In navolging van de 13 inch MacBook Pro heeft Apple onlangs ook de 15inch-uitvoering vernieuwd. Wij hebben de instapuitvoering voor je getest en gekeken wat Apple vernieuwd heeft.

Qua behuizing heeft Apple niets veranderd ten opzichte van de vorige uitvoering die op zijn beurt weinig verschilt van de eerste MacBook Pro met Retina-scherm uit 2012. Echt erg is dat niet, de MacBook Pro is een heel fraaie notebook. Wel is de nieuwe uitvoering 20 gram zwaarder, vermoedelijk door de iets grotere accu. Ook binnenin is weinig veranderd. In tegenstelling tot de 13inch-variant is Apple niet overgestapt op Intels Broadwell-processors en is de 15inch-uitvoering nog steeds gebaseerd op Haswell-processors. Lees ook: Apple iMac met Retina 5K-display - Bijna zo goed als zijn voorganger

©PXimport

De behuizing is exact hetzelfde als bij zijn voorganger.

Zelfde processor

Ons testexemplaar is de instapuitvoering met een 2,2GHz-processor en een SSD van 256 GB. Die processor is precies dezelfde Intel Core i7-4770HQ uit Intels Haswell-generatie die ook in de 2014-uitvoering zat, qua processorkracht win je dus niets met de nieuwe uitvoering. Vermoedelijk slaat Apple op de 15inch-uitvoering Broadwell over en zal de volgende uitvoering op de nog te verschijnen Skylake-architectuur gebaseerd zijn. Ook de standaardhoeveelheid RAM is met 16 GB hetzelfde en dit is direct het maximum. Naast de door ons geteste uitvoering is er ook een duurder model met een snellere processor, extra AMD Radeon R9 M370X grafische kaart en een grote SSD. Beide varianten kun je configureren met een snellere processor en een grotere SSD. Apple heeft de capaciteit van de accu licht verhoogt van 95 naar 99,Wh. Je kunt in de praktijk zo'n 8,5 uur werktijd uit de accu persen, ruim genoeg om een werkdag te overleven.

©PXimport

Het Retina-scherm heeft een goede inkijkhoek.

Retina-scherm

Aan het scherm heeft Apple niets gewijzigd en je krijgt hetzelfde 15 inch Retina-scherm. Het scherm gebruikt een IPS-paneel met een goede kleurweergave en prima inkijkhoeken met een resolutie van 2880 x 1800 pixels. Apple gebruikt de hoge resolutie niet om meer op het beeld te tonen, maar om het beeld scherper te maken. Standaard past er net zoveel informatie op het scherm als op een normaal scherm met een resolutie van 1440 x 900 pixels, maar heb je als voordele dat de interface en teksten haarscherp zijn. Je kunt ook kiezen voor werkruimtes van 1680 x 1050 of 1920 x 1200 pixels. Het scherm wordt aangestuurd door de in de processor ingebouwde Intel Iris Pro 5200 die krachtig genoeg is om er soepel mee te werken.

Supersnelle SSD

Waar Apple wel duidelijk verbetering laat zien, is de snelheid van de SSD. Nog steeds gebruikt Apple een PCI-E-SSD, maar die is nu via de snellere PCI-E 3.0-standaard verbonden. Apple belooft snelheden tot 2 GB/s en daar komt de SSD zeker bij in de buurt. In de benchmark Blackmagic Disk Speed Test haalt de SSD een leessnelheid van 1853 MB/s en een schrijfsnelheid van 1175 MB/s. Hiermee is het één van de snelste SSD's op de markt, maar in de praktijk zul je geen verschil merken met de SSD uit de vorige generatie MacBook Pro.

©PXimport

Je ziet het niet, maar ook de 15inch-uitvoering heeft nu een Force Touch-touchpad.

Force Touch

De grootste verandering ten opzichte van de vorige uitvoering zit hem in de touchpad, dat is nu net als in de 13inch-uitvoering van de MacBook Pro en de normale MacBook een Force Touch-exemplaar. Op het eerste gezicht zie je geen verschil: het is nog steeds een glazen multitouch-touchpad. In tegenstelling tot bij de vorige generatie zit er echter geen fysieke knop meer onder en kun je de touchpad dus niet indrukken. Toch lijkt het wel alsof de touchpad klikt door wat Apple Force Touch noemt. Deze technologie laat de touchpad trillen waardoor een klik gesimuleerd wordt. Deze simulatie is erg overtuigend en zeker op de instelling zwaar voel ik weinig verschil met een echte fysieke touchpad. Een voordeel is dat je nu ook aan de bovenkant kunt drukken omdat er geen scharnier meer in verwerkt zit. Force Touch voegt extra mogelijkheden toe doordat je naast de normale klik ook kunt doordrukken. Gebruik je deze extra klik op bijvoorbeeld een woord, dan opent er een pop-up-scherm waarin je meer informatie krijgt. Het toetsenbord dat Apple gebruikt heeft een fijne toetsaanslag en is voorzien van toetsverlichting waarvan je de helderheid zelf kunt instellen.

Conclusie

De 2015-variant van de MacBook Pro 15 inch is vooral veel van hetzelfde en voegt weinig toe aan de vorige variant van de MacBook Pro. Ook met het gebrek aan vernieuwing blijft de MacBook Pro natuurlijk een fantastische laptop met een erg goed scherm. De SSD is wel flink sneller, maar daar zul je in de praktijk niets van merken. De enige verandering waar je in de praktijk wél wat aan hebt, is de Force Touch-touchpad. Functioneel is dat vooralsnog een kleine verandering, maar de 'coolness-factor' is hoog en Force Touch zal in het nog te verschijnen OS X El Capitan meer gebruikt gaan worden.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.