Als je niet meer dan 450 euro aan een smartphone wilt uitgeven, kan de Samsung Galaxy A54 5G een puike kandidaat zijn voor je volgende telefoon. Er is een aantal kanttekeningen waar je rekening mee moet houden, en die kunnen aanzienlijke obstakels vormen.

Als je de Samsung Galaxy A54 5G naast de Samsung Galaxy A34 5G zou leggen, zie je op het eerste gezicht geen verschillen. En je voelt ze ook niet echt. Daarom delen beide smartphones dezelfde nadelen als het aankomt op de materialen die Samsung heeft gebruikt. Rondom het scherm zitten relatief dikke schermranden, die opvallen tijdens het dagelijks gebruik. Daarnaast voelt de plastic achterkant wat goedkoop aan omdat die flexibel is. Je kunt het toestel gevoelsmatig net te ver buigen. Qua ontwerp doen beide smartphones niet onder voor de Galaxy S23-lijn.

Samsung Galaxy A54 5G met 120Hz-scherm

Met een oledscherm van 6,4 inch is de Samsung Galaxy A54 5G net even wat kleiner dan de eerdergenoemde A34 5G. In vergelijking met de Samsung Galaxy S23 is-ie 0,3 inch groter. Net als op dat toestel heeft de A54 5G een variabele verversingssnelheid tot 120 Hz. Dat betekent dat het toestel zelf het aantal benodigde frames kan berekenen. Voorgaande en andere goedkopere toestellen hebben ook 120Hz-schermen, maar die verversingssnelheid staat vast. Je moet zelf kiezen: of 60 Hz of 120 Hz. De Pixel 7a biedt overigens maximaal 90 Hz aan verversing.

De kleuren ogen ontzettend mooi en rijk, het scherm kan zeer helder worden ingesteld (tot 1.000 nits) en de kijkhoek is breed genoeg om je vakantiekiekjes tentoon te stellen. Met een resolutie van 1.080 bij 2.340 pixels ogen teksten uitstekend leesbaar en foto’s superscherp. Ook komt de pixeldichtheid boven de magische grens van 400 pixels per inch uit (met een score van 403 ppi), wat het gedetailleerde en kleurrijke beeld verklaart. Het grootste nadeel heeft betrekking op de in-display vingerafdrukscanner. Die heeft soms moeite met scannen, maar dat gebeurt zelden.

©Wesley Akkerman

Samsungs eigen processor

Onder de motorkap zit Samsungs eigen Exynos 1380-processor, met acht kernen waarvan vier geklokt zijn op maximaal 2,4 GHz. Daarmee is de A54 5G net even wat capabeler dan de A34 5G. Je hebt de keuze uit toestellen met 128 of 256 GB opslagruimte, en allebei beschikken ze over 8 GB werkgeheugen. Mocht die opslagruimte niet genoeg zijn, dan kun je de ruimte uitbreiden met een microSD-kaart. Hoewel de processor niet razendsnel is, functioneert die prima voor dagelijkse taken. Denk aan TikTok- en YouTube-video’s bekijken, whatsappen en natuurlijk browser en e-mailen.

Mocht je van gamen houden, dan zit je ook met de Samsung Galaxy A54 5G goed. Toegegeven, je kunt de verschillende Android-titels niet op het hoogste grafische niveau spelen. Maar met medium instellingen lukt het om zonder gestotter of andere problemen je favoriete games te spelen. Nemen de minimale eisen voor games toe, dan loop je wel snel tegen beperkingen aan. Ook heeft het toestel soms moeite met multitasking en bijvoorbeeld het openen van de camera-app. De processor is redelijk streng begrensd, dus vraag er niet te veel van en doe niet te veel tegelijkertijd.

Net als de Samsung Galaxy A34 5G beschikt de A54 5G over een accu met een vermogen van 5.000 mAh. Gek genoeg presteert dit iets duurdere model minder goed. De processor is niet veeleisend en biedt niet zo heel veel kracht, dus zou die in theorie weinig van de accu moeten vragen. Aan het eind van de dag heb je meestal minder dan 50 procent energie over, waardoor je de twee dagen niet redt. Opladen gaat met maximaal 25 watt ook vrij langzaam – dat kan soms tot twee uur duren. Er is geen optie voor draadloos opladen; die functie legt Samsung weg voor de premium modellen.

Nieuwste Android- en OneUI-versies

Qua software zit het dan weer helemaal goed met de Samsung Galaxy A54 5G. Net als het goedkopere broertje treffen we hier de nieuwste versies van Android (Android 13) en OneUI (OneUI 5.1) aan. Over het algemeen reageert de software lekker snel en de interface heerlijk soepel (dankzij dat scherm dat tot 120 Hz kan gaan). Houd er rekening mee dat er redelijk wat apps vooraf geïnstalleerd worden, maar een groot deel daarvan kun je gelukkig verwijderen. Dat neemt niet weg dat het een vervelende aangelegenheid blijft, dat fabrikanten dit soort dingen doen.

Samsung staat inmiddels bekend om het fijne updatebeleid. En voor de Samsung A54 5G geldt hetzelfde als de A34 5G: beide toestellen kunnen rekenen op vier jaar lang Android-upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates. Dat betekent dat je dus Android 17 voorgeschoteld krijgt wanneer die upgrade in 2026 eenmaal verschijnt. De beveiligingspatch werd tijdens de reviewperiode geüpdatet van 1 februari naar die van 1 april, en dat is goed om te zien. Samsung neemt het Android-beveiligingsniveau van je smartphone dus zeer serieus.

Camera met veel nadruk op kleur

De cameramodule is – ten opzichte van zijn voorganger – opgeschoond en verbeterd. De dieptecamera is verdwenen (maar dat is geen probleem), terwijl de hoofdcamera een upgrade heeft gekregen naar een 50 megapixelsensor. Net als met veel andere camerasystemen van Samsung ogen foto’s en video’s behoorlijk verzadigd, maar dat levert wel enorm kleurrijke en heldere foto’s met een mooi contrast op. Heel natuurlijk oogt het niet, maar voor posts op social media is dat ook niet altijd nodig. Foto’s kunnen echt van het scherm spatten door dit systeem.

Als je van een meer realistische weergave houdt, ben je bij Samsung dus aan het verkeerde adres en kun je beter even verder kijken. Door die hoge verzadiging kunnen er nog weleens vlekken ontstaan, waarin kleuren onnatuurlijk samenkomen, en dat wil je niet. Daarnaast is er nog een ultragroothoeklens van 12 megapixel, die veel detail opoffert om volledig de focus op kleuren te kunnen leggen. Dat is zonde, omdat bepaalde foto’s dan niet helemaal tot hun recht komen. Ook is het zo dat de randen van de foto’s meebuigen en niet volledig worden gecorrigeerd.

Dan werpen we nog even een blik op de macrolens en selfiecamera. De eerstgenoemde is perfect in staat close-ups van allerlei objecten te maken, maar kan de randen soms net even te wazig maken, waardoor er dus wederom wat details wegvallen. De selfiecamera, van 32 megapixel heeft de neiging om details op het gezicht weg te vegen of glad te strijken. Het kan zijn dat je bepaalde oneffenheden of misschien wel sproeten mist, omdat de camera die wegpoetst. Ook ogen bepaalde kleuren te verzadigd, waardoor er een onnatuurlijk beeld kan ontstaan als je let op huids- en haarkleur.

Samsung Galaxy A54 5G kopen of niet?

Daar waar we de Samsung Galaxy A34 5G nog vol enthousiasme kunnen aanbevelen – zeker voor die prijs – hebben we wat meer moeite met de A54 5G. Het toestel heeft een fantastisch premium oledscherm, fijne software en een hulpvaardige hoofdcamera, maar schiet tekort op het gebied van de processor, accuduur, behuizing en een over het algemeen bemoeizuchtig camerasysteem dat veel nadruk legt op kleur en minder op details. 450 euro is niet ontzettend duur, maar voor 100 euro minder kun je wellicht beter toch de Galaxy A34 5G overwegen.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.