Eigenlijk had de Ford Explorer al een halfjaar geleden bij de dealer moeten staan, maar aanscherping van de veiligheidsregels dwong Ford ertoe om de batterijtechnologie nog eens nader onder de loep te nemen. Bij kopers van het eerste uur werd het geduld daarom danig op de proef gesteld. Is de nieuwe elektrische Ford Explorer het lange wachten waard?

©Ford

De nieuwe Ford Explorer deelt zijn naam met een joekel van een Amerikaanse SUV. Bij ons vrij onbekend, maar aan de andere kant van de Atlantische Oceaan heeft de naam ‘Explorer’ een magische weerklank. Ford wil zijn historische iconen eren met nieuwe modellen die toekomstgericht en elektrisch aangedreven zijn. Zoals de Mustang Mach-E een eerbetoon is aan de originele 'ponycar' uit 1964, moet de nieuwe Explorer worden gezien als het Europese hommage aan de avontuurlijke SUV uit de States.

Binnen Fords modellenaanbod neemt de nieuwe Explorer het plekje in van de Focus. Van dat succesnummer wordt de productie volgend jaar definitief gestaakt. Ford kondigde eerder aan dat het vanaf 2030 alleen nog elektrische auto’s bouwt, maar vanwege de afgevlakte vraag naar EV's laat het merk dat besluit inmiddels weer een beetje varen. Er is een nieuw platform in ontwikkeling dat geschikt is voor zowel volledig elektrische aandrijflijnen als voor hybride tussenvormen met benzinemotoren.

©Ford

Solide fundament

Misschien weet u dat Ford nauw samenwerkt met Volkswagen, met name op het gebied van bedrijfswagens. Maar dat niet alleen: terwijl VW de ontwikkeling en productie van de nieuwe Transporter heeft uitbesteed aan Ford, winkelt Ford op zijn beurt bij VW voor elektrische platforms. De nieuwe Explorer is zodoende gebaseerd op de modulaire MEB-bodempartij, die bijvoorbeeld ook door de Volkswagen ID.4 en ID.5 wordt gebruikt. De elektrische aandrijfeenheden van de Explorer komen eveneens uit de magazijnen van Volkswagen.

Maar daarmee heeft Ford een solide fundament in huis, dat met het verscherpen van de wetgeving op het gebied van batterijveiligheid nog eens extra werd verbeterd. Aanvankelijk zou de Explorer eind 2023 al in productie gaan, maar het merk heeft besloten dat ook de allereerste kopers mochten profiteren van de opgelegde modificaties aan het platform. Zodoende is de productie in de voor miljarden euro's vernieuwde fabriek in Keulen pas een halfjaar later opgestart.

©Ford

Magische grens

Aanvankelijk wordt de nieuwe elektrische Ford Explorer in twee verschillende batterij- en vermogensvarianten op de markt gebracht. In de Extended Range RWD heeft de accu een bruikbare capaciteit van 77 kWh, waarmee de Explorer (volgens de WLTP-berekening) de magische grens van 600 kilometer weet te overtreffen. Maar dan ook nét, want Ford geeft een actieradius op van 602 km. Niettemin een knappe prestatie. Voor de aandrijving zorgt een 286 pk sterke elektromotor op de achteras.

Als Extended Range AWD krijgt de Explorer een tweede motor, die bij behoefte de voorwielen van vermogen voorziet. Het gecombineerde vermogen bedraagt 340 pk. De AWD-versie heeft met een capaciteit van 79 kWh een iets grotere batterij dan de RWD. Daarmee haalt de auto 566 kilometer uit een volle batterij. De RWD haalt een hoogste laadsnelheid van 135 kW, de AWD trekt 185 kW uit de snellaadpaal. In het eerste kwartaal van 2025 wordt de Explorer Standard Range RWD (170 pk, 52 kWh) nog aan de reeks toegevoegd.

©Ford

Onbelemmerd zicht

De Ford Explorer oogt groot, maar schijn bedriegt: met een lengte van 4,47 meter is hij nog geen 10 centimeter langer dan de Focus Wagon. Ondanks de hoekige vormgeving is de Explorer een erg gestroomlijnde auto; gunstig voor het energieverbruik. De auto werd ontworpen onder leiding van de Nederlander Amko Leenarts, die getracht heeft het stoere, onverwoestbare karakter van de Amerikaanse Explorer te vertalen naar zijn kleinere elektrische naamgenoot. Dankzij de hoge, vierkante neus en de vorm van de koplampen en achterlichten is Leenarts wat ons betreft geslaagd in die opzet.

Geinig detail: van buiten lijkt het achterste zijruitje veel kleiner dan hij daadwerkelijk is. Het formaat van de glasplaat wordt gemaskeerd met een streepjespatroon in de vorm van een surfzeil of haaienvin. Kijk je van binnen naar buiten, dan zie je die streepjes echter niet. Daardoor heb je vanaf de bestuurdersstoel vrijwel onbelemmerd zicht op de verkeerssituatie als je over je schouder schuin naar achteren kijkt. In tegenstelling tot heel veel andere EV's biedt de Explorer rondom een uitstekend overzicht.

©Ford

Doordachte details

Binnen in de Ford Explorer zijn nog veel meer geinige, maar vooral doordachte en functionele details te vinden. Zoals het bedienings- en multimediascherm. Daarvan is de hellingshoek in kleine trapjes te verstellen, zodat je alle tegels op het touchscreen goed onder handbereik hebt of hinderlijke reflecties van het buitenlicht kunt tegengaan. Als je het scherm helemaal rechtop zet, openbaart zich daaronder een opbergvak. Schuif je het scherm vervolgens weer terug, dan wordt dit vak vergrendeld zodra je de auto verlaat en de deuren op slot doet.

Ook erg handig is het grote bergvak in de middentunnel, tussen de voorstoelen. Dit vak heeft een inhoud van 17 liter. Je kunt er een laptop in kwijt, of meerdere anderhalveliterflessen frisdrank. Volgens Amko Leenarts lost deze 'megaconsole' voor veel vrouwen een belangrijk praktisch probleem op: ze hebben nu eindelijk een plek om hun handtas uit het zicht in op te bergen. "Naar mijn weten is dat niet eerder vertoond", aldus de designbaas van Ford of Europe.

©Ford

Verwarmde stoelen mét massage

Sowieso biedt de Ford Explorer veel ruimte. Door de vlakke vloer zit je op de achterbank weliswaar met opgetrokken knieën, maar over de been- en hoofdruimte zal niemand iets te klagen hebben – zelfs niet wanneer de auto is geleverd met een groot glazen panoramadak. De kofferbak heeft een inhoud van 470 liter, met de achterbank neergeklapt gaat er tot 1422 liter achterin. De RWD-versies mogen een aanhangwagen met een geremd gewicht van 1000 kilo trekken, de tweemotorige AWD-versie heeft een hoogste trekgewicht van 1200 kilo.

Dankzij het grote verstelbereik van de elektrisch bediende bestuurdersstoel (standaard met verwarming én massage) is het heel eenvoudig een aangename zitpositie achter het stuur te vinden. Als het budget het toelaat, kies dan voor de optionele AGR-stoelen. Die bieden je lichaam een nog wat betere ondersteuning dan de standaardzetels. Voor een warmtepomp moet trouwens ook een meerprijs worden betaald.

©Ford

Bovengemiddeld verfijnd

Hoewel Ford gebruikmaakt van Volkswagen-onderdelen, is voor een afwijkende afstemming van het onderstel gekozen voor andere schroefveren en schokdempers. Ford wilde namelijk dat de Explorer als een échte Ford rijdt. Vrij vertaald: bovengemiddeld verfijnd. Opvallend is de stevigheid van de schokdempers. In de Explorer zijn deze niet adaptief; liefhebbers van hoogstaand veercomfort zullen de auto daarom mogelijk als wat stug en stuiterig ervaren.

Vanachter het stuur wekt de Explorer in eerste instantie een veel grotere indruk dan hij daadwerkelijk is. Daardoor benaderen we krappe bochten met meer voorzichtigheid dan noodzakelijk is. Wanneer er even geen ander verkeer is, ondergaan we het meer dan toereikende vermogen door het rechterpedaal diep in te trappen en snijdt de Explorer speels en zonder oncontroleerbare bewegingen door bochten. Wanneer je de bochtsnelheid hoger opvoert, lijkt de Explorer wel te krimpen, zo gemakkelijk verandert de auto van koers.

©Ford

602 kilometer én SEPP

Wij reden de Explorer Extended Range AWD met 340 pk, die vanuit stilstand in slechts 5,3 seconden naar 100 km/u accelereert. In de standaarduitvoering kost deze versie 53.950 euro, als nog completer uitgeruste Premium staat hij voor 57.950 euro in de prijslijst. De Nederlandse importeur verwacht vooral veel vraag naar de Explorer Extended Range RWD, die wordt geleverd vanaf 45.950 euro en met zijn fiscale waarde nét in aanmerking komt voor SEPP aanschafsubsidie. Kies je voor de 4.000 euro duurdere Premium, dan vervalt de subsidiemogelijkheid.

Een kort rondje met deze 286 pk sterke RWD-versie leert dat je met die uitvoering helemaal niets tekort komt. Wat hem behalve de complete uitrusting en scherpe prijsstelling extra aantrekkelijk maakt, is de beloofde actieradius van 602 kilometer. In hoeverre dat in de praktijk haalbaar is, gaan we testen zodra de Explorer in Nederland is. Een halfjaartje later dan verwacht, maar deze eerste kennismaking op de weg wijst uit dat het lange wachten beslist wordt beloond.

©Ford

De jaarwisseling 2025/2026 is het laatste keer dat we zelf vuurwerk mogen afsteken. Reken maar dat er dus heel wat siervuurwerk de lucht in gaat op oudejaarsavond! Natuurlijk wil je daar foto's van maken, maar het blijft lastig om dit spektakel goed vast te leggen met een telefoon. Vaak eindig je met bewogen strepen of een overbelichte waas op je scherm. Met de juiste voorbereiding en instellingen maak je dit jaar foto's die wél de moeite waard zijn om te bewaren.

Begin met een schone lens door er even een microvezeldoekje overheen te halen. Vette vingers veroorzaken namelijk vlekken waardoor het felle licht van het vuurwerk minder goed wordt vastgelegd. Controleer daarnaast of je nog voldoende opslagruimte vrij hebt op je toestel. Omdat je waarschijnlijk veel beelden achter elkaar schiet, loopt je geheugen sneller vol dan je denkt. Vergeet ook niet om je batterij volledig op te laden, want als het koud is, gaat de accu van je smartphone sneller leeg.  

Stabiliteit voor scherpe beelden

Lichtflitsen in het donker fotograferen vraagt om een langere sluitertijd. Hierdoor is elke kleine beweging van je handen direct zichtbaar als een onscherpe vlek. Gebruik bij voorkeur een klein statief of een smartphonehouder om je toestel stil te houden. Heb je die niet bij de hand? Leun dan tegen een muur of lantaarnpaal en houd je smartphone met beide handen stevig vast. Gebruik in geen geval de digitale zoom. Dit verlaagt de kwaliteit van je foto aanzienlijk en maakt de korreligheid alleen maar erger.

©ID.nl

Lichtsporen vastleggen met iPhone

Heb je een iPhone, dan is de functie Live Photos je beste vriend tijdens de jaarwisseling. Zorg dat het ronde icoontje voor Live Photos bovenin je camera-app geel gekleurd is. Nadat je de foto hebt gemaakt, open je deze in de Foto's-app. Tik linksboven op het woordje 'Live' en kies uit het menu voor 'Lange belichting'. Je telefoon voegt dan alle beelden uit de opname samen tot één foto. Hierdoor veranderen de losse lichtpuntjes in vloeiende, lichtgevende banen tegen een donkere lucht. Gebruik hierbij bij voorkeur een statief of zet je iPhone ergens stabiel neer. Wanneer je namelijk los uit de hand fotografeert, worden de bewegingen die je zelf maakt ook meegenomen, en dat kan zorgen voor een wazig eindresultaat.

De Pro-modus op Android gebruiken

Veel Android-telefoons hebben een Pro-modus waarmee je handmatig de sluitertijd aanpast. Open deze stand in je camera-app en zoek naar de letter 'S' (Sluitertijd). Voor vuurwerk werkt een sluitertijd tussen de twee en vier seconden vaak het best. Houd de ISO-waarde laag, bijvoorbeeld op 100, om ruis in de donkere delen te voorkomen. Omdat de sluiter nu langer openstaat, is een statief echt een vereiste. Je krijgt dan de bekende foto's waarbij je de hele weg van de vuurpijl als een lichtspoor ziet.

Timing en compositie bepalen

Het moment waarop je afdrukt is bepalend voor het eindresultaat. Werk je met een normale sluitertijd, dan is de burst-modus handig: houd de ontspanknop ingedrukt wanneer een pijl de lucht in gaat. Zo leg je de hele explosie vast en kies je achteraf de mooiste foto uit de reeks. Denk ook na over de compositie van je beeld. Een foto van alleen de lucht is vaak wat kaal. Probeer elementen uit de omgeving mee te nemen, zoals silhouetten van gebouwen of bomen. Dit geeft context en maakt het plaatje een stuk interessanter.

🎆 Snelle checklist 🎆

De geur van versgebakken oliebollen hoort bij december. Toch ziet niet iedereen het zitten om met een pan heet vet aan de slag te gaan. Oliebakken in de airfryer lijkt dan een aantrekkelijk alternatief: minder luchtjes en ook nog eens minder vet. Maar levert bakken in een airfryer dezelfde oliebol op, of moet je toch de frituurpan uit het vet halen?

Oliebollen bakken in de airfryer, kan dat? Het korte antwoord is duidelijk: nee, een traditionele oliebol bak je niet in een airfryer. Klassiek oliebollenbeslag is vloeibaar en heeft direct contact met hete olie nodig om zijn vorm en structuur te krijgen. Een airfryer is in de basis een compacte heteluchtoven. Zonder een bad van hete olie kan het beslag niet snel genoeg stollen. Wie het toch probeert, ziet het deeg door het mandje zakken of uitlopen tot een platte, taaie schijf. Dat ligt niet aan het recept, maar aan de techniek.

Waarom hete olie onmisbaar is

Zodra je het beslag van de oliebol in de hete olie van de frituurpan schept, ontstaat er vrijwel direct een korstje om de buitenkant. Binnen in de bol ontstaat stoom, waardoor de bol uitzet en luchtig wordt. Die combinatie van afsluiten en opblazen zorgt voor de typische oliebolstructuur. In een airfryer ontbreekt die directe warmteoverdracht. Hete lucht is simpelweg minder krachtig dan hete olie. Zonder direct contact met heet vet kan het beslag niet snel genoeg stollen. Daardoor blijft een echte oliebol uit de airfryer onmogelijk.

©Gegenereerd door AI

Wat wel kan: kwarkbollen uit de airfryer

Wie toch iets zelf wil maken in de airfryer, moet het klassieke oliebollenbeslag loslaten. Met een steviger beslag, bijvoorbeeld op basis van kwark, kun je ballen vormen die hun vorm behouden. Deze bollen garen prima in de hete lucht en krijgen een mooie bruine buitenkant. De uitkomst lijkt qua vorm op een oliebol, maar de structuur is compacter en de smaak meer broodachtig. Denk aan iets tussen een zoet broodje en een scone. Lekker, lichter en prima als alternatief, maar: het is geen oliebol zoals je die van de kraam kent.

Wat ook goed kan: oliebollen opwarmen in de airfryer

Waar de airfryer wel echt tot zijn recht komt, is bij het opwarmen van gekochte oliebollen. In de magnetron worden ze snel slap en taai. In de airfryer gebeurt het tegenovergestelde. Door de bollen een paar minuten op ongeveer 180 graden te verwarmen, wordt de korst weer knapperig en warmt de binnenkant gelijkmatig op. Je oliebollen smaken weer alsof je ze net gebakken (of gehaald) hebt!

Samenvatting

Wil je de échte oliebol, dan heb je twee opties: zelf bakken in een frituurpan of halen bij de kraam. Bakken in de airfryer kan niet, omdat vloeibaar beslag niet geschikt is voor hete lucht. Je kunt bijvoorbeeld wel kwarkbollen maken, maar dat is toch anders. De grootste winst zit in het opwarmen van kant-en-klare oliebollen: in de airfryer gaat dat snel, ze worden heerlijk knapperig en je hebt geen last van frituurlucht in huis.

🎆 Vuurwerk op je Galaxy Smartphone? 👇