Zowel de iPhone als de iPad beschikken over een virtueel aanraaktoetsenbord. Logisch, want anders zou je niks aan tekst in kunnen tikken. Het ding beschikt over diverse aardige mogelijkheden, waarvan je het bestaan misschien nog niet weet.

Het virtuele toetsenbord van de iPad kent eigenlijk de meeste trucs. Vandaar dat we daar eerst eens een blik op werpen. Als bepaalde tips of trucs in dit artikel ook voor de iPhone gelden, melden we dat er gelijk bij! Zeker voor nieuwere gebruikers van de iPad zal er zo op het eerste gezicht weinig spannends aan het toetsenbord te zien zijn. 

Het verschijnt als je het nodig hebt, na tikken op tekstveld in je browser bijvoorbeeld, of nadat je een nieuw document bent begonnen in je tekstverwerker-app. Je kunt dan aan het tikken slaan en klaar! 

Trouwens: sinds een tijdje is het ook mogelijk om in ’t Nederlands ‘vegend’ te tikken. Veeg daarbij van letter naar letter zonder je vinger van het scherm te halen. Is even wennen, maar kan met name op de iPhone voor sommigen een stuk sneller dan gewoon tikken werken!

Accenten op letters

Voor de hele groene beginners (en deze geldt ook voor de iPhone!): om accenten op letters te zetten, houd je een een toets met daarop een klinker (e,y,u,i,o,a) wat langer ingedrukt. Je ziet nu een blok letters met alle mogelijk accentvormen. Tik op het gewenste exemplaar en klaar.

©PXimport

Toetsenbord verkleinen

Goed, terug naar de meer verrassende mogelijkheden. Ten eerste kun je het schermtoetsenbord op de iPad verkleinen. Maak op het toetsenbord een knijpbeweging met twee vingers en je ziet ineens het veel bescheidener telefoontoetsenbord. Dat kun je vervolgens ook naar elke gewenste plek op het scherm slepen. 

Deze truc komt wel eens van pas als je meerdere vensters in split-view met eventueel een daar weer overheen liggend zwevend venster in beeld hebt. Het reguliere grote toetsenbord kan dan – zeker in liggende beeldweergave – veel te veel ruimte innemen om nog praktisch te zijn. Het zwevende mini-toetsenbord is dan een stuk handiger.

Om het toetsenbord weer z’n normale grootte terug te geven maak je met twee vingers een spreidbeweging op het kleine toetsenbordje.

©PXimport

Toetsen splitsen (met een grote 'maar')

Er is ook een soort van gulden middenweg qua toetsenbordgrootte in de vorm van een gesplitst schermtoetsenbord. Let op: deze truc werk alléén op iPad’s met een schermgrootte kleiner dan 11 inch. Apple beschouwt de grotere schermen als zinloos voor deze feature; de kans is dan ook groot dat deze functie over een paar jaar gewoon niet meer werkt. 

Voor nu: heb je een compactere iPad met een schermdiameter van 10,5 inch of minder? Dan activeer je het gespleten toetsenbord door met beide duimen over het schermtoetsenbord naar de randen te vegen. Je ziet nu een gedeeld exemplaar ontstaan dat wat kleiner is dan het reguliere knoppenplankje. Praktisch bijvoorbeeld voor een ieder die met zijn of haar duimen wil tikken. Of gewoon weer als je het toetsenbord minder overheersend in beeld wilt hebben staan.

Om weer een normaal aan elkaar geplakt toetsenbord te maken, tik je op de toetsenbordknop helemaal rechtsonder in ’t rechter deel van het schermtoetsenbord; blijf drukken tot je een menu ziet. Veeg naar de optie Combineer en alles is weer zoals ’t was!

©PXimport

Toetsenbord-taal toevoegen

Tik je vaak in verschillende talen, dan zul je merken dat specifieke letters en tekens voor bepaalde niet-Nederlandse talen niet beschikbaar zijn op je schermtoetsenbord. Soms gaat het om een paar tekens, of – in geval van bijvoorbeeld Russisch - ontbreekt simpelweg alles. Kortom: dat toevoegen van – om maar wat te noemen – een Duits, Frans, Pools, Spaans of wat dan ook voor toetsenbordtaal is praktisch soms. 

Dit doe je door de app Instellingen te starten. Tik daarin op Algemeen en dan Toetsenbord. Tik dan op Toetsenborden en vervolgens op Voeg toetsenbord toe. Kies uit een van de vele beschikbare talen. Heb je een taal toegevoegd, dan verschijnt deze in het overzicht met beschikbare Toetsenborden. 

Standaard zijn daar op een Nederlands ingestelde iPad en iPhone Nederlands en Emoji beschikbaar, in ons voorbeeld inmiddels verrijkt met een derde. Door op een toetsenbordtaal te tikken zijn vaak weer extra opties beschikbaar, kies – om maar wat te noemen – voor een QWERTY- of AZERTY-indeling.

©PXimport

Heb je een toetsenbord eenmaal geïnstalleerd, dan schakel je tussen de verschillende talen in het schermtoetsenbord (wat je dus te zien krijgt zodra er in een app getikt kan worden) via een tik op het wereldbolletje linksonder in het toetsenbord. 

Dat is een cyclische actie, ofwel: als je meerdere toetsenborden hebt geïnstalleerd kies je met elke druk een volgende, via het laatst beschikbare spring je weer naar het begin. Een van die toetsenborden is trouwens het Emoji-toetsenbord, waarmee je de welbekende symbooltjes kunt tikken.

Extern toetsenbord en 'vreemde' symbolen

Sluit je een extern toetsenbord aan, dan schakel je tussen de verschillende toetsenbordtalen middels de toetscombinatie Control-Spatie. Belangrijk om te onthouden, want als je ineens bepaalde Nederlandse letters (accenten en dergelijke) niet meer kunt tikken, dan is hoogstwaarschijnlijk net de verkeerde taal gekozen! 

Nu we het dan toch over accenten in combinatie met een fysiek (al dan niet bluetooth) toetsenbord hebben: de invoermethode is dan dezelfde als die welke op de Mac gebruikt wordt. Om bijvoorbeeld een é te tikken, tik je op Option-e en dan e. Om een ó te maken Option-e en dan o. De umlaut maak je door Option-u en dan de gewenste klinker, wat resulteert in bijvoorbeeld ö. Iets als een â realiseer je via Option-i en dan de a. De ç maak je met Option-c, de € met Option-2 enzovoort. 

Bij sommige externe toetsenborden is het even zoeken naar bepaalde tekens, of is vingergymnastiek nodig om iets voor elkaar te krijgen. Werkt dat te afleidend is sommige gevallen, tik dan gewoon het woord zonder accent; via autocorrect kun je dan snel(ler) alsnog de juiste schrijfwijze selecteren. 

Ook praktisch: De Option-toets in combinatie met andere letters en tekens op je fysieke toetsenbord levert een scala aan veelgebruikte ‘vreemde’ tekens op. Zoals bijvoorbeeld de hieronder getoonde exemplaren.

©PXimport

Wees voorzichtig met alternatieve toetsenbord-apps

Een waarschuwing tot slot: er bevinden zich veel apps in de App Store die virtuele schermtoetsenborden aanbieden. Hartstikke leuk, zo’n thematisch en al dan niet cartoonesk toetsenbordje. Maar er loert een veiligheidsrisico: dit soort apps kunnen – logischerwijs – met álles wat je tikt meelezen. 

Wij zouden de gok niet wagen, want de kans is aanwezig dat een malafide ontwikkelaar privacygevoelige gegevens als wachtwoorden en andere dingen doorsluist naar zichzelf. De meer serieuze apps die alternatieve toetsenborden aanbieden zijn veelal wel betrouwbaar, zeker als er grote namen achter zitten. 

Maar ook dan: houd je je spullen graag safe, gebruik dan vooral het standaard schermtoetsenbord, dat in z’n al even standaard vorm (natuurlijk) alles te bieden heeft wat je nodig hebt!

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.