Het zijn spannende tijden voor de drie deelnemers aan de zogeheten 'console wars'. Sony, Microsoft en Nintendo dingen allemaal mee naar een prominente plek in de huiskamer, want spelletjes spelen doen we allang al niet meer op een zolderkamertje. Als het aan de drie hardwareproducenten ligt, wordt hun spelcomputer het middelpunt van de huiskamer.

Het zijn spannende tijden voor de drie deelnemers aan de zogeheten 'console wars'. Sony, Microsoft en Nintendo dingen allemaal mee naar een prominente plek in de huiskamer, want spelletjes spelen doen we allang al niet meer op een zolderkamertje. Als het aan de drie hardwareproducenten ligt, wordt hun spelcomputer het middelpunt van de huiskamer. Toch verschillen de drie de machines beduidend van elkaar. En niet alleen in uiterlijk en prijs, ook in mogelijkheden varen de drie consoles een verschillende koers.

Wii: ontwerp

©CIDimport

Wii-info

Een Wii-pakket bestaat uit een Wii-console,een Wii-mote en een Wii-Nunchuk.Het spel Wii Sports wordt meegeleverd. Totale kosten: 249 euro. Wii-website.Het kleine, slanke apparaat is mooi afgewerkt en glimt ons tegemoet. De console kent een sleuf die overweg kan met Wii-games maar ook met spellen voor de GameCube, de voorloper van de Wii.

Wii: techniek en mogelijkheden

Terwijl Xbox 360 en PlayStation 3 elkaar in de haren vliegen over de vraag wie de mooiste, hoge-definitiebeelden op het scherm tovert, gaat de Wii zijn eigen weg. Nintendo doet niet mee aan de grafische wedloop en heeft een heel ander doel voor ogen. Het Japanse bedrijf wil naast bestaande vooral ook veel nieuwe spelers aan boord krijgen door het spelen van games makkelijker en toegankelijker te maken. Belangrijk zijn hierbij de twee controllers. Er is een langwerpige basiscontroller, de Wii-mote, die sprekend lijkt op een tv-afstandsbediening, en er is de zogeheten Nunchukcontroller. Voor de meeste Wii-games is de basiscontroller genoeg. Het apparaat is draadloos en kent sensors die de bewegingen van de speler en de controller registreren.
De nieuwe besturing komt het beste tot uiting in het spel Wii Sports dat gratis (!) bij de Wii geleverd wordt. Neem het onderdeel Wii Tennis. Het idee is eenvoudig: gewoon de afstandsbediening gebruiken alsof u een tennisracket in uw handen hebt en de ene backhand na de andere forehand slaan. Het mannetje op het scherm loopt zelf naar het net en de bal dus u hoeft alleen maar te slaan. Het is even wennen om in het luchtledige, zo voor de televisie, te meppen, maar spelen met Wii wordt al snel iets waar u niet meer over nadenkt.
Naast tennis telt Wii Sports ook sporten als golf, boksen en bowlen. Die laatste sport is ook heel vermakelijk. U wijst met de Wii-mote op het scherm, haalt deze naar achteren en doet vervolgens net alsof u op een bowlingbaan bent. Met een goed gemikte worp kegelt u alle bowlingpins omver!

Wii: High Definition?

De resolutie van de Wii-games blijft steken op 480p maar dat betekent niet dat de spellen er niet mooi uitzien. Toch moeten de Nintendo-spellen het niet hebben van flitsende graphics maar van innovatieve gameplay.

Wii: online

De Wii heeft zijn online mogelijkheden onderverdeeld in kanalen. Naast online spelen tegen anderen zijn er een online weerkanaal, een nieuwskanaal en een Miikanaal. Een Mii is een zelf samen te stellen alter ego van de speler. Uw Mii kunt u verhuizen naar machines van andere spelers zodat er een soort mini-Mii gemeenschap ontstaat. Daarnaast zijn er diverse Virtual Console spellen beschikbaar. Dit zijn klassieke Nintendospellen van alle voorgaande platformen maar ook oude klassiekers van andere ontwikkelaars.

Wii: de games

Vooralsnog vieren mini-games hoogtij op de Wii maar Nintendo vergeet ook zijn trouwe achterban niet. Zo is het avonturenspel Zelda: Twilight Princess de best verkochte titel tijdens de lancering van de Wii. Voor dit spel hebt u de Wii-mote en de zogenoemde Nunchuk nodig die u aan elkaar klikt. Met beide controllers kunt u zwaardvechten tijdens schermutselingen en hengelen naar vis in een bootje. Naast diverse partygames zal de Wii dus ook genoeg 'traditionele' avonturenspellen kennen.

Xbox 360: ontwerp

©CIDimport

Xbox 360-info

Een Xbox 360 inclusief harde schijf en een draadloze controller kost 399 euro. Xbox-website.Het hippe design is een verademing in vergelijking met de logge afmetingen van voorganger Xbox. De Xbox 360 is dun in het midden en loopt naar boven en onder breder uit. Nadeel is wel dat de ventilator van de Xbox 360 behoorlijk wat toeren maakt tijdens het spelen.

Xbox 360: techniek en mogelijkheden

De Xbox 360 telt drie 3,2 GHz PowerPC cpu's. Het systeemgeheugen bedraagt 256 MB, in tegenstelling tot de 64 MB van de vorige Xbox. Erg handig is de portable harde schijf van 20 Gigabyte. U kunt deze los maken van de Xbox 360 en meenemen naar anderen om gegevens uit te wisselen. Al blijven games de basis van de Xbox 360, het is een compleet multimedia-apparaat. Hij leest dvd'tjes en cd'tjes en via de usb-poort(en) zijn digitale fototoestellen en mp3-spelers aan te sluiten.

Xbox 360: online

Inmiddels zijn er meer dan vijf miljoen mensen geabonneerd op Xbox Live, de online dienst die 50 euro per jaar kost. Er is ook een gratis variant maar die is redelijk beperkt in zijn mogelijkheden. Naast online gamen kan men zelf competities opzetten, chatten en videoboodschappen versturen. Voorts is het mogelijk om demo's, trailers, extra game-content, nieuwe missies, arcadegames, speelfilms en complete spellen te downloaden. Sommige content is gratis, voor andere dient u te betalen.

Xbox 360: high definition?

De Xbox 360 is HD Ready en games kunnen in een resolutie van 720p of 1080i getoond worden. 720p staat voor een resolutie van 1280 x 720, progressief, en 1080i betekent een resolutie van 1920 x 1080, geïnterlinieerd waarbij progressief in de regel de mooiste beelden geeft. De spellen zien er dan ook fenomenaal uit, tenminste als u een HD Ready-televisie hebt. Er gaan geruchten dat Microsoft bezig is met een HD-upgrade zodat spellen uiteindelijk in Full HD, 1080p, kunnen draaien. Binnenkort komt Microsoft met een externe hd-dvd-speler (199 euro), waarmee u via uw Xbox 360 hd-dvd-films kunt bekijken.

Xbox 360: de games

Voor de Xbox 360 zijn hoofdzakelijk games voor volwassenen beschikbaar, waaronder Microsofts eigen vlaggenschip Gears of War. Veel actiespellen en flitsende race- en sporttitels dus. Daarnaast zijn er ook kindvriendelijke games als LEGO Star Wars en Viva Pinata beschikbaar. De populariteit van de laagdrempelige Xbox Live Arcade games geeft tegelijkertijd aan dat de doelgroep wel degelijk aan het verbreden is.

PlayStation 3: ontwerp

De machine kent een sexy design. Bovendien is de PlayStation 3 muisstil en heeft het apparaat geen extern voedingsblok. De PlayStation 3 kent een stofvrije sleuf, net als de Wii overigens, in plaats van een traditionele cd/dvd-lader.

PlayStation 3: techniek en mogelijkheden

©CIDimport

PlayStation 3-info

De PlayStation 3 met 60 GB-harde schijf en een draadloze controller kost 599 euro. De nieuwe spelcomputer van Sony verschijnt 23 maart in Nederland. PlayStation-website.Volgens de Japanse gigant kan de PlayStation 3 wel 216 gflops aan (Giga Floating Point-berekeningen) in vergelijking met de 6 gflops van de PS 2. Het technische verhaal hierachter zullen we u besparen, maar een kind ziet dat het een enorme sprong voorwaarts is als een machine 36 keer sneller is dan haar voorganger (216:6). De PlayStation 3 heeft net als de Xbox 256 MB systeemgeheugen, is een complete multimediamachine en is helemaal klaar voor de toekomst met een Blu-ray speler, wifi-ondersteuning, bluetooth en ingebouwde memorycard-readers.

PlayStation 3: online

Op het moment van schrijven was de winkelversie van Sony's machine nog niet voor handen (wij speelden met een zogeheten debug-versie), dus alle online mogelijkheden zijn niet optimaal getest. Online gaming op de PlayStation 3 is gratis. Net als bij Xbox Live kan de gamer demo's downloaden en additionele content aanschaffen, zoals bijvoorbeeld nieuwe liedjes voor de karaokehitserie SingStar (tegen betaling, dat wel). Ook wil Sony dit najaar de virtuele wereld PlayStation Home lanceren, een ontmoetingsplaats voor bezitters van een PlayStation 3.

PlayStation 3: high definition?

De PlayStation 3 kan de hoogst mogelijke resolutie weergeven; 1080p. Niet alle spellen die uitkomen tijdens de lancering ondersteunen deze standaard (de meeste komen niet verder dan 720p) maar de verwachting is dat nieuwe games steeds vaker wel met 1080p overweg kunnen. Het apparaat heeft bovendien een hdmi-uitgang; een componentuitgang waarmee het hd-beeld nog beter kan worden weergegeven. Audio- en videosignalen worden in ongecomprimeerde digitale vorm samen door een kabel gezonden en er treedt geen kwaliteitsverlies meer op. Een groot pluspunt is voorts de aanwezige Blu-ray-speler, die de mogelijkheid geeft films in Full HD te tonen. Moet u natuurlijk wel een tv hebben die Full HD kan weergeven en dergelijke televisies zijn op dit moment bepaald niet goedkoop.

PlayStation 3: de games

Ook de PlayStation 3 kent veel games voor volwassenen. Bij de lancering van de console zal Sony ongetwijfeld de fans van de PlayStation 2 proberen aan te spreken met spellen vol grafisch geweld, scheurende auto's en stoere actie. Maar de afgelopen tijd heeft Sony ook geprobeerd zijn afzetmarkt te vergroten met 'mainstream' titels als SingStar, EyeToy en de quizgame Buzz! PlayStation 3-versies van deze series zijn reeds in de maak. Bovendien heeft Sony een aantal sterke eigen titels in huis, net als Microsoft overigens, en zijn er grote groepen spelers die per se een PlayStation 3 aanschaffen voor nieuwe delen die op stapel staan van Metal Gear Solid, Gran Turismo en Killzone.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.