Met de zomervakantie in aankomst en het zonnige weer van de laatste tijd, is de kans groot dat je er lekker op uit trekt. Of dat nu te voet is of met de auto, het is fijn om ergens op de meest efficiënte manier te komen. Daar helpen navigatie-apps je bij. Google Maps ken je waarschijnlijk wel, maar er is meer moois op Android. Dit zijn onze vijf favoriete navigatie-apps.

Google Maps

We beginnen met Google Maps, want die is zo goed dat hij -ook al is hij zo bekend- niet mag ontbreken in deze lijst. De navigatie in Google Maps is goed omdat Google ten eerste regelmatig checkt of een bepaalde verkeerssituatie nog steeds is zoals het in Maps wordt weergegeven. Bovendien wordt uit de data van Maps-gebruikers gedestilleerd dat er bijvoorbeeld een ongeluk is gebeurd of een omleiding is door werkzaamheden. En ben je op een locatie waar je totaal niet bekend bent, dan kan Google Maps je ook nog vertellen waar de dichtstbijzijnde locatie is om te eten, of zelfs specifiek om ijs te eten, of juist om medicijnen te halen: Google weet het allemaal. Het voordeel aan Maps is bovendien dat je de keuze hebt uit zowel auto-, wandel-, fiets- als ov-routes én dat je kaarten offline kunt downloaden. Al heb je in dat laatste geval mogelijk niet de meest recente informatie voor je over de verkeerssituatie op dat moment. Sinds kort vertelt Google Maps je ook nog hoe hard je rijdt, waardoor je ook de snelheid waarmee je je navigatie volgt beter in de smiezen kunt houden.

©PXimport

Sygic

Soms laat Google Maps ons een beetje in de steek, en dat is vooral in drukke steden vol kleine straatjes. Sygic kan dan soelaas bieden, omdat het niet gebruikmaakt van de kaarten van Google, maar van die van TomTom. Je kunt in deze app ook kaarten offline downloaden en in tegenstelling tot de grote concurrent is het wel mogelijk om op offline kaarten al wandelend genavigeerd te worden. Er zit wel een betaald gedeelte in, maar dat zit hem vooral in de navigatie met stem (die wat minder robotisch klinkt als die van Google) en het weergeven van de maximumsnelheid. Sygic werkt erg makkelijk en de kaartweergave van de app wordt door mensen die Google Maps te druk vinden als overzichtelijker ervaren. Er is echter ook wat kritiek: de app stuurt je nog wel eens onnodig een weg op en af, maar ook Google Maps heeft daar wel eens een handje van.

©PXimport

Waze

Waze is van Google, maar het zit niet in Google Maps. De reden dat deze twee gescheiden blijven, is dat Google gebaseerd is op data, terwijl Waze helemaal draait om de input van mensen. Zie je ergens een ongeluk? Dan kun je dat doorgeven aan Waze, zodat andere gebruikers specifieke informatie hebben over de situatie op de weg. En, een groot verschil met Google Maps, is dat ook flitsers hiertoe behoren. Kortom, je kunt elkaar a la Flitsmeister op de hoogte houden van waar je potentieel een snelheidsboete oploopt. Waze is ook wat meer een assistent, want je kunt in de app invoeren hoe laat je ergens moet zijn en de app geeft je een indicatie van welk tijdstip je dan echt de deur uit moet. Je kunt je verwachte aankomsttijd ook makkelijker delen met anderen, via WhatsApp of mail. Of met jezelf, door hem via de app aan je Google Calendar toe te voegen. Waze is wel echt een automobilisten-app: voor fietsen zal je deze applicatie niet snel gebruiken.

©PXimport

TomTom

Als je het over navigatie hebt, dan komt al vrij snel TomTom op. Dit Nederlandse bedrijf werd vooral groot door fysieke navigatiesystemen voor de auto, maar het heeft ook geweldige virtuele kaarten voor je mobiel. Niet voor niets maakt het eerdergenoemde Sygic hier bijvoorbeeld gebruik van. Het grote voordeel van TomTom ten opzichte van andere kaarten, is dat hij alleen downloadt wat hij nodig heeft. Je hoeft dus alleen een Nederland-kaart te hebben als je met je auto nooit buiten ons land komt, en dat scheelt veel ruimte op je toestel. Bovendien worden ze wekelijks geüpdatet. Met de laatste update beschikt de app ook over ondersteuning voor CarPlay. Een andere handige feature is het zogenaamde moving lane guidance, waarmee je kunt zien op welke rijbaan je moet zitten om de afslag verderop te nemen - iets wat veel andere navigatie-apps missen.

©PXimport

HERE WeGo

Het heeft een wat opvallende naam, maar het is dan ook een opvallende app. HERE WeGo werd altijd gezien als de grote concurrent van Maps, afkomstig van Nokia. Het is nagenoeg dezelfde app in alle mogelijkheden. Je kunt ook hierin offline kaarten downloaden over de hele wereld, plus openbaar vervoer of met de fiets plannen. Net als bij Sygic wordt HERE WeGo vooral geroemd om zijn mooie interface, die net even wat overzichtelijker is dan die van Google. Bijzonder is daarbij dat je je eigen maps kunt maken en aanpassen, waardoor je je navigatie nog meer naar je hand kunt zetten.

©PXimport

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.