De Poco X3 Pro is een 249 euro kostende smartphone met opvallend goede specificaties. Van een 120 Hz-scherm en een krachtige processor tot veel werk- en opslaggeheugen. Is dit de beste budgettelefoon van het jaar? Computer!Totaal zocht het uit en praat je bij in deze Poco X3 Pro review.

Poco was een dochtermerk van het bekende Xiaomi en staat sinds kort meer op eigen benen. De Poco-toestellen komen wel nog uit dezelfde fabriek als die van Xiaomi en gebruiken dezelfde MIUI-softwareschil. En hoewel Xiaomi bekendstaat om de scherpe prijs-kwaliteitsverhouding van zijn betaalbare smartphones, wilt Poco nog een stapje verder gaan. Over de recent uitgebrachte Poco X3 NFC van 229 euro schreef ik dat het een grensverleggende budgetsmartphone was. De splinternieuwe Poco X3 Pro heeft onder meer een snellere processor en meer opslaggeheugen en kost 249 euro. Maakt dit ‘m een betere koop? 

Eerst even iets wat mij opvalt. Het verkooppakket van de Poco X3 Pro is lekker compleet. De fabrikant levert naast een usb-c-kabel en oplaadadapter ook een transparant hoesje en een stickervel mee.

©PXimport

Lomp ontwerp 

Toen ik de Poco X3 Pro uit de doos pakte, moest ik vooral even wennen aan het gewicht. Met 215 gram is het één van de zwaarste smartphones van dit moment. Dat merk je voortdurend als je de telefoon vast hebt. Het is ook een grote smartphone, wat komt door het forse 6,67 inch-scherm. Wie een handzaam toestel zoekt, kan beter verder kijken.

De bouwkwaliteit van de Poco X3 Pro is dik in orde en het toestel houdt prettig vast. In de aan- en uitknop op de rechterzijkant is een betrouwbare en snelle vingerafdrukscanner geplaatst. De kunststof behuizing heeft een spatwaterbestendige afwerking en kan daarom tegen een regenbui. Een fijne gedachte. Minder gecharmeerd ben ik van het enorme Poco-logo op de achterkant, die de smartphone een heuse reclamezuil maakt. Gelukkig kun je dit oplossen met een hoesje.  

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De stereo luidsprekers klinken duidelijk en kunnen lekker hard, al missen ze logischerwijs serieuze bas. De luidsprekers zijn wel beter dan gebruikelijk in deze prijsklasse. Poco laat ook een goede sier achter door de X3 Pro uit te rusten met handige functies. Van een hoofdtelefoonaansluiting en een infraroodsensor (om huishoudelijke apparatuur te bedienen) tot een nfc-chip om contactloos te pinnen in winkels; het is allemaal aanwezig. 

120 Hz-scherm oogt heerlijk soepel

Poco scoort ook punten door een goed scherm in de smartphone te zetten. Grote kans dat het om hetzelfde scherm gaat als in de Poco X3 NFC, want de eigenschappen zijn identiek. Ook de Poco X3 Pro heeft een 6,67 inch lcd-display met mooie kleuren en een scherpe full-hd-resolutie. Dankzij de hoge verversingssnelheid van 120 Hz oogt het scherm veel soepeler dan een traditioneel 60 Hz-scherm. Zo’n traditioneel display vernieuwt zichzelf 60 keer per seconde, waar de Poco X3 Pro dat 120 keer doet. Tekst leest prettiger weg, geoptimaliseerde games komen beter uit de verf en de smartphone voelt simpelweg wat sneller aan. Hoewel steeds meer smartphones van 250 euro een 120 Hz-scherm hebben, is het zeker nog geen standaardeigenschap. 

©PXimport

Het enige aandachtspunt van het Poco X3 Pro-scherm is dat het geen oled-display is. Vergelijkbaar geprijsde Samsung-smartphones (Galaxy A51 & Galaxy M21) hebben wel zo’n fraaier oled-scherm. De Xiaomi Redmi Note 10 Pro is een paar tientjes duurder en heeft ook een oled-scherm.

Hardware

De Poco X3 Pro is de eerste smartphone in Nederland met de nieuwe Qualcomm Snapdragon 860-processor. Dit is in feite een krachtigere versie van de Snapdragon 855, de beste processor uit 2019. En dat merk je: de Poco X3 Pro is hartstikke snel, geholpen door een royale 6 GB werkgeheugen. Het is zonder twijfel de snelste telefoon in zijn prijsklasse. Zwaardere games komen ook goed uit de verf. Het opslaggeheugen meet standaard 128 GB. Je kunt het geheugen vergroten met een micro-sd-kaartje. Poco verkoopt de X3 Pro ook met 8 GB werkgeheugen en 256 GB opslagruimte. Deze variant is vijftig euro duurder, een opvallend scherpe meerprijs waar de concurrentie niet aan kan tippen. 

Accuduur en opladen

De accucapaciteit van de Poco X3 Pro is met 5160 mAh lekker groot en in de praktijk voldoende voor anderhalf tot twee dagen gebruik. Opladen gaat vlot omdat het toestel snelladen ondersteunt. In de doos zit een 33 Watt-snellader en die heeft iets meer dan een uur nodig om de accu volledig op te laden. Een half uurtje bijladen tilt de accu al van 0 naar 50 procent. 

©PXimport

Camera's

Foto’s en video’s maakt de Poco X3 Pro met vier camera’s op de achterkant en een selfiecamera in een gaatje in het scherm. Die selfiecamera (20 megapixel) is prima, maar niet bijzonder. Gezien de prijs kun je dat ook niet verwachten. De vierdubbele camera achterop bestaat uit een 48 megapixel hoofdcamera, een 8 megapixel groothoeklens, een 2 megapixel macrocamera en een dieptesensor (2 megapixel).

De Poco X3 Pro gebruikt de 48 megapixel hoofdcamera om vier pixels samen te persen voor betere foto’s. Standaard schiet de camera dus 12 megapixel plaatjes en die zien er overdag heel aardig uit. De foto’s ogen realistisch, scherp en gaan goed om met de ondergaande zon. De groothoeklens legt een wijdere foto vast en hoewel die op alle punten wat minder indrukwekkend is, is de kwaliteit prima. De lagere resolutie merk je vooral als je de afbeelding op je computerscherm of televisie bekijkt. 

Hieronder zie je het verschil tussen de primaire camera en groothoeklens. De tweede serie toont het verschil tussen de automatische modus en de nachtmodus, waarbij ik de foto's geschoten heb met de hoofdcamera. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Met de 2 megapixel macrocamera maak je een foto van heel dichtbij. De minimale afstand tot een object blijft echter best groot en door de lage resolutie schiet de camera geen scherpe foto’s. Ik vind de camera daarom beperkt nuttig. De dieptesensor helpt bij het vervagen van de achtergrond als je een portretfoto maakt. Dat doet hij naar behoren.

In onderstaande vergelijking zie je van links naar rechts de hoofdcamera, macrocamera en groothoekcamera. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Software en updatebeleid

De Poco X3 Pro draait op Android 11, op moment van schrijven de meest recente versie. Poco belooft updates naar Android 12 en 13 en dat is in lijn met de concurrentie. Ook garandeert het bedrijf twee jaar regelmatige beveiligingsupdates. Ook gebruikelijk en goed genoeg voor een betaalbare smartphone. Samsung-smartphones onderscheiden zich met vier jaar updates en zijn daarom langer veilig te gebruiken. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De MIUI-softwarelaag die Poco over Android heen legt, is even wennen. De schil voert visuele veranderingen door, waardoor je misschien even moet zoeken naar vertrouwde functies. Ook bevat de software een hoop geïnstalleerde apps en die kun je alleen via een omweg verwijderen. Tot slot verdient Poco geld door je af en toe reclames voor te schotelen. Je kunt alleen aangeven of je gepersonaliseerde advertenties wilt of niet en hebt geen mogelijkheid om de reclames eenmalig volledig af te kopen. Een gemiste kans als je het mij vraagt. 

Conclusie: Poco X3 Pro kopen?

De Poco X3 Pro biedt een indrukwekkende prijs-kwaliteitsverhouding en hoort zonder twijfel bij de beste smartphones onder de 300 euro. De telefoon combineert een mooi scherm en krachtige hardware met een lange accuduur en krijgt twee jaar updates. Aandachtspunten zijn de ingrijpende MIUI-software en het formaat en het gewicht van de smartphone. Als die je niet uitmaken, haal je voor 249 euro een uitstekende smartphone in huis. Het model met meer werk- en opslaggeheugen is vijftig euro duurder en vooral interessant als je écht veel opslagruimte nodig hebt.

Alternatieve smartphones die de moeite waard zijn, zijn de Xiaomi Redmi Note 10 Pro en Poco X3 NFC. Eerstgenoemde is iets duurder, wat langzamer en heeft standaard 64 GB opslaggeheugen, maar beschikt wel over een mooier oled-scherm en betere camera’s. De Poco X3 NFC start bij 229 euro, is ook wat langzamer en heeft eveneens 64 GB opslaggeheugen. Verder is hij bijna identiek, wat ‘m een interessant goedkoper alternatief maakt. Helemaal omdat het toestel regelmatig voor 199 euro in aanbieding is. 

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.