De Poco X3 Pro is een 249 euro kostende smartphone met opvallend goede specificaties. Van een 120 Hz-scherm en een krachtige processor tot veel werk- en opslaggeheugen. Is dit de beste budgettelefoon van het jaar? Computer!Totaal zocht het uit en praat je bij in deze Poco X3 Pro review.

Poco was een dochtermerk van het bekende Xiaomi en staat sinds kort meer op eigen benen. De Poco-toestellen komen wel nog uit dezelfde fabriek als die van Xiaomi en gebruiken dezelfde MIUI-softwareschil. En hoewel Xiaomi bekendstaat om de scherpe prijs-kwaliteitsverhouding van zijn betaalbare smartphones, wilt Poco nog een stapje verder gaan. Over de recent uitgebrachte Poco X3 NFC van 229 euro schreef ik dat het een grensverleggende budgetsmartphone was. De splinternieuwe Poco X3 Pro heeft onder meer een snellere processor en meer opslaggeheugen en kost 249 euro. Maakt dit ‘m een betere koop? 

Eerst even iets wat mij opvalt. Het verkooppakket van de Poco X3 Pro is lekker compleet. De fabrikant levert naast een usb-c-kabel en oplaadadapter ook een transparant hoesje en een stickervel mee.

©PXimport

Lomp ontwerp 

Toen ik de Poco X3 Pro uit de doos pakte, moest ik vooral even wennen aan het gewicht. Met 215 gram is het één van de zwaarste smartphones van dit moment. Dat merk je voortdurend als je de telefoon vast hebt. Het is ook een grote smartphone, wat komt door het forse 6,67 inch-scherm. Wie een handzaam toestel zoekt, kan beter verder kijken.

De bouwkwaliteit van de Poco X3 Pro is dik in orde en het toestel houdt prettig vast. In de aan- en uitknop op de rechterzijkant is een betrouwbare en snelle vingerafdrukscanner geplaatst. De kunststof behuizing heeft een spatwaterbestendige afwerking en kan daarom tegen een regenbui. Een fijne gedachte. Minder gecharmeerd ben ik van het enorme Poco-logo op de achterkant, die de smartphone een heuse reclamezuil maakt. Gelukkig kun je dit oplossen met een hoesje.  

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De stereo luidsprekers klinken duidelijk en kunnen lekker hard, al missen ze logischerwijs serieuze bas. De luidsprekers zijn wel beter dan gebruikelijk in deze prijsklasse. Poco laat ook een goede sier achter door de X3 Pro uit te rusten met handige functies. Van een hoofdtelefoonaansluiting en een infraroodsensor (om huishoudelijke apparatuur te bedienen) tot een nfc-chip om contactloos te pinnen in winkels; het is allemaal aanwezig. 

120 Hz-scherm oogt heerlijk soepel

Poco scoort ook punten door een goed scherm in de smartphone te zetten. Grote kans dat het om hetzelfde scherm gaat als in de Poco X3 NFC, want de eigenschappen zijn identiek. Ook de Poco X3 Pro heeft een 6,67 inch lcd-display met mooie kleuren en een scherpe full-hd-resolutie. Dankzij de hoge verversingssnelheid van 120 Hz oogt het scherm veel soepeler dan een traditioneel 60 Hz-scherm. Zo’n traditioneel display vernieuwt zichzelf 60 keer per seconde, waar de Poco X3 Pro dat 120 keer doet. Tekst leest prettiger weg, geoptimaliseerde games komen beter uit de verf en de smartphone voelt simpelweg wat sneller aan. Hoewel steeds meer smartphones van 250 euro een 120 Hz-scherm hebben, is het zeker nog geen standaardeigenschap. 

©PXimport

Het enige aandachtspunt van het Poco X3 Pro-scherm is dat het geen oled-display is. Vergelijkbaar geprijsde Samsung-smartphones (Galaxy A51 & Galaxy M21) hebben wel zo’n fraaier oled-scherm. De Xiaomi Redmi Note 10 Pro is een paar tientjes duurder en heeft ook een oled-scherm.

Hardware

De Poco X3 Pro is de eerste smartphone in Nederland met de nieuwe Qualcomm Snapdragon 860-processor. Dit is in feite een krachtigere versie van de Snapdragon 855, de beste processor uit 2019. En dat merk je: de Poco X3 Pro is hartstikke snel, geholpen door een royale 6 GB werkgeheugen. Het is zonder twijfel de snelste telefoon in zijn prijsklasse. Zwaardere games komen ook goed uit de verf. Het opslaggeheugen meet standaard 128 GB. Je kunt het geheugen vergroten met een micro-sd-kaartje. Poco verkoopt de X3 Pro ook met 8 GB werkgeheugen en 256 GB opslagruimte. Deze variant is vijftig euro duurder, een opvallend scherpe meerprijs waar de concurrentie niet aan kan tippen. 

Accuduur en opladen

De accucapaciteit van de Poco X3 Pro is met 5160 mAh lekker groot en in de praktijk voldoende voor anderhalf tot twee dagen gebruik. Opladen gaat vlot omdat het toestel snelladen ondersteunt. In de doos zit een 33 Watt-snellader en die heeft iets meer dan een uur nodig om de accu volledig op te laden. Een half uurtje bijladen tilt de accu al van 0 naar 50 procent. 

©PXimport

Camera's

Foto’s en video’s maakt de Poco X3 Pro met vier camera’s op de achterkant en een selfiecamera in een gaatje in het scherm. Die selfiecamera (20 megapixel) is prima, maar niet bijzonder. Gezien de prijs kun je dat ook niet verwachten. De vierdubbele camera achterop bestaat uit een 48 megapixel hoofdcamera, een 8 megapixel groothoeklens, een 2 megapixel macrocamera en een dieptesensor (2 megapixel).

De Poco X3 Pro gebruikt de 48 megapixel hoofdcamera om vier pixels samen te persen voor betere foto’s. Standaard schiet de camera dus 12 megapixel plaatjes en die zien er overdag heel aardig uit. De foto’s ogen realistisch, scherp en gaan goed om met de ondergaande zon. De groothoeklens legt een wijdere foto vast en hoewel die op alle punten wat minder indrukwekkend is, is de kwaliteit prima. De lagere resolutie merk je vooral als je de afbeelding op je computerscherm of televisie bekijkt. 

Hieronder zie je het verschil tussen de primaire camera en groothoeklens. De tweede serie toont het verschil tussen de automatische modus en de nachtmodus, waarbij ik de foto's geschoten heb met de hoofdcamera. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Met de 2 megapixel macrocamera maak je een foto van heel dichtbij. De minimale afstand tot een object blijft echter best groot en door de lage resolutie schiet de camera geen scherpe foto’s. Ik vind de camera daarom beperkt nuttig. De dieptesensor helpt bij het vervagen van de achtergrond als je een portretfoto maakt. Dat doet hij naar behoren.

In onderstaande vergelijking zie je van links naar rechts de hoofdcamera, macrocamera en groothoekcamera. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Software en updatebeleid

De Poco X3 Pro draait op Android 11, op moment van schrijven de meest recente versie. Poco belooft updates naar Android 12 en 13 en dat is in lijn met de concurrentie. Ook garandeert het bedrijf twee jaar regelmatige beveiligingsupdates. Ook gebruikelijk en goed genoeg voor een betaalbare smartphone. Samsung-smartphones onderscheiden zich met vier jaar updates en zijn daarom langer veilig te gebruiken. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De MIUI-softwarelaag die Poco over Android heen legt, is even wennen. De schil voert visuele veranderingen door, waardoor je misschien even moet zoeken naar vertrouwde functies. Ook bevat de software een hoop geïnstalleerde apps en die kun je alleen via een omweg verwijderen. Tot slot verdient Poco geld door je af en toe reclames voor te schotelen. Je kunt alleen aangeven of je gepersonaliseerde advertenties wilt of niet en hebt geen mogelijkheid om de reclames eenmalig volledig af te kopen. Een gemiste kans als je het mij vraagt. 

Conclusie: Poco X3 Pro kopen?

De Poco X3 Pro biedt een indrukwekkende prijs-kwaliteitsverhouding en hoort zonder twijfel bij de beste smartphones onder de 300 euro. De telefoon combineert een mooi scherm en krachtige hardware met een lange accuduur en krijgt twee jaar updates. Aandachtspunten zijn de ingrijpende MIUI-software en het formaat en het gewicht van de smartphone. Als die je niet uitmaken, haal je voor 249 euro een uitstekende smartphone in huis. Het model met meer werk- en opslaggeheugen is vijftig euro duurder en vooral interessant als je écht veel opslagruimte nodig hebt.

Alternatieve smartphones die de moeite waard zijn, zijn de Xiaomi Redmi Note 10 Pro en Poco X3 NFC. Eerstgenoemde is iets duurder, wat langzamer en heeft standaard 64 GB opslaggeheugen, maar beschikt wel over een mooier oled-scherm en betere camera’s. De Poco X3 NFC start bij 229 euro, is ook wat langzamer en heeft eveneens 64 GB opslaggeheugen. Verder is hij bijna identiek, wat ‘m een interessant goedkoper alternatief maakt. Helemaal omdat het toestel regelmatig voor 199 euro in aanbieding is. 

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Heb je een grote woonkamer en ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Een 65-inch model kan dan precies zijn wat je nodig hebt. Een lekker groot scherm zodat je alle details in je favoriete film of serie goed kunt zien. Op Kieskeurig.nl vonden we vijf mooie modellen voor minder dan 700 euro.

We kunnen eigenlijk niet meer zonder smart-tv. Het is immers nagenoeg de enige manier om streamingdiensten terug te kijken en dat is toch waarvoor een groot gedeelte van tv-eigenaren het toestel voor gebruikt. Het enige belangrijke is het formaat: past zo'n televisie wel in je woonkamer? Of is hij juist te klein?

Meet de afstand in centimeters van je zithoek tot de plek waar de 65 inch-tv komt te staan, gemeten vanaf ooghoogte. Deel deze afstand door 2,4 om te controleren of dit formaat geschikt is. Een 65 inch-televisie heeft een beelddiagonaal van ongeveer 165 cm. Dat betekent dat een comfortabele kijkafstand rond de 4 meter ligt (165 × 2,4 ≈ 396 cm). Zit je dus ongeveer 4 meter van het scherm, dan past een 65 inch-tv goed in jouw woonkamer.

TCL 65P69K - 2025

Voor wie een no-nonsense tv zoekt met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zijn de tv's van TCL vrijwel altijd een goede keuze. Zo is ook de TCL 65P69K een uitstekende optie. Het 4K-beeld is scherp en helder en de tv is voorzien van Google TV. Dit besturingssysteem maakt het navigeren door apps en instellingen erg eenvoudig. Het ontwerp is eenvoudig maar modern en perfect voor wie een grote tv wil voor een kleine prijs, zonder lastige of ingewikkelde functies.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Google TV
Verversingssnelheid: 50Hz

Samsung UE65CU7020 - 2024

Deze Samsung uit 2024 is misschien niet super dun, maar met zijn strakke vormgeving misstaat hij absoluut niet in je woonkamer. Het Tizen-besturingssysteem is een sterk punt; het werkt heel soepel en de lay-out is overzichtelijk, waardoor je razendsnel schakelt tussen live-tv, streamingdiensten en je aangesloten apparaten. De UE65CU7020 tv heeft bovendien verschillende slimme functies die het gebruiksgemak verhogen. Kortom, een degelijke tv voor een mooie prijs.

Jaar van introductie: 2024
Besturingssysteem: Tizen
Verversingssnelheid: 50Hz

LG 65UA73006LA - 2025

Deze LG 65UA73006LA heeft een strak en minimalistisch ontwerp dat in veel interieurs past. Het 4K-beeldscherm levert duidelijke en gedetailleerde beelden, en het WebOS-besturingssysteem is een van de snelste en meest gebruiksvriendelijke platforms die er zijn. De Magic Remote, waarmee je gemakkelijk navigeert, draagt bij aan het gebruiksgemak. Hoewel hij misschien niet de nieuwste technologieën heeft, presteert deze tv uitstekend op de basisfuncties en is hij een prima keuze voor wie een betrouwbare en gebruiksvriendelijke televisie zoekt.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: WebOS
Verversingssnelheid: 60Hz

Philips 65PUS8000 Ambilight - 2025

De Philips 65PUS8000 Ambilight is een zeer scherp geprijsde tv. De televisie is uitgerust met 4K UHD LED-technologie en het Philips Ambilight-systeem, wat een uniek en sfeervol element toevoegt aan de tv-ervaring. Dit model is een instapper in de 2025-lijn, maar levert desondanks goede prestaties. Het ontwerp is functioneel en de tv is niet zo dik dat hij storend is. De tv is eenvoudig in gebruik en richt zich op de essentie: een groot, helder beeld en de toegevoegde waarde van Ambilight.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Titan OS
Verversingssnelheid: 60Hz

Salora 65UA550 - 2023

Dit is een model uit 2023, maar nog volop te koop. Doordat hij ietsje ouder is, ligt de prijs ook een stuk lager dan de andere tv's die hier worden besproken. De Salora 65UA550 is een 65-inch Ultra HD smart-tv die een degelijke set functies biedt voor een scherpe prijs. Het toestel draait op Android TV, waardoor je toegang hebt tot veel apps en alle streamingdiensten. Met drie HDMI 2.1-poorten is de tv ook geschikt voor het aansluiten van moderne apparaten zoals gameconsoles en mediaboxen. Het geluid wordt verzorgd door twee 12W-luidsprekers met ondersteuning voor Dolby Atmos. Daarnaast is er een ingebouwde Google Chromecast voor eenvoudig streamen van content. Kortom, een veelzijdige en betaalbare optie voor wie op zoek is naar een groot 4K-scherm.

Jaar van introductie: 2023
Besturingssysteem: Android TV
Verversingssnelheid: 50Hz