In navolging van de 13 inch MacBook Pro heeft Apple onlangs ook de 15inch-uitvoering vernieuwd. Wij hebben de instapuitvoering voor je getest en gekeken wat Apple vernieuwd heeft.

Qua behuizing heeft Apple niets veranderd ten opzichte van de vorige uitvoering die op zijn beurt weinig verschilt van de eerste MacBook Pro met Retina-scherm uit 2012. Echt erg is dat niet, de MacBook Pro is een heel fraaie notebook. Wel is de nieuwe uitvoering 20 gram zwaarder, vermoedelijk door de iets grotere accu. Ook binnenin is weinig veranderd. In tegenstelling tot de 13inch-variant is Apple niet overgestapt op Intels Broadwell-processors en is de 15inch-uitvoering nog steeds gebaseerd op Haswell-processors. Lees ook: Apple iMac met Retina 5K-display - Bijna zo goed als zijn voorganger

©PXimport

De behuizing is exact hetzelfde als bij zijn voorganger.

Zelfde processor

Ons testexemplaar is de instapuitvoering met een 2,2GHz-processor en een SSD van 256 GB. Die processor is precies dezelfde Intel Core i7-4770HQ uit Intels Haswell-generatie die ook in de 2014-uitvoering zat, qua processorkracht win je dus niets met de nieuwe uitvoering. Vermoedelijk slaat Apple op de 15inch-uitvoering Broadwell over en zal de volgende uitvoering op de nog te verschijnen Skylake-architectuur gebaseerd zijn. Ook de standaardhoeveelheid RAM is met 16 GB hetzelfde en dit is direct het maximum. Naast de door ons geteste uitvoering is er ook een duurder model met een snellere processor, extra AMD Radeon R9 M370X grafische kaart en een grote SSD. Beide varianten kun je configureren met een snellere processor en een grotere SSD. Apple heeft de capaciteit van de accu licht verhoogt van 95 naar 99,Wh. Je kunt in de praktijk zo'n 8,5 uur werktijd uit de accu persen, ruim genoeg om een werkdag te overleven.

©PXimport

Het Retina-scherm heeft een goede inkijkhoek.

Retina-scherm

Aan het scherm heeft Apple niets gewijzigd en je krijgt hetzelfde 15 inch Retina-scherm. Het scherm gebruikt een IPS-paneel met een goede kleurweergave en prima inkijkhoeken met een resolutie van 2880 x 1800 pixels. Apple gebruikt de hoge resolutie niet om meer op het beeld te tonen, maar om het beeld scherper te maken. Standaard past er net zoveel informatie op het scherm als op een normaal scherm met een resolutie van 1440 x 900 pixels, maar heb je als voordele dat de interface en teksten haarscherp zijn. Je kunt ook kiezen voor werkruimtes van 1680 x 1050 of 1920 x 1200 pixels. Het scherm wordt aangestuurd door de in de processor ingebouwde Intel Iris Pro 5200 die krachtig genoeg is om er soepel mee te werken.

Supersnelle SSD

Waar Apple wel duidelijk verbetering laat zien, is de snelheid van de SSD. Nog steeds gebruikt Apple een PCI-E-SSD, maar die is nu via de snellere PCI-E 3.0-standaard verbonden. Apple belooft snelheden tot 2 GB/s en daar komt de SSD zeker bij in de buurt. In de benchmark Blackmagic Disk Speed Test haalt de SSD een leessnelheid van 1853 MB/s en een schrijfsnelheid van 1175 MB/s. Hiermee is het één van de snelste SSD's op de markt, maar in de praktijk zul je geen verschil merken met de SSD uit de vorige generatie MacBook Pro.

©PXimport

Je ziet het niet, maar ook de 15inch-uitvoering heeft nu een Force Touch-touchpad.

Force Touch

De grootste verandering ten opzichte van de vorige uitvoering zit hem in de touchpad, dat is nu net als in de 13inch-uitvoering van de MacBook Pro en de normale MacBook een Force Touch-exemplaar. Op het eerste gezicht zie je geen verschil: het is nog steeds een glazen multitouch-touchpad. In tegenstelling tot bij de vorige generatie zit er echter geen fysieke knop meer onder en kun je de touchpad dus niet indrukken. Toch lijkt het wel alsof de touchpad klikt door wat Apple Force Touch noemt. Deze technologie laat de touchpad trillen waardoor een klik gesimuleerd wordt. Deze simulatie is erg overtuigend en zeker op de instelling zwaar voel ik weinig verschil met een echte fysieke touchpad. Een voordeel is dat je nu ook aan de bovenkant kunt drukken omdat er geen scharnier meer in verwerkt zit. Force Touch voegt extra mogelijkheden toe doordat je naast de normale klik ook kunt doordrukken. Gebruik je deze extra klik op bijvoorbeeld een woord, dan opent er een pop-up-scherm waarin je meer informatie krijgt. Het toetsenbord dat Apple gebruikt heeft een fijne toetsaanslag en is voorzien van toetsverlichting waarvan je de helderheid zelf kunt instellen.

Conclusie

De 2015-variant van de MacBook Pro 15 inch is vooral veel van hetzelfde en voegt weinig toe aan de vorige variant van de MacBook Pro. Ook met het gebrek aan vernieuwing blijft de MacBook Pro natuurlijk een fantastische laptop met een erg goed scherm. De SSD is wel flink sneller, maar daar zul je in de praktijk niets van merken. De enige verandering waar je in de praktijk wél wat aan hebt, is de Force Touch-touchpad. Functioneel is dat vooralsnog een kleine verandering, maar de 'coolness-factor' is hoog en Force Touch zal in het nog te verschijnen OS X El Capitan meer gebruikt gaan worden.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.