De TLC Nxtpaper 10s is een Android-tablet met een bijzonder scherm. De naam ervan doet vermoeden dat we met een speciaal type scherm te maken hebben. Dat blijkt alleen niet helemaal het geval te zijn. Hoe zit dat nu precies?

Tijdens IFA 2020 presenteerde TCL bijzondere displaytechnologie die de naam Nxtpaper meekreeg. Nxtpaper-schermen bieden geen achtergrondverlichting aan maar reflecteren natuurlijk licht zoals papier doet. Daardoor kan een tablet, uitgerust met dit type scherm, dunner zijn dan de concurrentie en een rustig alternatief voor de ogen aanbieden (omdat die weinig blauw licht uitstraalt). 

Verder is het zo dat dergelijke tablets energiezuiniger zijn en langer doen over het leegtrekken van de accu. Vergelijkbare technologie is transflectief: de tablets weerkaatsen dan natuurlijk licht, maar beschikken tevens over achtergrondverlichting die als back-up beschikbaar is bij weinig licht.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Niets van dat

Hoewel hierboven voornamelijk voordelen aan bod komen, hebben dergelijke schermen ook nadelen. Dat is inherent aan de technologie, die mettertijd waarschijnlijk alleen maar beter wordt. Maar hoe mooi het ook allemaal klinkt, dit is niet waar je aan moet denken wanneer je de TCL Nxtpaper 10s in huis haalt. Juist, de naam van het apparaat is behoorlijk misleidend, omdat het vrijwel niets van die displayervaring aanbiedt. 

Toegegeven, TCL biedt wel een soortgelijke schermervaring aan, maar dan nog had een andere naam de tablet veel beter gestaan. Niet iedereen is wellicht op de hoogte van het concept achter de term Nxtpaper (als in: de volgende generatie van papier), maar dan nog kun je potentiële consumenten niet zo voor de gek houden.

Maar wat is de TCL Nxtpaper 10s dan wel? Het apparaat heeft geen e-inkt- en dus ook geen reflectief scherm. Het is een ietwat afwijkende tablet met een ips-display van 10,1-inch. De resolutie bedraagt 1.200 bij 1.920 pixels en de schermverhouding komt neer op 14,4:9. 

De tablet heeft een TUV-certificaat voor de lage uitstoot van blauw licht, waardoor je in elk geval zeker weet dat je ogen niet snel moe worden. In vergelijking met tablets die beschikken over glanzende schermen is er sprake van vijftig procent minder blauw licht. 

Verder is het zo dat het scherm ontzettend mat is. Dat is aanvankelijk even wennen; maar dat je geen reflecties ziet went eigenlijk vrijwel meteen. Door die eigenschappen kijkt het scherm bijzonder prettig en krijg je ook niet snel last van je ogen.

©PXimport

©PXimport

Een deel van de belofte

Daarmee lost TCL in elk geval een deel van de belofte van Nxtpaper in. Je ogen staan immers minder onder druk. Daarnaast is het zo dat de accu, met een vermogen van 8.000 mAh, ontzettend lang meegaat. Opladen duurt wel wat lang met de meegeleverde 18watt-oplader, maar dat kan haast ook niet anders met zoveel vermogen. Dit scherm is bijzonder energiezuinig en zelfs met regelmatig gebruik merk je dat het dagen kost om de machine leeg te krijgen.

Echter, de tablet beschikt over achtergrondverlichting (omdat het dus geen reflectief scherm heeft), waardoor die ongeveer even dik is als het andere tabletaanbod. De kleuren op het scherm ogen ontzettend zacht, wat helpt bij die fijne kijkervaring. De kijkhoek is prima; samen foto’s of video’s kijken moet gewoon lukken.

Hoewel dit dus een ietwat afwijkend, maar nog steeds prima functionerend ips-display is, blijft een deel van het idee achter Nxtpaper overeind staan. De tablet is met name fijn voor het lezen of bekijken van pdf-bestanden. Denk dan aan documenten, artikelen en zelfs stripboeken (of comics of manga). De teksten zijn heel goed leesbaar en steken mooi af, terwijl de kleuren dus heel fijn en subtiel overgebracht worden. 

Het feit dat je niet jezelf ziet lezen helpt ook mee: je ziet geen vervelende spiegelbeelden of lichtbronnen in beeld staan. Wel is er soms een opvallende lichtwolk die soms wat scherp is, maar verder is de leeservaring superieur ten opzichte van andere tablets.  

©PXimport

Gebruik als Android-tablet

Een goede vraag binnen deze context is: is dit scherm beter dan menig e-inkt-display? Nee. E-readers met e-inkt-displays bieden superieure schermen aan voor het lezen van boeken en zijn vrijwel altijd leesbaar, en gaan bovendien langer mee. Echter, het nadeel van zulke e-readers is dat ze geen kleuren tonen of stripboeken ondersteunen. De TCL Nxtpaper 10s is in dat opzicht dus breder inzetbaar.

Naast uitgebreide e-reader is dit namelijk ook een volwaardige Android-tablet, waar je mails op beheert, video’s op bekijkt of games op speelt. De vraag is of je dat wil, aangezien de tablet soms nogal traag is; maar als je een soort alles-in-één e-reader zoekt, dan kan dit product volstaan.

Onder de motorkap zit een Mediatek MT8768-processor. Dit is een soort instapmodel voor smartphones, die Mediatek begin 2020 introduceerde. De MT8768 heeft acht kernen: vier zijn er geklokt op 2 GHz en vier op 1,5 GHz. Daarnaast is er 4 GB aan werkgeheugen. Dat is voor de meeste apps en het besturingssysteem nog steeds prima. 

De processor gooit het meeste roet in het eten. Het is een relatief oud beestje en dat merk je. Apps opstarten kost wat tijd, webpagina’s laden gaat traag en het scherm heeft soms moeite met al die actie bijhouden. Als typische Android-tablet doet de TCL Nxtpaper gevoelsmatig onder voor de meeste tablets, maar binnen het segment van tablets onder de 300 euro is de ervaring vergelijkbaar. Tot slot krijg je 64 GB aan interne opslagruimte.

Camerakwaliteit

Het camerasysteem maakt foto’s die je niet echt ergens goed voor kunt gebruiken. Fotocamera’s op tablets blijven een beetje een vreemd concept, want je pakt je tablet er niet even snel bij om foto’s te maken. En dat zien we terug in de prestaties die die dingen leveren; fabrikanten besteden en dan ook weinig aandacht aan. 

Kleuren ogen op zich prima, maar details vallen snel weg. Sommige beelden ogen korrelig en met te weinig licht is het helemaal huilen met de pet op. Tot slot is het opvallend dat de Nxtpaper draait op Android 11, maar versie 12 is later beschikbaar om te downloaden. Verder krijgt de tablet een magere twee jaar aan beveiligingsupdates.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

TCL Nxtpaper 10s – conclusie

Het moge duidelijk zijn dat de TCL Nxtpaper niet echt de tablet van de toekomst is. De naam doet vermoeden dat we met een bijzonder product te maken hebben. Die vermoedens komen niet uit de lucht vallen; de verwachtingen die TCL schept met de term Nxtpaper creëerde het immers zelf. 

Het is ook niet zo dat het allemaal kommer en kwel is. Het scherm biedt een zachte en fijne kleurweergave aan en met de matte filter en de bescherming van het blauwe licht, merk je dat je ogen aanzienlijk minder snel moe worden. Daarnaast gaat de accu lekker lang mee en kun je dit apparaat meer dan prima gebruiken voor het lezen van pdf-bestanden (artikelen, comics) en het bekijken van video’s.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.