De DHL-app is een handige app voor op je smartphone, waarmee je onder meer je pakketten volgt online. Je hoeft dan niet op een link te klikken in de mail, aangezien zendingen automatisch toegevoegd worden. Maar hoe werkt de app verder en wat kun je ermee doen?

Als je de DHL-app voor het eerst opent (op Android of iOS), dan moet je een account aanmaken. Je vult je naam en e-mailadres in, maakt een sterk wachtwoord aan en klikt volgens op de link in de mail die jouw kant op komt. Vervolgens kun je direct inloggen in de app. Je ziet dan bijvoorbeeld je laatste pakket staan die via DHL opgestuurd is, inclusief een Toon alles-knop. Daarmee krijg je in een handig overzicht te zien wat er jouw kant op kwam. En je ziet het laatste nieuws, bijvoorbeeld over die vervelende spam-sms’jes waarmee criminelen je gegevens proberen te ontfutselen. 

DHL-profielinstellingen en ontvangen

Rechts bovenin staan je initialen. Dat is je profiel. Door erop te tappen, kom je uit op je profielpagina, waar je de instellingen aanpast. Denk dan aan je accountinstellingen, je adresboek en de appinstellingen. Bij accountinstellingen kun je bijvoorbeeld je wachtwoord of adres aanpassen, terwijl je bij adresboek juist de adressen van mensen of bedrijven vindt waar je ooit iets naartoe opgestuurd hebt. Je kunt een contact toevoegen door rechts bovenin op + te tappen.

Als we even teruggaan naar het hoofdscherm (het scherm met nieuws en recente zendingen), dan vinden we onderop de vier belangrijkste opties. Het Dashboard is het scherm waar je nu op actief bent. Dan hebben we Ontvangen. Dit is de plek waar je al je (te) ontvangen pakketten aantreft. Je ziet wie de afzender is en waanneer de bezorging plaatsvond. Ook zie je of het pakket afgeleverd is bij een servicepunt of gewoon bij jouw huis. Opdat nergens verwarring over kan ontstaan. Door op een zending te tappen, krijg je meer details te zien. Zo zie je (voordat je het pakket hebt, natuurlijk) of je pakket reeds onderweg is of niet. Net zoals in de PostNL-applicatie het geval is.

Verder kun je hier een aantal zaken regelen:

©PXimport

©PXimport

Zelf iets versturen

De derde optie onderaan de navigatiebalk en een functionaliteit die zeer handig is, is Versturen. Door op die knop te tappen en vervolgens op de rode knop rechts onderin te drukken, kun je beginnen met het zelf versturen van pakketten. Je kunt verschillende soorten post versturen, namelijk brievenbuspakketten (tot maximaal twee kilo), een normaal pakket (tot maximaal tien kilo) en grote pakketten (tot maximaal twintig kilo). Binnen de app worden ook de afmetingen en prijzen genoemd. Verder kun je instellen of je een standaard- of versnelde zending wil aanmaken. De snelle service is ook meteen de duurste variant, maar die hoeft niet altijd de beste optie te zijn. Dat is namelijk deels afhankelijk van waar je iets naartoe stuurt en hoe lang dat pakket dan precies onderweg is.

Maak je keuzes en druk op Volgende. Hier vul je het adres en de naam in van de ontvanger. Ook vul je het e-mailadres en eventueel het telefoonnummer in. Helemaal onderaan staat er een box die je kunt aanvinken, om die persoon aan je adresboek toe te voegen. Kies een soort label uit (normaal of persoonlijk) en vul op de volgende pagina je eigen gegevens in. Druk wederom op Volgende en bekijk het overzicht van de bestelling die je zojuist aangemaakt hebt. Is het allemaal in orde? Dan kun je zelf het label uitprinten. Heb je geen printer? Dan kan de app een QR-code aanmaken, die ze bij een servicepunt kunnen scannen. Dan wordt het aangemaakte label voor je geprint.

Selecteer nu je betaalmethode en kies eventueel de juiste bank uit. Geef ook even aan dat je akkoord gaat met de voorwaarden. Na het betalen keer je terug naar de app en ben je er klaar voor om het pakket op de post te doen. Het label wordt naar je mail gestuurd, zodat je hem kunt printen en op de doos kunt plakken. En anders pak je de doos goed in, neem je hem mee naar een servicepoint en handelen ze daar de rest af.

Mocht je overigens ergens hulp bij nodig hebben: onder het kopje Meer (op de navigatiebalk) tref je een FAQ aan, evenals een knop met Hulp nodig? waar je antwoorden kunt vinden. 

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.