Als je niet meer dan 450 euro aan een smartphone wilt uitgeven, kan de Samsung Galaxy A54 5G een puike kandidaat zijn voor je volgende telefoon. Er is een aantal kanttekeningen waar je rekening mee moet houden, en die kunnen aanzienlijke obstakels vormen.

Als je de Samsung Galaxy A54 5G naast de Samsung Galaxy A34 5G zou leggen, zie je op het eerste gezicht geen verschillen. En je voelt ze ook niet echt. Daarom delen beide smartphones dezelfde nadelen als het aankomt op de materialen die Samsung heeft gebruikt. Rondom het scherm zitten relatief dikke schermranden, die opvallen tijdens het dagelijks gebruik. Daarnaast voelt de plastic achterkant wat goedkoop aan omdat die flexibel is. Je kunt het toestel gevoelsmatig net te ver buigen. Qua ontwerp doen beide smartphones niet onder voor de Galaxy S23-lijn.

Samsung Galaxy A54 5G met 120Hz-scherm

Met een oledscherm van 6,4 inch is de Samsung Galaxy A54 5G net even wat kleiner dan de eerdergenoemde A34 5G. In vergelijking met de Samsung Galaxy S23 is-ie 0,3 inch groter. Net als op dat toestel heeft de A54 5G een variabele verversingssnelheid tot 120 Hz. Dat betekent dat het toestel zelf het aantal benodigde frames kan berekenen. Voorgaande en andere goedkopere toestellen hebben ook 120Hz-schermen, maar die verversingssnelheid staat vast. Je moet zelf kiezen: of 60 Hz of 120 Hz. De Pixel 7a biedt overigens maximaal 90 Hz aan verversing.

De kleuren ogen ontzettend mooi en rijk, het scherm kan zeer helder worden ingesteld (tot 1.000 nits) en de kijkhoek is breed genoeg om je vakantiekiekjes tentoon te stellen. Met een resolutie van 1.080 bij 2.340 pixels ogen teksten uitstekend leesbaar en foto’s superscherp. Ook komt de pixeldichtheid boven de magische grens van 400 pixels per inch uit (met een score van 403 ppi), wat het gedetailleerde en kleurrijke beeld verklaart. Het grootste nadeel heeft betrekking op de in-display vingerafdrukscanner. Die heeft soms moeite met scannen, maar dat gebeurt zelden.

©Wesley Akkerman

Samsungs eigen processor

Onder de motorkap zit Samsungs eigen Exynos 1380-processor, met acht kernen waarvan vier geklokt zijn op maximaal 2,4 GHz. Daarmee is de A54 5G net even wat capabeler dan de A34 5G. Je hebt de keuze uit toestellen met 128 of 256 GB opslagruimte, en allebei beschikken ze over 8 GB werkgeheugen. Mocht die opslagruimte niet genoeg zijn, dan kun je de ruimte uitbreiden met een microSD-kaart. Hoewel de processor niet razendsnel is, functioneert die prima voor dagelijkse taken. Denk aan TikTok- en YouTube-video’s bekijken, whatsappen en natuurlijk browser en e-mailen.

Mocht je van gamen houden, dan zit je ook met de Samsung Galaxy A54 5G goed. Toegegeven, je kunt de verschillende Android-titels niet op het hoogste grafische niveau spelen. Maar met medium instellingen lukt het om zonder gestotter of andere problemen je favoriete games te spelen. Nemen de minimale eisen voor games toe, dan loop je wel snel tegen beperkingen aan. Ook heeft het toestel soms moeite met multitasking en bijvoorbeeld het openen van de camera-app. De processor is redelijk streng begrensd, dus vraag er niet te veel van en doe niet te veel tegelijkertijd.

Net als de Samsung Galaxy A34 5G beschikt de A54 5G over een accu met een vermogen van 5.000 mAh. Gek genoeg presteert dit iets duurdere model minder goed. De processor is niet veeleisend en biedt niet zo heel veel kracht, dus zou die in theorie weinig van de accu moeten vragen. Aan het eind van de dag heb je meestal minder dan 50 procent energie over, waardoor je de twee dagen niet redt. Opladen gaat met maximaal 25 watt ook vrij langzaam – dat kan soms tot twee uur duren. Er is geen optie voor draadloos opladen; die functie legt Samsung weg voor de premium modellen.

Nieuwste Android- en OneUI-versies

Qua software zit het dan weer helemaal goed met de Samsung Galaxy A54 5G. Net als het goedkopere broertje treffen we hier de nieuwste versies van Android (Android 13) en OneUI (OneUI 5.1) aan. Over het algemeen reageert de software lekker snel en de interface heerlijk soepel (dankzij dat scherm dat tot 120 Hz kan gaan). Houd er rekening mee dat er redelijk wat apps vooraf geïnstalleerd worden, maar een groot deel daarvan kun je gelukkig verwijderen. Dat neemt niet weg dat het een vervelende aangelegenheid blijft, dat fabrikanten dit soort dingen doen.

Samsung staat inmiddels bekend om het fijne updatebeleid. En voor de Samsung A54 5G geldt hetzelfde als de A34 5G: beide toestellen kunnen rekenen op vier jaar lang Android-upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates. Dat betekent dat je dus Android 17 voorgeschoteld krijgt wanneer die upgrade in 2026 eenmaal verschijnt. De beveiligingspatch werd tijdens de reviewperiode geüpdatet van 1 februari naar die van 1 april, en dat is goed om te zien. Samsung neemt het Android-beveiligingsniveau van je smartphone dus zeer serieus.

Camera met veel nadruk op kleur

De cameramodule is – ten opzichte van zijn voorganger – opgeschoond en verbeterd. De dieptecamera is verdwenen (maar dat is geen probleem), terwijl de hoofdcamera een upgrade heeft gekregen naar een 50 megapixelsensor. Net als met veel andere camerasystemen van Samsung ogen foto’s en video’s behoorlijk verzadigd, maar dat levert wel enorm kleurrijke en heldere foto’s met een mooi contrast op. Heel natuurlijk oogt het niet, maar voor posts op social media is dat ook niet altijd nodig. Foto’s kunnen echt van het scherm spatten door dit systeem.

Als je van een meer realistische weergave houdt, ben je bij Samsung dus aan het verkeerde adres en kun je beter even verder kijken. Door die hoge verzadiging kunnen er nog weleens vlekken ontstaan, waarin kleuren onnatuurlijk samenkomen, en dat wil je niet. Daarnaast is er nog een ultragroothoeklens van 12 megapixel, die veel detail opoffert om volledig de focus op kleuren te kunnen leggen. Dat is zonde, omdat bepaalde foto’s dan niet helemaal tot hun recht komen. Ook is het zo dat de randen van de foto’s meebuigen en niet volledig worden gecorrigeerd.

Dan werpen we nog even een blik op de macrolens en selfiecamera. De eerstgenoemde is perfect in staat close-ups van allerlei objecten te maken, maar kan de randen soms net even te wazig maken, waardoor er dus wederom wat details wegvallen. De selfiecamera, van 32 megapixel heeft de neiging om details op het gezicht weg te vegen of glad te strijken. Het kan zijn dat je bepaalde oneffenheden of misschien wel sproeten mist, omdat de camera die wegpoetst. Ook ogen bepaalde kleuren te verzadigd, waardoor er een onnatuurlijk beeld kan ontstaan als je let op huids- en haarkleur.

Samsung Galaxy A54 5G kopen of niet?

Daar waar we de Samsung Galaxy A34 5G nog vol enthousiasme kunnen aanbevelen – zeker voor die prijs – hebben we wat meer moeite met de A54 5G. Het toestel heeft een fantastisch premium oledscherm, fijne software en een hulpvaardige hoofdcamera, maar schiet tekort op het gebied van de processor, accuduur, behuizing en een over het algemeen bemoeizuchtig camerasysteem dat veel nadruk legt op kleur en minder op details. 450 euro is niet ontzettend duur, maar voor 100 euro minder kun je wellicht beter toch de Galaxy A34 5G overwegen.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.