Eind dit jaar keert een auto met een historische naam terug op de Nederlandse weg: de Ford Capri. Deze elektrische SUV met coupé-achtige daklijn is niet alleen bedoeld voor jonge(re) kopers die de klassieke Capri nooit hebben meegemaakt, maar ook voor de liefhebber van weleer die inmiddels milieubewust wat hoger wil zitten.

©Ford

Bij het noemen van de naam 'Capri' spitsen vooral oudere autoliefhebbers direct de oren. Tussen 1968 en 1986 bouwde Ford een sportieve tweedeurs coupé, die dankzij de ingeburgerde Taunus-techniek voor een heel schappelijke prijs kon worden aangeschaft. Net als de legendarische Mustang in Amerika, kon de Capri-klant zich helemaal uitleven met de aankleding van 'the car you always promised yourself'. Naarmate de jaren vorderden, belandden veel Capri's op de schroothoop, maar er zijn nog steeds vele liefhebbers die met hart en ziel hun klassieke Capri in optimale gezondheid houden.

©Ford

Maar nu heeft Ford de naam Capri nieuw leven ingeblazen. Niet met een elegante coupé met een dikke benzinemotor, maar met een elektrische SUV waarvan de achterruit – voor de dynamische daklijn – platter is gelegd. Geschiedvervalsing? Een belediging voor de klassieke Capri? Niet volgens Ford. De beoogde koper van de nieuwe Capri is opgegroeid in een tijd dat het oermodel al een zeldzaamheid was. En als de klant wél bekend is met de klassieke coupé, dan heeft die een leeftijd bereikt dat een hoge zitpositie achter het stuur inmiddels een vereiste is. Was de Capri in 1986 niet uit productie genomen, dan zou het nieuwe model een logische evolutie zijn geweest, zegt de Nederlander Amko Leenarts, directeur van Fords ontwerpafdeling in Europa.

©Ford

De technische basis van de nieuwe Capri is identiek aan die van de Ford Explorer. Oftewel: hij staat op een modulair platform dat Ford bij Volkswagen inkoopt, met aandrijflijnen die ook terug te vinden zijn in bijvoorbeeld de Volkswagen ID.4 en Skoda Enyaq iV. Een beproefde basis. Door allerlei aanpassingen aan het onderstel zou de Capri echter rijden als een échte Ford. Het idee dat je met een Volkswagen-kloon onderweg bent, is zodoende uitgesloten. Aldus Ford.

©Ford

De Capri wordt verkrijgbaar met dezelfde batterijpakketten en elektromotoren als de Explorer. Aan de basis staat de Standard Range RWD met 52kWh-batterij en een motorvermogen van 170 pk. De Extended Range RWD beschikt over een batterij met een capaciteit van 77 kWh en heeft een 286 pk sterke elektromotor op de achteras. Topmodel is de Extended Range AWD, waarbij een tweede elektromotor op de voorwielen voor vierwielaandrijving zorgt. Deze versie heeft een 79kWh-batterij; het gecombineerde motorvermogen bedraagt 340 pk.

©Ford

Mede doordat de achterruit van de Ford Capri plat is gelegd, heeft hij een betere stroomlijn dan de Explorer. Zodoende komt hij wat verder op een volle batterij. Ter vergelijking: de Explorer Extended Range RWD haalt volgens de WLTP-berekening een afstand van 602 kilometer. De Capri met dezelfde batterij en aandrijflijn voegt daar nog eens 25 kilometer aan toe. Op voorwaarde dat je níet als een Capri-coureur van weleer het verkeer op de linkerbaan gaat lopen opduwen en elke bocht met krijsende banden rondt...

©Ford

De Capri is 17,5 centimeter langer dan de Explorer, en dat heeft een positief effect op de bagageruimte. Er past maar liefst 672 liter achterin, en dat is 222 liter méér dan de Explorer kan verstouwen. Ondanks de aflopende daklijn heeft het laadruim ook met de bank plat een groter volume: 1510 liter, ten opzichte van 1422 liter voor de Explorer. De RWD-versies van de Capri mogen een trailer van 1000 kilo trekken, de AWD kan 200 kilo meer aan. Wat dat betreft is er geen verschil in vergelijking met de Explorer.

©Ford

Met de naam Capri grijpt Ford terug naar een kleurrijke periode in de geschiedenis. En daar heeft het merk het kleurenaanbod van de nieuwe Capri op afgestemd. Standaard wordt de auto geleverd in de gele lak zoals die te zien is op de foto's; voor blauw of rood betaal je 1200 euro extra. 'Trendy' kleuren zoals zwart, grijs en wit behoren eveneens tot de mogelijkheden. Voor het interieur pakt Ford minder bont uit: het geheel is uitgevoerd in stemmige zwart- en grijstinten. Slechts de led-strips voor de sfeerverlichting geven het geheel wat kleur. Het dashboard is identiek aan dat van de Explorer, inclusief het verstelbare multimediascherm (waar een kluisje achter is verstopt) en het 17 liter grote opbergvak tussen de voorstoelen, waar zelfs een laptop in past.

©Ford

De nieuwe Ford Capri deelt niet alleen zijn naam met een erkende klassieker: de ontwerpers hebben ook diverse details van het oude model in gemoderniseerde vorm nieuw leven ingeblazen. Zoals de dubbele koplampen en de vorm van de 'grille', maar ook de zwarte balk waarin de achterlichten zijn gelegd, kennen we van het oermodel. De ronde vorm van de achterruitjes is nog wel het meest herkenbare element dat van de klassieke Capri is overgenomen, echter in iets aangepaste vorm. Zodat het niet allemaal krampachtig 'retro' overkomt.

©Ford

Prijzen van de nieuwe Ford Capri beginnen bij 43.350 euro voor de Standard Range RWD met 52 kWh. Daarmee is de auto 2000 euro duurder dan de gelijk gemotoriseerde/bebatterijde Explorer. De Extended Range RWD blijft met 47.850 euro onder de grens van 50 mille; voor SEPP komt deze versie echter niet in aanmerking. De standaarduitrusting van de Capri is al behoorlijk compleet, maar voor een meerprijs van 4000 euro kun je de Premium bestellen. Dan krijg je onder meer een high-end audiosysteem van B&O, full-led koplampen, een elektrisch bediende achterklep en 20-inch wielen. Naar verwachting worden eerste nieuwe Capri's eind 2024 afgeleverd.

©Ford

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.