Er werd lang reikhalzend uitgekeken naar de Photoshop voor de iPad. Met name de ‘desktop-waardige’ versie, die Adobe een tijd terug aankondigde. In 2019 verscheen deze eindelijk. Maar helaas: veel van de desktop-features ontbraken. Dat is langzaam aan goed aan ’t komen! Hier leggen we uit hoe objecten uitknippen in Photoshop voor iPad werkt.

Photoshop voor de iPad is bedoeld als een van die vlaggenschip-apps voor de iPad. Direct na de eerste release in 2019 heerste er vooral een gevoel van deceptie onder de ‘early adopters’. Immers: Adobe had een volledige desktop-equivalent belooft. Wat uiteindelijk geleverd werd, was een alleraardigste mobiele fotobewerker. Maar niet eentje die zonder meer over alle features van de desktop-versie beschikte. 

Gelukkig sleutelt Adobe continu aan de iPad-versie voor Photoshop en langzaam aan sijpelen steeds meer functies van de desktop-versie door naar de iPad-versie. Mogelijk zal dit proces alleen maar gaan versnellen nu zowel de desktops als iPads van dezelfde ARM-gebaseerde SoC’s gebruik maken. Sterker nog: in de iPad van 2021 tref je exact dezelfde SoC (de Apple M1) aan als in bijvoorbeeld de iMac.

Photoshoppen zonder menubalk

Wat in ieder geval opvalt na starten van Photoshop op de iPad en openen van een foto (dat doe je in het startscherm door linksonder op Importeren te tikken of klikken, en dan voor Foto’s te kiezen), is het ontbreken van een menubalk. Juist voor het toch wel complexe en feature-rijke Photoshop is dat eigenlijk een vrij onontbeerlijk hulpmiddel, zeker voor beginners. 

Nu word je gelijk in het diepe gegooid en moet je de betekenis van de pictogrammen in de diverse werkbalken doorgronden. Is te doen, maar zorgt wel voor een (onnodig) stijle leercurve. De filosofie van Adobe is echter dat hun app zonder menubalk moet functioneren, dus dat onderdeel verwachten we eigenlijk ook niet meer.

Objectselectie op iPad

©PXimport

We focussen in dit artikel op een recent geïntroduceerde functionaliteit: het automatisch selecteren van een object. In de praktijk blijkt dit vaak verrassend goed te werken en het scheelt een hele hoop tijd ten opzichte van het van punt tot punt handmatig selecteren van een object.

Om automatisch een object te selecteren is het zaak om eerst deze modus in het selectiegereedschap te kiezen. Tik daarvoor op het kleine driehoekje rechtsonder in de selectieknop in de verticale knoppenbalk recht. In het menu dat daarop opent klik je dan op Objectselectie. 

In de geopende foto (je had er net toch een geopend vanaf je fotorol…?) sleep je vervolgens een rechthoek om het te selecteren object heen. In de meeste gevallen wordt nu het object automatisch herkend en geselecteerd. Dat kost eigenlijk geen wachttijd!

Bijknippen

Controleer nauwgezet of het object helemaal naar wens is geselecteerd. In ons voorbeeld is dat nagenoeg het geval. Wel blijkt enig finetunen voor wat kleine onderdelen nodig. Zo zijn twee van de ‘blaadjes’ van onze paddenstoel niet meegenomen in de autoselectie. Lossen we rap op.

Standaard is in het selectiegereedschap de ‘single’-selectiemethode geactiveerd. Klik op het knopje eronder voor additieve selectie. Sleep in die modus om het toe te voegen onderdeel. Klaar. We herhalen dit voor ons andere ‘blaadje’. En ook een stip aan de rand moet bij nadere beschouwing nog meegenomen worden. Allemaal snel geregeld, veel sneller dan handmatig selecteren.

©PXimport

Ongewenste onderdelen deselecteren

Dan is er nog een probleempje met een teveel geselecteerd onderdeel, linksboven op de hoed van de paddenstoel. Daar is een klein stukje van de gele bloem erachter meegenomen. Gelukkig weer geen drama. Kies in de selectie-knoppebalk nu voor de deselecteer-modus, het derde knopje van bovenaf gezien. Sleep een rechthoek over het te deselecteren onderdeel en ook dit probleem is opgelost. 

Zet dan in de knoppenbalk de selectiemodus weer op single (bovenste knopje) om klaar te zijn voor een volgende keer dat je deze tool gebruikt.

©PXimport

Object uitsnijden

We beschikken nu over een perfect geselecteerde paddenstoel. Die kun je kopiëren (optie te vinden na een klik op de … in de rechter knoppenbalk) en vervolgens elders plakken. Of je maakt er een schone uitsnede van. Da’s heel makkelijk! 

Klik in de zwevende horizontale knoppenbalk onderin beeld eerst op de knop Omkeren. Klik of tik dan op Wissen en alleen de selectie blijft over, op een transparante achtergrond. Om het geheel beter te kunnen beoordelen, klik je op de knop (wederom in de zwevende knoppenbalk) Deselecteren.

©PXimport

Exporteren als PNG

Om de uitsnede te bewaren als (bijvoorbeeld) transparante png, tik of klik je op de exportknop rechtsboven in beeld. Tik dan op Publiceren en exporteren. Selecteer als bestandsformaat PNG (dit ondersteunt transparantie) en als Bestandsgrootte voor Klein. Omdat PNG verliesvrij werkt, gaat ook dan geen detail door compressie verloren. 

Wel duurt het wat langer om het bestand te bewaren, maar da’s wat ons betreft geen probleem. Klik op Exporteren en kies een opslaglocatie, bijvoorbeeld Bewaar afbeelding voor je filmrol.

Verkleinen of vergroten

Eventueel kun je de afbeelding eerst nog verkleinen (en eventueel uitsnijden), bijvoorbeeld om als knop te gebruiken op je website of blog. Verkleinen van de afbeelding doe je door op de tandwielknop rechtsboven te tikken. Tik dan op Afbeeldingsgrootte en geef de gewenste afmetingen in de daarvoor bestemde velden op. 

Kies als verkleiningsmethode onder Modus voor ofwel Automatisch ofwel Details behouden. Die laatste optie levert – zo leert de ervaring inmiddels – erg goede resultaten bij steviger vergrotingen van een afbeelding. Goed om te weten als je eens een stuk uit een foto hebt gesneden, die je later toch nog (vrij) scherp wilt afdrukken of laten afdrukken. 

De mate van succes is natuurlijk wel gekoppeld aan enig realisme. Een foto van 320 x 200 pixels zal nooit haarscherp worden door deze op te blazen naar 12 megapixel-formaat. Maar van bijvoorbeeld 8 megapixel naar 10 of 12 gaat vaak verrassend goed!

Er is heel veel mogelijk met Photoshop op de iPad. Wat sowieso opvalt is dat het allemaal razendsnel werkt, en dat op ‘slechts’ een tablet. Fotobewerking onderweg was nog nooit zo bereikbaar als nu. 

Hoewel bedoeld voor ‘vingergebruik’ werkt de app eigenlijk net wat lekkerder in combinatie met een muis. Of een Pencil voor het nauwkeuriger werk en (of) creatieve tekenwerk. Wat dat betreft is de iPad zelfs te prefereren boven een traditionele computer!

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.