De combinatie Lego en Star Wars bleek een dikke hit te zijn. De Lego Star Wars games vlogen over de toonbank. Er verscheen zelfs een 'Complete Saga' versie die de twee games bundelde in één. Maar nu de mogelijkheden bij Star Wars toch echt uitgemolken zijn, moet men op zoek naar een nieuwe melkkoe.

Er zijn er twee gevonden, namelijk Indiana Jones en niemand minder dan Batman. Indiana Jones bijt de spits af, en we beleven in Lego-stijl zijn eerste drie films.

De Legostijl, een feest van herkenning

De komische Lego stijl van de Star Wars games zit ook verwerkt in de Indiana Jones game. De hele opzet is eigenlijk 100 procent gelijk aan de voorgaande games. Je hebt een basis, in dit geval de universiteit waar Indy werkt als professor, en van daar uit kun je de drie verhalen van de films spelen in welke volgorde je wilt. Voor fans van de voorgaande games zal dit een feest van herkenning zijn

Té gelijk

Hoewel het veel weg hebben van de voorgaande delen overwegend positief kan zijn, is men bij Lego Indiana Jones wel erg ver gegaan. Het lijkt er op dat Telltale games de code van de eerste Lego Star Wars game heeft gepakt, en daar een Indy versie van heeft gemaakt, want er is werkelijk niets vernieuwd te ontdekken in deze game. Alles wat er in voorkomt hebben we al gezien in de voorgaande delen. Alleen de levels en de poppetjes zijn anders, maar daar is ook alles mee gezegd. Positief punt is wel dat de 'drop in drop out' gameplay er weer inzit waardoor je op ieder moment met z'n tweeën tegelijk kunt spelen of weer alleen.

Wéér besturingsperikelen

De eerste Lego Star Wars game kende nog wel wat oneffenheden in de besturing. Deze waren met de tweede Star Wars game - The original Trilogy - grotendeels verholpen. We zijn dan ook onplezierig verrast dat we diezelfde oneffenheden toch weer terugzien bij Indiana Jones. Heeft men echt de code van de eerste game gegrepen en niet de verbeterde versie van de tweede game? Daarnaast zit het Indy niet mee dat zijn standaardwapens zijn vuisten en zweep zijn. De zweep doet meer schade maar is traag en niet altijd even praktisch. De vuisten hebben een bereik van niets, waardoor het vechten een rommelige aangelegenheid wordt. Je kunt wel wapens vinden, en dan wordt het iets beter speelbaar, maar deze wapens gaan vrij snel op. Ook werkt het overschakelen naar je wapen niet altijd even handig waardoor je al snel de eerste klappen vangt. Een ander irritatiepunt is de dubbele functie van de ‘wisselknop'. Hiermee kun je van karakter wisselen, wat af en toe nodig is omdat alle karakters een eigen specialisme hebben. Echter gebruik je diezelfde knop ook voor het bemannen van een voertuigje. Dit gaat regelmatig fout. Wil je op een watervlot springen, wissel je pardoes van karakter. Dit leidt regelmatig naar het verlies van levens. (waar je er gelukkig een boel van hebt) Een ander kwalijk minpunt is de totaal zinloze camerabesturing. Deze is zo beperkt dat deze hele functie werkelijk nergens op slaat. Dit had men net zo goed weg kunnen laten.

Niet herkenbaar genoeg

Buiten de besturingsperikelen speelt nog een ander element Indiana Jones parten. Star Wars heeft namelijk vele, maar dan ook heel veel, herkenbare karakters en elementen. Dit is bij Indiana Jones veel minder het geval, en dit beïnvloedt ongetwijfeld de fun-factor, ondanks dat de game wel veel komische scènes heeft. Echter verwijzen de meest komische scènes weer naar Star Wars. Wat weer wel een gebruiksvriendelijk element is, is de moeilijkheidsgraad die zich aanpast aan de spelers. Als je door een bepaald deel niet heen komt, dan helpt de computer je een handje waardoor je weer verder kan. Er zijn echter ook genoeg gamers die dit juist een minpunt vinden. Het haalt natuurlijk wel een beetje de uitdaging weg.PluspuntenMinpuntenConclusie

Lego Indiana Jones is voor de Lego fans vast leuk en ook de jongere gamers zullen ongetwijfeld veel plezier uit deze game halen. Maar wij vinden het erg jammer dat Telltale Games niets, maar dan ook helemaal niets, extra's heeft toegevoegd om zo de game meer identiteit te geven. Ook de besturingsperikelen hadden niet voor mogen komen en vinden we een kwalijke zaak. Als je de eerste Lego Star Wars games nog niet kent, dan raden we je de Complete Saga aan en laat je Indy links liggen.UitgeverLucasArtsOntwikkelaarTelltale GamesDemo downloadneeBesturingssysteem (min. benodigd)Windows XPProcessor snelheid (min. benodigd)1 GHzHoeveelheid RAM (min. benodigd)256Grafische kaart (minimaal benodigd)Vanaf Ati Radeon 8500 en Nvidia GeForce 3 (geen MX)Benodigde hardeschijfruimte (GB)2Online gamingneeGamepad ondersteuningjaOns TestsysteemWindows XP MCE; AMD 64X2 4600+; 2048 MB ram; 2x300 GB sata disks in Raid 0; Point of View Nvidia Geforce 8800GTS (320 MB); Creative Soundblaster X-Fi Platinum

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.