De TLC Nxtpaper 10s is een Android-tablet met een bijzonder scherm. De naam ervan doet vermoeden dat we met een speciaal type scherm te maken hebben. Dat blijkt alleen niet helemaal het geval te zijn. Hoe zit dat nu precies?

Tijdens IFA 2020 presenteerde TCL bijzondere displaytechnologie die de naam Nxtpaper meekreeg. Nxtpaper-schermen bieden geen achtergrondverlichting aan maar reflecteren natuurlijk licht zoals papier doet. Daardoor kan een tablet, uitgerust met dit type scherm, dunner zijn dan de concurrentie en een rustig alternatief voor de ogen aanbieden (omdat die weinig blauw licht uitstraalt). 

Verder is het zo dat dergelijke tablets energiezuiniger zijn en langer doen over het leegtrekken van de accu. Vergelijkbare technologie is transflectief: de tablets weerkaatsen dan natuurlijk licht, maar beschikken tevens over achtergrondverlichting die als back-up beschikbaar is bij weinig licht.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Niets van dat

Hoewel hierboven voornamelijk voordelen aan bod komen, hebben dergelijke schermen ook nadelen. Dat is inherent aan de technologie, die mettertijd waarschijnlijk alleen maar beter wordt. Maar hoe mooi het ook allemaal klinkt, dit is niet waar je aan moet denken wanneer je de TCL Nxtpaper 10s in huis haalt. Juist, de naam van het apparaat is behoorlijk misleidend, omdat het vrijwel niets van die displayervaring aanbiedt. 

Toegegeven, TCL biedt wel een soortgelijke schermervaring aan, maar dan nog had een andere naam de tablet veel beter gestaan. Niet iedereen is wellicht op de hoogte van het concept achter de term Nxtpaper (als in: de volgende generatie van papier), maar dan nog kun je potentiële consumenten niet zo voor de gek houden.

Maar wat is de TCL Nxtpaper 10s dan wel? Het apparaat heeft geen e-inkt- en dus ook geen reflectief scherm. Het is een ietwat afwijkende tablet met een ips-display van 10,1-inch. De resolutie bedraagt 1.200 bij 1.920 pixels en de schermverhouding komt neer op 14,4:9. 

De tablet heeft een TUV-certificaat voor de lage uitstoot van blauw licht, waardoor je in elk geval zeker weet dat je ogen niet snel moe worden. In vergelijking met tablets die beschikken over glanzende schermen is er sprake van vijftig procent minder blauw licht. 

Verder is het zo dat het scherm ontzettend mat is. Dat is aanvankelijk even wennen; maar dat je geen reflecties ziet went eigenlijk vrijwel meteen. Door die eigenschappen kijkt het scherm bijzonder prettig en krijg je ook niet snel last van je ogen.

©PXimport

©PXimport

Een deel van de belofte

Daarmee lost TCL in elk geval een deel van de belofte van Nxtpaper in. Je ogen staan immers minder onder druk. Daarnaast is het zo dat de accu, met een vermogen van 8.000 mAh, ontzettend lang meegaat. Opladen duurt wel wat lang met de meegeleverde 18watt-oplader, maar dat kan haast ook niet anders met zoveel vermogen. Dit scherm is bijzonder energiezuinig en zelfs met regelmatig gebruik merk je dat het dagen kost om de machine leeg te krijgen.

Echter, de tablet beschikt over achtergrondverlichting (omdat het dus geen reflectief scherm heeft), waardoor die ongeveer even dik is als het andere tabletaanbod. De kleuren op het scherm ogen ontzettend zacht, wat helpt bij die fijne kijkervaring. De kijkhoek is prima; samen foto’s of video’s kijken moet gewoon lukken.

Hoewel dit dus een ietwat afwijkend, maar nog steeds prima functionerend ips-display is, blijft een deel van het idee achter Nxtpaper overeind staan. De tablet is met name fijn voor het lezen of bekijken van pdf-bestanden. Denk dan aan documenten, artikelen en zelfs stripboeken (of comics of manga). De teksten zijn heel goed leesbaar en steken mooi af, terwijl de kleuren dus heel fijn en subtiel overgebracht worden. 

Het feit dat je niet jezelf ziet lezen helpt ook mee: je ziet geen vervelende spiegelbeelden of lichtbronnen in beeld staan. Wel is er soms een opvallende lichtwolk die soms wat scherp is, maar verder is de leeservaring superieur ten opzichte van andere tablets.  

©PXimport

Gebruik als Android-tablet

Een goede vraag binnen deze context is: is dit scherm beter dan menig e-inkt-display? Nee. E-readers met e-inkt-displays bieden superieure schermen aan voor het lezen van boeken en zijn vrijwel altijd leesbaar, en gaan bovendien langer mee. Echter, het nadeel van zulke e-readers is dat ze geen kleuren tonen of stripboeken ondersteunen. De TCL Nxtpaper 10s is in dat opzicht dus breder inzetbaar.

Naast uitgebreide e-reader is dit namelijk ook een volwaardige Android-tablet, waar je mails op beheert, video’s op bekijkt of games op speelt. De vraag is of je dat wil, aangezien de tablet soms nogal traag is; maar als je een soort alles-in-één e-reader zoekt, dan kan dit product volstaan.

Onder de motorkap zit een Mediatek MT8768-processor. Dit is een soort instapmodel voor smartphones, die Mediatek begin 2020 introduceerde. De MT8768 heeft acht kernen: vier zijn er geklokt op 2 GHz en vier op 1,5 GHz. Daarnaast is er 4 GB aan werkgeheugen. Dat is voor de meeste apps en het besturingssysteem nog steeds prima. 

De processor gooit het meeste roet in het eten. Het is een relatief oud beestje en dat merk je. Apps opstarten kost wat tijd, webpagina’s laden gaat traag en het scherm heeft soms moeite met al die actie bijhouden. Als typische Android-tablet doet de TCL Nxtpaper gevoelsmatig onder voor de meeste tablets, maar binnen het segment van tablets onder de 300 euro is de ervaring vergelijkbaar. Tot slot krijg je 64 GB aan interne opslagruimte.

Camerakwaliteit

Het camerasysteem maakt foto’s die je niet echt ergens goed voor kunt gebruiken. Fotocamera’s op tablets blijven een beetje een vreemd concept, want je pakt je tablet er niet even snel bij om foto’s te maken. En dat zien we terug in de prestaties die die dingen leveren; fabrikanten besteden en dan ook weinig aandacht aan. 

Kleuren ogen op zich prima, maar details vallen snel weg. Sommige beelden ogen korrelig en met te weinig licht is het helemaal huilen met de pet op. Tot slot is het opvallend dat de Nxtpaper draait op Android 11, maar versie 12 is later beschikbaar om te downloaden. Verder krijgt de tablet een magere twee jaar aan beveiligingsupdates.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

TCL Nxtpaper 10s – conclusie

Het moge duidelijk zijn dat de TCL Nxtpaper niet echt de tablet van de toekomst is. De naam doet vermoeden dat we met een bijzonder product te maken hebben. Die vermoedens komen niet uit de lucht vallen; de verwachtingen die TCL schept met de term Nxtpaper creëerde het immers zelf. 

Het is ook niet zo dat het allemaal kommer en kwel is. Het scherm biedt een zachte en fijne kleurweergave aan en met de matte filter en de bescherming van het blauwe licht, merk je dat je ogen aanzienlijk minder snel moe worden. Daarnaast gaat de accu lekker lang mee en kun je dit apparaat meer dan prima gebruiken voor het lezen van pdf-bestanden (artikelen, comics) en het bekijken van video’s.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.