Het goedkoopste product uit de stal van Fitbit is de Fitbit Inspire 3. En om eerlijk te zijn: er zijn veel redenen om het kleine sportarmbandje te verkiezen boven een sporthorloge van hetzelfde merk. Je leest er meer over in deze Fitbit Inspire 3 review.

De Fitbit Inspire 3 is een klein armbandje met een toegankelijke adviesprijs van zo’n honderd euro. Het bandje is voorzien van een klein touchscreen kleurenschermpje. Het kleurenscherm, dat is een vernieuwing ten opzichte van de Fitbit Inspire 2. De aanschafprijs is veel goedkoper dan de sport- en gezondheidshorloges dit Fitbit gelijktijdig introduceerde: de Fitbit Versa 4 (229 euro) en de uitgebreidste Fitbit Sense 2 (299 euro), waarvan we laatstgenoemde al uitgebreid hebben getest.

Natuurlijk vraag je je af wat je voor die lagere prijs van de Fitbit Inspire 3 allemaal mis loopt ten opzichte van de dure horloges. Los van het feit dat de horloges voorzien zijn van een mooi scherm en handige bediening hiervan… Eigenlijk ontlopen ze elkaar functioneel nauwelijks. Dat maakt de Fitbit Inspire 3 stiekem veel interessanter dan de horloges.

Verschil met duurdere Fitbits

Natuurlijk zijn de smartwatches met meer uitgerust. Zo heeft de Fitbit Sense 2 een CEDA-scanner, die stressmetingen uitvoert, kunnen er hartfilmpjes gemaakt worden, beschikken de horloges over GPS en kun je extra informatie zoals meldingen of de weersvoorspelling op het horlogescherm toveren. De automatische activiteitenherkenning (en start) ontbreekt ook, eigenlijk de enige functie van de horloges die ik écht mis.

In de review was de conclusie echter dat functionaliteit van de Fitbit-smartwatches achterloopt. Zelfs met de aankondiging dat er een Google Maps- en Google Wallet-app verschijnt zijn de horloges enorm beperkt ten opzichte van Google Wear OS-horloges (waaronder die van Samsung) en Apple Watches.

Eigenlijk alle belangrijke functies van de horloges vind je ook in de Fitbit Inspire 3. En hoewel het bandje niet over GPS beschikt kan je gekoppelde smartphone hier alsnog voor gebruikt worden. Bovendien werkt het kleine formaat van de Inspire 3 in het voordeel, vooral wie ook wel eens een contactsport beoefent. Bovendien beschikt het bandje nu ook over een mooi (maar klein) kleurenschermpje en natuurlijk een veel lagere prijs.

Accuduur Fitbit Inspire 3

Bovendien overklast de Fitbit Inspire 3 alle andere Fitbits met zijn accuduur: anderhalf tot twee weken gaat het bandje mee op een acculading. Het nieuwe kleurenschermpje komt bovendien met een always-on functie, waarmee het scherm doorlopend aan blijft staan. Dat gaat overigens wel flink ten koste van de accuduur. Je houdt een dag of twee over. Die accuduur is naast het always-on-scherm ook afhankelijk van factoren, bijvoorbeeld hoe vaak je sport en of je dit vastlegt met de GPS van je smartphone.

Activiteiten doen bevalt me beter met zo’n kleine Fitbit Inspire 3, dan een sporthorloge zoals die van Fitbit, Garmin of Apple. Vanwege het kleine formaat en lage gewicht merk je het bandje nauwelijks op. Ook kun je het bandje makkelijk verbergen achter een zweetbandje als je bijvoorbeeld een contactsport uitoefent. Na het starten van je activiteit heb je je bandje eigenlijk niet nodig tot je klaar bent. Waarom zou je voor een groter scherm kiezen tijdens activiteiten? Het enige wat ik kan bedenken is een timer of stopwatch: een functie die je gewoon vindt in de Fitbit Inspire 3.

Toegankelijke app, ontoegankelijke data

Een groot pluspunt van Fitbit is de toegankelijke app, die je verzamelde data overzichtelijk weergeeft en met handige tips iedereen helpt fitter en gezonder te leven. Je kunt hartslaggegevens inzien, aantal gezette stappen, work-out-data, slaapgegevens en verbrande calorieën.

De ervaring wordt echter getemperd door Fitbit Premium, de abonnementsdienst van Fitbit. Veel functies en analyses worden achter een betaalmuur gezet. Hinderlijk, maar vanuit het perspectief van Fitbit begrijpelijk. Alleen worden sommige verzamelde data óók achter deze Fitbit Premium betaalmuur gezet, waarmee het bedrijf een ethische grens overgaat. Het is immers jouw data, niet die van Fitbit. Fitbit Premium zorgt ervoor dat de app-ervaring minderwaardig is aan die van Garmin en Xiaomi. Beide merken bieden vergelijkbare armbandjes aan zonder abonnementsdienst.

Lees meer: Fitbit Premium: jouw data achter een betaalmuur

Alternatieven voor de Fitbit Inspire 3

De concurrentie voor de Fitbit Inspire 3 komt vooral uit de hoek van Garmin en Xiaomi. Eerstgenoemde heeft met de Vivosmart 5 een duurder sportarmbandje, zonder kleurenscherm. Xiaomi’s Mi Band 7 is weer een stukje betaalbaarder en beschikt ook over een kleurenschermpje.

Voor alle drie de producten valt wat te zeggen. Functioneel zijn ze vergelijkbaar en hetzelfde valt te zeggen over de accuduur, die wel iets in het voordeel van de Fitbit Inspire 3 leunt. De Garmin Vivosmart 5 oogt wat verouderd, maar is qua sensoren en dataverzameling met afstand de beste sportarmband. De app is wat toegankelijker. Xiaomi heeft op zijn beurt wat mindere sensoren en de app is ook niet best. Toch spreken de prijs en het mooiste schermpje in het voordeel van Xiaomi. Zowel Garmin als Xiaomi zetten geen persoonlijke data achter een Premium-betaalmuur. Waar jouw voorkeur naar uit gaat is daardoor afhankelijk van persoonlijke overwegingen. Al met al is de Fitbit Inspire 3 wel de toegankelijkste van de drie.

Conclusie: Fitbit Inspire 3 kopen?

De Fitbit Inspire 3 doet nauwelijks onder voor andere, dure Fitbits. Daarmee is het misschien wel de interessantste Fitbit die te krijgen is, omdat het tevens de betaalbaarste Fitbit is. Het armbandje is lekker compact, waarmee hij voor contactsporten te verbergen is achter een zweetbandje. Ook de accuduur, het scherm en toegankelijke app waarin slaap-, prestaties en gezondheidsgegevens worden getoond zijn pluspunten. Deze ervaring wordt wel enorm tekortgedaan door Fitbit Premium.

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.