Fitbit verkoopt naast wearables ook een abonnementsdienst genaamd Fitbit Premium. Deze dienst coacht je om net even wat fitter en gezonder te worden met Fitbit. Ongeacht dat nu een Sense, Charge, Inspire of Versa is. Voordat je voor een Fitbit en mogelijk een abonnement kiest, is het goed om je hier even in te verdiepen, want Fitbit Premium kan een serieuze teleurstelling bieden.

Fitbit is niet de enige fabrikant die zijn producten met abonnementsdienst verkoopt. Zo heeft Stoytell een e-reader die alleen werkt met bijbehorende dienst. Ook komen veel slimme deurbellen met abonnementsdiensten om beelden online op te slaan. Dat kan best vervelend zijn, vooral omdat je product niet werkt of maar halfbakken werkt zonder abonnement, terwijl je al de portemonnee hebt getrokken.

Met Fitbit Premium gaat Fitbit mee in dit concept. Begrijpelijk, want zo garandeert de fabrikant inkomsten die niet afhankelijk zijn van de verkoop van smartwatches en fitnessarmbandjes. En Fitbit is niet de enige die een abonnement aanbiedt die samenwerkt met een wearable. Apple Fitness+ (dat nog niet in Nederland beschikbaar is) is een abonnement voor bij je Apple Watch.

Sportschool om je pols

Apple Fitness+ is eigenlijk een soort sportschool aan je pols. Met veel video’s, tutorials en begeleiding met je smartwatch heb je je eigen sportschoolklasjes met persoonlijke coach die je assisteert om de oefeningen goed uit te voeren. Slim. Zo maakt Apple zich concurrent van de sportschool.

Niet gek ook dat Fitbit dat ook wil. Fitness+ is natuurlijk alleen voor Apple-apparaten, en Fitbit werkt ook met Androids. Dus er is potentieel nog een grote markt te bedienen.

Waar gaat het mis met Fitbit Premium?

Je Fitbit-apparaat werkt ook zonder Premium. Basisfunctionaliteit is gewoon beschikbaar, zoals je trainingen vastleggen, stappentellen, slaapanalyse, enzovoort. In de app probeert het merk je te verleiden om een abonnement af te sluiten. Net als Apple biedt Fitbit veel interessante video-begeleiding, die als Premium-functie beschikbaar is.

So far so good. Maar Fitbit heeft enkele keuzes gemaakt die niet van deze tijd zijn en ethische grenzen passeren. Veel nieuwe functies verdwijnen achter de Fitbit Premium-betaalmuur. Data-analyses, zoals uitgebreidere slaapmeting en hartslagvariabiliteit, je herstelscore na een workout, stressbeheersing en andere functies zijn achter een betaalmuur verdwenen. Dat zijn geen extraatjes, maar basale functies die draaien op jouw data. Je eigen persoonlijke lichaamsdata is dus pas beschikbaar als je bijbetaalt. Daar gaat Fitbit een ethische grens over die Apple niet overgaat en ook wezenlijk anders is dan de andere voorbeeldproducten uit het begin van dit artikel, die extra functies tegen betaling aanbiedt.

Fitbit Premium is niet van deze tijd

Fitbit schermt dus met Premium je eigen data af, tenzij je betaalt. Daarmee gaat Fitbit ook een stapje verder in z’n koers. Andere fabrikanten zoals Garmin hebben functies om andere apps te koppelen en zo je data te delen, bijvoorbeeld met Strava, Runkeeper of Komoot. Fitbit biedt dit niet, al je data is alleen beschikbaar in de Fitbit-app en mag niet naar andere diensten. Een rudimentaire exportmogelijkheid, die al je data in een onoverzichtelijke spreadsheet zet is de enige manier om je data uit Fitbit te krijgen.

Kortom, je hebt geen zeggenschap over je eigen data: je gezondheidsgegevens worden opgesloten in de Fitbit-app en vaak gegijzeld door Fitbit Premium. Deze koers maakt Fitbit niet populair: nieuwe aankondigingen worden met een negatief sentiment ontvangen op fora en Reddit vanwege Fitbit Premium. Op korte termijn is het lucratief voor Fitbit, op lange termijn lijkt de koers niet houdbaar. Vooral binnen de EU, waarbij regelgeving steeds meer controle over eigen data neerlegt bij de gebruiker. De gegevens die Fitbit verzamelt zijn gebruikersdata, geen data van Fitbit.

De hand van Google

En de EU te vriend houden, dat is iets waar moederbedrijf Google veel aan gelegen is. Niet krijgt Google regelmatig boetes te verwerken over hoe het bedrijf met persoonsgegevens om gaat, ook werden er strenge eisen gesteld aan de voorwaarden waarop Fitbit overgenomen mocht worden. Wanneer de EU beweegt naar meer controlevrijheid voor gebruikers over hun eigen data, zal vooral Google hierin mee moeten bewegen.

Tot nu toe is de hand van Google nog nauwelijks zichtbaar geweest in het beleid van Fitbit. Het lijkt een kwestie van tijd voordat de twee merken steeds meer integreren. Fitbit Premium in zijn huidige vorm lijkt hierbij geen duurzame oplossing: aankomende wetgeving, populariteit en ethiek zitten in de weg. Tenzij Fitbit teruggaat naar de basics die Apple biedt: de sportschool en -coach om de pols.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.