Zowel de iPhone als de iPad beschikken over een virtueel aanraaktoetsenbord. Logisch, want anders zou je niks aan tekst in kunnen tikken. Het ding beschikt over diverse aardige mogelijkheden, waarvan je het bestaan misschien nog niet weet.

Het virtuele toetsenbord van de iPad kent eigenlijk de meeste trucs. Vandaar dat we daar eerst eens een blik op werpen. Als bepaalde tips of trucs in dit artikel ook voor de iPhone gelden, melden we dat er gelijk bij! Zeker voor nieuwere gebruikers van de iPad zal er zo op het eerste gezicht weinig spannends aan het toetsenbord te zien zijn. 

Het verschijnt als je het nodig hebt, na tikken op tekstveld in je browser bijvoorbeeld, of nadat je een nieuw document bent begonnen in je tekstverwerker-app. Je kunt dan aan het tikken slaan en klaar! 

Trouwens: sinds een tijdje is het ook mogelijk om in ’t Nederlands ‘vegend’ te tikken. Veeg daarbij van letter naar letter zonder je vinger van het scherm te halen. Is even wennen, maar kan met name op de iPhone voor sommigen een stuk sneller dan gewoon tikken werken!

Accenten op letters

Voor de hele groene beginners (en deze geldt ook voor de iPhone!): om accenten op letters te zetten, houd je een een toets met daarop een klinker (e,y,u,i,o,a) wat langer ingedrukt. Je ziet nu een blok letters met alle mogelijk accentvormen. Tik op het gewenste exemplaar en klaar.

©PXimport

Toetsenbord verkleinen

Goed, terug naar de meer verrassende mogelijkheden. Ten eerste kun je het schermtoetsenbord op de iPad verkleinen. Maak op het toetsenbord een knijpbeweging met twee vingers en je ziet ineens het veel bescheidener telefoontoetsenbord. Dat kun je vervolgens ook naar elke gewenste plek op het scherm slepen. 

Deze truc komt wel eens van pas als je meerdere vensters in split-view met eventueel een daar weer overheen liggend zwevend venster in beeld hebt. Het reguliere grote toetsenbord kan dan – zeker in liggende beeldweergave – veel te veel ruimte innemen om nog praktisch te zijn. Het zwevende mini-toetsenbord is dan een stuk handiger.

Om het toetsenbord weer z’n normale grootte terug te geven maak je met twee vingers een spreidbeweging op het kleine toetsenbordje.

©PXimport

Toetsen splitsen (met een grote 'maar')

Er is ook een soort van gulden middenweg qua toetsenbordgrootte in de vorm van een gesplitst schermtoetsenbord. Let op: deze truc werk alléén op iPad’s met een schermgrootte kleiner dan 11 inch. Apple beschouwt de grotere schermen als zinloos voor deze feature; de kans is dan ook groot dat deze functie over een paar jaar gewoon niet meer werkt. 

Voor nu: heb je een compactere iPad met een schermdiameter van 10,5 inch of minder? Dan activeer je het gespleten toetsenbord door met beide duimen over het schermtoetsenbord naar de randen te vegen. Je ziet nu een gedeeld exemplaar ontstaan dat wat kleiner is dan het reguliere knoppenplankje. Praktisch bijvoorbeeld voor een ieder die met zijn of haar duimen wil tikken. Of gewoon weer als je het toetsenbord minder overheersend in beeld wilt hebben staan.

Om weer een normaal aan elkaar geplakt toetsenbord te maken, tik je op de toetsenbordknop helemaal rechtsonder in ’t rechter deel van het schermtoetsenbord; blijf drukken tot je een menu ziet. Veeg naar de optie Combineer en alles is weer zoals ’t was!

©PXimport

Toetsenbord-taal toevoegen

Tik je vaak in verschillende talen, dan zul je merken dat specifieke letters en tekens voor bepaalde niet-Nederlandse talen niet beschikbaar zijn op je schermtoetsenbord. Soms gaat het om een paar tekens, of – in geval van bijvoorbeeld Russisch - ontbreekt simpelweg alles. Kortom: dat toevoegen van – om maar wat te noemen – een Duits, Frans, Pools, Spaans of wat dan ook voor toetsenbordtaal is praktisch soms. 

Dit doe je door de app Instellingen te starten. Tik daarin op Algemeen en dan Toetsenbord. Tik dan op Toetsenborden en vervolgens op Voeg toetsenbord toe. Kies uit een van de vele beschikbare talen. Heb je een taal toegevoegd, dan verschijnt deze in het overzicht met beschikbare Toetsenborden. 

Standaard zijn daar op een Nederlands ingestelde iPad en iPhone Nederlands en Emoji beschikbaar, in ons voorbeeld inmiddels verrijkt met een derde. Door op een toetsenbordtaal te tikken zijn vaak weer extra opties beschikbaar, kies – om maar wat te noemen – voor een QWERTY- of AZERTY-indeling.

©PXimport

Heb je een toetsenbord eenmaal geïnstalleerd, dan schakel je tussen de verschillende talen in het schermtoetsenbord (wat je dus te zien krijgt zodra er in een app getikt kan worden) via een tik op het wereldbolletje linksonder in het toetsenbord. 

Dat is een cyclische actie, ofwel: als je meerdere toetsenborden hebt geïnstalleerd kies je met elke druk een volgende, via het laatst beschikbare spring je weer naar het begin. Een van die toetsenborden is trouwens het Emoji-toetsenbord, waarmee je de welbekende symbooltjes kunt tikken.

Extern toetsenbord en 'vreemde' symbolen

Sluit je een extern toetsenbord aan, dan schakel je tussen de verschillende toetsenbordtalen middels de toetscombinatie Control-Spatie. Belangrijk om te onthouden, want als je ineens bepaalde Nederlandse letters (accenten en dergelijke) niet meer kunt tikken, dan is hoogstwaarschijnlijk net de verkeerde taal gekozen! 

Nu we het dan toch over accenten in combinatie met een fysiek (al dan niet bluetooth) toetsenbord hebben: de invoermethode is dan dezelfde als die welke op de Mac gebruikt wordt. Om bijvoorbeeld een é te tikken, tik je op Option-e en dan e. Om een ó te maken Option-e en dan o. De umlaut maak je door Option-u en dan de gewenste klinker, wat resulteert in bijvoorbeeld ö. Iets als een â realiseer je via Option-i en dan de a. De ç maak je met Option-c, de € met Option-2 enzovoort. 

Bij sommige externe toetsenborden is het even zoeken naar bepaalde tekens, of is vingergymnastiek nodig om iets voor elkaar te krijgen. Werkt dat te afleidend is sommige gevallen, tik dan gewoon het woord zonder accent; via autocorrect kun je dan snel(ler) alsnog de juiste schrijfwijze selecteren. 

Ook praktisch: De Option-toets in combinatie met andere letters en tekens op je fysieke toetsenbord levert een scala aan veelgebruikte ‘vreemde’ tekens op. Zoals bijvoorbeeld de hieronder getoonde exemplaren.

©PXimport

Wees voorzichtig met alternatieve toetsenbord-apps

Een waarschuwing tot slot: er bevinden zich veel apps in de App Store die virtuele schermtoetsenborden aanbieden. Hartstikke leuk, zo’n thematisch en al dan niet cartoonesk toetsenbordje. Maar er loert een veiligheidsrisico: dit soort apps kunnen – logischerwijs – met álles wat je tikt meelezen. 

Wij zouden de gok niet wagen, want de kans is aanwezig dat een malafide ontwikkelaar privacygevoelige gegevens als wachtwoorden en andere dingen doorsluist naar zichzelf. De meer serieuze apps die alternatieve toetsenborden aanbieden zijn veelal wel betrouwbaar, zeker als er grote namen achter zitten. 

Maar ook dan: houd je je spullen graag safe, gebruik dan vooral het standaard schermtoetsenbord, dat in z’n al even standaard vorm (natuurlijk) alles te bieden heeft wat je nodig hebt!

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.