Met de zomervakantie in aankomst en het zonnige weer van de laatste tijd, is de kans groot dat je er lekker op uit trekt. Of dat nu te voet is of met de auto, het is fijn om ergens op de meest efficiënte manier te komen. Daar helpen navigatie-apps je bij. Google Maps ken je waarschijnlijk wel, maar er is meer moois op Android. Dit zijn onze vijf favoriete navigatie-apps.

Google Maps

We beginnen met Google Maps, want die is zo goed dat hij -ook al is hij zo bekend- niet mag ontbreken in deze lijst. De navigatie in Google Maps is goed omdat Google ten eerste regelmatig checkt of een bepaalde verkeerssituatie nog steeds is zoals het in Maps wordt weergegeven. Bovendien wordt uit de data van Maps-gebruikers gedestilleerd dat er bijvoorbeeld een ongeluk is gebeurd of een omleiding is door werkzaamheden. En ben je op een locatie waar je totaal niet bekend bent, dan kan Google Maps je ook nog vertellen waar de dichtstbijzijnde locatie is om te eten, of zelfs specifiek om ijs te eten, of juist om medicijnen te halen: Google weet het allemaal. Het voordeel aan Maps is bovendien dat je de keuze hebt uit zowel auto-, wandel-, fiets- als ov-routes én dat je kaarten offline kunt downloaden. Al heb je in dat laatste geval mogelijk niet de meest recente informatie voor je over de verkeerssituatie op dat moment. Sinds kort vertelt Google Maps je ook nog hoe hard je rijdt, waardoor je ook de snelheid waarmee je je navigatie volgt beter in de smiezen kunt houden.

©PXimport

Sygic

Soms laat Google Maps ons een beetje in de steek, en dat is vooral in drukke steden vol kleine straatjes. Sygic kan dan soelaas bieden, omdat het niet gebruikmaakt van de kaarten van Google, maar van die van TomTom. Je kunt in deze app ook kaarten offline downloaden en in tegenstelling tot de grote concurrent is het wel mogelijk om op offline kaarten al wandelend genavigeerd te worden. Er zit wel een betaald gedeelte in, maar dat zit hem vooral in de navigatie met stem (die wat minder robotisch klinkt als die van Google) en het weergeven van de maximumsnelheid. Sygic werkt erg makkelijk en de kaartweergave van de app wordt door mensen die Google Maps te druk vinden als overzichtelijker ervaren. Er is echter ook wat kritiek: de app stuurt je nog wel eens onnodig een weg op en af, maar ook Google Maps heeft daar wel eens een handje van.

©PXimport

Waze

Waze is van Google, maar het zit niet in Google Maps. De reden dat deze twee gescheiden blijven, is dat Google gebaseerd is op data, terwijl Waze helemaal draait om de input van mensen. Zie je ergens een ongeluk? Dan kun je dat doorgeven aan Waze, zodat andere gebruikers specifieke informatie hebben over de situatie op de weg. En, een groot verschil met Google Maps, is dat ook flitsers hiertoe behoren. Kortom, je kunt elkaar a la Flitsmeister op de hoogte houden van waar je potentieel een snelheidsboete oploopt. Waze is ook wat meer een assistent, want je kunt in de app invoeren hoe laat je ergens moet zijn en de app geeft je een indicatie van welk tijdstip je dan echt de deur uit moet. Je kunt je verwachte aankomsttijd ook makkelijker delen met anderen, via WhatsApp of mail. Of met jezelf, door hem via de app aan je Google Calendar toe te voegen. Waze is wel echt een automobilisten-app: voor fietsen zal je deze applicatie niet snel gebruiken.

©PXimport

TomTom

Als je het over navigatie hebt, dan komt al vrij snel TomTom op. Dit Nederlandse bedrijf werd vooral groot door fysieke navigatiesystemen voor de auto, maar het heeft ook geweldige virtuele kaarten voor je mobiel. Niet voor niets maakt het eerdergenoemde Sygic hier bijvoorbeeld gebruik van. Het grote voordeel van TomTom ten opzichte van andere kaarten, is dat hij alleen downloadt wat hij nodig heeft. Je hoeft dus alleen een Nederland-kaart te hebben als je met je auto nooit buiten ons land komt, en dat scheelt veel ruimte op je toestel. Bovendien worden ze wekelijks geüpdatet. Met de laatste update beschikt de app ook over ondersteuning voor CarPlay. Een andere handige feature is het zogenaamde moving lane guidance, waarmee je kunt zien op welke rijbaan je moet zitten om de afslag verderop te nemen - iets wat veel andere navigatie-apps missen.

©PXimport

HERE WeGo

Het heeft een wat opvallende naam, maar het is dan ook een opvallende app. HERE WeGo werd altijd gezien als de grote concurrent van Maps, afkomstig van Nokia. Het is nagenoeg dezelfde app in alle mogelijkheden. Je kunt ook hierin offline kaarten downloaden over de hele wereld, plus openbaar vervoer of met de fiets plannen. Net als bij Sygic wordt HERE WeGo vooral geroemd om zijn mooie interface, die net even wat overzichtelijker is dan die van Google. Bijzonder is daarbij dat je je eigen maps kunt maken en aanpassen, waardoor je je navigatie nog meer naar je hand kunt zetten.

©PXimport

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.