De nieuwste iPad Air heeft een flinke update gekregen. Voornamelijk onderhuids, dat wel, maar de updates zijn erg prettig voor wie veel (zwaar) werk op een tablet wil doen. Eigenlijk krijg je bijna een iPad Pro voor flink minder geld en dat maakt de Apple iPad Air (2022) een heel interessant model.

Aan de buitenkant is er niets veranderd. Op het eerste oog is er geen enkel verschil te ontdekken tussen de iPad Air 2022 en zijn voorganger, de iPad Air 2020. Groot voordeel is dat alle accessoires op beide modellen zijn te gebruiken. Zoals een Apple Pencil 2 en het Magic Keyboard en Smart Keyboard Folio, waarmee je heel dicht bij een laptop-ervaring komt. 

Die accessoires passen overigens ook op de iPad Pro 11-inch. En voor dat Pro-model is de nieuwe iPad Air meteen de grootste concurrent want andere fabrikanten brengen niets uit wat hier maar enigszins in de buurt komt. 

iPad met M1-processor

Belangrijkste vernieuwing is de M1-processor. De vorige iPad Air die in 2020 werd geïntroduceerd, maakte gebruik van de Apple’s A14 Bionic-chip. Dat was al geen ‘stakker’ qua prestaties maar de M1 draait er rondjes omheen. Net als bij de iPad Pro’s van 2021 krijgt de iPad Air nu ook de volledige M1-processor met 8-cpu- en 8-gpu-cores.

Dan heb je dus dezelfde rekenkracht als die van de MacBook Air en MacBook Pro in je hand. Weliswaar de instapversies, maar toch. Volgens Apple is de M1 zo’n 60 procent sneller dan de A14 en in grafische taken zelfs tweemaal zo snel.

©PXimport

Realtime videobewerken en zware filters in je fotobewerkings-app zijn geen enkel probleem. Hetzelfde geldt voor zware games met prachtige beelden en effecten. Nooit heb je het idee dat je iets te kort komt op het gebied van rekenkracht. Best bijzonder voor een ‘middenklasse’ tablet en een prettige gedachte want het zal nog jaren duren voordat deze tablet sloom aanvoelt.

De enige beperking is eigenlijk het besturingssysteem van de iPads: iPadOS. Bij elke (grotere) update van iPadOS worden er wel nieuwe handige functies toegevoegd voor multitasking en kantoorwerk, maar mis je nog steeds de handigheid en flexibiliteit van een echt desktop-besturingssysteem. 

Behuizing en scherm hetzelfde

Ten opzichte van de 2020-versie van de iPad Air is er qua behuizing en scherm niets veranderd. Het scherm is prima, zeker als je de 12,9 inch iPad Pro niet in handen hebt gehad. Heb je dat wel, dan ben je verpest en is elk ander tablet-scherm inferieur, dus voorkom dat vooral. 

Los daarvan is het scherm van de iPad Air uitstekend geschikt voor kantoortaken en videokijken in zowel donkere omgevingen als plekken met veel omgevingslicht. De maximale helderheid is 500 nits, de 11-inch iPad Pro heeft een iets beter scherm dat ook een wat hogere maximale helderheid heeft van 600 nits. 

©PXimport

Het verschil tussen het scherm van de 12,9 inch iPad Pro en de 11-inch iPad Pro is veel groter dan het verschil tussen de iPad Air en de 11-inch iPad Pro. Mede daarom is de nieuwe iPad Air zo interessant als ‘budget’ iPad Pro.

Zeker nu er op frontcamera-gebied een 12 megapixel ultragroothoekcamera in de iPad Air zit. Die geeft beter beeld plus met Center Stage, blijf je ook middenin het beeld als je een beetje beweegt. Ideaal tijdens het staand videovergaderen.

Qua aansluiting is er nog steeds de enkele usb-poort, die is van 5Gb/s naar 10Gb/s gegaan en kan een externe monitor tot 6K aansturen.

Conclusie

Als je heel snel over verschillen heen kijkt zoals Touch ID in plaats van Face ID, twee speakers in plaat van vier, een iets minder mooi scherm, wat minder opslag, geen ultragroothoekcamera en nog wat zaken, dan is de iPad Air een ijzersterke aanbieding voor een krachtige tablet. 

Op de belangrijkste prestatie-onderdelen is hij exact hetzelfde als de iPad Pro, maar dan voor 200 euro minder. Dat is serieus geld, ook al blijft de iPad Air nog steeds geen koopje op net geen 700 euro. Het is een volwaardige kantoortablet die nog jarenlang snel en krachtig genoeg is voor de allerzwaarste klusjes. 

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.