De TLC Nxtpaper 10s is een Android-tablet met een bijzonder scherm. De naam ervan doet vermoeden dat we met een speciaal type scherm te maken hebben. Dat blijkt alleen niet helemaal het geval te zijn. Hoe zit dat nu precies?

Tijdens IFA 2020 presenteerde TCL bijzondere displaytechnologie die de naam Nxtpaper meekreeg. Nxtpaper-schermen bieden geen achtergrondverlichting aan maar reflecteren natuurlijk licht zoals papier doet. Daardoor kan een tablet, uitgerust met dit type scherm, dunner zijn dan de concurrentie en een rustig alternatief voor de ogen aanbieden (omdat die weinig blauw licht uitstraalt). 

Verder is het zo dat dergelijke tablets energiezuiniger zijn en langer doen over het leegtrekken van de accu. Vergelijkbare technologie is transflectief: de tablets weerkaatsen dan natuurlijk licht, maar beschikken tevens over achtergrondverlichting die als back-up beschikbaar is bij weinig licht.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Niets van dat

Hoewel hierboven voornamelijk voordelen aan bod komen, hebben dergelijke schermen ook nadelen. Dat is inherent aan de technologie, die mettertijd waarschijnlijk alleen maar beter wordt. Maar hoe mooi het ook allemaal klinkt, dit is niet waar je aan moet denken wanneer je de TCL Nxtpaper 10s in huis haalt. Juist, de naam van het apparaat is behoorlijk misleidend, omdat het vrijwel niets van die displayervaring aanbiedt. 

Toegegeven, TCL biedt wel een soortgelijke schermervaring aan, maar dan nog had een andere naam de tablet veel beter gestaan. Niet iedereen is wellicht op de hoogte van het concept achter de term Nxtpaper (als in: de volgende generatie van papier), maar dan nog kun je potentiële consumenten niet zo voor de gek houden.

Maar wat is de TCL Nxtpaper 10s dan wel? Het apparaat heeft geen e-inkt- en dus ook geen reflectief scherm. Het is een ietwat afwijkende tablet met een ips-display van 10,1-inch. De resolutie bedraagt 1.200 bij 1.920 pixels en de schermverhouding komt neer op 14,4:9. 

De tablet heeft een TUV-certificaat voor de lage uitstoot van blauw licht, waardoor je in elk geval zeker weet dat je ogen niet snel moe worden. In vergelijking met tablets die beschikken over glanzende schermen is er sprake van vijftig procent minder blauw licht. 

Verder is het zo dat het scherm ontzettend mat is. Dat is aanvankelijk even wennen; maar dat je geen reflecties ziet went eigenlijk vrijwel meteen. Door die eigenschappen kijkt het scherm bijzonder prettig en krijg je ook niet snel last van je ogen.

©PXimport

©PXimport

Een deel van de belofte

Daarmee lost TCL in elk geval een deel van de belofte van Nxtpaper in. Je ogen staan immers minder onder druk. Daarnaast is het zo dat de accu, met een vermogen van 8.000 mAh, ontzettend lang meegaat. Opladen duurt wel wat lang met de meegeleverde 18watt-oplader, maar dat kan haast ook niet anders met zoveel vermogen. Dit scherm is bijzonder energiezuinig en zelfs met regelmatig gebruik merk je dat het dagen kost om de machine leeg te krijgen.

Echter, de tablet beschikt over achtergrondverlichting (omdat het dus geen reflectief scherm heeft), waardoor die ongeveer even dik is als het andere tabletaanbod. De kleuren op het scherm ogen ontzettend zacht, wat helpt bij die fijne kijkervaring. De kijkhoek is prima; samen foto’s of video’s kijken moet gewoon lukken.

Hoewel dit dus een ietwat afwijkend, maar nog steeds prima functionerend ips-display is, blijft een deel van het idee achter Nxtpaper overeind staan. De tablet is met name fijn voor het lezen of bekijken van pdf-bestanden. Denk dan aan documenten, artikelen en zelfs stripboeken (of comics of manga). De teksten zijn heel goed leesbaar en steken mooi af, terwijl de kleuren dus heel fijn en subtiel overgebracht worden. 

Het feit dat je niet jezelf ziet lezen helpt ook mee: je ziet geen vervelende spiegelbeelden of lichtbronnen in beeld staan. Wel is er soms een opvallende lichtwolk die soms wat scherp is, maar verder is de leeservaring superieur ten opzichte van andere tablets.  

©PXimport

Gebruik als Android-tablet

Een goede vraag binnen deze context is: is dit scherm beter dan menig e-inkt-display? Nee. E-readers met e-inkt-displays bieden superieure schermen aan voor het lezen van boeken en zijn vrijwel altijd leesbaar, en gaan bovendien langer mee. Echter, het nadeel van zulke e-readers is dat ze geen kleuren tonen of stripboeken ondersteunen. De TCL Nxtpaper 10s is in dat opzicht dus breder inzetbaar.

Naast uitgebreide e-reader is dit namelijk ook een volwaardige Android-tablet, waar je mails op beheert, video’s op bekijkt of games op speelt. De vraag is of je dat wil, aangezien de tablet soms nogal traag is; maar als je een soort alles-in-één e-reader zoekt, dan kan dit product volstaan.

Onder de motorkap zit een Mediatek MT8768-processor. Dit is een soort instapmodel voor smartphones, die Mediatek begin 2020 introduceerde. De MT8768 heeft acht kernen: vier zijn er geklokt op 2 GHz en vier op 1,5 GHz. Daarnaast is er 4 GB aan werkgeheugen. Dat is voor de meeste apps en het besturingssysteem nog steeds prima. 

De processor gooit het meeste roet in het eten. Het is een relatief oud beestje en dat merk je. Apps opstarten kost wat tijd, webpagina’s laden gaat traag en het scherm heeft soms moeite met al die actie bijhouden. Als typische Android-tablet doet de TCL Nxtpaper gevoelsmatig onder voor de meeste tablets, maar binnen het segment van tablets onder de 300 euro is de ervaring vergelijkbaar. Tot slot krijg je 64 GB aan interne opslagruimte.

Camerakwaliteit

Het camerasysteem maakt foto’s die je niet echt ergens goed voor kunt gebruiken. Fotocamera’s op tablets blijven een beetje een vreemd concept, want je pakt je tablet er niet even snel bij om foto’s te maken. En dat zien we terug in de prestaties die die dingen leveren; fabrikanten besteden en dan ook weinig aandacht aan. 

Kleuren ogen op zich prima, maar details vallen snel weg. Sommige beelden ogen korrelig en met te weinig licht is het helemaal huilen met de pet op. Tot slot is het opvallend dat de Nxtpaper draait op Android 11, maar versie 12 is later beschikbaar om te downloaden. Verder krijgt de tablet een magere twee jaar aan beveiligingsupdates.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

TCL Nxtpaper 10s – conclusie

Het moge duidelijk zijn dat de TCL Nxtpaper niet echt de tablet van de toekomst is. De naam doet vermoeden dat we met een bijzonder product te maken hebben. Die vermoedens komen niet uit de lucht vallen; de verwachtingen die TCL schept met de term Nxtpaper creëerde het immers zelf. 

Het is ook niet zo dat het allemaal kommer en kwel is. Het scherm biedt een zachte en fijne kleurweergave aan en met de matte filter en de bescherming van het blauwe licht, merk je dat je ogen aanzienlijk minder snel moe worden. Daarnaast gaat de accu lekker lang mee en kun je dit apparaat meer dan prima gebruiken voor het lezen van pdf-bestanden (artikelen, comics) en het bekijken van video’s.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.