Er zijn tegenwoordig veel verschillende clouddiensten, waardoor je wellicht door de bomen het bos niet meer ziet. Welke diensten zijn de moeite waard? We bespreken ze in dit artikel.

Wat zijn de Top 8 beste gratis clouddiensten?

Lees verder voor alle features en de pluspunten en minpunten van deze acht gratis clouddiensten.

In welk scenario kun je beter een clouddienst met veel opslagruimte gebruiken, welke dienst laat je het beste met andere samenwerken en welke opslagruimte werkt het beste onder Linux? Om een antwoord te geven op deze vragen, onderwierpen wij iCloud, Box, Dropbox, Google Drive, Microsoft OneDrive, MediaFire, SpiderOak, Mega, aan een test. Iedere besproken dienst kent sterke en zwakke punten.

Om na te gaan wat de beste cloudopslagdienst voor jou is, kun je het beste even na gaan welke apparaten je doorgaans gebruikt. En belangrijker: welk platform draaien deze apparaten? Voor smartphone of tablet is dat Android en iOS (iPadOS). Je pc of laptop kan zowel Linux, MacOS als Windows draaien. Een Chromebook draait weer ChromeOS. Is er een app voor de platforms die je gebruikt? Of volstaat de webinterface?

iCloud

Als je gebruikmaakt van een iPad, iPhone, iPod Touch of Mac, kom je al snel bij het in het Apple besturingssysteem geïntegreerde iCloud. De dienst is ook beschikbaar voor Windows. Om je iCloud te bekijken, kun je gebruikmaken van de website. Apple biedt standaard gratis 5GB opslagruimte, maar als je wilt kun je upgraden.

iCloud biedt opslagruimte voor foto's en documenten die je tussen verschillende apparaten wilt delen. Ook kunnen de instellingen van apparaten worden geback-upt in iCloud, wat handig is als je een upgrade wilt doen of het apparaat door een nieuwere versie van een apparaat. Met back-up worden ook appinstellingen opgeslagen.

De webinterface van iCloud zou op iedere browser moeten werken. Je kunt iCloud met Microsoft Outlook synchroniseren voor e-mail, contactenlijsten en de agenda, maar daarvoor heb je wel een iCloud e-mailaccount nodig.

Het gebruik van iCloud op Mac is eenvoudig, aangezien het al ingebouwd zit. Voor gebruik op Windows zul je het iCloud Control Panel moeten downloaden. Zodra het Control Panel is gedownload en geïnstalleerd, zul je het eerst moeten vertellen wat het gaat synchroniseren voordat het gebeurt. Eenmaal ingesteld, gebeurt het in het vervolg automatisch.

iCloud voorziet niet in het ad-hoc opslaan van documenten in Windows of Linux. Ook kun je via iCloud geen muziekbestanden met anderen delen.

©PXimport

Box

Box bestaat al jaren en profileert zich inmiddels als zakelijk platform gericht op samenwerken. Met een gratis account kun je 10GB opslaan. Bedrijven kunnen daarnaast nog kiezen voor een Business-, Business Plus- of Enterprise-versie. Voor alle mobiele platforms is een app verkrijgbaar en op Windows en Mac computers kun je de client Box Sync downloaden.

Box Sync werkt anders dan andere besproken diensten. Hoewel Box met iedere map kan synchroniseren, zul je de map eerst naar de bureaubladmap 'My Box Files' moeten slepen. Dan pas begint de synchronisatie. Wanneer je vervolgens aanpassingen doet aan de map, worden ze ook in de bureaubladmap gedaan. Je kunt ook vanaf elders gedeelde mappen naar 'My Box Files' synchroniseren.

De echte focus van Box ligt zoals gezegd op samenwerken. Een voorbeeld hiervan is toegang tot bestanden met meerdere gebruikers. Als een groep Box gebruikt, zien ze elkaars updates, kunnen ze elkaar becommentariëren, aanpassingen doen en vind-ik-leuks uitdelen. Daarnaast kun je aanpassen wat anderen wel en niet mogen en toegang tot bestanden beperken.

Box uploads gaan vrij snel omdat Box een upload-accelerator toepast die veel weg heeft van een content distributienetwerk. Dit betekent dat bestanden die je upload naar Box eerst op een regionale server worden opgeslagen voordat ze later naar de daadwerkelijke Box-servers worden verstuurd.

Box is niet bedoeld als online back-upsysteem, maar richt zich meer op het delen van bestanden met devices en mensen. Voor dat doel is het uitstekend geschikt.

©PXimport

Dropbox

Dropbox is intussen synoniem komen te staan voor een cloudopslagdienst. In de kern is Dropbox een plek in de cloud waar je bestanden kwijt kunt. Dat kunnen documenten zijn, maar ook muziek, video's of foto's. Het is een ideaal concept om bestanden vanaf je thuis- of werkcomputer ook met mobiele apparaten te delen.

Het gratis Dropbox biedt meer dan alleen storage. De dienst biedt apps voor Windows, Mac, Linux, iOS, Android, BlackBerry en Kindle Fire. Er is een third-party app voor Windows Phone en op BlackBerry 10 is het standaard al geïnstalleerd.

Binnen Dropbox is versie-tracking van toepassing zodat je precies ziet wie welke veranderingen heeft doorgevoerd en je in staat bent om naar een eerdere versie terug te keren. De versiehistorie beslaat 30 dagen bij een document of ander type bestand.

Dropbox werkt door een map op je computer aan te maken en de inhoud daarvan met de cloud te delen. Die cloud synchroniseert weer met de devices waarop je Dropbox geïnstalleerd hebt staan. Je kunt ook bij je eigen Dropbox komen door naar de website te navigeren.

Dropbox biedt naast de gratis versie met 2GB aan opslag ook een pluspakket. Dit levert je 2 TB (oftewel 2000 GB) aan opslagruimte op. 

Er is een zakelijke versie beschikbaar die 3 TB aan opslag en versiehistorie biedt en meer toegangsopties kent voor 15 euro per maand, per gebruiker. 

©PXimport

Google Drive

Google Drive ontstond ooit als afgeleide van Google Docs; een plek die vooral bedoeld was om gedeelde documenten op te slaan. Daar kun je het nu nog steeds voor gebruiken, al zijn de opties intussen veel talrijker.

Bij de installatie van Drive op Windowskrijg je de mogelijkheid om een heel officepakket erbij te installeren dat samenwerkt met de cloud. Op andere platforms wordt alleen een losse Drive-app geïnstalleerd. Toegang is ook mogelijk via een browser en ook daarmee werkt het platform hecht samen met de Docs-functionaliteit.

Nadeel bij Drive is dat gebruikers niet automatisch worden uitgelogd bij het beëindigen van een browsersessie, wat een securityrisico betekent als je weleens van een gedeelde pc of tablet gebruik maakt.

De werking van Drive is in de meeste opzichten gelijk aan die van andere besproken diensten, al geeft Google wel 15GB gratis weg bij het aanmaken van een account. Deze opslagruimte deel je overigens met Gmail, als je dat hebt. Voor bedrijven is er Google Apps for Business waar je onbeperkte opslag voor een account kunt krijgen.

Het moet opgemerkt worden dat Google de bestanden die je opslaat in Drive doorspit om je op basis daarvan gepersonaliseerde advertenties te kunnen tonen. Andersom werkt dit ook weer positief voor de zoekfunctie in Drive, die zeer effectief functioneert. Drive werkt snel en biedt als voordeel ten opzichte van andere diensten dat je van bestanden een preview kunt opvragen.

©PXimport

Microsoft OneDrive

Iedereen met een Microsoft-account beschikt al over OneDrive. Dus of je nu gebruikmaakt van een Windows Phone, een Xbox, Skype of Outlook.com; je kunt direct aan de slag met de opslagdienst.

Microsoft OneDrive kent vele toepassingen. Het is geschikt om bestanden te delen, om mappen te synchroniseren en om te back-uppen naar de cloud. Voor Windows Phone en Windows-tablets geldt dat foto's al in OneDrive worden opgeslagen en dat de client al staat ingesteld. Voor de besturingssystemen Mac, Android en iOS (en natuurlijk Windows 7, 8, 10 en 11) geldt dat je een client kunt downloaden die je automatisch bestanden - bijvoorbeeld foto's - laat synchroniseren.

OneDrive integreert hecht met vele Microsoft-applicaties, waaronder ook Office. Voor bedrijven is er een zakelijke versie die naast Office 365 ook met SharePoint werkt en een cloudgebaseerde bibliotheek biedt voor zakelijke documenten en collaboration faciliteert.

Gebruikers krijgen binnen OneDrive gratis 5GB. Gebruikers van Office 365 krijgen voor 7 euro per maand 1TB opslagruimte. Er is ook een abonnement beschikbaar voor 2 euro per maand, daarvoor krijg je 100GB.

©PXimport

Mediafire

MediaFire is een cloudopslagplek die zich voornamelijk richt op het delen van mediabestanden. Zo kun je muziek en video direct vanaf de website streamen. Er zijn helaas wel beperkingen. Zo worden sommige bestandsformaten niet herkend of niet ondersteund. Ook gaan uploads trager dan bij andere diensten, zo blijkt uit onze tests.

MediaFire laat je een publieke link aanmaken voor bestanden die gebruikers kunnen streamen vanaf de website. Ook kun je een link voor je eigen website aanmaken waar andere gebruikers bestanden naartoe kunnen sturen. Tot 10GB is de dienst gratis, daarna lopen prijzen op tot 40 dollar per maand voor 100TB.

Voor zakelijke gebruikers biedt MediaFire custom branding, zodat je een eigen logo voor de dienst kunt gebruiken en ook de widgets kunt aanpassen. Betalende gebruikers kunnen daarnaast hele mappen uploaden, in plaats van alleen losse bestanden.

MediaFire kent apps voor Windows, Mac, Android, iOS en Linux.

©PXimport

SpiderOak

SpiderOak richt zich vooral op privacy. Volgens het bedrijf is de dienst zo veilig dat ook zij geen enkel zicht hebben op de data. Volgens SpiderOak zelf is de dienst zo veilig dat de NSA er nooit in zal kunnen breken. Helaas kon ik dat niet van de NSA bevestigd krijgen.

Op bestanden die naar SpiderOak geüpload worden, vindt tijdens de upload en binnen de storage versleuteling plaats. Een nadeel van dit hoge niveau van beveiliging is dat er geen password recovery bestaat. Als je het wachtwoord kwijtraakt, heb je pech. Zonder wachtwoord blijft je data voor eeuwig achter slot en grendel.

SpiderOak biedt een gratis proefversie van 21 dagen aan met 150GB aan opslag. De duurste optie is 5TB voor 29 dollar. Je kunt de dienst gebruiken voor back-up, maar daarmee wordt het wel zeer prijzig bij grote hoeveelheden data.

Voor veel gebruikers is vooral veilige opslag in de cloud belangrijk. SpiderOak biedt apps voor Linux, Windows, Mac, Android en iOS. Werk je met een ander besturingssysteem dan kun je de website gebruiken, maar die kent de nodige beperken.

Zo kun je via de browserinterface geen bestanden uploaden en is er geen preview-functie voor bestanden in de SpiderOak Hive-map. Ook voor bestanden die buiten deze map zijn geplaatst is helaas vaak geen preview beschikbaar.

©PXimport

Mega

Mega is een project van internetondernemer Kim Dotcom. Het lijkt in bepaalde opzichten op zijn voorganger, het ter ziele gegane Megaupload, maar het cloudaspect is bij Mega veel meer aanwezig.

Dat de dienst uit de koker van Dotcom komt, maakt hem eigenlijk al de moeite waard om uit te proberen. Dotcom staat bekend om zijn inzet voor het vrije internet, en Mega is daar een goed voorbeeld van. Privacy is erg belangrijk - zo het het uit privacyoverwegingen zelfs niet mogelijk een nieuw wachtwoord aan te vragen, wachtwoord kwijt betekent bestanden kwijt. Gevaarlijk, maar wel zo veilig.

In de praktijk werkt Mega hetzelfde als andere diensten. Up- en downloaden van bestanden is een fluitje van een cent, een account is zo aangemaakt en ook het delen van bestanden is zo gebeurd. Mega werkt ook aan verschillende (bèta-) zijprojecten, zoals een contactenlijst en een veilige chatmogelijkheid.

Een ander groot voordeel van Mega is de opslagcapaciteit. Je krijgt altijd 50GB gratis, veel meer dan bij concurrerende diensten. Voor nog geen dertig euro per maand heb je bovendien 16TB opslagruimte.

©PXimport

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.