De TCL 20 R 5G is één van de goedkoopste 5G-smartphones van dit moment en heeft verder ook prima specificaties. Maakt dat ‘m de beste budgetsmartphone die je kunt kiezen? Computer!Totaal testte het toestel en praat je bij in deze TCL 20 R 5G review.

TCL verkoopt al sinds het voorjaar van 2021 smartphones onder zijn eigen merknaam in Nederland, maar is hier al langer actief met zijn dochtermerk Alcatel. De TCL 20 R 5G kost 180 euro en positioneert zich hiermee in het drukbezette budgetsegment. Ik heb de smartphone twee weken gebruikt en deel in deze TCL 20 R 5G review mijn ervaringen.   

Ontwerp

Op het ontwerp van de telefoon valt weinig af te dingen. TCL kiest voor een functionele behuizing zonder toeters en bellen, waar ik goed mee kan leven. De TCL 20 R 5G is gemaakt van plastic, laat weinig vingerafdrukken achter en komt stevig over. Achterop is een snelle en betrouwbare vingerafdrukscanner geplaatst, al is die moeilijk op de tast te vinden omdat hij nauwelijks verzonken is in de behuizing. De smartphone is met 186 gram ongeveer even zwaar als de concurrentie en houdt prettig vast. Op de bovenkant is een 3,5mm-audiopoort geplaatst, onderop tref je een luidspreker en usb-c-aansluiting aan.    

©PXimport

Scherm met lagere resolutie

Het scherm van de TCL 20 R 5G heeft een grootte van 6,52 inch en is daarom lastig met één hand te gebruiken. De HD-resolutie van 1600 x 720 pixels betekent dat het beeld niet zo scherp oogt. Met name bij het lezen van tekst zie je individuele pixels en foto’s komen ook minder realistisch over. Hoewel er in dit prijssegment meer smartphones met een HD-scherm zijn, kun je ook kiezen uit toestellen met een scherper Full-HD-scherm (1920 x 1080 pixels). Als je mooi beeld belangrijk vindt, raad ik je zo’n smartphone aan. 

©PXimport

©PXimport

Waar de TCL 20 R 5G wél een pluspuntje mee scoort, is de verversingssnelheid van het scherm. Met 90 Hz is die hoger dan gebruikelijk in deze prijsklasse (60 Hz). Het beeld ververst zich vaker per seconde, wat de smartphone sneller doet overkomen. Tip: geef in het instellingenmenu aan dat het scherm automatisch wisselt tussen 60 Hz en 90 Hz, om de accu te sparen. Deze modus is – opvallend – niet standaard geactiveerd. TCL's eigen NXTVision-technieken om de kleurweergave van het scherm te verbeteren, voegen naar mijn mening minder toe dan de marketing je wil laten geloven. De kleuren zijn prima, maar niet bovengemiddeld. 

Hardware

De TCL 20 R 5G is één van de goedkoopste 5G-smartphones tot dusver. Een prachtig marketingargument waar je in de praktijk weinig aan hebt, want 5G-internet is in Nederland nog niet sneller dan 4G. De introductie van 5G op de 3,5GHz-band gaat dat veranderen, maar die introductie is uitgesteld omdat de overheid een rechtszaak heeft verloren van het bedrijf dat de 3,5GHz-band nu gebruikt. Het lijkt erop dat smartphones pas in de loop van 2023 sneller kunnen internetten via de betwiste band, dus koop deze TCL-telefoon niet vanwege zijn 5G-ondersteuning.

Blijft over: een set specificaties die vergelijkbaar is met de concurrentie. Een redelijk vlotte MediaTek-processor, 4 GB werkgeheugen en 64 GB opslaggeheugen. Dat laatste is voldoende om heel wat apps en andere media op te slaan. De 4500 mAh-accu gaat zo’n anderhalve dag mee en laadt daarna met 10 Watt op via de usb-c-poort. Het duurt een paar uur om de accu helemaal op te laden. Het toestel heeft ook een nfc-chip en kan dus contactloos pinnen in winkels. 

©PXimport

Drie camera's

Op de achterkant van de TCL 20 R 5G zijn drie camera’s geplaatst, al klinkt dat indrukwekkender dan het is. Twee van de drie camera’s zijn namelijk beperkt in mogelijkheden. De 2 megapixel dieptesensor kan op verzoek alleen de achtergrond van je foto vervagen, meer niet. En de 2 megapixel macrocamera schiet plaatjes van heel dichtbij, maar die foto’s zijn niet zo mooi en vooral in lage resolutie. Blijft over een 13 megapixel hoofdcamera. Die maakt bruikbare foto’s bij genoeg (dag)licht, maar doet het minder goed dan sommige concurrenten. Het is duidelijk dat TCL op cameravlak bezuinigd heeft, al is dat begrijpelijk gezien de scherpe prijs van de smartphone. Wie alleen af en toe een foto maakt om via WhatsApp te delen, heeft genoeg aan deze camera’s. 

©PXimport

Android 11 en drie jaar updates

De TCL 20 R 5G draait uit de doos op Android 11 en krijgt een update naar versie 12. Wanneer precies is nog niet bekend. TCL belooft ook drie jaar beveiligingsupdates beschikbaar te stellen, één per kwartaal. Dat is een verbetering ten opzichte van TCL-smartphones die eerder dit jaar zijn uitgebracht. Deze modellen krijgen namelijk maar twee jaar updates en zijn dus minder lang veilig te gebruiken.

Concurrenten als Samsung, Oppo en Nokia stellen ook drie jaar regelmatige beveiligingsupdates beschikbaar voor hun goedkope smartphones. Het is goed om te zien dat TCL moeite doet om zijn updatebeleid te verbeteren. Overigens installeert de fabrikant een handvol commerciële apps op de 20 R 5G, maar die zijn op uitzondering van Netflix te verwijderen. Wel zo prettig.  

©PXimport

Conclusie: TCL 20 R 5G kopen?

De TCL 20 R 5G is een smartphone met een degelijke behuizing, een soepel maar minder scherp scherm, complete specificaties en drie jaar software-updates. Serieuze minpunten heeft het toestel niet, al is het HD-scherm een aandachtspunt omdat er in dit prijssegment ook smartphones zijn met een mooier Full-HD-scherm. Ik had liever gezien dat TCL daar ook voor had gekozen, in plaats van (deels) in te zetten op 5G-ondersteuning waar je voorlopig weinig tot niets aan hebt.

Interessante alternatieven voor de TCL 20 R 5G zijn er genoeg. Zo verkoopt Xiaomi de uitstekende en tientallen euro’s voordeligere Poco M3 of kun je juist een paar tientjes meer neerleggen voor de Poco X3 Pro of Poco M3 Pro. De Motorola Moto G 5G en Nokia G20 zijn ook zeker het overwegen waard. Kortom: de TCL 20 R 5G is een prima keuze, maar heeft veel gewaagde concurrenten. Het loont daarom om de toestellen te vergelijken zodat je erachter komt welke het beste bij jouw wensen past.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.