ID.nl logo
Bestanden delen tussen pc, smartphone en tablet
© Reshift Digital
Huis

Bestanden delen tussen pc, smartphone en tablet

Tegenwoordig bepalen we zelf waar en wanneer we met welk apparaat werken. Soms is dat een pc, soms een tablet of smartphone. Dat gaat prima, zolang we de bestanden hebben die we nodig hebben. Daarom is het belangrijk om te kijken naar manieren om bestanden tussen apparaten uit te wisselen.

Tip 01: Online opslag

Een handige manier om je bestanden altijd bij de hand te hebben, is door een cloudopslagdienst te gebruiken. Om bestanden snel tussen apparaten uit te wisselen, maar ook om ze altijd en overal bij je te hebben, ongeacht met welke computer of welk apparaat je werkt. Gebruik je de browser, dan is de opslag via een willekeurige computer te benaderen.

Installeer je een programma op je pc of Mac, dan zijn de bestanden net zo eenvoudig te bereiken als wanneer ze in een lokale map staan.

Tot slot bestaat er uiteraard ook een app voor je smartphone of tablet. Bij de bekende dienst Dropbox krijg je twee gigabyte opslagruimte gratis. Dat lijkt tegenwoordig wat weinig, maar daar kun je heel wat bestanden in kwijt.

Heb je meer ruimte nodig, dan kun je een abonnement afsluiten. Een terabyte kost momenteel ongeveer tien euro per maand.

©PXimport

Tip 01 Dropbox is handig om bestanden tussen apparaten uit te wisselen.

©PXimport

Tip 02 Met het gratis programma kun je lokaal bij je online opslagruimte.

Tip 02: Lokaal beschikbaar

De online-opslagruimte die je van Dropbox krijgt, is net zo eenvoudig te gebruiken als een willekeurige lokale map van je eigen computer. Hiervoor gebruik je het gratis programma dat op de website www.dropbox.com te vinden is. Na de installatie meld je je aan met je accountgegevens van Dropbox. Heb je die nog niet, dan kun je je ter plekke registreren. Klik na het aanmelden liefst even op Geavanceerde instellingen. Standaard is je Dropbox-opslagruimte bereikbaar als een map onder je eigen gebruikersnaam (bijvoorbeeld C:\Gebruikers\Kees\Dropbox). Je kunt dit hier nog wijzigen in een andere map, zoals het kortere C:\Dropbox. Vanaf nu kun je bestanden eenvoudig van en naar je Dropbox-opslagruimte kopiëren of verplaatsen via Windows Verkenner (of Finder op een Mac) en hoef je niet per se meer naar de website te gaan.

©PXimport

Tip 03 Met de app heb je ook direct toegang tot je online bestanden.

Tip 03: Dropbox app

Voor smartphones en tablets is er een Dropbox-app in Apples App Store en in de Play Store voor Android. Ook op deze apparaten hoef je de website dus niet te bezoeken om je bestanden te benaderen. Van documenten, foto's en filmpjes krijg je alvast een preview te zien zodra je er eentje aantikt. Houd er wel rekening mee dat het bestand eerst moet worden gedownload, dus dat de inhoud niet meteen te zien is. Vervolgens kun je het bestand doorsturen naar een app, zoals een foto naar een fotobewerker, een tekstdocument naar een app als Word, of een filmpje naar een afspeel- of montage-app. Hiervoor tik je een keer op de voorvertoning zodat je een aantal pictogrammen te zien krijgt. Hieronder lichten we het toe voor Android en iOS.

Tip 04: Bestanden openen

Op een toestel met Android tik je in de Dropbox-app op het menu-pictogram (drie blokjes boven elkaar). Kies je de optie Openen met, dan zie je een rijtje apps waarmee dit specifieke bestandstype te openen is. Ga je voor de optie Exporteren, dan zie je de wat meer algemene apps, zoals een bestandsbeheerder om het bestand op te slaan en de mail-app om het bestand te versturen.

©PXimport

Op een iPhone of iPad tik je op het delen-pictogram (vierkantje met omhoog wijzende pijl erin). Hier zie je al direct een rijtje algemene apps zoals Bericht, Mail en Twitter om het bestand te versturen of te delen met anderen. Bij een foto of een filmpje zie je ietsje lager in het grijs een optie om het beeldmateriaal op te slaan in de filmrol. Ook vind je hier de optie Openen in, waarmee je het bestand rechtstreeks doorstuurt naar een app die speciaal voor dit bestandstype is bedoeld. Wat je hier te zien krijgt, hangt (net als op Android) af van welke apps jij geïnstalleerd hebt. Bestanden overzetten naar je pc werkt op dezelfde manier. Je slaat ze via de app of website op in je online-opslagruimte en pakt ze vervolgens op je pc of Mac weer op.

©PXimport

Tip 04 Open een bestand vanuit de Dropbox-app in een app naar keuze.

Tip 05: Opslagdiensten

Behalve Dropbox bestaan er nog veel meer online-opslagdiensten. Twee belangrijke zijn Google Drive en Microsoft OneDrive. Bij deze diensten krijg je een flinke hoeveelheid gratis opslag van maar liefst vijftien gigabyte. Net als bij Dropbox zijn er gratis apps beschikbaar voor je smartphone en je tablet, zodat je eenvoudig bestanden kunt openen. Het programma voor op je computer vind je hier en hier.

©PXimport

Tip 05 Ook bij Microsoft en Google kun je bestanden opslaan.

Deze twee diensten werken ongeveer op dezelfde manier als Dropbox. Het is dan ook vooral een persoonlijke keuze welke online-opslagdienst je het liefst gebruikt. Werk je bijvoorbeeld veel met Google-diensten en heb je een voorkeur voor Android-apparaten, dan is Google Drive een logische keuze. Wil je overal en altijd aan Office-documenten werken en heb je misschien ook nog een abonnement op Office 365, dan heeft de integratie met Microsofts OneDrive voordelen.

Heb je meer opslagruimte nodig dan een enkele aanbieder je gratis beschikbaar stelt? Dan kun je een abonnement afsluiten. Je kunt ook prima meerdere gratis opslagdiensten inzetten om zo je gegevens te spreiden.

Via een usb-kabel

Bestanden overzetten hoeft natuurlijk niet altijd via een online-opslagdienst of het thuisnetwerk te gebeuren. Uitwisselen tussen een computer en je smartphone of tablet kan ook rechtstreeks door gewoon een usb-kabel te gebruiken. Lekker makkelijk én veel sneller snel. Vooral met een Android-apparaat werkt dit zeer goed, je krijgt dan namelijk in Windows Verkenner netjes een extra schijf te zien. Zodoende kun je op je gemak door de mappen op je telefoon of tablet bladeren en bestanden heen en weer kopiëren of verplaatsen, gewoon zoals je dat van je pc gewend bent.

Documenten, muziek, foto's en films hoef je alleen maar in een herkenbare map neer te zetten, waarna je ze met je favoriete app oppakt. Wil je muziek, boeken of films via een usb-kabel naar je iPhone of iPad overzetten? Dan heb je daar het programma iTunes voor nodig.

©PXimport

Kopiëren via de kabel gaat makkelijk en snel.

Tip 06: Up- en download

Gebruik je een online-opslagdienst, dan moet je de bestanden wel eerst uploaden voordat je ze op een ander apparaat kunt downloaden. Vooral voor grote bestanden geldt dat je veel sneller klaar bent als je een snelle verbinding gebruikt. Thuis kan dat via je draadloze netwerk. Hoe dichter je bij de router zit, hoe sterker het signaal en dus hoe hoger de snelheid.

Een computer kun je eventueel met een netwerkkabel rechtstreeks met de router verbinden, dat werkt sneller dan draadloos. Ook op locatie scheelt het als er een draadloos netwerk beschikbaar is, zoals op kantoor of school. Via het mobiele datanetwerk up- en downloaden mag uiteraard ook. Vooral als jouw telefoon 4G ondersteunt, gaat dat razendsnel. Houd alleen wel je databundel in de gaten! Wacht liever tot je met een draadloos netwerk verbonden bent als je een krappe databundel hebt.

©PXimport

Tip 07: Netwerkopslag

Heb je bestanden in je thuisnetwerk op een computer of een NAS opgeslagen? Dan kun je ze ook rechtstreeks oppikken met je tablet of smartphone. Je hoeft ze niet eerst online te zetten, en je hebt ook geen usb-kabel nodig. Voor zowel iOS als Android bestaan veel bestandsbeheerders waarmee andere computers en opslagapparaten te benaderen zijn.

Afhankelijk van hoe je netwerk is ingericht, heb je een netwerkadres, gebruikersnaam en wachtwoord nodig om de netwerkopslag te benaderen.

©PXimport

Tip 07 Je kunt bestanden ook rechtstreeks vanuit het netwerk oppakken.

Gaat het om openbare bestanden, dus waar iedereen die op jouw thuisnetwerk zit zomaar bij mag, dan is aanmelden vaak niet nodig of gebruik je een gast-account. Voorbeelden van bestandsbeheerders zijn FileBrowser (Lite) voor iOS en ES File Explorer voor Android. In FileBrowser verschijnen op het tabblad Scan de beschikbare netwerkapparaten. Tik er eentje aan om verbinding te maken en meld je indien nodig aan met de gebruikersgegevens.

Verbinding maken kan ook via tabblad Lokaties door via het plusteken handmatig een netwerkapparaat in te voeren. In ES File Explorer tik je linksboven op de drie liggende streepjes. Kies Netwerk in het gelijknamige onderdeel. Tik op Scannen om het netwerk af te zoeken of gebruik het plusteken om handmatig een opslagapparaat in te voeren.

©PXimport

Tip 08: Kopiëren

Eenmaal 'binnen' op een netwerkapparaat, kun je met de apps uit de vorige tip op je gemak door de mappen bladeren waartoe je toegang hebt. Zie je niet wat je zoekt, dan is de kans groot dat je andere rechten aan dit account moet toekennen op de NAS of computer.

Bestanden van het netwerkapparaat naar je tablet of smartphone kopiëren (of andersom) werkt met beide apps eenvoudig. Bijvoorbeeld door even je vinger op een bestand gedrukt te houden, zodat er selectievakjes achter verschijnen. Op die manier kun je direct meerdere bestanden markeren. Tik op Kopieer (FileBrowser) of Kopiëren (ES File Explorer), ga in de app naar een ander apparaat en plak de geselecteerde bestanden daar in een map naar keuze.

Met beide apps kun je ook je online opslagruimte beheren door je met je account aan te melden bij diensten zoals Dropbox, OneDrive of Google Drive. Zo kopieer je nog makkelijker bestanden van de ene naar de andere plek.

Waar zijn de mappen?

Heb je een bestandsbeheerder zoals FileBrowser (zie tip 7) op jouw iPhone of iPad geïnstalleerd? Anders dan bij Android-apparaten zie je helaas geen mappenstructuur op je telefoon of tablet. Er is namelijk geen centrale schijf. In iOS heeft elke app een eigen stukje opslagruimte voor de opslag van bestanden. Het enige wat in de buurt van een 'gewone' map komt, is de filmrol waarin jouw foto's en films staan. Vandaar dat je vanuit bijvoorbeeld Dropbox of FileBrowser een bestand eigenlijk altijd direct doorstuurt naar een app die ermee overweg kan. Zoals documenten naar Word of Pages en e-books of pdf-bestanden naar iBooks.

Wil je een document of andere gegevens uit een app overzetten naar een ander apparaat? Dan kun je het meestal via het delen-pictogram in Dropbox opslaan. Synchroniseren van bestanden tussen Apple-apparaten onderling (iPhone, iPad, maar ook de Mac) en in beperkte mate met een Windows-pc, kan overigens ook via Apples eigen clouddienst genaamd iCloud.

©PXimport

Bestanden uitwisselen kan ook via iCloud.

Tip 09: Extern geheugen

Het geheugen van een smartphone of tablet is nogal beperkt vergeleken met de enorme opslagcapaciteit van de gemiddelde computer. Dan is het fijn als je niet al je bestanden altijd op je mobiele apparaat hoeft te bewaren en dat je er toch bij kunt zodra het nodig is. Een extern opslagmedium is ideaal om een lading extra bestanden met je mee te nemen. Alleen, hoe kom je bij die bestanden?

Een usb-stick past helaas niet in een smartphone of tablet. Of toch wel? SanDisk heeft speciale usb-sticks bedacht met niet één maar twee aansluitingen. Aan het ene uiteinde zit een gewone usb-stekker, zodat je hem op jouw computer kunt aansluiten. Aan de andere zijde zit een stekker die past op je smartphone of tablet. De SanDisk Ultra Dual USB-drive heeft een micro-usb-stekker en is bedoeld voor Android-apparaten. De SanDisk iXpand heeft een Lightning-stekker en past op recente iPhones en iPads. Ze zijn beschikbaar in capaciteiten van 16, 32 en 64 gigabyte.

©PXimport

Tip 09 De SanDisk iXpand is een usb-stick speciaal voor iPhone en iPad.

Tip 10: USB On-The-Go

Heb je een Android-apparaat? Dan is het belangrijk dat je smartphone of tablet USB OTG (On The Go) ondersteunt. Die techniek maakt het mogelijk om een usb-stick te benaderen. Via de gratis app SanDisk Memory Zone kun je bestanden van en naar de usb-stick kopiëren (of verplaatsen) en back-ups maken. Voor Android is een usb-stick gewoon een extra schijf, je mag daarom ook gewoon je eigen favoriete bestandsbeheerder gebruiken. Met Apple-apparaten werkt het natuurlijk net weer even anders. Daarmee kun je de inhoud van een usb-stick niet zomaar opvragen. Hier kun je niet anders dan de gratis app SanDisk iXpand Sync inzetten.

Heb je een paar gave films op de usb-stick staan, maar is de opslagruimte van je iPhone of iPad bijna vol? Met de iXpand is dat geen enkel probleem. Je kunt de films gewoon bekijken terwijl ze op de usb-stick staan. Zijn er meerdere personen of apparaten waarmee je bestanden wilt delen? De SanDisk Connect Wireless Flash Drive is een usb-stick die je draadloos met acht Android- of Apple-apparaten gelijktijdig kunt gebruiken. Streamen van verschillende media kan ook, naar drie apparaten tegelijk.

▼ Volgende artikel
Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?
© Dennis
Huis

Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

Je zoekt een televisie in het budgetsegment. In de lagere prijsklassen is de term HDMI 2.1 vaak misleidend. Fabrikanten mogen de term soms gebruiken omdat de tv één specifieke feature ondersteunt (zoals ALLM), terwijl het paneel zelf technisch helemaal geen 120 Hz kan weergeven. Je koopt dan een tv met een 2.1-sticker, maar zonder het daadwerkelijke voordeel van vloeiend beeld. In dit segment is beeldkwaliteit altijd belangrijker dan het versienummer van de poort.

Je wilt alleen beter geluid via een soundbar. Vaak wordt gedacht dat je voor de beste geluidsoverdracht (eARC) per se een volledige HDMI 2.1-tv nodig hebt. Hoewel eARC officieel onderdeel is van de 2.1-specificaties, hebben veel fabrikanten deze functie ook toegevoegd aan televisies die verder gewoon op HDMI 2.0 draaien. Als je doel puur het doorsturen van Dolby Atmos-geluid is, is een volledige HDMI 2.1-poort dus geen harde eis, zolang eARC maar specifiek wordt vermeld.

Je kijkt puur films en series. Als je geen gamer bent, is er geen enkel scenario waarin HDMI 2.1 je kijkervaring verbetert. Het sluit een heleboel uitstekende oudere of goedkopere modellen uit die misschien wel een veel mooier OLED- of QLED-paneel hebben, maar niet de nieuwste aansluitingen. Beeldkwaliteit (zwartwaarden, kleur) wint het voor de filmkijker altijd van bandbreedte.

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

▼ Volgende artikel
Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?
© Wildlight Entertainment
Huis

Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Watch on YouTube

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.