Het goedkoopste product uit de stal van Fitbit is de Fitbit Inspire 3. En om eerlijk te zijn: er zijn veel redenen om het kleine sportarmbandje te verkiezen boven een sporthorloge van hetzelfde merk. Je leest er meer over in deze Fitbit Inspire 3 review.

De Fitbit Inspire 3 is een klein armbandje met een toegankelijke adviesprijs van zo’n honderd euro. Het bandje is voorzien van een klein touchscreen kleurenschermpje. Het kleurenscherm, dat is een vernieuwing ten opzichte van de Fitbit Inspire 2. De aanschafprijs is veel goedkoper dan de sport- en gezondheidshorloges dit Fitbit gelijktijdig introduceerde: de Fitbit Versa 4 (229 euro) en de uitgebreidste Fitbit Sense 2 (299 euro), waarvan we laatstgenoemde al uitgebreid hebben getest.

Natuurlijk vraag je je af wat je voor die lagere prijs van de Fitbit Inspire 3 allemaal mis loopt ten opzichte van de dure horloges. Los van het feit dat de horloges voorzien zijn van een mooi scherm en handige bediening hiervan… Eigenlijk ontlopen ze elkaar functioneel nauwelijks. Dat maakt de Fitbit Inspire 3 stiekem veel interessanter dan de horloges.

Verschil met duurdere Fitbits

Natuurlijk zijn de smartwatches met meer uitgerust. Zo heeft de Fitbit Sense 2 een CEDA-scanner, die stressmetingen uitvoert, kunnen er hartfilmpjes gemaakt worden, beschikken de horloges over GPS en kun je extra informatie zoals meldingen of de weersvoorspelling op het horlogescherm toveren. De automatische activiteitenherkenning (en start) ontbreekt ook, eigenlijk de enige functie van de horloges die ik écht mis.

In de review was de conclusie echter dat functionaliteit van de Fitbit-smartwatches achterloopt. Zelfs met de aankondiging dat er een Google Maps- en Google Wallet-app verschijnt zijn de horloges enorm beperkt ten opzichte van Google Wear OS-horloges (waaronder die van Samsung) en Apple Watches.

Eigenlijk alle belangrijke functies van de horloges vind je ook in de Fitbit Inspire 3. En hoewel het bandje niet over GPS beschikt kan je gekoppelde smartphone hier alsnog voor gebruikt worden. Bovendien werkt het kleine formaat van de Inspire 3 in het voordeel, vooral wie ook wel eens een contactsport beoefent. Bovendien beschikt het bandje nu ook over een mooi (maar klein) kleurenschermpje en natuurlijk een veel lagere prijs.

Accuduur Fitbit Inspire 3

Bovendien overklast de Fitbit Inspire 3 alle andere Fitbits met zijn accuduur: anderhalf tot twee weken gaat het bandje mee op een acculading. Het nieuwe kleurenschermpje komt bovendien met een always-on functie, waarmee het scherm doorlopend aan blijft staan. Dat gaat overigens wel flink ten koste van de accuduur. Je houdt een dag of twee over. Die accuduur is naast het always-on-scherm ook afhankelijk van factoren, bijvoorbeeld hoe vaak je sport en of je dit vastlegt met de GPS van je smartphone.

Activiteiten doen bevalt me beter met zo’n kleine Fitbit Inspire 3, dan een sporthorloge zoals die van Fitbit, Garmin of Apple. Vanwege het kleine formaat en lage gewicht merk je het bandje nauwelijks op. Ook kun je het bandje makkelijk verbergen achter een zweetbandje als je bijvoorbeeld een contactsport uitoefent. Na het starten van je activiteit heb je je bandje eigenlijk niet nodig tot je klaar bent. Waarom zou je voor een groter scherm kiezen tijdens activiteiten? Het enige wat ik kan bedenken is een timer of stopwatch: een functie die je gewoon vindt in de Fitbit Inspire 3.

Toegankelijke app, ontoegankelijke data

Een groot pluspunt van Fitbit is de toegankelijke app, die je verzamelde data overzichtelijk weergeeft en met handige tips iedereen helpt fitter en gezonder te leven. Je kunt hartslaggegevens inzien, aantal gezette stappen, work-out-data, slaapgegevens en verbrande calorieën.

De ervaring wordt echter getemperd door Fitbit Premium, de abonnementsdienst van Fitbit. Veel functies en analyses worden achter een betaalmuur gezet. Hinderlijk, maar vanuit het perspectief van Fitbit begrijpelijk. Alleen worden sommige verzamelde data óók achter deze Fitbit Premium betaalmuur gezet, waarmee het bedrijf een ethische grens overgaat. Het is immers jouw data, niet die van Fitbit. Fitbit Premium zorgt ervoor dat de app-ervaring minderwaardig is aan die van Garmin en Xiaomi. Beide merken bieden vergelijkbare armbandjes aan zonder abonnementsdienst.

Lees meer: Fitbit Premium: jouw data achter een betaalmuur

Alternatieven voor de Fitbit Inspire 3

De concurrentie voor de Fitbit Inspire 3 komt vooral uit de hoek van Garmin en Xiaomi. Eerstgenoemde heeft met de Vivosmart 5 een duurder sportarmbandje, zonder kleurenscherm. Xiaomi’s Mi Band 7 is weer een stukje betaalbaarder en beschikt ook over een kleurenschermpje.

Voor alle drie de producten valt wat te zeggen. Functioneel zijn ze vergelijkbaar en hetzelfde valt te zeggen over de accuduur, die wel iets in het voordeel van de Fitbit Inspire 3 leunt. De Garmin Vivosmart 5 oogt wat verouderd, maar is qua sensoren en dataverzameling met afstand de beste sportarmband. De app is wat toegankelijker. Xiaomi heeft op zijn beurt wat mindere sensoren en de app is ook niet best. Toch spreken de prijs en het mooiste schermpje in het voordeel van Xiaomi. Zowel Garmin als Xiaomi zetten geen persoonlijke data achter een Premium-betaalmuur. Waar jouw voorkeur naar uit gaat is daardoor afhankelijk van persoonlijke overwegingen. Al met al is de Fitbit Inspire 3 wel de toegankelijkste van de drie.

Conclusie: Fitbit Inspire 3 kopen?

De Fitbit Inspire 3 doet nauwelijks onder voor andere, dure Fitbits. Daarmee is het misschien wel de interessantste Fitbit die te krijgen is, omdat het tevens de betaalbaarste Fitbit is. Het armbandje is lekker compact, waarmee hij voor contactsporten te verbergen is achter een zweetbandje. Ook de accuduur, het scherm en toegankelijke app waarin slaap-, prestaties en gezondheidsgegevens worden getoond zijn pluspunten. Deze ervaring wordt wel enorm tekortgedaan door Fitbit Premium.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.