Zowel de iPhone als de iPad beschikken over een virtueel aanraaktoetsenbord. Logisch, want anders zou je niks aan tekst in kunnen tikken. Het ding beschikt over diverse aardige mogelijkheden, waarvan je het bestaan misschien nog niet weet.

Het virtuele toetsenbord van de iPad kent eigenlijk de meeste trucs. Vandaar dat we daar eerst eens een blik op werpen. Als bepaalde tips of trucs in dit artikel ook voor de iPhone gelden, melden we dat er gelijk bij! Zeker voor nieuwere gebruikers van de iPad zal er zo op het eerste gezicht weinig spannends aan het toetsenbord te zien zijn. 

Het verschijnt als je het nodig hebt, na tikken op tekstveld in je browser bijvoorbeeld, of nadat je een nieuw document bent begonnen in je tekstverwerker-app. Je kunt dan aan het tikken slaan en klaar! 

Trouwens: sinds een tijdje is het ook mogelijk om in ’t Nederlands ‘vegend’ te tikken. Veeg daarbij van letter naar letter zonder je vinger van het scherm te halen. Is even wennen, maar kan met name op de iPhone voor sommigen een stuk sneller dan gewoon tikken werken!

Accenten op letters

Voor de hele groene beginners (en deze geldt ook voor de iPhone!): om accenten op letters te zetten, houd je een een toets met daarop een klinker (e,y,u,i,o,a) wat langer ingedrukt. Je ziet nu een blok letters met alle mogelijk accentvormen. Tik op het gewenste exemplaar en klaar.

©PXimport

Toetsenbord verkleinen

Goed, terug naar de meer verrassende mogelijkheden. Ten eerste kun je het schermtoetsenbord op de iPad verkleinen. Maak op het toetsenbord een knijpbeweging met twee vingers en je ziet ineens het veel bescheidener telefoontoetsenbord. Dat kun je vervolgens ook naar elke gewenste plek op het scherm slepen. 

Deze truc komt wel eens van pas als je meerdere vensters in split-view met eventueel een daar weer overheen liggend zwevend venster in beeld hebt. Het reguliere grote toetsenbord kan dan – zeker in liggende beeldweergave – veel te veel ruimte innemen om nog praktisch te zijn. Het zwevende mini-toetsenbord is dan een stuk handiger.

Om het toetsenbord weer z’n normale grootte terug te geven maak je met twee vingers een spreidbeweging op het kleine toetsenbordje.

©PXimport

Toetsen splitsen (met een grote 'maar')

Er is ook een soort van gulden middenweg qua toetsenbordgrootte in de vorm van een gesplitst schermtoetsenbord. Let op: deze truc werk alléén op iPad’s met een schermgrootte kleiner dan 11 inch. Apple beschouwt de grotere schermen als zinloos voor deze feature; de kans is dan ook groot dat deze functie over een paar jaar gewoon niet meer werkt. 

Voor nu: heb je een compactere iPad met een schermdiameter van 10,5 inch of minder? Dan activeer je het gespleten toetsenbord door met beide duimen over het schermtoetsenbord naar de randen te vegen. Je ziet nu een gedeeld exemplaar ontstaan dat wat kleiner is dan het reguliere knoppenplankje. Praktisch bijvoorbeeld voor een ieder die met zijn of haar duimen wil tikken. Of gewoon weer als je het toetsenbord minder overheersend in beeld wilt hebben staan.

Om weer een normaal aan elkaar geplakt toetsenbord te maken, tik je op de toetsenbordknop helemaal rechtsonder in ’t rechter deel van het schermtoetsenbord; blijf drukken tot je een menu ziet. Veeg naar de optie Combineer en alles is weer zoals ’t was!

©PXimport

Toetsenbord-taal toevoegen

Tik je vaak in verschillende talen, dan zul je merken dat specifieke letters en tekens voor bepaalde niet-Nederlandse talen niet beschikbaar zijn op je schermtoetsenbord. Soms gaat het om een paar tekens, of – in geval van bijvoorbeeld Russisch - ontbreekt simpelweg alles. Kortom: dat toevoegen van – om maar wat te noemen – een Duits, Frans, Pools, Spaans of wat dan ook voor toetsenbordtaal is praktisch soms. 

Dit doe je door de app Instellingen te starten. Tik daarin op Algemeen en dan Toetsenbord. Tik dan op Toetsenborden en vervolgens op Voeg toetsenbord toe. Kies uit een van de vele beschikbare talen. Heb je een taal toegevoegd, dan verschijnt deze in het overzicht met beschikbare Toetsenborden. 

Standaard zijn daar op een Nederlands ingestelde iPad en iPhone Nederlands en Emoji beschikbaar, in ons voorbeeld inmiddels verrijkt met een derde. Door op een toetsenbordtaal te tikken zijn vaak weer extra opties beschikbaar, kies – om maar wat te noemen – voor een QWERTY- of AZERTY-indeling.

©PXimport

Heb je een toetsenbord eenmaal geïnstalleerd, dan schakel je tussen de verschillende talen in het schermtoetsenbord (wat je dus te zien krijgt zodra er in een app getikt kan worden) via een tik op het wereldbolletje linksonder in het toetsenbord. 

Dat is een cyclische actie, ofwel: als je meerdere toetsenborden hebt geïnstalleerd kies je met elke druk een volgende, via het laatst beschikbare spring je weer naar het begin. Een van die toetsenborden is trouwens het Emoji-toetsenbord, waarmee je de welbekende symbooltjes kunt tikken.

Extern toetsenbord en 'vreemde' symbolen

Sluit je een extern toetsenbord aan, dan schakel je tussen de verschillende toetsenbordtalen middels de toetscombinatie Control-Spatie. Belangrijk om te onthouden, want als je ineens bepaalde Nederlandse letters (accenten en dergelijke) niet meer kunt tikken, dan is hoogstwaarschijnlijk net de verkeerde taal gekozen! 

Nu we het dan toch over accenten in combinatie met een fysiek (al dan niet bluetooth) toetsenbord hebben: de invoermethode is dan dezelfde als die welke op de Mac gebruikt wordt. Om bijvoorbeeld een é te tikken, tik je op Option-e en dan e. Om een ó te maken Option-e en dan o. De umlaut maak je door Option-u en dan de gewenste klinker, wat resulteert in bijvoorbeeld ö. Iets als een â realiseer je via Option-i en dan de a. De ç maak je met Option-c, de € met Option-2 enzovoort. 

Bij sommige externe toetsenborden is het even zoeken naar bepaalde tekens, of is vingergymnastiek nodig om iets voor elkaar te krijgen. Werkt dat te afleidend is sommige gevallen, tik dan gewoon het woord zonder accent; via autocorrect kun je dan snel(ler) alsnog de juiste schrijfwijze selecteren. 

Ook praktisch: De Option-toets in combinatie met andere letters en tekens op je fysieke toetsenbord levert een scala aan veelgebruikte ‘vreemde’ tekens op. Zoals bijvoorbeeld de hieronder getoonde exemplaren.

©PXimport

Wees voorzichtig met alternatieve toetsenbord-apps

Een waarschuwing tot slot: er bevinden zich veel apps in de App Store die virtuele schermtoetsenborden aanbieden. Hartstikke leuk, zo’n thematisch en al dan niet cartoonesk toetsenbordje. Maar er loert een veiligheidsrisico: dit soort apps kunnen – logischerwijs – met álles wat je tikt meelezen. 

Wij zouden de gok niet wagen, want de kans is aanwezig dat een malafide ontwikkelaar privacygevoelige gegevens als wachtwoorden en andere dingen doorsluist naar zichzelf. De meer serieuze apps die alternatieve toetsenborden aanbieden zijn veelal wel betrouwbaar, zeker als er grote namen achter zitten. 

Maar ook dan: houd je je spullen graag safe, gebruik dan vooral het standaard schermtoetsenbord, dat in z’n al even standaard vorm (natuurlijk) alles te bieden heeft wat je nodig hebt!

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.