Als je niet meer dan 450 euro aan een smartphone wilt uitgeven, kan de Samsung Galaxy A54 5G een puike kandidaat zijn voor je volgende telefoon. Er is een aantal kanttekeningen waar je rekening mee moet houden, en die kunnen aanzienlijke obstakels vormen.

Als je de Samsung Galaxy A54 5G naast de Samsung Galaxy A34 5G zou leggen, zie je op het eerste gezicht geen verschillen. En je voelt ze ook niet echt. Daarom delen beide smartphones dezelfde nadelen als het aankomt op de materialen die Samsung heeft gebruikt. Rondom het scherm zitten relatief dikke schermranden, die opvallen tijdens het dagelijks gebruik. Daarnaast voelt de plastic achterkant wat goedkoop aan omdat die flexibel is. Je kunt het toestel gevoelsmatig net te ver buigen. Qua ontwerp doen beide smartphones niet onder voor de Galaxy S23-lijn.

Samsung Galaxy A54 5G met 120Hz-scherm

Met een oledscherm van 6,4 inch is de Samsung Galaxy A54 5G net even wat kleiner dan de eerdergenoemde A34 5G. In vergelijking met de Samsung Galaxy S23 is-ie 0,3 inch groter. Net als op dat toestel heeft de A54 5G een variabele verversingssnelheid tot 120 Hz. Dat betekent dat het toestel zelf het aantal benodigde frames kan berekenen. Voorgaande en andere goedkopere toestellen hebben ook 120Hz-schermen, maar die verversingssnelheid staat vast. Je moet zelf kiezen: of 60 Hz of 120 Hz. De Pixel 7a biedt overigens maximaal 90 Hz aan verversing.

De kleuren ogen ontzettend mooi en rijk, het scherm kan zeer helder worden ingesteld (tot 1.000 nits) en de kijkhoek is breed genoeg om je vakantiekiekjes tentoon te stellen. Met een resolutie van 1.080 bij 2.340 pixels ogen teksten uitstekend leesbaar en foto’s superscherp. Ook komt de pixeldichtheid boven de magische grens van 400 pixels per inch uit (met een score van 403 ppi), wat het gedetailleerde en kleurrijke beeld verklaart. Het grootste nadeel heeft betrekking op de in-display vingerafdrukscanner. Die heeft soms moeite met scannen, maar dat gebeurt zelden.

©Wesley Akkerman

Samsungs eigen processor

Onder de motorkap zit Samsungs eigen Exynos 1380-processor, met acht kernen waarvan vier geklokt zijn op maximaal 2,4 GHz. Daarmee is de A54 5G net even wat capabeler dan de A34 5G. Je hebt de keuze uit toestellen met 128 of 256 GB opslagruimte, en allebei beschikken ze over 8 GB werkgeheugen. Mocht die opslagruimte niet genoeg zijn, dan kun je de ruimte uitbreiden met een microSD-kaart. Hoewel de processor niet razendsnel is, functioneert die prima voor dagelijkse taken. Denk aan TikTok- en YouTube-video’s bekijken, whatsappen en natuurlijk browser en e-mailen.

Mocht je van gamen houden, dan zit je ook met de Samsung Galaxy A54 5G goed. Toegegeven, je kunt de verschillende Android-titels niet op het hoogste grafische niveau spelen. Maar met medium instellingen lukt het om zonder gestotter of andere problemen je favoriete games te spelen. Nemen de minimale eisen voor games toe, dan loop je wel snel tegen beperkingen aan. Ook heeft het toestel soms moeite met multitasking en bijvoorbeeld het openen van de camera-app. De processor is redelijk streng begrensd, dus vraag er niet te veel van en doe niet te veel tegelijkertijd.

Net als de Samsung Galaxy A34 5G beschikt de A54 5G over een accu met een vermogen van 5.000 mAh. Gek genoeg presteert dit iets duurdere model minder goed. De processor is niet veeleisend en biedt niet zo heel veel kracht, dus zou die in theorie weinig van de accu moeten vragen. Aan het eind van de dag heb je meestal minder dan 50 procent energie over, waardoor je de twee dagen niet redt. Opladen gaat met maximaal 25 watt ook vrij langzaam – dat kan soms tot twee uur duren. Er is geen optie voor draadloos opladen; die functie legt Samsung weg voor de premium modellen.

Nieuwste Android- en OneUI-versies

Qua software zit het dan weer helemaal goed met de Samsung Galaxy A54 5G. Net als het goedkopere broertje treffen we hier de nieuwste versies van Android (Android 13) en OneUI (OneUI 5.1) aan. Over het algemeen reageert de software lekker snel en de interface heerlijk soepel (dankzij dat scherm dat tot 120 Hz kan gaan). Houd er rekening mee dat er redelijk wat apps vooraf geïnstalleerd worden, maar een groot deel daarvan kun je gelukkig verwijderen. Dat neemt niet weg dat het een vervelende aangelegenheid blijft, dat fabrikanten dit soort dingen doen.

Samsung staat inmiddels bekend om het fijne updatebeleid. En voor de Samsung A54 5G geldt hetzelfde als de A34 5G: beide toestellen kunnen rekenen op vier jaar lang Android-upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates. Dat betekent dat je dus Android 17 voorgeschoteld krijgt wanneer die upgrade in 2026 eenmaal verschijnt. De beveiligingspatch werd tijdens de reviewperiode geüpdatet van 1 februari naar die van 1 april, en dat is goed om te zien. Samsung neemt het Android-beveiligingsniveau van je smartphone dus zeer serieus.

Camera met veel nadruk op kleur

De cameramodule is – ten opzichte van zijn voorganger – opgeschoond en verbeterd. De dieptecamera is verdwenen (maar dat is geen probleem), terwijl de hoofdcamera een upgrade heeft gekregen naar een 50 megapixelsensor. Net als met veel andere camerasystemen van Samsung ogen foto’s en video’s behoorlijk verzadigd, maar dat levert wel enorm kleurrijke en heldere foto’s met een mooi contrast op. Heel natuurlijk oogt het niet, maar voor posts op social media is dat ook niet altijd nodig. Foto’s kunnen echt van het scherm spatten door dit systeem.

Als je van een meer realistische weergave houdt, ben je bij Samsung dus aan het verkeerde adres en kun je beter even verder kijken. Door die hoge verzadiging kunnen er nog weleens vlekken ontstaan, waarin kleuren onnatuurlijk samenkomen, en dat wil je niet. Daarnaast is er nog een ultragroothoeklens van 12 megapixel, die veel detail opoffert om volledig de focus op kleuren te kunnen leggen. Dat is zonde, omdat bepaalde foto’s dan niet helemaal tot hun recht komen. Ook is het zo dat de randen van de foto’s meebuigen en niet volledig worden gecorrigeerd.

Dan werpen we nog even een blik op de macrolens en selfiecamera. De eerstgenoemde is perfect in staat close-ups van allerlei objecten te maken, maar kan de randen soms net even te wazig maken, waardoor er dus wederom wat details wegvallen. De selfiecamera, van 32 megapixel heeft de neiging om details op het gezicht weg te vegen of glad te strijken. Het kan zijn dat je bepaalde oneffenheden of misschien wel sproeten mist, omdat de camera die wegpoetst. Ook ogen bepaalde kleuren te verzadigd, waardoor er een onnatuurlijk beeld kan ontstaan als je let op huids- en haarkleur.

Samsung Galaxy A54 5G kopen of niet?

Daar waar we de Samsung Galaxy A34 5G nog vol enthousiasme kunnen aanbevelen – zeker voor die prijs – hebben we wat meer moeite met de A54 5G. Het toestel heeft een fantastisch premium oledscherm, fijne software en een hulpvaardige hoofdcamera, maar schiet tekort op het gebied van de processor, accuduur, behuizing en een over het algemeen bemoeizuchtig camerasysteem dat veel nadruk legt op kleur en minder op details. 450 euro is niet ontzettend duur, maar voor 100 euro minder kun je wellicht beter toch de Galaxy A34 5G overwegen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.