De Huawei Mate 9 is één van de weinige high-end phablets die dit jaar in Nederland verschijnt. Het toestel valt op door zijn snelle hardware, dubbele Leica-camera en Android 7.0-software met nieuwe Huawei EMUI-schil. We zochten uit of de 699 euro kostende Mate 9 ook echt een goede koop is.

Wie op zoek is naar een krachtige smartphone met een groot scherm, heeft dit jaar weinig keuze. De brandgevaarlijke Samsung Galaxy Note 7 is uit de handel gehaald, LG brengt de V20 vooralsnog niet naar ons land en fabrikanten als Sony en HTC hebben überhaupt geen grote, high-end smartphones in hun assortiment. De Huawei Mate 9 moet vooral opboksen tegen de Apple iPhone 7 Plus (vanaf 909 euro) en de oudere Samsung Galaxy S7 Edge (vanaf 549 euro).

Groot, maar toch compact

De Mate 9 is met zijn 5,9 inch beeldscherm een grote verschijning. Maar omdat de randen rond het display smal zijn, is het toestel exact even groot als de 5,5 inch iPhone 7 Plus. Een knappe prestatie, al blijft het een telefoon die je met twee handen moet bedienen. Dat is geen straf, want hij heeft een licht gebolde metalen behuizing die goed is afgewerkt en luxe aanvoelt. Wel is het jammer dat de telefoon niet water- en stofbestendig is. Ook de enkele speaker aan de onderkant valt wat tegen, en produceert middelmatig geluid. De vingerafdrukscanner aan de achterkant maakt meer indruk en is zeer accuraat en razendsnel. Het is veruit de beste scanner die we ooit op een smartphone hebben gebruikt. Fijn is de usb-c-poort, die geen onder of boven kent en bovendien sneller oplaadt dan het oude micro-usb.

©CIDimport

Niet voor Virtual Reality

Het 5,9 inch beeldscherm heeft een full-hd resolutie. Het zorgt voor scherp beeld, maar op dit schermformaat én in deze prijsklasse is de scherpere qhd-resolutie de standaard. De Mate 9 leent zich daarom bijvoorbeeld minder voor Virtual Reality (VR), maar aan de andere kant zorgt de lagere resolutie voor een betere accuduur. Verder heeft het scherm goede kijkhoeken en een bijzonder hoge helderheid. De kleurweergave is wat oververzadigd, maar gelukkig aan te passen in de instellingen.

©CIDimport

Razendsnel en lange accuduur

Een onderdeel waar Huawei groots op inzette bij de presentatie van de Mate 9 zijn de prestaties. De zelfontwikkelde Kirin 960 met 4GB werkgeheugen is veel sneller en heeft meer grafische kracht dan voorgaande Kirin-processors, en kan qua prestaties meekomen met de Galaxy S7 (Edge) en OnePlus 3T. De Mate 9 draait dan ook als een zonnetje en zware games zijn geen probleem.

De grote 4000 mAh accu zorgt voor een lange accuduur van zo'n anderhalve dag, en wie het rustiger aandoet kan twee dagen vooruit. Zelfs bij een dag intensief gebruik, waarbij het scherm meer dan 5 uur aanstaat, is het lastig de smartphone voor het slapengaan leeg te krijgen. De accu volledig opladen neemt slechts 90 minuten in beslag, wat te danken is aan Huawei’s SuperCharge-technologie via de usb-c-poort.

De Mate 9 ondersteunt 4G+-internet en NFC en heeft een infraroodsensor. Het opslaggeheugen is met 64GB aan de ruimte kant en indien gewenst uit te breiden met een micro-sd-kaartje. Je verliest dan wel de dual-sim-functie.

©CIDimport

©CIDimport

Leica-camera ziet dubbel

De camera’s zijn het tweede onderdeel waar Huawei op inzet. De Mate 9 heeft net als de P9-smartphone van begin dit jaar een dubbele camera die medeontwikkeld is door het bekende cameramerk Leica. De dubbele camera moet zorgen voor een betere scherpte/diepteverhouding, een grotere lichtopbrengst in het donker en de mogelijkheid om zwart/wit-foto´s te schieten. Dit werkt allemaal heel aardig, en ten opzichte van de P9 zijn de cameraresoluties verhoogd van twee keer 12 naar 12 en 20 megapixel.

Ook in de normale stand (waarbij één camera gebruikt wordt) maakt de Mate 9 goede plaatjes met veel detail en natuurgetrouwe kleuren, al vormt de belichting soms een probleem. Met de 8 megapixel frontcamera maak je scherpe selfies en voer je videogesprekken in full-hd-resolutie.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Huawei zet in op nieuwste Android-software

De Android-software is het derde en laatste onderdeel waar Huawei zich mee wilt onderscheiden. De Mate 9 is de eerste Android 7.0 (Nougat)-smartphone die in Nederland wordt uitgebracht, en is één van de weinige toestellen die op moment van schrijven over de nieuwe softwareversie beschikt. Huawei introduceert op de Mate 9 ook zijn compleet nieuwe EMUI 5.0-schil die naar eigen zeggen meer is toegespitst op de niet-Aziatische gebruiker.

De software voert inderdaad veranderingen door en oogt rustiger en uniformer, met minder botsende kleuren en geen lelijke rondjes meer om app-icoontjes. Daarover gesproken: Huawei voegt ook eindelijk een appoverzicht toe waardoor je niet meer verplicht bent al je apps over de startschermen te verdelen. De fabrikant adverteert daarnaast met een eenvoudiger instellingenmenu waarbij vrijwel alle opties binnen een paar klikken te bereiken zijn. Dat klopt grotendeels, maar het menu is minder overzichtelijk dan die van de kale Android-versie. Gelukkig zijn er ook Android 7.0-zaken die EMUI rechtstreeks overneemt, bijvoorbeeld de modus om twee apps naast elkaar te draaien en snelle instellingen in de notificatiebalk.

Jammer genoeg bevat EMUI nog steeds allerlei onnodige apps van Huawei en commerciële partijen als Twitter, WPS Office en Booking.com. De meeste kun je verwijderen of in ieder geval uitschakelen, maar ongevraagde reclame-apps horen niet thuis op een telefoon van 699 euro.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

De Huawei Mate 9 is een phablet met een fraai ontwerp, groot beeldscherm en krachtige hardware. Bovendien heeft hij bijzondere camera’s die mooie foto’s maken, een lange accuduur en is het Huawei’s eerste toestel met Android 7.0 en de vernieuwde EMUI 5.0-schil. Daar valt goed mee te werken, maar er is nog genoeg ruimte voor verbetering. Al met al is de Mate 9 een goede keuze in een segment waar weinig concurrentie is.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.