analyses worden achter een betaalmuur gezet. Hinderlijk, maar vanuit het perspectief van Fitbit begrijpelijk. Alleen worden sommige verzamelde data óók achter deze Fitbit Premium betaalmuur gezet, waarmee het bedrijf een ethische grens overgaat. Het is immers jouw data, niet die van Fitbit. Fitbit Premium zorgt ervoor dat de app-ervaring minderwaardig is aan die van Garmin en Xiaomi. Beide merken bieden vergelijkbare armbandjes aan zonder abonnementsdienst.

Lees meer: Fitbit Premium: jouw data achter een betaalmuur

Alternatieven voor de Fitbit Inspire 3

De concurrentie voor de Fitbit Inspire 3 komt vooral uit de hoek van Garmin en Xiaomi. Eerstgenoemde heeft met de Vivosmart 5 een duurder sportarmbandje, zonder kleurenscherm. Xiaomi’s Mi Band 7 is weer een stukje betaalbaarder en beschikt ook over een kleurenschermpje.

Voor alle drie de producten valt wat te zeggen. Functioneel zijn ze vergelijkbaar en hetzelfde valt te zeggen over de accuduur, die wel iets in het voordeel van de Fitbit Inspire 3 leunt. De Garmin Vivosmart 5 oogt wat verouderd, maar is qua sensoren en dataverzameling met afstand de beste sportarmband. De app is wat toegankelijker. Xiaomi heeft op zijn beurt wat mindere sensoren en de app is ook niet best. Toch spreken de prijs en het mooiste schermpje in het voordeel van Xiaomi. Zowel Garmin als Xiaomi zetten geen persoonlijke data achter een Premium-betaalmuur. Waar jouw voorkeur naar uit gaat is daardoor afhankelijk van persoonlijke overwegingen. Al met al is de Fitbit Inspire 3 wel de toegankelijkste van de drie.

Conclusie: Fitbit Inspire 3 kopen?

De Fitbit Inspire 3 doet nauwelijks onder voor andere, dure Fitbits. Daarmee is het misschien wel de interessantste Fitbit die te krijgen is, omdat het tevens de betaalbaarste Fitbit is. Het armbandje is lekker compact, waarmee hij voor contactsporten te verbergen is achter een zweetbandje. Ook de accuduur, het scherm en toegankelijke app waarin slaap-, prestaties en gezondheidsgegevens worden getoond zijn pluspunten. Deze ervaring wordt wel enorm tekortgedaan door Fitbit Premium.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.