ID.nl logo
Janine van ID.nl test weegschalen: welke past het best bij haar – of bij jou?
© Peter Hermes Furian - stock.adobe.com
Gezond leven

Janine van ID.nl test weegschalen: welke past het best bij haar – of bij jou?

Als je een nieuwe weegschaal wilt, merk je al snel dat er veel verschillen zijn. Je kunt bijvoorbeeld kiezen tussen analoog of digitaal. Ga je voor digitaal, dan hangt het van het model af welke opties je allemaal hebt. Behalve je gewicht kunnen deze weegschalen vaak ook je BMI, vetpercentage en hartslag meten. En dan heb je ook nog slimme weegschalen, waarvan je de resultaten kunt bijhouden in een app op je smartphone. Welke het best bij jou past, is heel persoonlijk. Janine van ID.nl heeft er de afgelopen weken vijf getest. Zij weet inmiddels wat haar ideale weegschaal is. Nu jij nog!

🥬 Janine: “Nu ik begonnen ben met afvallen, wil ik ook goed de voortgang in de gaten kunnen houden. Mijn oude weegschaal voldoet bij lange na niet. Hij valt te pas en te onpas uit én geeft bij meerdere wegingen achter elkaar steeds een ander gewicht aan. Tijd voor een betrouwbare optie. Maar welke?

Om erachter te komen wat voor mij de beste weegschaal is, heb ik er vijf getest, van Medisana, Soehnle, Sacoma, Garmin en Tanita. Van elke weegschaal vertel ik je: • Wat de voor- en nadelen zijn • Wat de verschillen zijn • Of ze betrouwbaar zijn • Welke weeg- en meetfuncties ze hebben • Of ze stabiel en goed leesbaar zijn

Lees ook: De beste weegschaal voor thuis: analoog, digitaal of slim.

Medisana Psd

“Ik start de test met de oldskool Medisana weegschaal. Een analoge weegschaal die het altijd doet. Eentje die mooi staat in de badkamer, maar je schuift hem door de grootte niet even onder je wastafelmeubel. De weegschaal geeft hetzelfde gewicht aan als bij de huisarts. Op dit vlak geen verrassingen. Een degelijke weegschaal voor niet te veel geld die doet wat hij moet doen: je gewicht wegen. Niet meer en niet minder. De weegschaal heeft twee voordelen: je hebt geen batterijen nodig, dus op deze weegschaal kun je altijd rekenen én je gewicht is groot en duidelijk zichtbaar. Persoonlijk heeft deze weegschaal niet mijn voorkeur en dat komt vooral doordat hij dan wel groot is, maar niet méér ruimte biedt aan mijn (grote) voeten. Vooral het display neemt die extra ruimte in beslag. Die grootte zorgt er ook voor dat het in mijn badkamer een beetje een sta-in-de-weg is.”

💡 Tip Weeg je, bij voorkeur naakt, op een vast moment in de week. Wil je een positiever resultaat? Kies dan voor de ochtend!

Soehnle Tempo

“Ook de tweede weegschaal is analoog. Hij doet me een beetje denken aan de weegschaal die vroeger bij mijn oma stond: een beetje truttig. Het is de enige weegschaal uit de test waarbij mijn gewicht geen vast gegeven is: bij elke nieuwe poging is er een verschil. Ook wijkt het gewicht een paar kilo af van wat ik bij de huisarts woog – in mijn nadeel helaas. Daarbij vind ik hem ook niet heel stabiel staan. Tot slot is het draaiknopje aan de zijkant, om de wijzer op de 0 te zetten, wel heel soepel en dus moet ik de weegschaal regelmatig bijstellen als ik hem onder mijn wastafelmeubel vandaan haal. Goed duidelijk zijn het display en de gewichtsaanduiding, maar wat mij betreft is dit geen ideale weegschaal, hoewel de prijs lekker laag is.”

💡 Tip Bedenk voor aanschaf van een weegschaal goed wat je wilt meten. Dat maakt het vinden van de voor jou beste weegschaal makkelijker! Digitale weegschalen bieden doorgaans meer metingsopties. Een gratis app die verbinding maakt met de weegschaal is handig om je voortgang te monitoren.

Sacoma Smart Body Composition Scale

“Een aantal functies op deze weegschaal miste ik niet, tot ik ze had! Ik installeer de gratis smartphone app ‘Fitdays’ in twee tellen en ik kan gelijk aan de slag. Zodra ik op de weegschaal ga staan, heeft de app verbinding met de weegschaal en vliegen de cijfers me om de oren. Hartslag, gewicht, BMI, maar ook bijvoorbeeld lichaamsvet en spiersnelheid. Het werkt verslavend om die cijfers in de afgelopen weken te zien dalen, al is het ook confronterend en besef ik dat er nog een lange weg te gaan is. Handig: ook andere mensen in je huishouden kunnen de app downloaden en een profiel aanmaken. Wijkt de weging dan heel erg af van de vorige keer, dan checkt de app of de juiste persoon wel gekoppeld is. Het glanzend blauwe oppervlak van de weegschaal oogt strak en trendy en het gewicht is duidelijk te zien en verlicht. Klein nadeeltje: je ziet ook al het stof op deze donkerblauwe glasplaat. De weegschaal is via een usb-kabel in twee uur op te laden, om het vervolgens een paar maanden uit te houden. Niet alle metingen zijn voor mij even waardevol, maar vooral mijn hartslag en BMI vind ik interessant om, naast mijn gewicht, ook in de gaten te houden. Zo weet ik elke weging precies hoe ik ervoor sta.”

Garmin Index Smart Scale

“Van vetgehalte en botmassa tot spiermassa, BMI en vochtpercentage: deze Garmin meet echt alles wat je zou willen weten. En behoorlijk nauwkeurig, want het klopt tot op de 100 gram met de meting bij de huisarts. Alle data worden via wifi verzameld in de Garmin Connect-app, zodat je je voortgang goed kunt monitoren. Dankzij Garmin Connect kun je deze gegevens tot in detail ook op je computer of smartphone bekijken. Maak je er een wedstrijdje met vrienden van, dan kunnen maximaal 16 personen een gebruikersprofiel aanmaken en connecten met deze digitale weegschaal. De weegschaal heeft een strak design, met duidelijk zichtbaar display en staat stevig, mede door de bodem met antislip. Hij wordt gevoed door vier AAA-batterijen. Ondanks het feit dat het een uitgebreide weegschaal is, is een aantal opties niet echt relevant. Zo kun je je gewicht niet alleen laten weergeven in kilogram, maar ook bijvoorbeeld in stone, de Britse eenheid van gewicht. Ik ken alleen niemand die deze functie nodig heeft. Ook de optie om 16 profielen te koppelen lijkt mij wat te uitgebreid. Hoewel de koppeling met de app via wifi handig is, is het inzien van de gegevens op je computer voor één keer leuk, maar daarna geloofde ik het wel. Bovendien ontbreekt wat mij betreft een belangrijke meting: die van de hartslag. Zet ik de functionaliteiten af tegen de prijs, dan is dit wat mij betreft niet de beste keus.”

💡 Tip Om je voortgang te monitoren, is het handig om de gegevens van je wegingen ergens op te slaan. Dat kan op een papiertje, maar als je kiest voor een weegschaal die je koppelt aan een gratis app, dan wordt alles automatisch opgeslagen.

Tanita RD-545HR

“Ik ben erg benieuwd naar deze weegschaal, de duurste van allemaal (rond de 400 euro). Hij ziet er supersonisch uit met een handvat en voetsensoren. Het handvat is mooi in de weegschaal geïntegreerd, waardoor het een compact geheel is. Het is de meest uitgebreide weegschaal van de vijf en dus zijn de verwachtingen hooggespannen. Naast BMI, botmassa, vetpercentage en gewicht meet deze weegschaal ook de caloriebehoefte, zowel in rust als in beweging. Dat is handig om, wat mij betreft eenmalig, te weten. De meting is nauwkeurig, weer tot op de 100 gram. Ik sta stabiel op de glimmende plaat met bodem met antislip en het display is duidelijk zichtbaar en wordt gevoed door vier AA-batterijen. Via de gratis MyTanita App lees ik de verschillende metingen. Handig is dat deze gegevens ook via de app kunt exporteren naar een pdf. Zo kun je de gegevens bijvoorbeeld ook aan je diëtist doorgeven. Dat de meting ook de hartslag betreft, is voor mij een grote plus. In totaal kunnen er vier profielen connecten met deze weegschaal. Waarin deze weegschaal afwijkt van de andere vier is de uitgebreide segmentale meting. Dat wil zeggen dat het vetpercentage en de spiermassa van de armen, benen en romp afzonderlijk van elkaar gemeten worden. Daarnaast doet de weegschaal een fysieke beoordeling en geeft het je, op basis van de metingen, een metabolische leeftijd. De laatste twee opties zijn ongetwijfeld heel interessant als je atleet of fanatiek sporter bent, maar in mijn geval schiet het zijn doel voorbij. De weegschaal geeft me simpelweg te veel informatie. ”

Conclusie

“Na het testen kom ik tot de conclusie dat ik wel meer wil weten dan alleen mijn gewicht. Daarom vallen de analoge weegschalen voor mij af. Maar ik hoef ook niet álles te weten. In een aantal gevallen geven de weegschalen me zó veel informatie dat het me begint te duizelen. Door deze vijf weegschalen te testen, kom ik tot de ontdekking dat de Sacoma Smart Body Composition Scale mij precies de informatie geeft die ik nodig heb. En op zo’n manier dat het snel en overzichtelijk beschikbaar is. In mijn geval blijkt deze Sacoma dus de perfecte weegschaal!”

🥬 Wil je een paar kilo kwijt? Kijk dan in ons Afvaldossier. Hierin vind je artikelen over gezonde voeding, beweging en sporten, maar ook over apps, gadgets en connected health-apparaten waarmee je je voortgang kunt monitoren en die je helpen gemotiveerd te blijven. ID.nl weet het zeker: het gaat je lukken!

Watch on YouTube

Meer video's van ID.nl zien? Abonneer je dan op ons YouTube-kanaal!

▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje
▼ Volgende artikel
Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld
Huis

Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

View post on X

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.