Onlangs hebben we je laten kennismaken met PhotoScape X. We hebben ons toen beperkt tot de editor van dit gratis fotobewerkingspakket. Nu gaan we het hebben over enkele andere mogelijkheden, zoals delen uit foto’s halen, beelden in de batch bewerken en collages en animaties maken. De meer creatieve tools van PhotoScape dus.

Voor je  verder leest, raden we je aan eerst onze eerste PhotoScape X tutorial te lezen. Heb je die stappen gevolgd, dan heb je de software ook al gedownload. Zo niet, download PhotoScape X hier. Je vindt hier zowel de oudere versie van PhotoScape (voor Windows XP tot 7) als de nieuwe (Windows 10 en macOS). Deze laatste versie ziet er mooier uit dan de voorganger. 

Wil je alle mogelijkheden en extra’s uitproberen, dan kun je de aanschaf van de pro-versie overwegen (ongeveer 40 euro). Wij houden het hier bij de gratis editie en focussen ons op enkele leuke modules van het programma.

Tip: Bekijk ook eens ons overzicht met beste gratis fotobewerkingsprogramma's. 

Knipwerk

Wil je specifieke delen uit een foto selecteren om die weg te halen of transparant te maken? En wil je eventueel een andere achtergrond toevoegen? In dat geval kun je de editor beter verlaten en het tabblad Uitknippen openen. Rechtsboven zie je direct drie tools waarmee je bepaalde gebieden van je afbeelding kunt selecteren: Tovergummetje, Lasso en Penseel. De werkwijze is telkens verschillend. Welke tool je kiest hangt van de afbeelding en het beoogde gebied af.

Met het Tovergummetje hoef je maar op een bepaald punt in je foto te klikken om het aangrenzende gebied met (nagenoeg) dezelfde kleur te selecteren. Via de Tolerantie-schuifknop rechtsboven bepaal je in hoeverre die kleur mag afwijken van je ijkpunt. Verwijder het vinkje bij Aangrenzend als  je over de volledige foto heen gebieden met (ongeveer) dezelfde kleur wilt selecteren.

Met Lasso baken je zelf een gebied af via een soort Bézier-curve. Klik op het penseel met het minnetje om een gebied weer uit je selectie te halen. Met Penseel teken je letterlijk het gebied uit, met een aanpasbare penseelgrootte en -vorm. Maak volop gebruik van de zoomfunctie (onderaan links) om het gebied optimaal af te bakenen. Druk op de knop Masker omkeren als je alles behalve het afgebakende gebied transparant wilt maken. Via Herstel maak je je laatste actie ongedaan.

©PXimport

Knipmasker

Je kunt je knipsel ook als een masker bewaren, die kun je dan weer in een andere foto gebruiken. Als je bijvoorbeeld een gebied hebt gemarkeerd en je wilt alleen dat deel ingekleurd laten op de foto, dan klik je rechtsonderaan op Meer en kies Masker kopiëren. Over nu naar de Editor waar je dezelfde foto ophaalt. Hier klik je rechtsboven op Kleur en selecteer je in het uitklapmenu Grijswaarden in plaats van Oorspronkelijke kleur.

In hetzelfde venster klik je onderaan op de plusknop naast Masker. Druk op het knopje met de drie puntjes en kies Masker plakken. Druk vervolgens onderaan op de knop Masker omkeren. Als het goed is, wordt nu uitsluitend het fotodeel ingekleurd dat je als knipmasker hebt gebruikt.

©PXimport

In batch

We gaan nu niet opnieuw alle mogelijkheden van de editor uitleggen, maar we willen je wel vertellen hoe je dezelfde bewerkingen in één keer uitvoert op een hele reeks foto’s tegelijk. Zoals je al dacht, open je hiervoor het tabblad Batch. Sleep vanuit het voorbeeldvenster aan de linkerkant alle gewenste foto’s naar het middelste venster. Bovenaan staat een miniatuuroverzicht van de toegevoegde plaatjes.

De magie zit vooral in het rechtervenster. Hier kun je uit verschillende bewerkingsmogelijkheden kiezen: Uitsnijden, Invoegen, Vergroten/verkleinen, Kleur, Filter en Kader. De optie Curven is voorbehouden aan de pro-versie.

In principe hoef je nu alleen maar alle gewenste aanpassingen toe te passen op een willekeurige foto uit de toegevoegde reeks. Zodra je in een van de rubrieken een optie wijzigt, krijgt die rubriek een blauw vinkje. Zo weet je meteen in welke rubriek(en) je een of meer instellingen hebt gewijzigd. Hoe je een aanpassing ongedaan maakt, hangt af van de rubriek: je klikt op Herstellen, je kiest Oorspronkelijke […] of je verwijdert het vinkje naast een aangepaste optie.

©PXimport

Batchmanipulaties

Er zijn best veel aanpassingen mogelijk in de diverse rubrieken. We beperken ons hier tot één voorbeeld: het plaatsen van een logo of watermerk in een foto. Hiervoor open je de rubriek Invoegen en druk je op het plusknopje. Voor een tekstueel watermerk selecteer je vervolgens Tekst. Je kunt in het venster dat opent, je tekst invoeren en tot in de kleinste details aanpassen. Daarbij gaat het niet alleen om lettertype-, kleur en grootte, maar ook om de dekking, rotatiehoek, contouren en (slag)schaduw.

Om een logo toe te voegen kies je  Afbeelding en verwijs je naar het gewenste logobestand. Met het venster Afbeelding kun je het plaatje weer helemaal naar wens aanpassen. De mogelijkheden zijn hier vergelijkbaar met die bij tekst.

©PXimport

Collage-ontwerpen

Op het tabblad Combineren kun je weliswaar verschillende foto’s in één grotere foto opnemen, maar voor het creatievere combinatiewerk moet je op het tabblad Collage zijn.

Allereerst bepaal je hoeveel foto’s je in je collage wilt opnemen. Je hoeft hiervoor alleen maar het gewenste getal in een cirkel aan te klikken (van 2 tot 0, waarbij de nul voor de tien staat).

Onderaan het rechtervenster krijg je te zien welke ontwerpen beschikbaar zijn. Houd er rekening mee dat sommige ontwerpen zijn voorbehouden aan de betaalde versie, maar gezien de ruime keuze is dat niet eens zo erg. Bovendien zijn er zoveel opties dat elk ontwerp flink kan worden aangepast. Zodra je een geschikt ontwerp hebt geselecteerd, versleep je de foto’s naar het ontwerpsjabloon, per foto of alles in één keer. Met de Delete-knop haal je een foutieve foto weg.

Voor een betere positionering kun je de foto met een ingedrukte linkermuisknop verslepen. Om een foto van plaats te verwisselen, versleep je het blauwe cirkeltje naar een andere foto. Versleep de randen van een frame via de blauwe dubbele pijlknop om het formaat aan te passen. Wanneer je op een foto klikt, verschijnt er een dialoogvenster. Daarin kun je onder meer de zoomfactor, spiegeling, rotatiehoek, kleuren en (film)effecten aanpassen.

©PXimport

Collage-opties

In het rechtervenster vind je extra opties om niet zozeer de foto’s zelf dan wel de collage verder te optimaliseren. Om te beginnen kun je helemaal bovenaan de collagedimensies instellen. Met de dubbele pijlknop (rechtsboven) schakel je meteen over van een liggend naar een staand ontwerp, of omgekeerd.

Verder vind je hier nog schuifknoppen om de Tussenruimte, Marge en Ronding aan te passen. De achtergrond kun je gerust transparant maken, maar er zijn ook kleurrijke achtergronden beschikbaar. Die kun je bovendien nog volop aanpassen via van een handvol parameters: Roteren, Kleurtoon, Verzadiging, Schalen en X/Y-coördinaten.

Na afloop kun je de collage via Meer, Afdrukken meteen naar je printer sturen. Maar voor een controle is het goed om eerst Kopiëren naar klembord te kiezen en dan het tabblad Afdrukken te openen. Tenzij je meerdere collages op één blad wenst, druk je hier op de knop 1x1. Je kunt nu uit diverse printmodi kiezen: Vullen, Passen, Uitrekken of Dpi (zelf in te stellen).

©PXimport

Gif-animatie

Met Photoscape X kun je foto’s ook animeren. In de eenvoudigste vorm komt zo’n animatie erop neer dat je twee of meer foto’s toevoegt aan het middelste venster op het tabblad Gif-animatie. Hierna is elke toegevoegde foto standaard een halve seconde te zien is. Via de knop Afspelen zet je de animatie in gang.

Je voegt eenvoudig tekst in door die in het tekstvak te tikken. Door een van de negen cirkeltjes aan te klikken, bepaal je de positie van de tekst op de animatie. Je kunt hier verder onder meer de tekstkleur en het lettertype instellen. Ook bepaal je hier de Grootte (in pixels) van de animatie en de Duur (van 0,01 tot 30 seconden). Deze laatste stel je per afbeelding in, of met de knop Toepassen op Alles voor alle afbeeldingen tegelijk. Al laatste zijn er nog zes Overgangseffecten beschikbaar. Naast een eenvoudige verschuiving in een van de vier richtingen zijn er de effecten Verspreiden en Zoom.

Wanneer je de gif-animatie opslaat, verschijnt er eerst een dialoogvenster waar je bij Lus kunt aangeven hoeveel keer de animatie moet afspelen (Altijd of 1 tot 5 keer). We geven nog graag mee dat je zo’n gif-animatie bijvoorbeeld kunt bekijken in de Windows-app Foto’s, maar ook in een browser. Hiervoor druk je op Ctrl+O en verwijs je naar het gif-bestand.

©PXimport

Gereedschappen

We benoemen ook nog graag een aantal handige tools op het tabblad Gereedschappen. Een daarvan is Schermvastlegging. Je geeft eerst aan waar je de schermopname wilt plaatsen: Kopiëren naar Klembord of Openen in tabblad Editor. Vervolgens geef je aan welk schermdeel je precies wilt inblikken: Hele scherm, Venster, Selectie of Scherm met timer. In het laatste geval wacht de tool vijf seconden met het vastleggen van het scherm nadat je de knop Start timer hebt ingedrukt.

Een andere tool is Kleurkiezer. Die komt goed van pas als je exact dezelfde kleur wilt gebruiken als de kleur die je elders op het scherm ziet, bijvoorbeeld in een logo of in een programmavenster. Je stelt hiervoor eerst de gewenste zoomfactor in (tot 8x) en zodra het witte vierkantje precies boven de beoogde kleur staat, druk je op de spatiebalk, zodat de kleur wordt vastgelegd. 

De rgb-waarden worden naar het klembord gekopieerd en in het venster lees je de hsb-, cmyk- en hsl-waarden af. De gekopieerde kleur kun je dan in de editor gebruiken door bij een bepaalde functie (bijvoorbeeld bij Kader, Randen) het vakje bij Volle kleur aan te klikken en daar Plakken te kiezen.

©PXimport

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.