De OnePlus Nord CE 3 Lite is onderdeel van de zogenaamde Core Edition-lijn van het Chinese merk. Met deze serie probeert OnePlus de ervaring van een smartphone terug te brengen naar de kern, of de basis. Dat lukt deels, maar op een belangrijk punt gaat de fabrikant de mist in.

Met de CE-lijn van OnePlus probeert de Chinese fabrikant mensen voor zich te winnen die wellicht anders voor een Samsung-smartphones gekozen zouden hebben. Want van een afstandje lijkt de OnePlus Nord CE 3 Lite op een Samsung Galaxy, zoals de Galaxy A34 5G (die voor een zachte prijs een redelijke premiumervaring kan aanbieden). Het toestel is beschikbaar in een felle kleur als lime groen en dat is ook het model dat we testen in deze review. Het scherm en het toestel zijn redelijk plat, wat het geheel nog meer een Samsung-achtig gevoel meegeeft.

Lees ook: de beste smartphones onder de 300 euro

Dat zien we niet per se als een nadeel. Het design is strak en doeltreffend. Het is wel lui te noemen dat OnePlus voor deze route kiest. Het toestel zelf voelt redelijke solide, maar ook wat goedkoop aan. Dat komt door de plastic randen en het gelamineerde plastic achterop, dat veel vingerafdrukken aantrekt. We moeten hieraan toevoegen dat het toestel wel lekker in de hand ligt en fijn typt, en bovendien een subtiele doch aanwezig trilmotor heeft. En er is een klein verschil met Samsung: bij deze smartphone kiest OnePlus er wél voor om de 3,5 mm jack-audio-aansluiting te behouden.

Lekker groot scherm op de OnePlus Nord CE 3 Lite

Omdat de OnePlus Nord CE 3 Lite niet zo’n duur toestel is, moet OnePlus op veel plekken bezuinigen natuurlijk. Dat zien we terug in de behuizing, maar ook deels in het display. Dat is een lcd-scherm van 6,72-inch, met een full hd-resolutie. Dat scherm is echt dik in orde; een hogere resolutie heb je in veel gevallen niet nodig en vreet alleen maar meer energie van de accu. Verder zijn we enthousiast over de verversingssnelheid tot 120 Hertz, waardoor alles soepel over het scherm beweegt. Er is zelfs een adaptieve modus aanwezig die automatisch schakelt tussen 30, 48, 50, 60, 90 en 120 Hertz. Dat werkt doorgaans zuiniger dan een continu 120 hertz beeldverversingssnelheid.

Het lijkt erop dat de OnePlus Nord CE 3 Lite meestal in 60 of 90 Hertz opereer. Maar zolang je minimaal de 90 haalt, komt het met de soepele bewegingen wel goed. Echter, gewoon 120 Hertz activeren is niet mogelijk en dat is een kleine smet op de ervaring. Daarnaast zijn we ontevreden over de maximale helderheid. Wanneer we het toestel in de zon gebruiken, dan kunnen we maar net zien wat er op het scherm gebeurt. Dat heeft dan weer te maken met de maximale helderheid van 680 nits. Er zijn toestel binnen dezelfde prijscategorie die dit veel beter kunnen dan de OnePlus Nord CE 3 Lite.

Geen indrukwekkende processor

Datzelfde geldt eigenlijk voor de gekozen processor: de Qualcomm Snapdragon 695. Die cpu is al bijna twee jaar oud en zat overigens ook in de OnePls Nord CE 2 Lite, die vorig jaar verscheen. Op papier is dit een typische midrange-processor die weinig om het lijf heeft. Maar in de praktijk hoef je daar niet per se iets van te merken, zo is het dan ook wel weer. Zo kun je gewoon WhatsAppen, mailen, bellen en foto’s maken en is het zelfs mogelijk games als Pokémon Go en Mario Kart Tour te spelen. En dat zonder gedoe en zonder dat het toestel vastloopt, of iets dergelijks.

Maar verwacht er verder niet te veel van. Voor dagelijkse taken werkt dit prima en ja, je kunt er zelfs een beetje op gamen. Uit een processortest blijkt dat de cpu zich redelijk staande houdt maar soms ineens kan inkakken. En dat kun je merken, zoals bij wat zwaardere taken. Dan gaat het toestel de mist in. Een moderne processor had hierin kunnen helpen, zoals de Galaxy A34 en Galaxy A54 laten zien. Tot slot levert OnePlus 8 GB aan werkgeheugen mee. Dit is een fijne hoeveelheid waardoor de OnePlus Nord CE 3 Lite toch een redelijke werklading aan kan voordat die het zwaar krijgt.

Met een accu van 5.000 mAh mag je verwachten dat – zeker zo’n goedkoper toestel – het ruim een dag of twee volhoudt. En dat lukt de OnePlus Nord 3 CE Lite meer dan prima, zelfs wanneer je af en toe een game opstart. Opladen gaat ook lekker snel, dankzij de meegeleverde lader van 67 watt. Het duurt ongeveer een half uur om tot de tachtig procent terug te komen en net geen uur voor een volle acculading. Hoe gaat dat voor de accu zelf is, moet op de lange termijn blijken. Vaak is het zo dat accu’s die sneller opgeladen worden, minder lang meegaan en dat is toch minder duurzaam.

Matig updatebeleid van OnePlus

Toen de OnePlus 11 ten tonele verscheen, was er veel te doen omtrent de software. Het was destijds ontzettend duidelijk dat OnePlus afstapte van zijn eigen Android-softwareschil OxygenOS en overging op alles wat ColorOS te bieden heeft. Dat is de schil die zusterbedrijf Oppo installeert op zijn Android-smartphones. Datzelfde systeem is aanwezig op de goedkopere OnePlus Nord CE 3 Lite. Los van wat je van de schil vindt, zijn dat goede ontwikkelingen. Qua software-ervaring hoef je namelijk niet altijd het duurste model in huis te halen, aangezien midrangers dezelfde behandeling krijgen.

Over het algemeen werkt de Frankenstein-softwareschil (aangezien het elementen van OxygenOS implementeert) soepel en snel. Veel functies staan echter op een onlogische plek, maar kun je toch redelijk snel vinden door gebruik te maken van de zoekbalk. Verder heeft het Oppo-systeem veel weg van wat andere Chinese smartphone-aanbieders te bieden hebben en dat is niet bepaald positief. Zo is het menu aan de bovenkant, dat je naar beneden trekt, een slap aftreksel van iOS.

De software-ondersteuning is ook niet van deze tijd, met twee jaar aan upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates. Daarmee is OnePlus helaas niet het enige smartphonemerk dat hierin tekortschiet.

Hoofdcamera presteert redelijk

Op de OnePlus Nord CE 3 Lite zitten drie camera’s, waar je er slechts twee van gebruikt. De macro- en dieptesensors van twee megapixel maken donkere foto’s die vaak ontdaan zijn van details. De hoofdcamera, met een verrassend aantal megapixel van 108, maakt daarentegen acceptabele foto’s, mits er genoeg (dag)licht aanwezig is. De kleuren ogen natuurlijk en soms saai en het systeem legt redelijk wat detail vast. Behalve in de schaduw of wanneer er te weinig licht is of het donker wordt. Helaas kan de avondmodus de problemen niet oplossen; dit is dus vooral een camera voor overdag.

 Met de camera kun je tot drie keer lossless inzoomen. Dat is dan weer een welkome toevoeging aan de OnePlus Nord CE 3 Lite. Echter, de kleuren die het toestel dan vastlegt ogen een beetje grauw en uitgewassen, terwijl alles onnodig pluizig en zacht oogt. Het levert een onnatuurlijke samensmelting van beelden op en ziet er soms niet fraai uit. Verder is het jammer dat er geen optische beeldstabilisatie voor video’s is, aangezien de beelden die je maakt daardoor erg schokkerig vastgelegd worden. Sommige dingen kunnen wel voor sociale media, maar niet meer dan dat.

Conclusie: OnePlus Nord CE 3 Lite kopen?

Als OnePlus de OnePlus Nord CE 3 Lite voor ogen heeft wanneer het bedrijf het over kernfuncties heeft, dan willen we het merk graag vragen terug te gaan naar de tekentafel. Qua beeldscherm en accu hebben we weinig te klagen, en ook het design kan ermee door. Echter, de camera is belangrijk genoeg om daar veel meer aandacht aan te besteden dan het Chinese merk nu gedaan heeft. Bovendien is de processor voor dagelijkse taken prima, maar verder houdt het over. In een midrange-prijssegment, met veel aan te raden smartphones, kunnen we de Nord CE 3 Lite moeilijk aanbevelen.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.