Een smartphone of tablet is vaak verschrikkelijk duur. Zodra het toestel uit de doos komt, stoppen we het daarom liefst zo snel mogelijk in een case. Het scherm geven we zelfs nog een apart beschermlaagje: een screenprotector. Het aanbod schermbeschermers is echter zo groot dat het niet altijd makkelijk is om zo’n protector te kiezen. Ga je voor mat of glanzend? Plastic of glas? Met of zonder applicator? Wij leggen je de verschillen uit en geven tips om het zo bubbelvrij mogelijk aan te brengen.

Tip 01: Plastic of glas?

Er bestaan screenprotectors voor je smartphone in alle prijscategorieën. Via Aziatische webshops zoals dealextreme.com haal je al een zelfklevende plasticfolie in huis voor minder dan een dollar. Voor merkproducten betaal je al snel tot een tientje. Plastic screenprotectors zijn in het algemeen goedkoop, dun en overal verkrijgbaar. Het grootste nadeel is dat ze niet altijd even makkelijk aan te brengen zijn. Vind je het belangrijk om een screenprotector zonder luchtbellen te hebben? Dan kun je maar beter kiezen voor een glazen exemplaar. Een glazen screenprotector is dikker en harder maar daardoor ook krasbestendiger én makkelijker aan te brengen. De levensduur ligt een stuk hoger en het voelt ook een stuk aangenamer. De prijzen kunnen echter oplopen tot pakweg 30 euro en meer voor een glazen exemplaar van goede kwaliteit. Veelal is het een kwestie van persoonlijke voorkeur. De een gebruikt Aziatisch plastic en vervangt de screenprotector elke maand, de ander zweert bij een glazen exemplaar en kan daar ongeveer een half tot een heel jaar mee toe.

Tip 02: Voor- en nadelen

Het grootste voordeel van een screenprotector? Nogal wiedes: het beschermt je scherm tegen krassen. Sterker nog, bij een eventuele barst houdt zo’n extra laagje de stukjes glas ook beter bij elkaar. Bovendien is een toestel met een krasvrij scherm beter verkoopbaar op de tweedehandsmarkt in vergelijking met een apparaat dat onder de krasjes zit. Er zijn echter ook nadelen. Zelfs met de beste screenprotector oogt elk scherm toch minder mooi dan zonder. En dan hebben we het nog niet over de vervelende luchtbellen gehad. Die maken je smartphone of tablet simpelweg lelijk. Je moet de voor- en nadelen dus voor jezelf een beetje afwegen. Of het echt nodig is om een screenprotector te gebruiken? De meeste fabrikanten gebruiken alsmaar harder glas dat minder snel krast. Als je eerder van het voorzichtige type bent of een book-case gebruikt die je scherm sowieso al beschermt, is een screenprotector weggegooid geld. Stop jij je smartphone vaak in je broekzak en komt die dan ook nog eens in contact met kleingeld, een sleutelbos of andere metalen voorwerpen? Dan kunnen we een screenprotector ten zeerste aanraden.

©PXimport

Tip 03: Zonder luchtbellen

Ga je voor plastic? Dan is de grootste uitdaging om de folie zonder luchtbellen aan te brengen. In de meeste gevallen vind je een doekje en een stukje karton in de verpakking. Reinig je scherm eerst grondig met het doekje: wrijf alle vingerafdrukken en eventuele vuiltjes of stofdeeltjes netjes weg. Lijn daarna de screenprotector goed uit en probeer ‘m zo recht mogelijk op je toestel te leggen. Druk nog niet op het scherm, laat de screenprotector voorzichtig op de juiste plek vallen. Gebruik tenslotte het kartonnen kaartje om eventuele bubbels weg te werken. Dat doe je door de lucht naar de buitenkanten te strijken. Vervolgens verwijder je de beschermlaag. Klaar!

Tip 04: Met applicator

Sommige fabrikanten onderscheiden zich door zogenoemde ‘applicators’ bij hun screenprotectors te leveren. Deze exemplaren zijn uiteraard duurder, maar de kans op een goed aangebrachte screenprotector is ook veel groter. Zo’n applicator is een plastic tool die je rond je smartphone klemt. Daarna breng je de screenprotector aan; de applicator zorgt dat die precies op zijn plaats valt. De TYLT ALIN is een prima voorbeeld. Het hulpje is beschikbaar voor de populairste smartphone- en tabletmodellen en helpt je om de screenprotector juist uit te lijnen. Uiteraard is het ook een geslaagde marketingtruc om je in het vervolg altijd screenprotectors van hetzelfde merk te laten aanschaffen, want je hebt de applicator nu toch al in huis. Belkin heeft met het beveiligingssysteem ScreenCare+ iets gelijksoortigs, maar dan voor de professionele markt. Dankzij hun toestel kun je de beschermfolie in een smartphonewinkel professioneel laten bevestigen.

©PXimport

Tip 05: Pas op voor hoesjes

Screenprotectors komen in het algemeen niet zo snel los. Tenminste, als je van de hoekjes afblijft. Zit er eenmaal een hoekje los, dan kun je de protector maar best zo snel mogelijk verwijderen en een nieuw exemplaar aanbrengen. Houd er ook rekening mee dat het verwijderen en aanbrengen van hoesjes en cases de levensduur van je screenprotector verkort. De beschermende plasticfolie is vaak erg gevoelig. Ons advies? Koop twee screenprotectors tegelijkertijd zodat je altijd een reserve-exemplaar in huis hebt. Wij geven trouwens de voorkeur aan screenprotectors die niet het volledige beeldscherm bedekken, maar een kleine marge rondom hebben. Op die manier voorkom je dat de folie loskomt bij het verwijderen van een case. Als je een glazen screenprotector hebt, kun je die maar beter verwijderen met behulp van een zuignapje. De meeste fabrikanten leveren dat gelukkig mee.

©PXimport

Tip 06: Tegen pottenkijkers

We hebben het tot nu toe over ‘gewone’ plastic screenprotectors gehad. Ook de glazen exemplaren zijn al aan bod gekomen. Er bestaan echter nog heel wat speciale soorten. Wil je bijvoorbeeld niet dat pottenkijkers een glimp kunnen opvangen van de apps die jij gebruikt of de documenten die je bewerkt? Dan kun je kiezen voor een screenprotector met zogenoemde privacy-eigenschappen. Onder andere 3M heeft zulke producten op de markt gebracht. De 3M Privacy-screenprotector (29,95 euro) maakt gebruik van een gepatenteerde microtechnologie. Die maakt dat het beeld perfect zichtbaar is als je er recht voor zit. Via een zijdelingse inkijk krijg je uitsluitend een zwart scherm te zien. Leitz doet het op een iets andere manier. Die fabrikant heeft een tabletcase op de markt gebracht met een geïntegreerde schermcover. Met de Leitz Complete Privacy Case (vanaf 50 euro) bepaal je zelf wanneer je privacy nodig hebt. Het enige nadeel is dat dit scherm maar in één richting werkt. Je moet dus voor de aanschaf bepalen of je voor een portrait- of landscape-exemplaar gaat.

©PXimport

Tip 07: Speciale gevallen

Ook erg handig zijn matte screenprotectors. Die verminderen immers de reflectie. Muzikanten die hun tablet gebruiken om bladmuziek af te lezen, zullen nagenoeg allemaal voor een matte folie kiezen omdat de lichtspots tijdens een repetitie of concert dan minder storend zijn. Deze anti-glanzende screenprotectors zijn ook een aanrader in de zomermaanden omdat ze minder gevoelig zijn voor reflecties van de zon. Andere fabrikanten pakken uit met superheldere folies en screenprotectors van bijvoorbeeld gehard glas dat de impact van een schok of stoot verkleint. Tech21 en Just Mobile proberen de markt zelfs te veroveren met zogenoemde zelfhelende protectors. Een eventuele kras verdwijnt volgens de makers na verloop van tijd door een speciale coating. Ons advies? Kies een screenprotector die voldoet aan jouw behoeftes en budget.

Tip 08: Andere toestellen

We hebben het in de vorige tips voornamelijk over screenprotectors voor telefoons en tablets gehad. Er zijn echter ook schermbeschermers voor andere apparaten. Heb je bijvoorbeeld een smartwatch? Belkin InvisiGlass (19,99 euro) is een aanrader voor wie een Apple Watch heeft. Voor Pebble-bezitters is er ook genoeg te kiezen. Voor een 6-pack TechSkin Premium HD Clear Film van Skinomi bijvoorbeeld betaal je nog geen tientje. Voor laptops, e-readers en desktopmonitoren vind je ook een heleboel standaardafmetingen én maatwerk. Zoek maar eens op Google: typ simpelweg het merk en model van je toestel in, gevolgd door ‘screenprotector’. Grote webwinkels zoals Bol.com, Coolblue en Amazon hebben heel wat in huis. Vind je daar niet wat je zoekt? Kijk dan ook eens in de Aziatische e-shops dx.com en aliexpress.com. Houd er dan wel rekening mee dat de screenprotector pas binnen vier à zes weken in Nederland is.

Tip 09: Volledig beschermd

Wil je je smartphone echt als nieuw houden? Dan kun je kiezen voor een beschermfolie aan de voor- én achterzijde. Heel wat fabrikanten – Spigen, Mobilize, InvisbleSHIELD – bieden immers full body protection aan. Op die manier houd je namelijk ook de achterkant van je toestel krasvrij en geniet je toch van het design van je smartphone. Desgewenst kun je nog gebruik maken van een bumper om de hoeken van je toestel in perfecte staat te houden.

©PXimport

Kooptips

Just Mobile Xkin Anti Smudge Film

Prijs: € 6,95

Wil je niet te veel geld uitgeven aan een screenprotector, maar toch iets degelijks in huis halen? De Xkin Anti Smudge Film van Just Mobile is een plastic screenprotector van kwaliteit. Hij bestaat uit drie lagen en heeft een hardheid van 3H. De Anti Smudge Film beschermt je iPhone niet alleen tegen krassen maar heeft ook een vetbestendige anti-vingerafdrukcoating. Daardoor zijn vettige vingers voltooid verleden tijd. Ook handig: de screenprotector is net iets kleiner dan het scherm van je iPhone waardoor de hoeken niet loskomen als je een andere case of hoes wilt gebruiken. In de doos vind je nog een doekje om je scherm perfect schoon te poetsen voordat je de screenprotector aanbrengt.

©PXimport

Targus 4Vu Privacy Screen

Prijs: Vanaf € 35,-

Niks zo vervelend als iemand die bijvoorbeeld in de trein probeert mee te lezen op je scherm. Daar steek je een stokje voor met de Targus 4Vu Privacy Screen. De folie geeft je een perfect beeld als je recht voor het scherm zit, maar blokkeert het zicht vanaf een inkijkhoek van zo’n 30°. Jij kunt dus lekker verder werken aan die vertrouwelijke bestanden, zelfs als er veel volk om je heen zit. Bovendien filtert de folie ook blauw licht. Dat zou minder vermoeiend voor je ogen zijn. De screenprotector biedt uiteraard ook bescherming tegen krassen, vuiltjes en stoten. Beschikbaar in mat en glanzend voor heel veel verschillende laptops.

©PXimport

PanzerGlass

Prijs: € 30,-

PanzerGlass staat bekend om zijn degelijke producten en waanzinnig uitgebreide gamma. Of je nu een toestel van Samsung, Apple, Huawei, HTC, LG, Lenovo, Motorola, OnePlus of Sony hebt, de kans is groot dat je bij PanzerGlass een glazen protector voor je apparaat vindt. Het assortiment telt bijna 200 producten. De screenprotector is amper 0,4 mm dik maar wel oersterk. Het oppervlak is volledig transparant waardoor het geen afbreuk doet aan je beeldkwaliteit. PanzerGlass is gedurende vijf uur verwarmd in een oven van 500°C en daardoor negen keer sterker dan gewoon glas. Deze beschermlaag vormt een pantser voor je smartphone of tablet. Kan PanzerGlass dan nooit breken? Jawel. Een speciale, ingebouwde PET-film houdt het gebarsten glas bijeen zodat je beeldscherm perfect beschermd blijft. En een nieuwe glazen screenprotector kost nog altijd minder dan een nieuw scherm.

©PXimport

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.